Από το βιβλίο του Νικόλαου Γ. Πολίτη.
Στα Λιανοτράγουδα
Τον συνοδεύουν οι μουσικοί: Πιάνο : Νεοκλής Νεοφυτίδης / Κλαρίνο,Φλογέρα : Γιάννης Δίσκος
Αδύνατο είναι μια καρδιά,σαν πληγωθεί να γιάνει
μοιάζει δεντρί που μαραθεί και πλιό καρπό δεν κάνει.
Αν αποθάνω εγώ για σε,ο κόσμος τι θα λέει;
πρώτα τον εφαρμάκωσε κι ύστερα τόνε κλαίει .
Από μικρός εφύτεψα μες της καρδίας τα βάθη,κι είναι ο καρπός σου που τρυγώ καημοί,πληγές και πάθη.
Απ’το δεντρί που θάρεψες, να φας από τον καρπό του ,μη μυριστείς τα φύλλα του και πάρεις τον καημό του.
Για δες εκείνο το βουνό που άναψε και καίγει, κάποιος αγάπην έχασε και κάθετε και κλαίγει.
Δεν είναι ο έρωτας ανθός μαζί του για να παίξεις, μωρέ είν’ βάλτος με αγκαθιές κι αλοίμονο σου εάν μπλέξεις.
Δεν είναι ο πόνος να πονεί,
πόνος να θανατώνει,σαν την αγάπη την κρυφή που δεν ξεφανερώνει.
Δίχως χιόνια χιονίζουμαι, δίχως βροχές βροχιούμαι, δίχως μαχαίρια σφάζουμαι όντας σε συλλογιούμαι .
Εγέρασαν τα πάθη μου,σαν του Χελμού το χιόνι, πόσο να λιώσει το παλιό καινούργιο το πλακώνει.
