Si la noche haze escura
Τι κι αν σκοτεινή η νύχτα,
Τι κι αν σύντομος ο δρόμος,
δεν έχεις φανεί, αχ φίλε.
Τα μεσάνυχτα περάσαν,
Κι ας λυπάται, δεν θα’ρθει.
Μιά και η τύχη μου τον διώχνει,
Τώρα π’ όλοι με ξεχάσαν.
Μ’ έκανες να ζω στη θλίψη,
έγινες πια ο εχθρός μου,
συ που ήσουν θησαυρός μου.
(No. 14, Cancionero de Upsala 1556)
Estas noches à tan largas
Είναι οι νύχτες δίχως τέλος
πια για με, πια για με,
έτσι δεν ήταν ποτέ.
Πιο παλιά ξεκουραζόμουν,
τις νυχτιές ευγνωμονούσα
κι αν ακόμα δεν κοιμόμουν
μ’ ηρεμία τις περνούσα.
Μ’ από τότε π’ αγαπάω,
δεν μπορεί, δεν μπορεί
ο ύπνος να με λυπηθεί.
(No. 26, Cancionero de Upsala 1556)
No pueden dormir mis ojos
Δεν μου κλείνουνε τα μάτια,
και πώς να κοιμηθώ;
Κι είδα, μάνα, στ’ όνειρό μου,
ώρες δυό πριν ξημερώσει,
ναν’ ολάνθιστο το ρόδο.
Το σεντόνι κρύο νεράκι
και πώς να κοιμηθώ;
(Cancionero de Palacio 1470-1520)
Al alba venid, buen amigo
Την αυγή να’ ρθείς, ακριβέ μου,
την αυγή να’ ρθείς
Της καρδιάς μου ο εκλεκτός,
να’ρθει, μόλις βγει το φως
Της καρδιάς μου ο ποθητός,
της αυγής φέρνει το φως
Την αυγή να’ ρθείς ακριβέ μου,
την αυγή να’ ρθείς
Να΄ρθεις με το φως της μέρας,
μόνος σου, εσύ κι ο αγέρας
Να’ ρθεις την αυγή, λαθραία
δε χρειαζόμαστε παρέα
Την αυγή να΄ρθείς, ακριβέ μου,
μόνος σου να ‘ρθείς
(Cancionero de Palacio 1470-1520)
