ΛΕΥΚΟ ΧΑΡΤΙ
Λευκὸ χαρτί
ξυσμένο μολύβι
γόμμα καινή
Ἡ δημιουργία τοῦ σύμπαντος
ἔπεται
ΟΛΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΖΩΗ
Ὅλη μου τὴν ζωή
ψάχνω τὴν λέξι
Τὴν λέξι τὴν ἰδανική
τὴν λέξι τὴν κατάλληλη
τὸ νόημα νὰ ἐνσαρκώσω
ΜΕ ΤΡΕΙΣ ΛΕΠΙΔΕΣ
Μὲ τρεῖς λεπίδες κοφτερές
κόβει καὶ τρώει τὶς σάρκες μας
ὁ χρόνος ὁ παμφάγος
χορταίνων τὶς ὀρέξεις του
τὴν πεῖνα του πληρώνων
Μὲ τρεῖς λεπίδες ποὺ κινοῦνται
κυκλικῶς
ὁ ἀδηφάγος χρόνος
πάνω στὸ ὡρολόγιο σῶμα μας
ΤΟΝ ΕΙΠΑΝ ΠΟΙΗΤΗ
Τὸν εἶπαν ποιητή
καὶ ἔτσι ἦταν
Λέξεις ἀνέβλυζε ἀπ’ τὰ μέσα του
στίχους ποτάμια διᾴττοντα
ποιήματα ἀστείρευτες πηγές
φωτὸς καὶ ἀφθαρσίας
Κάθε του λέξις
κάθε του στίχος
κάθε του ποίημα
μιὰ μύχια ἔκρηξις τοῦ Ἀληθοῦς
Μιὰ μέθοδος μυητικῆς αὐτογνωσίας
τ’ ἀγνώστου κ’ αἰωνίου ἑαυτοῦ σου
ΣΕΛΙΔΑ ΛΕΥΚΗ
Σελίδα λευκή
ποὺ πάνω της δὲν γράφτηκε
ἔστω καὶ μία λέξις
δὲν ἔζησε ποτέ
Ὁμοίως καὶ ἡ ψυχή μας
