Αντιγραφές και Αναπλάσεις
Και καθώς βλεφάριζε η αναδρομάρισσα μνήμη
σε νύχτας αναγνώσματα κι αντιγραφές της μέρας
κι ανάδευε λαθέματα, ισχυρισμούς και προσωπεία,
αποθυλάκωνε προσαρμογές, συμβιβασμούς και θέσεις ,
στιγμάτιζε ελαφρότητες, μετανιωμούς και ρήξεις
κι απέφευγε γυρίσματα, παραδοχές και υπερβάσεις
να είναι άρνηση η φυγή στο λάτρεμα των μύθων,
διακόνεμα και θέσπισμα η λύτρωση στη λήθη.
Σπονδή ζωής ο χρόνος και μνημόνευση αρχών,
τα όνειρα πρωτόφαντα στην έπαρση της δημιουργίας,
δοξαστικοί οι σχεδιασμοί στην ανάπλαση της συνήθειας,
να είναι της ιστορίας η δόμηση αξιακή και ακραιφνής
με πίστη και οράματα, της μίμησης αποδρομή κι ανάπλους,
οι σκέψεις συνομίλημα, ο λόγος και οι πράξεις κοινωνία
αγλάισμα της ύπαρξης κι απάνθισμα λειτουργίας,
να είναι το αύριο στάθμισμα χρέους και κληρονομιά.
Μοναχικοί περπατητές σε πολυσύχναστους δρόμους,
σιωπηλοί συνοδοιπόροι σε άσκεπες και γκρίζες εποχές
πεζεύουμε τις μέρες μας στ’ απόσκιο της αποχής
και πρόκριτοι μελετητές συμπράξεων και μαρτυριών,
στοιχειώνουμε το παρελθόν, ανιχνεύουμε το μέλλον
και στην επώδυνη μοναξιά της γνώσης και ομολογίας,
στρατεύουμε τη συνείδηση και το δόκιμο προβληματισμό,
την ιστορία κοινή να συντάξουμε με ήθος και σεβασμό.
*
ΑΠΟΔΡΑΣΕΙΣ
Με του Μαρτιού το καλωσόρισμα το γλυκό ,
το γνέψιμο το πρόσχαρο τ’ Απρίλη και το γέλιο
και του Μαγιού τ’ αγκάλιασμα και το φιλί ,
πήρε ο κόσμος φώτισμα και χρώμα ανατολής
κι απόδρασε στις αναμνήσεις και τις πεθυμιές
μέσα από του χρόνου τις πλατιές ρωγμές
που άνοιξε η καλότυχη αποζήτηση της φυγής,
στης άνοιξης την ομορφιά και της ζωής.
Μέσα από κοινές προκλήσεις και ιστορίες,
από εσπέριους μύθους και δοξασίες
και αλήθειες προσωπικές,θάρρητες και φοβίες
βρήκε ο κόσμος πεποίθηση και αντοχή
κι απόδρασε στη γνώση και την πίστη
να γίνει η εχέμυθη ευχή ομόδοξη φωνή,
η σύναξη άδολη μοιρασιά κι αλληλεγγύη
κι η πρόβλεψη βεβαιότητα και ευτυχία.
Με μνήμες βαθιές και άξιες παρουσίες,
συνάγωγη τη σκέψη σε ιδέες και πρακτικές
και τους καιρούς ορίζοντες μακράς διαδρομής,
τόλμησε ο κόσμος ανάγκες ν΄αφουγκραστεί
κι απόδρασε στην ενόραση της δημιουργίας,
ο στοχασμός να γίνει ευδόκιμη βουλή
η ύπαρξη, ανταύγεια θέωσης και σπονδή
ονείρων και οραμάτων, για μια αισιόδοξη αρχή.
*
Αλήθειες
Κι εμείς στενέψαμε τις μέρες μας σε άκρες και περιθώρια,
μακρύναμε τις νύχτες μας στη σιωπή του μοναχισμού,
αφουγκραστήκαμε τις εκκλήσεις,κοιταχτήκαμε στις συστάσεις
κι αποδεχτήκαμε με θεωρίες,αφορισμούς και δοκιμασίες
την άσπονδη καθημερινότητα της αναγκαστικής καταφυγής
πότε με την υποψία και το βόλεμα των δόκιμων συσπειρώσεων
και πότε με τη σιγουριά και το φόβο των στοχαστικών ακροβολισμών.
*
Αριθμήσαμε ιστορικές περγαμηνές,παραδόσεις και γεγονότα,
προβληθήκαμε ως της συνέχειας εχέφρονες ευαγγελιστές,
προστρέξαμε ευσύνοπτοι μάρτυρες της αρετής και της προοπτικής
και πιστώσαμε την αλήθεια, συνείδηση,συνέπεια κι ευθύνη.
*
Κι εκείνοι αναμετρήθηκαν παράμερα με ιδέες και δοξασίες,
μονολόγησαν αυτάρεσκα στη διαφορά και τη γνώση,
παλινδρόμησαν σε ίδιες πρακτικές και ξένες εμπειρίες
κι ανασυντάχθηκαν αυτόκλητοι κι αυτόνομοι μπροστάρηδες,
ενάντια στην ομαδική συμμόρφωση και την υποταγή,
μακριά από ύποπτα κελεύσματα και τη δόλια προτροπή,
μ’ επίγνωση αυθόρμητης συμπεριφοράς και λόγου επιρροή.
*
Μονοδρόμησαν στην εξαίρεση και την επιθετική προβολή
ανδρώθηκαν στην άρνηση ,το πείσμα και την ανυπακοή,
αυτομόλησαν στη στράτευση του επίδοξου οραματιστή
και έχρισαν την αντίπραξη αλήθεια και σύληση υπαρξιακή.
*
Αλήθειες ο ισχυρισμός, η αντίθεση, το δοκούν και η πλάνη.
Παράλληλη κι ομόσπονδη γραφή του καθενός ο χρόνος και ο χώρος
και σύμπτυξη ανερμάτιστη ο λόγος ο προσωπικός κι η στάση.
Αλήθειες η σύμπραξη και η συνοχή, η αντιδικία και η συνενοχή.
