Ανδραγάθημα

Από Δευτέρα θα ξεκινήσω.
Ολάκερος σε μάχες θα ορμήσω.

Κι αν είναι να υποχωρήσω,
κάλλιο στο πεδίο της μάχης να ψοφήσω.

Την όρεξή μου θα πατάξω
έως ότου λίγα κιλά να χάσω.

Του ηλεκτρονικού κόσμου την πόρτα
δεν θα την ανοίγω διαρκώς, όπως πρώτα.

Κρέμες καλλωπισμού θα βάζω
και με πρόσωπο λαμπρό θα μοιάζω.

Πολλά υλικά αγαθά δεν θα παίρνω
και πιστός στο δόγμα μου θα παραμένω.

Οικονομίες πολλές θα κάνω
κι έργο ζωής μεγάλο μπροστά θα βάλω.

Κι αν τα καταφέρω όλα αυτά
ίσως μνημονεύσουν τ’ όνομά μου σε κτήρια πολλά.

Μα να… ήρθε η Δευτέρα
κι όλα αυτά χρειάστηκε να τα κάνω πέρα.

Βλέπεις… δεν είμαι δα και Θεός
μα ένας απλός θνητός.

Άλλωστε γιατί να σκοτίζομαι εγώ;
Αρκεί που πέθανε Αυτός για το ιδανικό.

Άνθρωπος είμαι, δεν είμαι κάνα ιδανικό
κι αν είναι να επιζήσω, ακόμη και στα τέσσερα θα περπατήσω.

Αλλά είμαι και πιστός, τι να κάμω;
Την πίστη μου στην άκρη να την βάλω;

Ανάθεμά την κι αυτή! Θέλει και θυσίες!
Δεν της φτάνουν λαμπάδες κι εκκλησίες!

Δεν βαριέσαι… Όταν έρθει η ώρα να τα πω,
θα τα βρω εγώ με τον Θεό.

Γιατί δεν μπορεί… πάν-δοχείον είναι ο καημένος
κι άφεση αμαρτιών δίνει δίχως τέλος.

Εεε… κι αν έδωσα καμιά υπόσχεση παραπάνω
πολλά λέμε στην οργή μας απάνω.

Όμως θα προσπαθήσω
απ’ το ιδανικό μου να μην ξεστρατίσω.

Λοιπόν… από Δευτέρα θα ξεκινήσω.
Ολάκερος σε μάχες θα ορμήσω.

(Κι αν δεν τα καταφέρω…
από Δευτέρα σε Δευτέρα θα πηγαίνω).

*

Αποπαραμυθοποίηση

Χαρές να ιδούν τα μάτια σας!
Γλέντι μεγάλο στήσαν
και στο χορό ορμήσαν
όλοι σαν ένα, όχλος ειρηνεμένος.
Πλέον έχουν φιλιώσει. Τα βρήκαν
μεταξύ των. Το μόνο που χρειάστηκε
ήτο καθείς να κλίνει ολίγον
την κεφαλή κατά γης. Όχι πολύ
παρά μόνο όσο χρειαζόταν η περίσταση.
Βέβαια ήτο πολλές οι περιστάσεις,
Αλλά προς χάριν της επιβίωσής των
ακόμη και σε τετράποδα θα μεταμορφώνονταν.
Πάνε λοιπόν τα γινάτια.
Πάνε τα σκληρά ιδανικά – αμφοτέρων –
που δυσαρεστούσαν πλήθος αδύναμων
ανθρώπων. Εορτάζουν την συγχώνευση
επιβίωσης και δουλείας.
Πλέον είναι εν και ωυτό.

Στο τέλος ανεφώνησαν όλοι μετά μιας φωνής
-δευτέρα δεν διέκρινες, δια τέτοιον ομοιογενή
όχλο ομιλούμε- <<Ευλογημένη να ‘ναι η μέρα
αυτή! Ας διαδοθεί παντού απ’ άκρη σ’ άκρη
του πλανήτη το τερπνό μήνυμα του <<ευδαίμονος
βίου>>.

… Και στην μεγίστη ανατολή της ζάλης
επήλθε δύση του ηλίου.
Και ζήσανε αυτοί δουλικά
και σεις δουλικότερα.

*

Ύβρις

<<Αν δεν παινέψεις το σπίτι σου,
θα πέσει να σε πλακώσει.>>
Τόλμησε λοιπόν μια μέρα
να το παινέψει. Κι απ’ την
πολλή αυτοϊκανοποίηση ακόμα
και η υπομονή του σπιτιού
εξαντλήθηκε ώστε έπεσε και
τον πλάκωσε.

*

Ιαματική Ενημέρωσις Ιατρού

Τίποτα δεν έσωσα! Τ’ ακούτε;
Μόνον παρατάσεις δίδω.
Αν θέλετε σωτηρίες, να τις γυρέψετε αλλού.
Αν υπάρχουν και δαύτες…