ΑΝΟΙΞΗ
Αλαφροΐσκιωτες αχτίδες
χαϊδεύουν τις πνοές σου.
Υπόσχεση εαρινής νηνεμίας
το φως,
όπως θωπεύει τα ξέστρωτα σεντόνια.
Μηρυκάζοντας τις κραυγές
του χειμώνα
νανουρίζεις τις βροντές
και καλωσορίζεις την άνοιξη.
Καρφώνεις πρόκες
στο μπαούλο με τις αστραπές
και στέλνεις φιλί
στις γλυκόπιοτες αχτίδες.
*
ΔΩΜΑΤΙΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟΥ
Ζηλεύω εκείνο το δωμάτιο
ξενοδοχείου
που φιλοξένησε
αδέσποτες ψυχές
σε ξεχαρβαλωμένα στρώματα,
φίλεψε άκαυστους πόθους
σε ιδρωμένα σώματα.
Μπόλιασε ανοιχτές πληγές
πάνω σε ξύλινα πατώματα
που σαπίζουν.
Γέννησε πάθη άσβεστα
να ξεγελάσουν τη
μοναξιά
της σαρκικής φθοράς.
*
ΧΑΡΤΙΝΑ ΑΝΘΗ
Χάρτινα άνθη
λεκιασμένα από το
ξεκούρδιστο ρολόι του χρόνου.
Θαμπωμένες πινελιές
αλλοτινής ζωής που έσφυζε,
μα τώρα αργοπεθαίνει
μαρτυρούν μυστικά
σφραγισμένα στο
ατέρμονο κενό του χρόνου.
Νιχιλιστικές ευωδιές
μαινόμενων επιθυμιών.
*
ΑΣΠΡΟΡΟΥΧΑ
Σαν ασπρόρουχα
που ανεμίζουν
στον θερινό νοτιά
απομεσήμερου
οι μνήμες.
Νωπές και νοτισμένες
φυλλοροούν
αναδίδοντας
ταγκή μυρωδιά
νοθευμένης χλωρίνης.
*
ΚΟΥΖΙΝΑ
Ησυχία,
σκέψεις
και το παλιό ψυγείο
που δουλεύει ασθμαίνοντας
σε εκείνη την κουζίνα
με το λευκό μάρμαρο
στον πάγκο‧
να τεμαχίζεις
με ακονισμένα μαχαίρια
θυμητάρια
πνιχτών χαμόγελων
και πρόδηλων ονείρων
κουλουριασμένων
στον πλαστικό κουβά
με το αλεύρι.
*
ΑΓΓΕΛΟΙ
Πνιγμένοι άγγελοι
επιπλέουν
στην αχλή της
θάλασσας.
Σαλεύει ο άνεμος τα φτερά τους
και λικνίζονται
τα κύματα της
μοναξιάς μου‧
μου λείπεις.
*************
Η Μαρίζα Καζακλάρη γεννήθηκε στην Κατερίνη. Είναι απόφοιτος του τμήματος Ψυχολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος στην Κοινωνική Κλινική Ψυχολογία του τμήματος Ψυχολογίας του Α.Π.Θ. με ειδίκευση στη Γνωστική Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεία. Εργάζεται στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές Γαλάζιες Ενδορφίνες (Εκδόσεις Όστρια, 2018) και Λαξεμένοι Ψίθυροι (Εκδόσεις Ελκυστής, 2020). Το Κυανό είναι η τρίτη της ποιητική συλλογή.
