Ζμπίγκνιεφ Χέρμπερτ
ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗΣ ΠΟΙΗΣΕΩΣ
Ωσάν αδέξια μέλισσα εφορμά
επάνω στο λουλούδι
λυγίζει τον ντελικάτο στήμονα
ανοίγει δρόμο μέσ’ από τα πέταλα καθώς
μέσα από σελίδες λεξικού
πασκίζει να χωθεί
εκεί που βρίσκονται το άρωμα κι η γλύκα
και μολονότι συναχωμένος
δίχως γεύση
επιμένει
ωσότου κουτουλήσει
σε κάποιο κίτρινο ύπερο
εδώ τελειώνουν όλα
είναι απλώς αδύνατο
να φθάσει κανείς τη ρίζα του λουλουδιού
απ’ το κεφάλι
περήφανη πολύ
η μέλισσά μας η καλή
ξαναβγαίνει
βουίζοντας θορυβωδώς:
χώθηκα μέσα!
σ’ αυτούς
που δεν πολυπιστεύουν
δείχνει μια μύτη κίτρινη
απ’ τη γύρη.
* * *
Γκύντερ Άιχ
ΜΑΤΑΙΩΜΕΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ
Μεταφραστές εμείς ταπεινοί,
των δρομολογίων της γραμμής λ.χ.,
του χρώματος της κόμης,
του σχηματισμού των νεφώσεων,
τι έχουμε τάχα να πούμε
σ’ εκείνους που διαβάζουν τα πρωτότυπα κείμενα;
(Μες σε φυλλάδες λαϊκές
διάβαζε ένας απ’ αυτούς
τους σπόρους της βρώμης.)
Εμπρός σε τόσες προσδοκίες
η δική μας η λύπη μοιάζει ύποπτη,
ανάκατη με τη βροχή
σηκώνει τις σκεπές,
πνίγει κάθε χαμόγελο,
δεν σηκώνει γιατρειά.
* * *
Μάριν Σορέσκου
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Εξεταζόμουν λέει
σε μια γλώσσα νεκρή
κι έπρεπε ν’ αυτομεταφραστώ
από άνθρωπος σε μαϊμού.
Ξεκίνησα απ’ τα εύκολα
με το κομμάτι που μιλούσε
για το δάσος.
Αλλά η μετάφραση δυσκόλευε
όσο πλησίαζα τον εαυτό μου.
Με κάμποση προσπάθεια
βρήκα πάντως καλούτσικες λύσεις
για τα νύχια και το τρίχωμα των ποδιών.
Εκεί κάπου στα γόνατα
άρχισα να τραυλίζω.
Στο ύψος της καρδιάς τρεμόπαιξε το χέρι μου
και λέκιασε το χαρτί με φως.
Πήγα να τα μπαλώσω
με τις τρίχες του στέρνου,
αλλά έσπασα τα μούτρα μου
εντέλει στην ψυχή.
* * *
ΣΗΜΕΙΩΣΗ
Η μετάφραση του ποιήματος του Zbigniew Herbert (Πολωνία, 1924-1998) έχει γίνει από τον Σπύρο Τσακνιά, εκείνη του ποιήματος του Günter Eich (Γερμανία, 1907-1972) από εμένα. Το ποίημα του Marin Sorescu (Ρουμανία, 1936-1996) παρουσιάζεται εδώ σε μια δική μου εκδοχή, που εκτός από το πρωτότυπο έλαβε υπ’ όψιν της και δύο προγενέστερες ελληνικές αποδόσεις: του Γρηγóρη N. Koνδύλη (από τα αγγλικά) και του Σταύρoυ Δεληγιώργη (απ’ ευθείας από τα ρουμανικά).
