(ΠΑΣ ΓΑΡ Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΥΑΡΜΟΣΤΙΑΣ ΤΕ ΚΑΙ ΕΥΡΥΘΜΙΑΣ ΔΕΙΤΑΙ)*
Μας μυήσατε σε μια πλούσια γλώσσα,
τη μαγική εννοώ,
εκγυμνάσατε την ψυχή μας
και μας θέσατε σε εγρήγορση.
Μας βγάλατε από την απομόνωση,
μέθεξη σε ιερή συγκίνηση,
σε αναμνήσεις και ονειροπόληση,
σίγουρη οδός προς την απελευθέρωση,
γερή ουράνια μας σκέπη,
λυρική μας ομορφιά.
Ευχαριστούμε
που διαβάσατε τα μάτια μας,
που αφουγκραστήκατε
την κατηγορούμενη σκέψη μας
και ζεσταθήκατε
με τον άλικο ήχο της καρδιάς μας.
Και πιο πολύ ευχαριστούμε
που επιστρέψατε τις σκέψεις μας
-τι γοητευτική αντανάκλαση-
μετουσιωμένες σε μελωδίες.
Κάθε σας τραγούδι
είναι μια τρυφερή μετόπη
που διακόπτει
το μονότονο θέμα της ζωφόρου μας:
Άλλοτε ρυθμός ή κραυγή, άλλοτε φωτιά
πολεμά το νωχελικό μας πνεύμα
επουλώνει τις πληγές μας
και ξεσηκώνει τα κουρασμένα μας βήματα.
Ευχαριστούμε
για το γλυκό νανούρισμα
για τα ιαματικά δώρα σας
αφού διακρίνατε την απορία μας
για τη δύναμη των κρυφών της ψυχής
και για τον πόνο της διακυβέρνησής τους.
Μα πιο πολύ ευχαριστούμε
που μοιραστήκατε μαζί μας
τη λύπη μιας δυσβάσταχτης χίμαιρας
που κάνει τη δίψα των ματιών μας αφόρητη.
Το νιώθουμε λοιπόν,
αιώνια σας ευγνωμονούμε
σαν περνάτε πάντα δίπλα μας,
κρυμμένοι στη σκιά μας,
προσεκτικοί ανατόμοι των κραυγών
που βγάζουν οι σιωπές μας!
*Πλάτωνος Πρωταγόρας: Γιατί όλη η ζωή του ανθρώπου έχει ανάγκη από ρυθμό και αρμονία.
Η μουσική έρρεε ως ποτάμι στο αίμα του.είχε μέσα του κάτι που τον ξεπερνούσε. Εκπληκτικός. Σφράγισε μια εποχή ανεπανάληπτα. Επαναστατικός,ερωτικός,λυρικός,Έλληνας!
Ευαγγελία Μινάρδου-Αδάμου στο Ευαγγελία Μινάρδου-Αδάμου, «Ο αϊνάς»: “Θερμές ευχαριστίες για την αναγνωστική προσοχή και το πολύ τιμητικό σχόλιό σας, κ. Ζιντζόβα!” Σεπ 13, 12:57
Δημήτρης Κερασίδης στο «Η ζωή τον Αύγουστο» (γράφει ο Νίκος Βουτυρόπουλος): “Η Μύκονος, όμως, δεν χαράζει μόνο την τουριστική ακτογραμμή του ελλαδικού χώρου. Χαράζει κι εμάς, τα αθέατα τοπία που κουβαλάμε…” Σεπ 4, 21:01
Δημήτρης Κερασίδης στο Δήμητρα Παλαπάνη, Δύο ποιήματα: “Για μένα, οι πιο βαθιά χαραγμένοι στίχοι του ποιήματος «Εγκλεισμός» είναι: «Κι οι λέξεις, ρίζες στον λαιμό, απέμειναν βουβές». Μέσα…” Σεπ 4, 20:52
Αθάνατος!
ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΣΤΟΥΣ ΜΟΥΣΙΚΟΥΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ
ΜΝΗΜΗ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ
(ΠΑΣ ΓΑΡ Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΥΑΡΜΟΣΤΙΑΣ ΤΕ ΚΑΙ ΕΥΡΥΘΜΙΑΣ ΔΕΙΤΑΙ)*
Μας μυήσατε σε μια πλούσια γλώσσα,
τη μαγική εννοώ,
εκγυμνάσατε την ψυχή μας
και μας θέσατε σε εγρήγορση.
Μας βγάλατε από την απομόνωση,
μέθεξη σε ιερή συγκίνηση,
σε αναμνήσεις και ονειροπόληση,
σίγουρη οδός προς την απελευθέρωση,
γερή ουράνια μας σκέπη,
λυρική μας ομορφιά.
Ευχαριστούμε
που διαβάσατε τα μάτια μας,
που αφουγκραστήκατε
την κατηγορούμενη σκέψη μας
και ζεσταθήκατε
με τον άλικο ήχο της καρδιάς μας.
Και πιο πολύ ευχαριστούμε
που επιστρέψατε τις σκέψεις μας
-τι γοητευτική αντανάκλαση-
μετουσιωμένες σε μελωδίες.
Κάθε σας τραγούδι
είναι μια τρυφερή μετόπη
που διακόπτει
το μονότονο θέμα της ζωφόρου μας:
Άλλοτε ρυθμός ή κραυγή, άλλοτε φωτιά
πολεμά το νωχελικό μας πνεύμα
επουλώνει τις πληγές μας
και ξεσηκώνει τα κουρασμένα μας βήματα.
Ευχαριστούμε
για το γλυκό νανούρισμα
για τα ιαματικά δώρα σας
αφού διακρίνατε την απορία μας
για τη δύναμη των κρυφών της ψυχής
και για τον πόνο της διακυβέρνησής τους.
Μα πιο πολύ ευχαριστούμε
που μοιραστήκατε μαζί μας
τη λύπη μιας δυσβάσταχτης χίμαιρας
που κάνει τη δίψα των ματιών μας αφόρητη.
Το νιώθουμε λοιπόν,
αιώνια σας ευγνωμονούμε
σαν περνάτε πάντα δίπλα μας,
κρυμμένοι στη σκιά μας,
προσεκτικοί ανατόμοι των κραυγών
που βγάζουν οι σιωπές μας!
*Πλάτωνος Πρωταγόρας: Γιατί όλη η ζωή του ανθρώπου έχει ανάγκη από ρυθμό και αρμονία.
Η μουσική έρρεε ως ποτάμι στο αίμα του.είχε μέσα του κάτι που τον ξεπερνούσε. Εκπληκτικός. Σφράγισε μια εποχή ανεπανάληπτα. Επαναστατικός,ερωτικός,λυρικός,Έλληνας!