Προς Διονύσιο Σολωμό
Ελεύθεροι Πολιορκημένοι 2020
Εκείνο το
“κι η μάνα το ζηλεύει”
πέταξε αλαφιασμένο πάνω απ’ τους χρόνους σου
και θρονιάστηκε πάνω στις στέγες μας
Εκείνο το
“Στέκεται παράμερα και κλαίει”
πού να ‘ξερες σήμερα
σε ποιες επικαιρότητες εγκαθίσταται
σε ποιες πολιορκίες…
Μια φορά κι έναν καιρό
Πώς να εξηγήσεις στα παιδιά
ετούτο το μεγάλο κακό
Έξω ανθίζει η φύση
μέσα
μαραίνεται η καρδιά μας
Ο ήλιος δεν περνάει πια
μέσα απ’ τις γρίλιες μας
δε γαληνεύει την ψυχή μας.
Μα οι μεγάλοι
που ξέρουνε τα πάντα από προσποίηση
συνεχίζουν ακόμα να χαμογελάνε
και λένε ξανά
το παραμύθι τους
ξορκίζοντας τάχα το κακό
“Και ζήσανε αυτοί καλά κι ’μεις καλύτερα”
Μια αλλιώτικη ανάγνωση
Διαβάζω για τους νέους θανάτους
με μια ανεξήγητη προσήλωση
σαν να αντλώ από αυτούς
τη βεβαιότητα ότι ακόμη ζω.
Διαβάζω για τους νέους θανάτους
με μια αρρωστημένη προσήλωση
φοβούμενη μήπως συναντήσω
στις μαύρες στήλες τους
την προαναγγελθείσα από καιρό
αγγελία θανάτου
της δικής μου
ευπαθούς αθανασίας.
Απλά υπέροχο & πολύ επίκαιρο.