Από την Εισαγωγή του βιβλίου

 

Ένα δοκίμιο για το ποιητικο έργο και τη ζωη της Κατερίνας Γώγου

 

 

 

Απο τις εκδόσεις Κύμα, κυκλοφόρησε προς το τέλος του 2019 το βιβλίο «Κατερίνα Γώγου-Ελεύθερα επικίνδυνη και ωραία-Συμβολη στη μελέτη του έργου και της ζωης-της». Πρόκειται για ένα εκτενες δοκίμιο μέσα απο το οποίο εξεταζονται διάφορες πτυχες του ποιητικου έργου και της ζωης της πρόωρα χαμένης ποιήτριας, που ανήκει, φύσει και θέσει, στην ποιητικη γενια του 1970 ή της Αμφισβήτησης, όπως αλλιως ονομάζεται.

Το βιβλίο χωρίζεται στα εξης κεφάλαια:

1-Αντιμετώπισε αδιαμαρτύρητα την απαξίωσή-της!
2-«Αλήθεια, τι γνώμη έχετε γι’ αυτή τη Γώγου;» – Η γόνιμη συνομιλία της Κατερίνας Γώγου με Έλληνες και ξένους κορυφαίους ποιητές

3-«Ο φόβος γεννάει συνέχεια αυγά» αλλά και… ωραία ποίηση
4-«Θα την αλλάξουμε τη ζωή! Παρ’ όλα αυτά, Μαρία» – Οι έννοιες της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ισότητας στην ποίηση της Κατερίνας Γώγου
5-«Όλο τον κόσμο δικό-μου. Και πάντα μόνη-μου ε;» – Τ’ άλογο και τ’ όνειρο σαν ενδεικτικά σύμβολα της ελευθερίας στην ποίηση της Κατερίνας Γώγου
6-«Μεταφέρθηκα αιμόφυρτη στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός…» – Η προσπάθεια προάσπισης των ανθρώπινων αξιών από την Κ. Γώγου και η διαμάχη-της με τον τότε Υπουργό Δημόσιας Τάξης Αντώνη Δροσογιάννη
-«Κι εσύ να ‘σαι φίλος. Φίλος, φίλος έτσι όπως το λέει ο Καζαντζίδης» – Τα εκατοντάδες ονόματα που παρελαύνουν στην ποίηση της Κ. Γώγου και η σημασία-τους.

Η Κατερίνα Γώγου, ως ποιήτρια, βίωνε καθημερινα την απαξίωση, εννοώντας  πως οι ομότεχνοί της αντιμετώπιζαν την ποίησή-της με υποτιμητικη ματια, σε αντίθεση με μία μεγάλη μερίδα Ελλήνων αναγνωστων που αναζητούσαν (και συνεχως αναζητουν) τα βιβλία της για να διαβάσουν την ποίησή-της.

Όπως έχει αποδειχθει σήμερα, οι ανέκαθεν εξοργισμένοι και επαναστατημένοι αναγνώστες έχουν σημαία τους την ποίηση της Κ. Γώγου, οι δε διαρκως καταφρονημένοι και πονεμένοι άνθρωποι την έχουν για βάλσαμο και γιατρικο-τους, γιατι τους προσφέρει ίσως την ψυχικη ίαση αλλα και την απαραίτητη ψυχικη ανάταση που χρειάζονται όταν τους βρίσκουν, υποθέτω, δύσκολες στιγμες.

«Μεθοδευμένη απαξίωση που η Κ. Γώγου την εισέπραττε με στωικότητα και αδιαμαρτύρητα, ίσως γιατι και η ίδια δεν είχε πιστέψει κατα βάθος στον εαυτο της και ούτε είχε αντιληφθει την αξία της ποίησής της και γενικα των γραπτων κειμένων της.

 

«Εγω, η Κατερίνα

χωρις ιδιοτέλεια γράφω αυτα.

Έτσι τη δοκιμασία της δόξας

και της ταπείνωσης τα λιμνάζοντα νερα πέρασα

χωρις να μ’ ακουμπήσουνε, χωρις να τ΄ ακουμπήσω»

                                                                          (Νόστος)

 

Και αυτη η απαξίωση προερχόταν πρώτα και κύρια απο τη δικη της συντεχνία. Δηλαδη απο την ποιητικη γενια που ανήκε ηλικιακα και ιδεολογικα, που δεν ήταν άλλη ασφαλως απο τη λεγόμενη ΄΄Γενια του 1970΄΄ ή, όπως αλλιως έχει ονομασθει, ΄΄Γενια της αμφισβήτησης΄΄.

Μάλιστα, όπως αποκάλυψε ο ποιητης Νάνος Βαλαωρίτης στο ντοκιμαντερ ΄΄Κατερίνα Γώγου: Για την αποκατάσταση του μαύρου΄΄, του Αντώνη Μποσκοϊτη, κάποιες ποιήτριες της εποχης της «δεν την χώνευαν» γιατι «θεωρούσαν χυδαίο το λόγο της»!

Υπήρξαν, ακόμη, και σημαντικοι ανθολόγοι, με αξιόλογοι προσφορα στα ελληνικα γράμματα, που είχαν περίπου την ίδια (πάνω-κάτω) ηλικία με την ποιήτρια αλλα, όταν ετοίμασαν και εκδώσανε τις ανθολογίες για τους ποιητες της δικης-τους γενιας, δεν καταδέχθηκαν ν’ ανθολογήσουν ούτε ένα στίχο απο την «χυδαία» ποίηση της Κ. Γώγου! Της ποιήτριας που, όπως διαπιστώνω, υπήρξε, φύσει και θέσει, το άτομο με το εντονότερο αμφισβητησιακο πνεύμα, απ’ όλους τους ποιητες της γενιας του 1970!

Δεν υπονοω όμως καμία συνωμοσία. Αυτη η παράλειψη ίσως να οφείλεται  στην άγνοια που είχαν οι συγκεκριμένοι ανθολόγοι για την αξία της ποίησής-της και όχι σε οποιουσδήποτε άλλους λόγους. Γιατι, ας μην ξεχνάμε, τα πρώτα χρόνια της παρουσίας-της στα ελληνικα γράμματα, πολλοι είναι οι επαΐοντες που πίστευαν πως η Κ. Γώγου έγραφε μία πρόχειρη, αφελη, ακατέργαστη και γενικα ανάξια για διάβασμα ποίηση. Μια ποίηση που την έγραφε στο πόδι, όπως νόμιζαν, για να εκφράσει κυρίως την οργη, την αγανάκτηση και τη διαμαρτυρία της για ό,τι την ενοχλούσε και την πλήγωνε στην ελληνικη κοινωνία και όχι για να υπηρετήσει τις υψηλες αξίες της ποιητικης τέχνης.

Όμως παγερα αδιάφορη απέναντι στην ποίησή-της στάθηκε και η κριτικη. Γιατι, η ποιήτρια Κ. Γώγου, παρα την αποδοχη-της απο μεγάλη μερίδα του αναγνωστικου κοινου, κριτικα εξακολουθει να παραμένει αδικαίωτη και ατεκμηρίωτη, εφόσον μέχρι σήμερα είναι ελάχιστες οι προσπάθειες που έχουν γίνει για μία σοβαρη κριτικη θεώρηση όλου του έργου της.

Η Κατερίνα Γώγου όμως, διέψευσε με τον καλύτερο τρόπο, δηλαδη με το  έργο-της, όλα αυτα τα άτομα που στάθηκαν με απαξίωση απέναντι στην ίδια και στην ποίησής-της γιατι, στο σύντομο πέρασμά της απο αυτη την αλλήθωρη ζωη, κατόρθωσε να δημιουργήσει ποίηση ανυπολόγιστης αξίας, που ξεχωρίζει τόσο σαν τέχνη όσο και σαν φωνη διαμαρτυρίας. Είναι, σίγουρα, ποίηση με ουσία και περιεχόμενο, που διακρίνεται για την αντοχη της αλλα και για το ασύλληπτο πνευματικο βάθος της».