Όλη του τη ζωή παλαιστής για τα δικαιώματα όλων, των επικίνδυνων, των άγριων, των ομοφυλόφιλων, των σκουρόχρωμων, των μωαμεθανών και των μεταναστών, απάντων των κατατρεγμένων και των διαμαρτυρόμενων. Ένα βράδυ μες στο βαγόνι του ηλεκτρικού φανατικός ισλαμιστής με περίστροφο ωρύεται «θα πεθάνετε όλοι» και πριν καλά καλά προλάβει να φοβηθεί, βρίσκεται στο πάτωμα με μια σφαίρα στο κεφάλι.
Την επόμενη μέρα ξεκινούν οι έριδες στην κηδεία. Οι φίλοι του νεκρού να διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους πως ο δικός τους άνθρωπος πέθανε για τις ιδέες του, είναι ήρωας αληθινός κι ανυποχώρητος. Οι εχθροί του να βρίζουν τους φίλους του, βέβαιοι πως πριν φύγει απ’ τη ζωή ο ακτιβιστής της ευαισθησίας κατάλαβε το λάθος του, το φίδι που έτρεφε στον κόρφο του.
Στη ζωή οι φίλοι είναι φίλοι και οι εχθροί, εχθροί.
Η φιλία στα παιδικά χρόνια: από το παιχνίδι κρίνεται, από την συμμετοχή,Δίχως δεύτερη σκέψη από αλλά παιδιά. Η φιλία στην εφηβεία, απο την έπαρση κρίνεται, από την συμμετοχή και πάλι, αρχίζει η πρώτη υπόνοια! Η φιλία στα πρώτα στάδια της ενηλικίωσης,απ την φιλοσοφία των πραγμάτων κρίνεται,γύρω από ατελείωτες συζητήσεις και όνειρα, και ποιος τελικά συμπαρισταται στα όνειρα σου, έστω κι αν διαφωνεί. Η φιλία μετέπειτα κρίνεται πιστεύω μέσα από τις εμπειρίες που μαζεύει ο καθένας μας, κρίνεται από τον τον ίδιο μας τον εαυτό… Όταν αποκτήσουμε την αρετή της επίγνωσης,και στην τελική ξεκαθαρίσουμε ποιος και ποσσο φως από την ψυχή μας, αξίζει να λάβει…
Υπερβολική ασάφεια νομίζω πως υπάρχει, τέτοια που μπορεί να οδηγεί σε παρανοήσεις: 1) Ο “φανατικός ισλαμιστής” ήταν ο “ακτιβιστής” ή μιλάμε για δύο διαφορετικά πρόσωπα; 2) Ο “φανατικός ισλαμιστής” αυτοκτόνησε ή σκοτώθηκε από κάποιον άλλον; Συγγνώμη για το “αστυνομικό”-ανακριτικό και των ερωτήσεων, αλλά νομίζω πως το κείμενο αφήνει τέτοια περιθώρια.
Κατά τα άλλα, μου άρεσε η ψυχαναλυτική χροιά που υπάρχει στο κείμενο -τουλάχιστον όπως το προσέλαβα εγώ. Αλλά και πάλι, ποιοι είναι οι φίλοι και οι ποιοι οι εχθροί στο τέλος; Γιατί αν είναι τόσο ξεκάθαρος αυτός ο διαχωρισμός, τότε νομίζω ότι το κείμενο τελικά αυτοαναιρείται…
Στον θάνατο πάλι,οι φίλοι είναι εχθροί και κάποιοι άνθρωποι πεθαίνουν ζωντανοί.Τους σκοτώνουν οι φίλοι.Ο αστυνομος είναι φίλος ο γιατρός το ίδιο.
Το ισλάαμ δεν διαφέρει και πολύ το να σκοτώσεις έναν τρομοκρατή με το να σκοτώσεις κάποιων με νομιμες διεκδικήσεις πχ καταγγελία γιατρού.Το να πεις σε αυτόν τον φίλο ,φίλε δεν είμαι καλά και να σου κάνουν εξωνομικο σωφρονισμό για πχ αλκοόλ και απλά μεταλαβεις στην εκκλησία (κοινωνησεις) γίνεται της μουρλής…Όλα έχουν έναν λόγο εδώ σε σκοτώνουν και το κάνουν να φαίνεται αυτοκτονία,αλλου αυτοκτονούν και το ονομ α ζουν δολοφονία.Φιλε σε ξέρω.. Η δημιουργία αυτοπαθειας σε κάθε λεγομένο… για να ασπαστουμε αθειϊα.Φιλε αϊ ψοφα.Οι παραβασεις του ιατρικού κώδικα δεοντολογίας εναποθετονται σε ασθενείς.Με λένε Κική Ματέρη.
Καλημέρα στο ποιειν από ένα παλιό αναγνώστη. Άμα το θέλει ο ποιητής, έτσι κουβέντα να γίνεται…
Όλη του τη ζωή ενοχλούταν για τα δικαιώματα όλων, των επικίνδυνων, των άγριων, των ομοφυλόφιλων, των σκουρόχρωμων, των μωαμεθανών και των μεταναστών, απάντων των κατατρεγμένων και των διαμαρτυρόμενων. Ένα βράδυ που είχαν απεργία οι ταξιτζήδες κι είχε το αμάξι στο συνεργείο βρέθηκε μες στο ίδιο βαγόνι του ηλεκτρικού που ο φανατικός ισλαμιστής με περίστροφο ωρυόταν «θα πεθάνετε όλοι» και πριν καλά καλά προλάβει να φοβηθεί, βρέθηκε στο πάτωμα με μια σφαίρα στο κεφάλι.
Την επόμενη μέρα ξεκινούν οι αέρηδες στην κηδεία να φουσκώνουν τις σημαίες . Οι φίλοι του νεκρού να διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους πως ο δικός τους άνθρωπος δεν πέθανε για τις ιδέες του, ήταν μάρτυρας αληθινός κι ανυπεράσπιστος. Στο ίδιο νεκροταφείο οι νεκροί ήταν οι πρώτοι ανυπεράσπιστοι από τις βρισιές. Ξεχορτιαραζανε οι φίλοι τους τάφους κάθε τόσο κι τα μικρά φιδάκια σκαρφαλωναν στα χέρια μέσα από τα χοντρά μανίκια να ξεχειμάσουν στην τρύπα της ευαισθησίας, δυναμώνοντας το δηλητήριο πριν βγουν απ’ τους κορφους στο γιακά με τις χορτασμένες ψείρες.
Στη ζωή οι φίλοι και οι εχθροί σχίζουν τα βουνά και δέντρα ξεριζωνουν.
Ποιος ξέρει πια αν φτάσει η μέρα που θα πουν το μετανιώνουν.
<>. Η ουσία της υπόθεσης εστιάζεται στη λέξη ”φανατικός”. Μπορεί εδώ να είναι ισλαμιστής αλλού είναι χριστιανός ,σίχαντιστης,βουδιστής ,έλληνας ,τούρκος κομμουνιστής ,καπιταλιστής , ασπρος,μαύρος ,κίτρινος κλπ..κλπ.. ΄Οτι κι αν είναι ,αν είναι φανατισμένος θα σηκώσει όπλο και θα σκοτώσει . Φανατισμός και ανθρωπιά δεν πάνε παρέα .