Τραγούδι- Αφήγηση: Τάσης Χριστογιαννόπουλος, Αλέξης Κωστάλας, Νίκος Μαμαγκάκης
`
Εν τη Oδώ
Το συμπαθητικό του πρόσωπο, κομμάτι ωχρό·
τα καστανά του μάτια, σαν κομένα·
είκοσι πέντʼ ετών, πλην μοιάζει μάλλον είκοσι·
με κάτι καλλιτεχνικό στο ντύσιμό του
— τίποτε χρώμα της κραβάτας, σχήμα του κολλάρου —
ασκόπως περπατεί μες στην οδό,
ακόμη σαν υπνωτισμένος απʼ την άνομη ηδονή,
από την πολύ άνομη ηδονή που απέκτησε.
`
*
Το Διπλανό Tραπέζι
Θάναι μόλις είκοσι δυο ετών.
Κι όμως εγώ είμαι βέβαιος που, σχεδόν τα ίσα
χρόνια προτήτερα, το ίδιο σώμα αυτό το απήλαυσα.
Δεν είναι διόλου έξαψις ερωτισμού.
Και μοναχά προ ολίγου μπήκα στο καζίνο·
δεν είχα ούτε ώρα για να πιώ πολύ.
Το ίδιο σώμα εγώ το απήλαυσα.
Κι αν δεν θυμούμαι, πού — ένα ξέχασμά μου δεν σημαίνει.
A τώρα, να, που κάθησε στο διπλανό τραπέζι
γνωρίζω κάθε κίνησι που κάμνει — κι απʼ τα ρούχα κάτω
γυμνά τʼ αγαπημένα μέλη ξαναβλέπω.
`
********************************************************
`
Το πρώτο μου ενσυνείδητο τραγουδιστικό μου σκαρίφημα ήταν το ποίημα Εν τω μηνί αθύρι του Κ.Π. Καβάφη, ακριβώς πριν πενήντα χρόνια (1957) στο πρώτο χρόνο της σπουδής μου στην Ακαδημία του Μονάχου και το οποίο δυστυχώς δεν περιλαμβάνεται σʼ αυτή την εργασία. Έκτοτε η ποίηση του Καβάφη και η πρόθεσή μου για μια σύνθεση πάνω στη ποίηση αυτή υπέφωσκε μέχρι που πριν μια τετραετία άρχισα να δουλεύω πάνω στα 24 τραγούδια αυτά. Κινήθηκα σε δύο άξονες. Στην καθαρή μελοποιία, με ό,τι αυτή συνεπάγεται, που όμως εμένα δεν με ικανοποιούσε πλήρως επειδή συνήθως η μελοποιημένη ποίηση αδικεί τον λόγο και την κατανόησή του. Γιʼ αυτό προσπάθησα να συνθέσω περιοδικά και με όση μπορούσα καλύτερη άρθρωση μια παράλληλη ομιλούμενη μελωδία έτσι που ο σπουδαίος καβαφικός λόγος νʼ ακούγεται και να κατανοείται στην πλήρη μεγαλοσύνη του. Όμως και πάλι μου ʼλειπε κάτι. Τα περισσότερα ποιήματα του Καβάφη είναι ηδονιστικά – κατά την έκφραση του Δημήτρη Μητρόπουλου. Η γλώσσα όμως που διαλέγει ο Κ.Π. Καβάφης τις περισσότερες φορές δεν συνάδει με τις καυτές ατμόσφαιρες των ποιημάτων του. Επομένως μου ʼλειπε η ατμόσφαιρα των χώρων που βίωσε και γενικά το ηχητικό περιβάλλον όπως εγώ το φανταζόμουν. Γιʼ αυτό προσέφυγα σε μια απλή λύση. Δημιούργησα μια ανατολίτικη ατμόσφαιρα, μια φανταστική Αλεξανδρινή ηχητικότητα, στοιχείο που κατά τη γνώμη μου δεν είχε χρησιμοποιηθεί από τους μελοποιημένους καβαφικούς στίχους.
`
Νίκος Μαμαγκάκης
`
********************************************************
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
1. ΜΑΚΡΥΑ
2. ΤΟ ΔΙΠΛΑΝΟ ΤΡΑΠΕΖΙ
3. ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ
4. ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ 1903
5. ΓΚΡΙΖΑ
6. ΓΙΑ ΝΑ’ΡΘΟΥΝ
7. ΕΠΗΓΑ
8. ΕΝ ΤΗ ΟΔΩ
9. ΕΤΣΙ ΠΟΛΥ ΑΤΕΝΙΣΑ
10. ΚΑΜΑΡΗ
11. ΙΘΑΚΗ
12. ΑΠΟΛΕΙΠΕΙΝ Ο ΘΕΟΣ ΑΝΤΩΝΕΙΟΝ
13. ΕΠΕΣΤΡΕΦΕ
14. ΟΜΝΥΕΙ
15. ΠΡΟΘΗΚΗ ΚΑΠΝΟΠΩΛΕΙΟΥ
16. ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ
17. CHE FECE IL GRAN RIFIUTO
18. ΝΟΗΣΙΣ
19. ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙΣ
20. ΦΩΝΕΣ
21. ΘΥΜΗΣΟΥ ΣΩΜΑ
22. ΤΕΙΧΗ
23. ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ
24. ΚΕΡΙΑ
