`
Κύκλος τραγουδιών. Μελοποιημένοι στίχοι και κείμενα από τις ποιητικές συλλογές του Πέτρου Χρονά: ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΦΙΔΙΑ ΚΑΙ ΣΤʼ ΑΗΔΟΝΙΑ και ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ. Αφηγείται ο Σταμάτης Κραουνάκης.
`
ΕΙΣΟΔΟΣ
Ένας ολόκληρος χειμώνας
Και τα βουνά της Ταϊτής
Μεγαλωμένα απʼ τον καημό μας
Κάποιοι ακολούθησαν τον ταύρο
Πέρα μακριά στην ακμή του
Αφού περάσαν το γεφύρι
Εκείνο που πατά στην άλλην όχθη
Με το στερνό του τόξο
Τόσο κουρασμένο
Μέρες που μας κομμάτιασαν τα νεύρα
Δενδροστοιχίες απʼ ανθρώπους τραγικούς
Φωνάζοντας με τεντωμένα χέρια
Και λαιμούς
Κι άλλοι στην κουπαστή
Με δέκα δάχτυλα
Την ώρα που σφυρίζουν στο λιμάνι
Αποκεφαλισμένα ρυμουλκά
Με μια φωνή λιγνή κι απελπισμένη
Τα συλλογιέσαι σαν βαδίζεις
Μέσα στʼαργό σουρούπωμα
Της πόλης
Φλεβάρη Μάρτη
Όταν αλλάζει κάτι στη φωνή των πωλητάδων
Ή στο κλειστό τσαρσί
Γεμάτο αρώματα
Σμύρνα ξύλο ή λάβδανο
Σαν το παλιό βιολί
Όλα τα πράγματα σαν τη φυγή μας
Μʼένα μικρό ανάστημα
Κι ένα μεγάλον ίσκιο
Τρομάζεις μια στιγμή
Όταν δεν έχεις συνηθίσει
Γυμνή ψυχή
Μες στη φθορά της αντοχής σου
Όταν αισθάνεσαι το φως να σε διαλέγει
Καμιά φορά
Κανένας δεν μπορεί να προχωρήσει
Οι λέξεις σταματούνε στις κλειδώσεις
Και βάλανε τη θάλασσα
Ανάμεσα στα δυο παιδιά
Κι είπα να σκάψω μέσα μου
Και βρήκα αγάλματα σκασμένα
Τώρα που είναι ο καιρός σου μοιρασμένος
Και σε σκοτώνει κάθε θόρυβος
Καταλαβαίνεις πιο καλά
Τον γέρο ρολογά που παραφρόνησε
Κυνηγημένος κάθε μέρα απʼ τα ρολόγια
Τη βελόνα, η βελόνα, τι βελόνα
Πώς μεγαλώσαν τα μωρά μας
Και μας εφτάσαν ως τον ώμο
Κι ως να τελειώσει αυτός ο δίσκος
Απʼ την κορφή του δοξαριού
Θα γκρεμιστώ σʼ ένα πηγάδι
`
*
ΕΡΩΤΙΚΟ ΜΥΘΕΥΜΑ
Αυτά που ήταν ωραία το πρωί
Το βράδυ σʼ απαρνιούνται
Που ταξιδεύει αυτό το φορτηγό
Χωρίστηκε το πλήρωμα
Σε δυο αγάπες
Και το που ακούς μετά τον θερισμό
Όλη τη μέρα να χτυπούν με τʼ άλλα τύμπανα
Ξεχνάς κι αυτούς που φώναζαν γυρεύοντας
Στα νήματα της πόρτας την τιμή τους
Κράτα τον άγγελο ξυπνώ
Και το μεγάλο κτήνος κοιμισμένο
Όμως ανάβουν τις φωτιές
Για να κρατάν μακριά του λοιπούς
Δυσκόλεψαν τα χρόνια μας
Ρηχό το χώμα πατούμε στα νερά
Τρέμουν στα μάτια σου τʼ αγάλματα
Θρυμματισμένο είδωλο η ζωή μας
Κι αν συμμαζέψουν τα συντρίμματα
Θα μας γνωρίσουν
Όπως γνωρίσαμε ένα πρωί τη θάλασσα
Κι ακούσαμε τον έρωτα
Καθώς ένα παιδάκι τραγουδούσε
`
*
ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ
Τίποτα δεν έχει να ξεχάσεις
Να θυμηθείς δεν έχει τίποτα
Φθαρμένα συναισθήματα
Σα ρούχα του θεάτρου
Πʼαλλάξανε πολλούς ηθοποιούς
Η ομορφιά είναι μαύρη κι ήσουν
Στο γυμνωμένο δάσος μια σπατάλη
Πετροβολώντας με χαρά κι αγριοκάστανα
Ένα ρυάκι λιγοστό σαν τη ζωή μας
Έγινε η στέρηση άγαλμα
Ένα μεγάλο παρηγόρημα
Σαν την Αγια Σοφιά
Πάλι μου φράζεις τη φωνή με την παλάμη
Στοχάσου λίγο τη θάλασσα
Ξοδεύεται για δυο μικρά χαλίκια
Στοχάσου λίγο τη μεγάλη κάμαρα
Με τις γυναίκες που κεντούσανε ψευτόριζα
Την όμορφη πώς έκρυβε τα μάτια της
Όταν την ρωτούσαν για τον ένοχο
Ήταν ακόμα και στην πτώση του ακατάδεχτος
Καθώς τον σήκωνα στο στήθος μου απʼ το χώμα
Κι έβγαιναν τα φίδια από τα χαλάσματα
Τα φίδια βγαίνανε να ακούσουνε τα αηδόνια
Μα τώρα απόμεινα γυμνή
Κι η γύμνια μου δική σας
Στοχάσου λίγο τη θάλασσα
Ξοδεύεται για δυο μικρά χαλίκια
Τρέχει το αίμα κάποτε
Με καταρράχτες μες στις φλέβες
Κι είναι τα πιο πολλά ασήμαντα
Μόνο που τα διαβάζεις λαθεμένα
Νύχτες με χάσματα ψυχής
Και παρακάτω
Όλα τελειώνουνε στο θάνατο
`
*
ΚΗΛΙΔΟΓΡΑΦΙΑ
Μόλις και πρόλαβες να δεις
Στη βιαστική στροφή
Το πλίθινο υπόλειμμα
Απʼ τη σφενδόνη του ιπποδρόμου
Αγιάτρευτες λαβωματιές τα τείχη
Και γυμνοπόδαρα παίζοντας με ξεφωνητά
Έξω από παραπήγματα
Εξοργισμένες μέρες του Νοέμβρη
Με σωριασμένα πλατανόφυλλα
Κι ένα τρικυμισμένο Βόσπορο
Σαν τη διπλή ψυχή μας
Αυτή η τύχη του άλλου αιώνα
Και το σκυφτό κορμί του ανθρώπου
Ενώ περνάει συλλογισμένος
άκου την πόλη αυτή την ώρα που μιλά
Η πλαγιαστή βροχή
Μια σαύρα αναποφάσιστη
Σε ποιον αιώνα να τρυπώσει
Γυρνά ο καιρός γυρνά την νύχτα
Η νύχτα στο βαθύ μας ύπνο θα χιονίσει αγάλματα
Και τελικά η καταδίκη του εαυτού μας
Μέσα στο τραίνο που περίμενε
Ένας απελπισμένος άνθρωπος μορφάζει
Σηκώνει τον γιακά του, μορφάζει
Κρύβει τα χέρια του στις τσέπες
Δεν κατορθώνει να εξαφανιστεί
`
*****************************************************
`
EΙΣΟΔΟΣ (Ιστορικό) Γιάννης Σαμσιάρης
ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΧΑΡΤΟΥ (Ο ρόλος του ψάλτη) Χρήστος Καρακώστας
ΚΗΛΙΔΟΓΡΑΦΙΑ Χρήστος Καρακώστας Αφήγηση: Σταμάτης Κραουνάκης.
ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ (Δελτίο ειδήσεων) Κείμενο: Σταμάτης Κραουνάκης.
ΠΡΩΤΟ ΣΤΑΣΙΜΟ
ΕΡΩΤΙΚΟ ΜΥΘΕΥΜΑ (Χώρος) Πηνελόπη Πατσούκη, Γιάννης Σαμσιάρης
ΘΕΟΔΟΛΙΧΟΣ (Ο ρόλος του Χορού) Γιάννης Σαμσιάρης, Πηνελόπη Πατσούκη, Σταμάτης Κραουνάκης.
ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΤΑΣΙΜΟ (Λόγος Μαντικός) Δώρα Δάνα. Χορός. Αφήγηση: Σταμάτης Κραουνάκης.
ΘΑΝΑΤΟΥ ΜΥΘΕΥΜΑ Γιάννης Σαμσιάρης
ΤΡΙΤΟ ΣΤΑΣΙΜΟ (Ο ρόλος της Κασσάνδρας) Χορός
ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Πηνελόπη Πατσούκη Αφήγηση: Σταμάτης Κραουνάκης
