`
Το νέο συμφωνικό έργο από τον συνθέτη Δημήτρη Παπαδημητρίου, με τίτλο «Το Χρονικό ενός πρώιμου φθινοπώρου» παρουσιάστηκε ζωντανά στις 4 και 5 Μαρτίου 2016, στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης. Το Χρονικό ενός πρώιμου φθινοπώρου είναι ένα συμφωνικό ποίημα μεταρομαντικού-εκλεκτικιστικού ύφους, με μουσικά αυτοβιογραφικά στοιχεία, και τρία τραγούδια σε ποιήματα των Rainer Maria Rilke, Ανδρέα Εμπειρίκου και Charles Baudelaire.
`
*************************************************************
Έζησε τη ζωή του σε τρίτο πρόσωπο.
Φυγάδευσε από νωρίς τον αληθινό του εαυτό στη λήθη του απολεσθέντος θέρους.
Έζησε από παιδί μέσα σε ένα διαρκές, γλυκό και βιολογικά εντελώς πρώιμο
ποιητικό Φθινόπωρο. Βίωνε πάντα το θρήνο της απώλειας του καλοκαιριού με το
μυαλό κολλημένο πλασματικά, σχεδόν οραματικά ακόμα σε αυτό. Παγιδευμένος
στο ιδεώδες και το ιδανικό και, ως εκ τούτου, εξ ορισμού καταδικασμένος.
Μια πραγματεία για τη Μοναξιά ή μια μουσική αυτο-εξομολόγηση για τη δική του;
Ακόμη δεν κατάλαβε τι ακριβώς γράφει. Μια συγκεκαλυμμένη φιλοσοφική
πραγματεία ή το ασυνεπές και αναδρομικό χρονολόγιο ενός φρικτού τσαπατσούλη
της μνήμης; Τώρα όμως που ανακαλεί εικόνες και ανθρώπους, με πολύ κόπο και
σαν ένας αυτοσχέδιος Ηρακλής Πουαρό, αναζητά εκείνα τα στοιχεία που βοούσαν
και προανήγγελλαν το Χρονικό του Πρώιμου του Φθινοπώρου.
Μια συνεπής ακολουθία και μια αλάνθαστη πρόοδος προς τον εγκληματικό στόχο.
Ιδού το πόρισμα της εισαγγελικής έρευνας.
Αυτός όμως γελά ακόμη. Όλες οι αλήθειες εντάσσονται και επανεντάσσονται
εύκολα στο ίδιο τους το ψέμα.
Αν ως παιδί ήταν αφύσικα ενήλικος, τώρα που τα δύο Φθινόπωρα, το εντός του και
το (πώς να το πούμε;) «εν τοις πράγμασι», βρίσκονται σε τέλεια σύνοδο, σκοπεύει
να αφήσει τον επερχόμενο Χειμώνα να τον προσπεράσει… και θα μείνει για πάντα
μαζί σας σαν αιώνιο παιδί. Στο κοινό μας Φθινόπωρο της αθεράπευτα μοναχικής
εφηβείας μας.
«Ραντεβού το Σεπτέμβριο»… καλή μου αγάπη, από πριν χαμένη.
Δημήτρης Παπαδημητρίου
`
***********************************************************
TO XΡΟΝΙΚΟ ΕΝΟΣ ΠΡΩΙΜΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ: συμφωνική σουίτα
Συνθέτης: Δημήτρης Παπαδημητρίου
ΚΟΑ – Κρατική Ορχήστρα Αθηνών
Διεύθυνση ορχήστρας: Γιώργος Πέτρου
Λυρική σοπράνο: Μυρσίνη Μαργαρίτη
Βαρύτονος: Χάρης Ανδριανός
Μπαντονεόν: Λευτέρης Γρίβας
Μαντολίνο: Βιβή Γκέκα
Κρητική λύρα: Μανώλης Μπουνταλάκης
Ποιήματα:
Ύμνος στην Ομορφιά, Charles Baudelaire
Ω, εσύ από πριν χαμένη Αγαπημένη, Rainer Maria Rilke
Τριαντάφυλλα στο παράθυρο, Ανδρέας Εμπειρίκος
Καλλιτεχνική επιμέλεια: ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ
Παραγωγή: Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση
Οργάνωση & Εκτέλεση Παραγωγής: ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ
`
1. Confession I – Solo Piano
2. Oh! Thee, Afore Lost Beloved One
3. Vocalise
4. The Broken Doll
5. The Waltz Of Multiple Idols
6. The Black Wave
7. Cloudiness
8. Epopee Of Melancholy
9. Hymne A La Beaute
10. Fear
11. The Lone Crusaders
12. Beyond The Horizon
13. Childhood Sweet Years Of Mine
14. Roses By The Window
15. Confession Ii – Solo Piano
