`
Τί εἶναι αὐτό πού μπορεῖ νά ἑνώσει ἕναν κατεξοχήν ποιητή, ὅπως ὁ Τάσος Λειβαδίτης, μέ ἕναν καθαρόαιμο φύσει καί θέσει ρόκ δημιουργό, ὅπως ὁ Παῦλος Σιδηροπουλος; Τί κοινό μπορεῖ νά ἔχουν ἕνας ἀναγνωρισμένος θεατρικός συγγραφέας, ὅπως ὁ Ἰάκωβος Καμπανέλλης, μέ μία κοσμογάπητη λαϊκή τραγουδίστρια, ὅπως ἡ Ἑλένη Βιτάλη; Πάνω σέ ποιόν κοινό κώδικα «συνομιλοῦν» ἕνας ἐμπνευσμένος γελοιογράφος, ὅπως ὁ Μποστ, καί ἕνας ἀναγεννησιακός καλλιτέχνης, ὅπως ὁ Μάνος Χατζιδάκις; Ποῦ μποροῦν νά διασταυρωθοῦν συνθέτες διαφορετικῆς γενιᾶς, αἰσθητικῆς καί τεχνοτροπίας καί νά μελοποιήσουν λογοτέχνες καί ποιητές, ἐπίσης διαφορετικῆς ἐποχῆς καί σχολῆς, ὅπως ὁ Ὅμηρος, ὁ Βιτσέντζος Κορνάρος, ὁ Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ὁ Νικηφόρος Βρεττάκος, ὁ Γιάννης Ρίτσος, ὁ Κώστας Βάρναλης καί ὁ Μπέρτολτ Μπρεχτ; Κάτω ἀπό ποιά μουσικολογική σκέπη μποροῦν νά συνυπάρξουν ἑτερογενεῖς δημιουργοί, ὅπως ὁ Μάνος Ἐλευθερίου, ὁ Παῦλος Μάτεσις, ὁ Θωμάς Γκόρπας, ὁ Ἄλκης Ἀλκαῖος, ἡ Χάρις Ἀλεξίου καί ὁ Σταμάτης Κραουνάκης; H ἀπάντηση εἶναι μία. Ὁ Λόγος. Αὐτή ἡ δημιουργική ἰδιοφωνία, ἡ ὁποία προίκισε καί συνεχίζει νά προικίζει τό ἑλληνικό τραγούδι συνεισφέροντας τά μέγιστα στόν νεοελληνικό πολιτισμό μέ αὐτή τήν ἀξιοσημείωτη ὁμοιομορφία μέσα ἀπό τή διαφορετικότητά της.
`
Ἡ προσέγγιση τῶν ἔργων πού παρουσιάζονται στό βιβλίο βασίστηκε σέ ἕναν διπλό μεθοδολογικό ἄξονα. Ἀπό τή μία πλευρά, ὅσον ἀφορᾶ τή μελέτη τοῦ στιχουργικοῦ λόγου τῶν δημιουργῶν, ἐφαρμόστηκε ἡ ἀρχή τῆς «ποιοτικῆς ἀνάλυσης περιεχομένου», μία ἐρευνητική μέθοδος γιά τήν ὑποκειμενική ἑρμηνεία τοῦ περιεχομένου τῶν στοιχείων κειμένων, μέσω τῆς συστηματικῆς διαδικασίας ἐπεξεργασίας, ταξινόμησης καί ἀναγνώρισης τῶν θεμάτων, τῶν μοτίβων λόγου καί τῶν τεχνοτροπιῶν, διαχρονικά καί συγχρονικά. Ἀπό τήν ἄλλη πλευρά, χρησιμοποιήθηκε ἡ μουσικολογική-δημοσιογραφική ἔρευνα (ἀρθρογραφία, βιβλιογραφία, δισκογραφία, συνεντεύξεις) στίς μελέτες πού ἀφοροῦν τήν παρουσία τῶν μελοποιημένων κειμένων στήν ἑλληνική δισκογραφία (μέ ὁρατό πάντα τόν κίνδυνο παραλείψεων ἐξαιτίας τοῦ ἀχανοῦς καί πολλάκις ἀταξινόμητου δισκογραφικοῦ ὑλικοῦ). Ὡστόσο καί στίς δύο περιπτώσεις ἡ δυνατότητα πού προσφέρει τό διαδίκτυο, ὡς ἐργαλεῖο ἀναζήτησης καί ἀποθήκευσης τῶν δισκογραφικῶν καταγραφῶν, ἀποτελεῖ ἕνα λειτουργικό καί συμπληρωματικό βοήθημα γιά τόν ἀναγνώστη, ὁ ὁποῖος παράλληλα μέ τήν ἀνάγνωση τῶν κειμένων, ἔχει τή δυνατότητα πέραν τῆς προσωπικῆς του δισκοθήκης, νά ἀναζητήσει καί νά ἀκούσει εὔκολα, γρήγορα καί δωρεάν –μελανό σημεῖο τῶν καιρῶν…- ὁλόκληρους δίσκους καί μεμονωμένα τραγούδια ἀπό ὅλο τό φάσμα τῆς δισκογραφίας ἀποκτώντας ἔτσι μία καλύτερη ἐποπτεία τοῦ ὑλικοῦ γιά τό ὁποῖο γίνεται λόγος.
`
Οἱ παροῦσες μελέτες δημοσιεύτηκαν, σέ μία πρώτη μορφή, στά περιοδικά Δίφωνο, Μετρονόμος, Ὄασις, Ὁδός Πανός, Νέα Ἐποχή, MusicPaper.gr, MusicHeaven.gr καί Atexnos.gr.
`
[Από τον Πρόλογο του βιβλίου]
`
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
1. Οἱ μελοποιήσεις τῆς Ὀδύσσειας
2. Οἱ μελοποιήσεις τοῦ Ἐρωτόκριτου
3.Τό «σκοτεινό τρυγόνι» στήν ἑλληνική δισκογραφία: Ὁ μελοποιημένος Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης
4.«Ἡ ψυχή μου…μουσική δωματίου μέσα στό χρόνο»: Ὁ μελοποιημένος λόγος τοῦ Νικηφόρου Βρεττάκου
5. Γιάννης Ρίτσος καί ἑλληνική μουσική δημιουργία
6. Ὁ μελοποιημένος λόγος τοῦ Τάσου Λειβαδίτη
7.Ὁ λαϊκός καί λόγιος μελοποιημένος Κώστας Βάρναλης
8. Τό λαϊκό τραγούδι στήν ποίηση τοῦ Θωμά Γκόρπα
9. «Τά λόγια καί τά χρόνια»: Ἡ στιχουργική τοῦ Μάνου Ἐλευθερίου
10. Ἡ στιχουργική τοῦ Ἰάκωβου Καμπανέλλη
11.Ὁ στιχουργός Παῦλος Μάτεσις
12.Ὁ Μάνος Χατζιδάκις ὡς στιχουργός
13. Ὁ Μποστ καί τό ἐλληνικό τραγούδι
14. Ἄλκης Ἀλκαῖος: «Ὠδή σέ ἐναν δρομέα ἀντοχῆς»
15. Ἡ στιχουργική της Χάρις Ἀλεξίου
16. «Μές τά σκοτάδια λίγο φῶς ἀναζητοῦσα….»: Ὁ στιχουργικός λόγος τῆς Ἑλένης Βιτάλη
17. «Ὁ Παῦλος πού ροκάριζε μέ κουλτουρέ διαθέσεις…»: Ἡ στιχουργική τοῦ Παύλου Σιδηροπουλου
18. Οἱ «δαίμονες» τῆς στιχουργικῆς τοῦ Σταμάτη Κραουνάκη
19. Ὁ μελοποιημένος Μπρεχτ
20. Ὁ πολιτικός στίχος στό ἑλληνικό τραγούδι
`
`
* Το βιβλίο κυκλοφορεί τον Ιούνιο του 2017 από τις εκδόσεις Μετρονόμος
