`
[author]Του Κώστα Ρεούση [/author]
`
«Κότες λυράτες & Rocky Raccoon»
`
στον Γιάννη Ζελιαναίο
Όλους όσοι αγάπησα
Μʼ ατόφια φιλία
Σʼ αγώνα πυγμαχίας
Έφτυσα στο καναβάτσο
Το αίμα
Μιας πρόσθετης οδοντοστοιχίας
Κι ακόμη κάτι
Τους
Κι έτσι
Ανάπηρος
Βλέπω
Την
Προσβολή
Τους
Ευγνώμων
Άντρες να σου πετύχουν
Σέρνουν το κουρτινάκι της
Κιλότας
Της
Βιτρίνας
Τους
Τσιγάρο ανάβοντας
Πουλάνε
Ξεφυσώντας
Γραφή
Της
Νιότης
Κάλπικο παρά
Τους
`
συνοικία Αγίων Ομολογητών, Λευκωσία, 16.10.2015
Η σύγκρουση ως μία εκ των Καλών Τεχνών.
Άμποτε φερθούμε στην ποίηση με άκρατο, επιτέλους, επαγγελματισμό… κι όχι αυτά τα χαζά άλλων εποχών περί… εραστών της τέχνης (ερασιτέχνης-ερασιτεχνών).
Να είστε καλά πατριώτες κι αδελφοί μου.
//www.youtube.com/watch?v=9DSzGQVTTRs
ένα ανακριτικό βιογραφικό σημείωμα του υπόπτου
!*!
Ο Κώστας Ρεούσης γεννήθηκε στην Αθήνα, στα Άνω Πατήσια (Πλατεία Παπαδιαμάντη) το 1970. Κατάγεται από το τουρκοκρατούμενο χωριό Τύμβος ή Τύμβου ή Τύμπου -αμιγώς ελληνικού πληθυσμού, πριν τον πόλεμο του 1974- της επαρχίας Λευκωσίας (από το αίμα του πατέρα του) και από το Αγρίνιο του νομού Αιτωλοακαρνανίας (από το αίμα της μάνας του). Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο κλασικό τμήμα του Λυκείου Ακροπόλεως στη Λευκωσία, με βαθμό απολυτηρίου 16. Σπούδασε νομικά στο Εθνικό & Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, χωρίς ποτέ να αποκτήσει το πτυχίο, και γλώσσες (αγγλική, γαλλική, ισπανική και άλλες), επίσης, χωρίς κανέναν τίτλο σπουδών. Το 1999 επαναπατρίστηκε στην Κύπρο, όπου και υπηρέτησε τη στρατιωτική του, μειωμένη, θητεία στο 213 Τ.Π. (Λόχος Διοικήσεως) της Εθνικής Φρουράς, ως τυφεκιοφόρος Ι1 (επίσημα) και ως γραφέας (ανεπίσημα) –φέροντας ένα φαντασιακό περίστροφο, για την ασφάλεια του έγγραφου (υπερπραγματικά εύφλεκτου) υλικού που διαχειριζόταν, σε περιόδους απόρρητων -βραχύβιων ή μακρόβιων- κρίσεων. Επέστρεψε στην Ελλάδα, για να διευθετήσει τις υποθέσεις του με την Ελληνική Δημοκρατία και τον Ελληνικό Στρατό, μια κι απʼ το 1986 του έχει απονεμηθεί με πολιτογράφηση και η ελληνική ιθαγένεια. Εγκαταστάθηκε στο νησί, μόνιμα, τον Νοέμβριο του 2001, όταν με καράβι από τον Πειραιά έφτασε στη Λεμεσό, με την ελάχιστη κινητή περιουσία του και διψήφιο αριθμό χαρτόκουτων με τα βιβλία του. Το φθινόπωρο του 2005 ίδρυσε/ύδρευσε την Υπερπραγματική Φράξια Λευκω©ίας. Ζει, εργάζεται και δεν εργάζεται, «πολεμάει» στην ελεύθερη και τουρκοκρατούμενη Λευκωσία, απαγγέλει ποίηση (δημόσια και ιδιωτικά), κατοικεί -χρόνια τώρα- στο ίδιο ενοικιαζόμενο υγρό, ελάχιστων τετραγωνικών, διαμέρισμα, είναι ερωτευμένος και αγαπάει/μισεί, την ίδια αλίμονο, από το 2006, γυναίκα, πίνει, ξενυχτάει, χρωστάει, η υγεία του είναι κλονισμένη και δεν ταξιδεύει (μόνο στο Μπάρι της Ιταλίας έχει βρεθεί, δουλεύοντας στα καράβια το καλοκαίρι του 1987, και στη Βιέννη της Αυστρίας τον Μάιο του 1990, για να ορκιστεί στην εκεί Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία και να υπογράψει ένα μυστικό κι αόρατο συμβόλαιο στην παραπλήσια Ταβέρνα των Ελλήνων, και πρόσφατα στην Κόρδοβα όπου και εκπροσώπησε τον εαυτό του στο 12ο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης «Cosmopoética 2015» ). Συνεργάζεται με τα έντυπα περιοδικά «Κλήδονας» (Αθήνα), «Ο Φαρφουλάς» (Αθήνα), «Straw Dogs magazine» (Λευκωσία), «θράκα-λόγος και να καίει» (Λάρισα) και τη διαδικτυακή επιθεώρηση ποιητικής τέχνης «Ποιείν» (Αθήνα). Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στην ισπανική και στην ιταλική γλώσσα από τους Mario Domínguez Parra και Crescenzio Sangiglio, αντίστοιχα. Αποκαλεί το διαμέρισμά του: «Άλφα Δύο-2ο Γραφείο»… μάλλον, περί ψυχιατρικής -απομονωμένης- πτέρυγας, πρόκειται.
…
συνεχίζεται
Νοσφεράτος είπε…
Αφωτιστε Φιλλεληνα οι δηκτικοι σου στιχοι
μου μοιαζουν με δαγκωματιες π’αφηνουν σκύλοι- ηχοι
Ηχητικά σημαινονται με Κυνοκεφελή
– ασε που ξαφνου θυμησες και μια παλιαν ουλή
( κεινο το τραυμα το παλιο πουχω στην Ωμοπλατη
που ραντισαν οι ”φιλοι μου” με Ξυδι κια μ’αλάτι
Ετσι λοιπόν ,Αφωτιστε, εν μέσω των Δηγματων
Βγαινει απ’τη μυτη ψυχή ,σωματων αοράτων
Τιποτε δεν καταλαβες και ουτε εγω εσενα
και σβηνουν τα κερακια μας και πανε , ενα ενα
Γερασαμε Φιλλέληνα: τα χρόνια μας Καμπούρα
– Και μια φωνουλα μεσα μας Μας λέει : Αει Κατούρα
[….]
25 Απριλίου 2013 – 12:14 π.μ.
http://nosferatos.blogspot.gr/2011/12/blog-post_5541.html
Εξοδος στην χωρα του Paul Gauguin
στον Κωστα Ρεουση
Γερνάμε Νοσφη, οι… θνητοί του κοσμου ετουτου
για να γλυτωσουμε θαρρω απο τη σπαθια του φιλου Βρουτου
Παμε να φυγουμε μακρια, εις τα νησια Βανουάτου
ηρεμα περιμενοντας την ωρα του θανάτου
παλαιότερα γνωστες ως οι Νέες Εβρίδες
σαν τον χρηματιστη Γκωγκεν οι νεες Ατλαντιδες
κι υστερα θα σαλπαρουμε στις Νήσους Μαρκησίες
ζωγράφοι εμεις του ερωτα με τις Ταϊτινο-Γαλλιδες
δισεγγονες του Paul Gauguin εις τις Πολυνησιες.
Μην χανουμε τα χρονια μας εις το ιντερνετ-ι
μυριαδες οι μικροι expert του web -κουρμπετι
Εβγαλα φυλλαδιο ναυτικό μπαρκαρω Αυστραλία
να βγαλω μερικα λεφτα να κανω οικονομία
και ευθυς αμεσως ναυτης εις εν ψαραδικο
να την γλυτωσω απ’ αυτη την χωρα-τρελλαδικο
ετσι λοιπον θα αφιχθω εις τις Νέες Εβρίδες
φιλοξενα θα μ’ υποδεχθουν, ως νεες μου πατρίδες
Ελα και συ – να μην αργεις- με το αεροπλάνο
τα ‘ χω σκεφτει ολα αυτα ειν’ το νεο πλάνο
και ας τους να σχεδιαζουνε πλανα Α και Β
καθως πορευονται τρελλα θα φτασουν και στο Θητα!!!
“…κι ας τους “να βράζουν (τελικα) μεσα στο ζουμί τους”
μέχρι να τελειώσει το νερό κι η άθλια ζωή τους.”
Αφώτιστος Φιλέλλην, παραρεαλιστης στιχοπλόκος
25 Απριλίου 2013