[author]του Γιώργου Καρτάκη[/author]
`
Στον απόηχο, αλλά ακόμα μέσα στο ωστικό κύμα των πρόσφατων αναταράξεων γράφονται αυτές οι λίγες γραμμές. Σκέψεις παλιές που βρίσκουν δυνατότητα διεξόδου μέσα στο δημοκρατικό κλίμα αυτών των ημερών, κλίμα που εύχομαι και ελπίζω να παραταθεί και να μη με (μας) απογοητεύσει στο μέλλον. Γιατί, μπορεί ο Έλλην άρχων να μην είναι, όπως περήφανα ο ίδιος ομολογεί, «παντός καιρού», θα πρέπει όμως να ξέρει, μετά από μια απλή ανάγνωση της ελληνικής Ιστορίας, ότι ούτε οι Έλληνες είναι.
Και θα ξεκινήσω την σύντομη αυτή περιήγηση από τα σαλόνια, τα στρογγυλά γραφεία και τις τουαλέτες της Ουάσιγκτον, όπου στο πρόσφατο παρελθόν ο πρόεδρος Κλίντον απολάμβανε τις περιποιήσεις της θρυλικής Μόνικα. Σε εκείνη την περίοδο έγινε σαφές στους πολίτες ανά τον κόσμο, πως πολιτικό ήθος και μοιχεία μπορούν κάλλιστα να συνυπάρχουν στο νεοφιλελεύθερο μοντέλο, ανεπηρέαστα μάλιστα, όπως προσπαθούσαν να μας πείσουν και συνεχίζουν οι εμπνευστές του. Εξάλλου στο δίλημμα που και ως μαθητές του κατηχητικού έπρεπε να απαντήσουμε καταφατικά ήταν πως « ο ιερέας μπορεί μεν να είναι εγκληματίας, την στιγμή ωστόσο που τελεί το μυστήριο της Θείας Κοινωνίας καθαγιάζεται και ταυτίζεται με τον Θεό». Ήταν επίσης εμφανές, πως ο εν λόγω πρόεδρος είχε καλές σχέσεις με τον Θεό, αφού ανελλιπώς τις Κυριακές εκκλησιαζόταν μετά της οικογένειάς του.
Το διπρόσωπο αυτό μοντέλο ηθικής εξάγεται γρήγορα και βρίσκει απήχηση, διότι φαίνεται ότι διευκολύνει τα στραβοπατήματα πολλών άλλων και στον ευρωπαϊκό χώρο. Πάμπολλοι αρχηγοί κρατών στην Ιταλία, την Γαλλία, την Αγγλία, αλλά και υψηλοί αξιωματούχοι στο περιβόητο πλέον ΔΝΤ, βρίσκουν την ευκαιρία να νομιμοποιήσουν τις παλλακίδες τους, να συνάψουν σχέσεις με αστέρες της μόδας και της τηλεόρασης, να παρελάσουν απ΄εμπρός μας με την «ωριμότητα» του τι πιο φυσιολογικό: Είσαι ό, τι δηλώνεις, είσαι αυτό που φαίνεται.
Έτσι η Καγκελάριος της Γερμανίας – η «μαμά», όπως την αποκαλούν οι Γερμανοί σχολιαστές – ηγείται της μεγαλύτερης και ισχυρότερης χώρας στην Κεντρική Ευρώπη έχοντας πίσω της μια θολή πορεία σε σχέση με τις διασυνδέσεις της με το ΚΚ της πάλαι ποτέ Ανατολικής Γερμανίας και τις δυνατότητες που αυτό της προσέφερε, ώστε να ελιχθεί πολιτικά. Ο βλοσυρός, ευθύς και ακέραιος κύριος Σόιμπλε εκτός από οικονομικά σκάνδαλα έχει ως απόδειξη της άμεμπτης ηθικής του την καθήλωση στην αναπηρική καρέκλα.
Σκοπός μου δεν είναι να ηθικολογήσω, αλλά να εκφράσω την απορία, ότι τίποτα από όλα αυτά, που σε άλλες εποχές θα συνεπάγονταν την αποβολή τους από την πολιτική σκακιέρα, δεν τους εμπόδισε να κρατήσουν στα χέρια τους την τύχη εκατομμυρίων ανθρώπων σείοντας ταυτόχρονα το δάχτυλο της ηθικής, νουθετώντας, αποβάλλοντας και χαρακτηρίζοντας άλλους ή και ολόκληρους λαούς ως «τεμπέληδες», «ψεύτες», «αγνώμονες», …
Το μοντέλο εισήχθη και στην Ελλάδα. Ο ηγέτης της δικής μας σοσιαλιστικής αναγέννησης υπήρξε ο πρώτος διδάσκων. Το είδαμε πρόσφατα – με αποκορύφωμα τις προηγούμενες εβδομάδες – να δίνει συνεντεύξεις υπό την επήρεια αλκοόλ στην τηλεόραση και στον κίτρινο γερμανικό τύπο βεβαιώνοντας με απεριόριστη θρασύτητα την σύμπραξη του με τις τράπεζες για επιβολή ελέγχων, να κραδαίνει χαρτονομίσματα τριτοκοσμικών χωρών στην προσπάθεια να συνοδεύσει με πειστικά επιχειρήματα την απουσία πολιτικού λόγου, σε πλακάτ του τύπου «Σόιμπλε σ΄αγαπάμε» κλπ. Αγκάθι, όμως, αποτελούν τόσο οι μισθοί που τα πολιτικά πρόσωπα εισπράττουν σήμερα για παροχή έργου, όσο και τα περιουσιακά τους στοιχεία, αν αναλογιστεί κανείς – όπως ορθά μού επεσήμανε αυτές τις μέρες μια αγαπητή φίλη -, πως οι περισσότεροι έλληνες πολιτικοί στο παρελθόν και στην σύντομη ιστορία του κράτους πέθαναν φτωχοί. Τι έχει αλλάξει;
Ρώτησα τον μπούτσον μου και μου είπε να μη σε προσκυνήσω.
`
* Απάντηση του Καραϊσκάκη στον Μαχμούτ Πασά.











Μην αψηφάς τους νόμους του Δαρβίνου
Αφωτίστου Φιλέλληνος
Κακή παράσταση
για πρώτη φορά
………………….
Τόσα χρόνια τα κατάφερνα
ασήμωνα και χρύσωνα
(αυτοσχεδιάζοντας
στο ίδιο έργο)
παραλλάζοντας
όσο χρειάζεται τα λόγια μου
ώστε νʼ ακολουθεί
τους νόμους του Δαρβίνου
Κρυφά σταυρούς μου πρόσθετε
ο μυστικός στρατός μου
ώστε να καταστώ
από ένας ηθοποιός
μικρός κι ασήμαντος
αστέρας της πολιτικής
σε αθηναίους πρώτης γενιάς
κι εσωτερικούς μετανάστες
οπαδούς του γνωμικού
«το μη άμεσα χρήσιμον άχρηστον»
Πάντα με αναδείκνυαν
πληρωμένοι γραφιάδες
μʼ αργομισθίες και μυστικά κονδύλια
τους εξαγόραζα
και χάριζα
στʼ αφεντικά τους –διαφημιστές μου
δημόσια έργα κι οφειλές,
προμήθειες μεγάλες
Τα όπλα μου απλά
η ατελής του ανθρώπου φύσις :
ο φόβος του αγνώστου, η θρησκεία,
η οδός της ήσσονος προσπαθείας
(κοινώς το βόλεμα).
η απληστία
κι άλλα πολλά
……………………………………….
Για να ξεσκίζω στα κρυφά
τις σάρκες των θυμάτων μου
μεγάλωσαν οι κυνόδοντες
(ο νόμος του Δαρβίνου)
δεν χαμογέλαγα όπως παλιά
μη τρομάξουν τον λαό,
κρυβόμουν για πολλά χρόνια.
Όμως κομμάντος φωτογράφοι
σε τσιμπούσι σαρκοβόρων
πίσω από ψηλές μάντρες καστροβίλλας
μʼ αποθανάτισαν να σπάω
με τους τεράστιους κυνόδοντες
το παϊδάκι αθώου αρνιού.
Φωτογραφίες μου είδαν και λιοντάρια
που ξεπερνούσαν την εφηβεία τους
μαζί με τʼ άλλα ζώα , τον λαό
ότι –τελικά- δεν ήμουν χορτοφάγος
ελληνιστi vegetarian
……………………………………….
Εκεί που εκφωνούσα
τον τελευταίο λόγο μου
άρχισε η γιαουρτο-βροχή
η προσωπική μου φρουρά
προσπάθησε μʼ ομπρέλες να με σώσει
μα ʽσπάσαν οι μπαλένες
οι πρώτοι – οι πιο κοντοί-
γλίστρησαν και πέφτοντας
θάφτηκαν κάτω απʼ την άσπρη λάβα
με τους ύστατους πομφόλυγες.
της τελευταίας ανάσας τους.
Εγώ σαν πιο ψηλός
άντεξα λίγο ακόμη
μα η γιαουρτο-βροχή
έγινε γιαουρτο-καταιγίδα
και σαν καταλάγιασε
με σύμπλεγμα του Λαόκοντα
έμοιαζε το άσπρο επιτύμβιό μου.
Οι μάνες των αρνιών
με το γάλα τους εκδικήθηκαν .
19.10.2009
Ειχαν βαλει οι ατιμοι, φαινεται, γυψο στα γιαουρτια!
V. “Ανωνύμου: Η παιδική ηλικία των κρατών καθορίζει το μέλλον τους”
“Πρώτη φορά αναφέρονται κελτικά και γερμανικά φύλα από τους Έλληνες και Ρωμαίους της προχριστιανικής εποχής. Από το 58 π.Χ. .., ο Ρήνος αποτελεί το φυσικό σύνορο με την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Οι Ρωμαίοι δοκιμάζουν μόνο μία φορά να επεκταθούν ανατολικά του ποταμού με τραγικά γι’ αυτούς αποτελέσματα, αφού το 9 μ.Χ. κατασφάζονται στο Τεύτομπουργκ. Ο Τάκιτος γράφει το 98 την πρώτη ιστορία των γερμανικών περιοχών. Μεταξύ 1ου και 6ου αιώνα τα γερμανικά φύλα εξαπλώνονται στην Ευρώπη και αναμιγνύονται με τους Κέλτες. Μεγάλες εκτάσεις των σημερινών ανατολικών κρατιδίων της Γερμανίας μέχρι το μεσαίωνα ανήκουν πολιτιστικά στον σλαβικό χώρο (Germania Slavica). Κατά τα τέλη του μεσαίωνα οι πληθυσμοί αυτοί γερμανοποιούνται.”
“ 2 Ιανουαρίου1492 – Το Εμιράτο της Γρανάδα, η τελευταία κτήση των Μαυριτανών στην Ισπανία, παραδίδεται στο στρατό του βασιλιά Φερδινάνδου Ε’ και της Ισαβέλλας Α’ της Καστίλλης.3 Αυγούστου 1492 Ο Χριστόφορος Κολόμβος ξεκινά με τρία καράβια από το λιμάνι Πάλος ντε λα Φροντέρα της Ισπανίας.12 Οκτωβρίου 1492 Ανακάλυψη της Αμερικής: ο Χριστόφορος Κολόμβος φτάνει στις Μπαχάμες νομίζοντας ότι βρίσκεται στη Νότια Ασία.”
”…..Από το 1136, όταν ο γιος του Ερρίκου της Βουργουνδίας, νίκησε τους Άραβες, ξεκινά η ανεξάρτητη ιστορία της Πορτογαλίας, που γρήγορα εξελίχθηκε σε μεγάλη ναυτική και αποικιοκρατική δύναμη. Ανακάλυψαν το νησί Μαδέρας στις Καναρίους Νήσους, το Πράσινο Ακρωτήριο στην Αφρική και το 1480 το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας. Στη συνέχεια οι Πορτογάλοι ανέπτυξαν αποικιακό κράτος στην Αφρική, την Ινδία και τη Νότιο Αμερική, ενώ θαλασσοπόροι της χώρας έφτασαν μέχρι την Ιαπωνία και την Κίνα…..”
”Tο 1614 επί αντιβασιλείας Μαρίας των Μεδίκων, ανήλθε στην εξουσία ο καρδινάλιος Ρισελιέ. Στη συνέχεια έγινε πρωθυπουργός του Λουδοβίκου ΙΓ΄ …. Μια άλλη επιδίωξη του ήταν να μεταβάλει τη Γαλλία στο ισχυρότερο ευρωπαϊκό κράτος. …. Επέβαλε βαριά φορολογία στους αγρότες και στους έμπορους των πόλεων, έδωσε νέα ώθηση στο εξωτερικό εμπόριο και συντέλεσε στην επέκταση των ορίων της Γαλλικής Αυτοκρατορίας στη Βόρεια Αμερική, την Καραϊβική, καθώς και σε άλλα μέρη του κόσμου. ….Όταν έληξε ο Τριακονταετής Πόλεμος (1618-1648), ο τελευταίος εκ των θρησκευτικών πολέμων που αιματοκύλησαν την Ευρώπη, η Γερμανία παρέμενε κατακερματισμένη σε 350 κρατίδια.
…………………………………………………………………………………………………………
“…Η ολλανδική αυτοκρατορία [11]… εξελίχθηκε σε μια από τις μεγαλύτερες ναυτικές και οικονομικές δυνάμεις του 17ου αιώνα. Στην … ολλανδική Χρυσή Εποχή ιδρύθηκαν αποικίες και εμπορικοί σταθμοί σε όλο τον κόσμο. Η εγκατάσταση των Ολλανδών … ξεκίνησε με την ίδρυση του οικισμού Νέο Άμστερνταμ στο νότιο άκρο του Μανχάταν το 1614. …ο οποίος μετέπειτα εξελίχθηκε στη σημερινή Νέα Υόρκη.”
“…Στη διάρκεια του 17ου και 18ου αιώνα, η Αγγλία αποκτά τεράστια εδάφη στις Ινδίες και την Αμερική, αφού σύντριψε το γαλλικό στόλο και εξασφάλισε την κυριαρχία των θαλασσών. Στο διάστημα από τα τέλη του 18ου αιώνα και τις αρχές του 19ου πρωτοστατεί στη δημιουργία αντιγαλλικού συνασπισμού, που τελικά οδήγησε στη συντριβή του Ναπολέοντα κι έτσι βγαίνει κερδισμένη, αφού αποκτά και τις γαλλικές αποικίες στην Αφρική και την Ασία.”
…………………………………………………………………………………………………………
“….. Στις 9 Ιουνίου 1815 το Συνέδριο της Βιέννης σήμανε το τέλος των ναπολεοντείων πολέμων και επανακαθόρισε, … τη δομή της Γερμανίας. Τη θέση της παλαιάς Αγίας Αυτοκρατορίας πήρε τώρα η Γερμανική Ομοσπονδία, αποτελούμενη από 39 μόνο (!) κράτη[12]. ….
Το 1862, έγινε πρωθυπουργός της Πρωσίας Otto von Bismarck. Ηδη από τον πρώτο του λόγο στη Βουλή διαφάνηκαν οι πρώτες ύλες της πολιτικής του σκέψης: «Τα μεγάλα ζητήματα του παρόντος δεν είναι δυνατό να λυθούν με λόγους και ψηφοφορίες, αυτό υπήρξε το μεγάλο λάθος του 1848-1849, αλλά με αίμα και σίδερο». ….[13].
Έπειτα από μια σύντομη εκεχειρία …, Πρωσία και Αυστρία αποφάσισαν ότι είχε η έρθει ώρα για «αίμα και σίδερο». Ο «Πόλεμος των Επτά Εβδομάδων» (1866), στον οποίο έλαβε μέρος ως εθελοντής νοσοκόμος και ο Πρώσος Φρειδερίκος Νίτσε, έληξε με ήττα των Αυστριακών. Ο Βίσμαρκ πέτυχε τη διάλυση της παλαιάς Γερμανικής Ομοσπονδίας, απομακρύνοντας … τον μοναδικό υπολογίσιμο εσωτερικό εχθρό, την Αυστρία. Έπεισε όμως τον Γουλιέλμο Α’ να αρκεστεί σε μετριοπαθείς όρους ειρήνης…». Η Αυστρία συμφώνησε να αναγνωρίσει «μια νέα μορφή Γερμανίας χωρίς τη συμμετοχή της Αυστριακής Αυτοκρατορίας» και δημιούργησε μια δυαδική μοναρχία με την Ουγγαρία. Ο Γουλιέλμος Α’ και ο αρχηγός του επιτελείου του … ανέδειξε τον πρωσικό στρατό ως μια από τις πιο αποτελεσματικές μαχητικές δυνάμεις της Ευρώπης που είχε στη διάθεσή της οπισθογεμή ελαφρά πυροβόλα.
Για τον Βίσμαρκ όμως υπήρχαν εκκρεμότητες. Τα νότια γερμανικά κράτη …εξακολουθούσαν να εναντιώνονται στην ενοποίησή τους με την Πρωσία και τα λοιπά βόρεια κράτη. Ένας κοινός εχθρός θα έδινε λύση στο πρόβλημα. Το 1870 ενορχήστρωσε τον γαλλοπρωσικό πόλεμο. Τον Φεβρουάριο του 1871 επέβαλε στη Γαλλία πολεμική αποζημίωση 5 δις φράγκων μαζί με την απώλεια της Αλσατίας και της Λωρραίνης (Συνθήκη της Φραγκφούρτης)…Η ανακήρυξη της νέας Γερμανικής Αυτοκρατορίας πραγματοποιήθηκε στην Αίθουσα των Κατόπτρων των Βερσαλλιών, στις 18 Ιανουαρίου 1871. Αυτοκράτορας εστέφθη ο Γουλιέλμος Α’, ο Βίσμαρκ όμως ήταν ο αδιαφιλονίκητος ήρωας του γερμανικού λαού. Ο ίδιος θεωρούσε την Αυτοκρατορία δημιούργημά του και αντιμετώπιζε κάθε προσωπικό αντίπαλό του ως άσπονδο εχθρό της (Reichfeind). Στις 21 Μαρτίου …. διορίστηκε καγκελάριος του Β’ Ράιχ. Ως το 1890 που εξαναγκάστηκε σε παραίτηση παρέμεινε ένας από τους δεινότερους πηδαλιούχους όχι μόνο της Γερμανίας αλλά ολόκληρης της Ευρώπης, κρατώντας τις ισορροπίες μεταξύ των Μεγάλων Δυνάμεων και διασφαλίζοντας την ειρήνη για 26 ολόκληρα χρόνια.…. Μεταγενέστεροι ιστορικοί τον κατηγόρησαν ότι προλείανε το έδαφος για τον Χίτλερ. …ο Οτο φον Βίσμαρκ έχει πάρει επαξίως τη θέση τής πλέον αμφιλεγόμενης προσωπικότητας στη γερμανική Ιστορία. ”
Στα τέλη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, με την Γερμανική επανάσταση του 1918 η μοναρχία βρίσκει το τέλος της στο Ράιχ, αλλά και στην Αυστροουγγαρία. Το Ράιχ μετατρέπεται σε Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Με την συνθήκη των Βερσαλλιών οι Γερμανοί χάνουν μεγάλες εκτάσεις (11%) του κράτους τους…Επίσης χάνουν όλες τις αποικίες τους (κυρίως στην Αφρική) και υποχρεώνονται να πληρώνουν αρκετά μεγάλο ετήσιο ποσό επανορθώσεων στις νικητήριες δυνάμεις για περίπου 80 χρόνια…Οι πολεμικές επανορθώσεις που επιβλήθηκαν … ήταν τόσο υπέρογκες, που δημιούργησαν ένα κύμα αντιδράσεων στον Γερμανικό λαό, που πάντα πίστευε ότι δεν έχασε πραγματικά τον πόλεμο αλλά «προδόθηκε».
Παράλληλα, ξέσπασε η παγκόσμια οικονομική κρίση, με την κατάρρευση του χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης του 1929, η οποία ακολουθήθηκε από ταχεία κάμψη της παραγωγής, απασχόλησης και εξωτερικού εμπορίου των ΗΠΑ. Το Ηνωμένο Βασίλειο θέσπισε… το σύστημα της προτίμησης στο εμπόριο με κράτη της Κοινοπολιτείας, ενώ η φασιστική Ιταλία εφάρμοσε αυστηρούς ελέγχους στην παραγωγή και προχώρησε στην στρατιωτικοποίηση της χώρας.
συνεχεια
Η απελπισία από την ήττα, την οικονομική κρίση με καλπάζοντα πληθωρισμό και το αίσθημα ότι οι Γερμανοί παρεμποδίζονταν να έχουν όλα αυτά που δικαιούνταν, οδήγησαν σε μια έξαρση του εθνικισμού και διευκόλυναν την άνοδο στην εξουσία του Εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος (NSDAP) με αρχηγό τον Χίτλερ. Η πολιτική του Χίτλερ ήταν να αναδημιουργήσει την Γερμανία αποκτώντας τον αναγκαίο «ζωτικό χώρο» (Lebensraum) και να κάνει ένα «ξεκαθάρισμα λογαριασμών» με όλους εκείνους που θεωρούσε ότι είχαν φέρει την χώρα στην κακή αυτή κατάσταση (την Γαλλία και τους Εβραίους).
Μετά τον αʼ παγκόσμιο πόλεμο, σύμφωνα με τον Γερμανό συγγραφέα W. G. Sebαld, ”η συνύπαρξη φανταστικών εμμονών και ταυτόχρονα φιλεργίας, είναι χαρακτηριστικό του βαθύτατου ρήγματος που δημιουργήθηκε στο μυαλό των Γερμανών, και αποτυπώνεται ξεκάθαρα στο ύφος των υπαξιωματικών των ναζί στη μεταξύ τους αλληλογραφία: παραπαίουν ανάμεσα στην παραφροσύνη και σʼ ένα υποτιθέμενο ενδιαφέρον για υπηρεσιακά θέματα, το ανισόρροπο ύφος έρχεται να στοιχειώσει μύθους για τον αόρατο και πανταχού παρόντα εχθρό που κατέτρωγε εκ των έσω το έθνος… Ο ανταγωνισμός ανάμεσα στην αριστοκρατία της Βέρμαχτ και τους νεόπλουτους η καριερίστες μικροαστούς, τώρα αυτοανακηρυχθέντες προστάτες της πατρίδας, συνιστά ένα από τα κεντρικά θέματα της ιστορίας των κοινωνικών δομών, που οδήγησαν στην εξαχρείωση των Γερμανών, μιας –εν μέρει- άγνωστης ιστορίας… ”
Λοιπόν, όταν τα άλλα ευρωπαϊκά έθνη – προ αιώνων- είχαν γίνει κράτη, εξερευνήσει όλη των γη, αποκτήσει εμπορικούς σταθμούς και αποικίες, πρώτες ύλες, άπλετους ζωτικούς χώρους, ένα “αδικημένο” κράτος, μόλις 60 ετών (το 1821 η Γερμανική Ομοσπονδία, αποτελείτο από 39 κρατίδια) θέλησε με “αίμα και σίδερο” να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς του, όχι με αόρατους και ορατούς εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς, αλλά με την ιστορία (μάλλον με την …..προϊστορία) του.
”Η Γερμανία … του Τρίτου Ράιχ, ακολουθεί από το 1933 αυστηρή επεκτατική πολιτική: Το 1938 o Αδόλφος Χίτλερ, ενσωματώνει την Αυστρία στο Ράιχ(Anschluss)…Αμέσως μετά εκκένωσε και κατέστρεψε τα χωριά των γονέων και των παππούδων του (Ντόλερσχαϊμ και Στρόνες) στην βορειοδυτική Αυστρία και τα μετέβαλε σε πεδία ασκήσεων του στρατού… Οι … βιογράφοι του πιστεύουν ότι ο λόγος γιʼ αυτά τα μέτρα θα πρέπει να αναζητηθεί στην ασαφή και μη απαλλαγμένη από αιμομιξία καταγωγή του…
Eξασφαλίζει με την συμφωνία του Μονάχου την προσάρτηση της Σουδητίας (περιοχή Γερμανόφωνων της Τσεχοσλοβακίας) στο Ράιχ.. Με την κατάληψη της υπόλοιπης Τσεχοσλοβακίας, τα άλλα κράτη, επιτέλους, συνειδητοποιούν ότι η Γερμανία ακολουθεί αχόρταγη επεκτατική πολιτική. Με την γερμανική επίθεση κατά της Πολωνίας στις 1 Σεπτεμβρίου 1939 αρχίζει ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, ο οποίος στοιχίζει της ζωές περίπου 55 εκατομμυρίων ανθρώπων. Για το Γερμανικό Ράιχ ο πόλεμος αυτός τελειώνει στις 8 Μαΐου 1945 με συνθηκολόγηση άνευ όρων.”
“Την περίοδο 1941-1945, ο Ελληνικός λαός γνώρισε … την πιο σκληρή, την πιο αιμοβόρα κατοχή στη μακραίωνη ιστορία του : Διαμελισμός της εθνικής του υπόστασης και μοίρασμα των εδαφών της σε άλλα κράτη. Ωμή λεηλασία του εθνικού πλούτου, αρπαγή περιουσιών των πολιτών. Γενοκτονία με την πείνα, την ομηρία, τις ομαδικές εκτελέσεις, τα ολοκαυτώματα. Η Ελλάδα είχε τις μεγαλύτερες αναλογικά απώλειες στον πληθυσμό της από όλες τις χώρες της Ευρώπης. Έχασε το 13,5% του πληθυσμού της. “
Η συνέχεια είναι γνωστή: ήττα για το γερμανικό έθνος, νεκρούς το 10,0% περίπου του πληθυσμού της (5,5 εκατ. στρατιωτικούς και ανεξακρίβωτο πλήθος αμάχων από 1,1, έως 3, 1 εκατ.) και τραυματίες, καταστροφές πόλεων και υποδομών, πείνα, εξαθλίωση, εσωτερική προσφυγιά, αλλά και ψυχικό τραύμα. Διαίρεση : Δυτική και Ανατολική Γερμανία. Δυτικό και Ανατολικό Βερολίνο -Τείχος. Ψυχρός πόλεμος. Μυστικές υπηρεσίες χωρών ΝΑΤΟ, KGB και Stasi.
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, πολλοί Γερμανοί ήταν πολύ δύσκολο να αντιμετωπίσουν τις ενοχές τους (αβάστακτο μαρτύριο γι ‘αυτούς), για την εγκληματική δράση των υπηκόων του Τρίτου Ράιχ-συγγενών τους, και να αρχίσουν την ανοικοδόμηση της χώρας τους, καθώς και την ανάκτηση της ταυτότητά τους,. Μη μπορώντας να ξεπεράσουν την βιωμένη πραγματικότητα, δημιούργησαν μηχανισμούς απώθησης του “γερμανικού τραύματος ” με την απάθεια, την αυτοαναισθητοποίηση και την σιωπή,
Στις προϋποθέσεις που οδήγησαν στην επιτυχία του γερμανικού οικονομικού θαύματος, δεν περιλαμβάνονται μόνον οι τεράστιες επενδύσεις του σχεδίου Marshal, η έκρηξη του ψυχρού πολέμου και η αχρήστευση των απαρχαιωμένων βιομηχανικών εγκαταστάσεων από τα σμήνη των συμμαχικών βομβαρδιστικών, αλλά και το τυφλό εργασιακό ήθος που είχε καλλιεργηθεί από το ολοκληρωτικό καθεστώς, η ικανότητα αυτοσχεδιασμού της οικονομίας υπό απειλή και ο έμπειρος χειρισμός του αλλοδαπού εργατικού δυναμικού (στο οποίο συμμετείχαν και αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες). Καταλυτική επίδραση είχε όμως, η εθνική σιωπή, το κρυφό μυστικό ότι η μεταπολεμική Γερμανία θεμελιώθηκε πάνω στα καταπλακωμένα πτώματα των βομβαρδισμών, που ενίσχυσε και ενισχύει ακόμη τους δεσμούς των πολιτών της.
ΥΓ Σύντομη περίληψη.
…όταν τα άλλα ευρωπαϊκά έθνη – προ αιώνων- είχαν γίνει κράτη, εξερευνήσει όλη των γη, αποκτήσει εμπορικούς σταθμούς και αποικίες, πρώτες ύλες, άπλετους ζωτικούς χώρους, ένα “αδικημένο” κράτος, μόλις 60 ετών (το 1821 η Γερμανική Ομοσπονδία, αποτελείτο από 39 κρατίδια) θέλησε με “αίμα και σίδερο” να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς του, όχι με αόρατους και ορατούς εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς, αλλά με την ιστορία (μάλλον με την …..προϊστορία) του.
Η ελλείπουσα περαιτέρω αναλυση του αφωτιστου φιλελληνα για τον νεο γερμανικο εθνικισμο με οικονομικους πλεον ορους, μετα την ενοποιηση, ειναι προφανης.
Η μέθοδος της εμπορικης διεισδυσης
…………………………………………………………………………………………………………
Καθώς συνεχίζεται η παγκόσμια οικονομική ύφεση και η πίεση των μετόχων σε πολυεθνικές εταιρίες για αυξήσεις των κερδών, μια μικρή ομάδα δικηγόρων στο Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ επιδιώκει μια επιθετική καταστολή της διεθνούς τακτικής των επιχειρήσεων – την δωροδοκία – η οποία, σύμφωνα με τη Παγκόσμια Τράπεζα, ισοδυναμεί έως και ένα τρισεκατομμύριο δολάρια το χρόνο, δηλ. σχεδόν το 2% του παγκόσμιου ΑΕΠ.
“Τα τελευταία δύο χρόνια, η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει συγκεντρώσει σχεδόν 1,5 δις δολάρια σε πρόστιμα από ξένες υποθέσεις δωροδοκίας”, λέει ο Mark Mendelsohn, αρμόδιος εισαγγελέας, του Υπουργείου Δικαιοσύνης για άνω των 100 εν εξελίξει υποθέσεις, εκ των οποίων κατέληξαν στην επταετή φυλάκιση του πρώην διευθύνοντα σύμβουλου της θυγατρικής της Halliburton Corp, και μια άλλη που ολοκληρώθηκε με πρόστιμο-ρεκόρ ύψους 800 εκατομμύρια δολάρια κατά της γερμανικής εταιρείας-κολοσσού Siemens [1].
Η γερμανική ενοποίηση, παρά τα αρχικά προβλήματα, σε συνδυασμό με τον εξαγωγικό δυναμισμό και το οικονομικό βάρος της Γερμανίας, ανέτρεψε τις παλαιότερες ισορροπίες και τους συσχετισμούς στους κόλπους της Ε.Ε. Ο ρόλος της Γερμανίας ενισχύθηκε ετι περαιτέρω με την πολιτική της παγκοσμιοποίησης, με αποτελεσματική εμπορική διείσδυση -εις βάρος ακόμη και των ΗΠΑ- σε διεθνές επίπεδο, προωθώντας τον “ελεύθερο” ανταγωνισμό, με χρήση αθεμίτων μέσων.
«Το μεγαλύτερο σκάνδαλο διαφθοράς στην ιστορία των χρηματαγορών» όπως χαρακτηρίζει την υπόθεση με τα μαύρα ταμεία της Siemens, η επιτροπή Κεφαλαιαγοράς των ΗΠΑ, ήρθε στο φως …. το 2006 έπειτα από καταγγελία της General Electric για αθέμιτο ανταγωνισμό απʼ τη Γερμανική πολυεθνική. Η Siemens ήταν απʼ το 2001 εισηγμένη στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης. Το 2006 ο κύκλος εργασιών της στις ΗΠΑ είχε αυξηθεί σε 21,4 δις δολάρια και αντιπροσώπευε το 20% του ομίλου διεθνώς, οι εξαγωγές της στα 3,4 δις δολάρια, ενώ το πελατολόγιό της στην άλλη άκρη του Ατλαντικού περιελάμβανε 12000 επιχειρήσεις, καθιστώντας τη Siemens κυρίαρχη δύναμη στην αμερικανική αγορά.
Η πρώτη δικαστική παραπομπή κατά της Siemens έγινε απʼ το Γενικό Εισαγγελέα των ΗΠΑ στις 20 Ιανουαρίου του 2006 και αφορούσε σε δωροδοκίες και άλλες παραβάσεις του ποινικού κώδικα για την εξασφάλιση ενός έργου 49 εκατομμυρίων δολαρίων στον τομέα των ιατρικών τεχνολογιών στο Σικάγο το 2000.Οι έρευνες έγιναν από πράκτορες του FBI και οδήγησαν σε ποινές φυλάκισης ως και 10 χρόνια για τα εμπλεκόμενα φυσικά πρόσωπα και στην επιβολή των υψηλότερων προστίμων που προβλέπει η αμερικανική νομοθεσία.
Τον Φεβρουάριο του 2007, το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ διέταξε έρευνα για πιθανές παραβάσεις των αμερικανικών νόμων από τη Siemens. Οι κατηγορίες αφορούν σε υπεξαίρεση κεφαλαίων που δόθηκαν για δωροδοκίες ή μίζες για την εξασφάλιση συμβολαίων. …τον Απρίλιο του 2007, οι έρευνες της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς των ΗΠΑ έφεραν στην επιφάνεια «διακριτικές πληρωμές» 570 εκ δολαρίων και ζητήθηκε δικαστική συνδρομή απʼ το Γερμανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης. Οι έρευνες της Γερμανικής Δικαιοσύνης ξεκινούν ….και …, αρχές του 2007, γίνονται οι πρώτες προφυλακίσεις στελεχών της Siemens στη Γερμανία. ….. η Siemens γνωστοποιεί εκτός όλων των άλλων ότι έχει αναθέσει στο αμερικανικό δικηγορικό γραφείο Debevoise & Plimton LLP «ανεξάρτητη» έρευνα – εσωτερικό έλεγχο της εταιρείας – για τις κατηγορίες.
Στα μέσα του 2007 ξεκινά διεθνής έρευνα για τα μαύρα ταμεία της Siemens. Το Μαΐο ….λίγο πριν τις επίσημες ανακοινώσεις της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς των ΗΠΑ για τη διενέργεια διεθνούς έρευνας – αποχωρεί απʼ τη θέση του αρχικά ο γενικός πρόεδρος του Ομίλου και μια εβδομάδα μετά ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Γερμανικού Κολοσσού. Εξέλιξη που σηματοδοτεί την αρχή του τέλους της παντοδυναμίας της Siemens στην διεθνή αγορά. Στα τέλη του 2008, η Siemens, αφού έφτασε να απειληθεί απʼ τις αμερικανικές αρχές με κυρώσεις που περιλάμβαναν αποκλεισμό από δημόσιους διαγωνισμούς μέχρι και αφαίρεση της άδειας διαπραγμάτευσης των μετοχών της στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, συμβιβάστηκε με το αμερικανικό δημόσιο να πληρώσει πρόστιμο 800 εκ δολαρίων για παράβαση των όρων συμμετοχής της στη Wall Street. …. Επιπλέον θα έπρεπε να καταβάλλει στην Εισαγγελία του Μονάχου (έδρα του ομίλου Siemens) άλλα 569 εκ δολάρια για παράβαση του γερμανικού νόμου, που απʼ το 1998 είχε αλλάξει και έκτοτε απαγόρευε τη δωροδοκία στις διεθνείς εμπορικές σχέσεις.
Ο εμπορικός και βιομηχανικός πόλεμος μεταξύ Siemens και General Electric διήρκεσε στις αίθουσες των δικαστικών, εισαγγελικών και εποπτικών, για τις αγορές, αρχών σχεδόν 3 έτη. Ολοκληρώθηκε με ήττα που κόστισε περίπου 2 δις ευρώ, σε πρόστιμα και αποζημιώσεις, στη γερμανική πολυεθνική και μεγάλες απώλειες σε μερίδια αγοράς έναντι των ανταγωνιστών της.
Παρά τους κλυδωνισμούς που υπέστη, η Siemens παραμένει ένας κολοσσός με ετήσιο τζίρο 80 δις ευρώ και κέρδη περίπου 7,5 δις ενώ οι δραστηριότητές της εκτείνονται σε 190 χώρες. Πλέον η πρόκληση για τη γερμανική εταιρεία, σύμφωνα με τον νέο πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της Siemens, είναι η διεκδίκηση μέρους της αγοράς του κορυφαίου, σύμφωνα με τον ίδιο, κλάδου της βιομηχανίας του 21ου αιώνα, των τεχνολογιών περιβάλλοντος. Εκτιμάται ότι οι παραγγελίες για δίκτυα την επόμενη 25ετία θα φτάσουν τα 27 τρισεκατομμύρια ευρώ.
[…]
Η εικοσαετής επικράτηση της παγκοσμιοποίησης, με βαθμιαία διείσδυση των γερμανικών και ολιγότερο των γαλλικών προϊόντων στις διεθνείς αγορές – εις βάρος ακόμη και των ΗΠΑ- καθώς και με επενδύσεις των κυρίαρχων χωρών της Ε.Ε. σε επιχειρήσεις και μετοχές σε χώρες όπως η Βραζιλία, η Ρωσία, η Ινδία και η Κίνα (BRIC), κατέστησε ουσιαστικά ανέφικτη την εφαρμογή μιας πολιτικής Keynes σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η οποία θα προωθούσε τη σύγκλιση των ευρωπαϊκών οικονομιών και θα μείωνε αποφασιστικά την άνιση ανάπτυξη. Η εφαρμογή μιας πολιτικής Keynes είναι ουσιαστικά αδύνατη, μέχρι να εφαρμοσθεί έλεγχος των εξωτερικών συνόρων, ώστε να προστατεύεται η παραγωγή των χωρών της Ε.Ε. από αθρόες φθηνές εισαγωγές, που παρεμποδίζουν τη λειτουργία της προσφοράς και της ζητήσεως ως μηχανισμού παραγωγής και αναπτύξεως.
Η Γαλλία, η οποία επένδυσε την εθνική της προοπτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ανησυχεί και δυσφορεί για την δημιουργηθείσα ανισορροπία στον γαλλογερμανικό άξονα, ο οποίος ανέκαθεν λειτουργεί ως ο ισχυρότερος κινητήρας της ευρωπαϊκής οικογένειας. Εξ ανάγκης, συνεργάζεται με τη Γερμανία για την αποφυγή αδιεξόδου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ειδικότερα στην Ευρωζώνη, που είναι πολλαπλασίως πιο επικίνδυνο. Η Ευρωζώνη υπό συνθήκες παγκοσμιοποίησης είναι ευθέως διασυνδεδεμένη με το διεθνές οικονομικό, χρηματιστικό και νομισματικό σύστημα, του οποίου τα μεγάλα προβλήματα είναι γνωστά και άλυτα ακόμη, και που εμφανίσθηκαν ως κορυφές παγόβουνων, κατά την τελευταία διεθνή κρίση.
Στην ανάλυση στο Spiegel online για τον νέο γερμανικό εθνικισμό, που διαβασα γρηγορα μεσω μεταφραστη, δεν αναλυονται επαρκως τα αιτια .
Υπαρχει μια προπαγανδα με “ψευδη σύνδεση μεταξύ της εγκληματικότητας, των αλλοδαπών και του ποσου της σύνταξης και το χειρότερο είναι ότι αυτή η δήλωση είναι μια απόκλιση από την πραγματικότητα”….
“Αυτό το μέσο (η εφημερίδα “Bild” ) καθιστά την κοινωνία ούτως ή άλλως ενεργά χειρότερη και μισητη. Και τα χρόνια της ανθελληνικης-εκστρατείας σπίλωσης η νεο-εθνικιστική ατζέντα μπορεί να αναγνωρίσει: η σκόπιμη παραγωγή μιας γερμανικής ευημερίας της ανωτερότητας, ένα σοβινισμό, που αντηχεί πάντα: Είμαστε ακριβώς οι καλύτεροι”
Ξαναρχισαμε την μαζικη συναισθηματικη παλινδρόμηση με παραληρήματα….
Ενδεχομενως, αρκετοι απο τους νεο-εθνικιστες-ρατσιστες με το συνθημα “Η Γερμανία πρώτα” να ειναι ευθεως απογονοι του λουμπεν προλεταριατου και των εξαθλιωμενων μικροστων του μεσοπολεμου οπως τα εχει αναλυσει εξαιρετικα ο Alfred Döblin* , των ναζιστων δολοφονων της Ευρωπης, …
Καλειται ο κ.Σ.Παστακας και οι λοιποι ψυχίατροι να αποφανθούν σχετικώς…
*Alfred Döblin (συγγραφεύς και ψυχίατρος), Berlin Alexanderplatz, (1929), Πρόλογος “Το επάγγελμα του γιατρού μου έδωσε μια ευκαιρία να γνωρίσω πολλούς κακοποιούς, από δω άντλησα ορισμένα ενδιαφέροντα -και άξια να ειπωθούν- πράγματα. Κι όταν συναντούσα αυτούς τους ανθρώπους και πολλούς όμοιούς τους έξω, έβλεπα …, την κοινωνία μας, από ένα πολύ ιδιόμορφο πρίσμα : ….πως δεν υπάρχουν σαφώς καθορισμένα όρια ανάμεσα σ’ αυτούς που είναι εγκληματίες και σ’ αυτούς που δεν είναι, πως σε όλα τα δυνατά επίπεδα η κοινωνία ή καλύτερα αυτό που εγώ έβλεπα, ήταν ζυμωμένη με το έγκλημα…”
Αμαρτωλή μπαλαντα της πλατείας συντάγματος
Απ’ τη Σμύρνη , τον Μοριά, τη Σαλονίκη,
στη Βουλή λαμογιο για καιρό…
Τώρα στη στενή με φωνάζουν χαζοδίκη…
Τον τόπο μου κατέστρεψα,που’ναι οι δικοί μου;
που βόλευα,διόριζα αφειδώς ;
Σπίτι, πατρίδα μου έχω τον Κορυδαλλο…
………………………………………………….
“Το σήμερα χειρότερο απ’ το χτες
και τ’ αύριο απ’το σήμερα θε να ‘ναι…”*
Ξύλο από χέρια άγνωστα, βρισιές
κι οι φύλακες να με τραβολογάνε…
Γλέντια, καβγάδες στην TV και στην Βουλη
χλιδή με κότερα και κοκκες
παπάδες και πατριαρχεία
πατρίς , οικογένεια, θρησκεία
θεέ μου …πάτωσα στην ιεραρχία…..
“Μ’ από την κόλασή μου στο φωνάζω:
εικόνα σου είμαι, κοινωνία, και σου μοιάζω.”*
26.08.2015
*Γαλάτεια Καζαντζάκη, Αμαρτωλό