Ο δανδής του Συκουρίου
Ο Ιπποκράτης, ως γνήσιος δανδής, ήταν κατά του γάμου. Ζούσε με τη μεγαλύτερη αδελφή του, ανύπαντρη κι αυτή, η οποία του μαγείρευε και τον πρόσεχε σαν παιδί της. Μετά τον πρόωρο θάνατο των γονιών τους σε αυτοκινητικό δυστύχημα, τα δυο αδέλφια μετακόμισαν από τη Λάρισα στο χωριό κι εγκαταστάθηκαν στο πατρικό στους. Ο μακαρίτης ο πατέρας τους ήθελε τον Ιπποκράτη γιατρό, εξ ου κι επέμενε να του δοθεί το όνομα του πατέρα της Ιατρικής, που ως γνωστόν πέθανε και κηδεύτηκε στη Λάρισα. Ο Ιπποκράτης όμως αρνήθηκε πεισματικά να γίνει γιατρός, όπως και να γίνει οπωσδήποτε κάτι.
Ήταν ο μόνος από τους συμμαθητές μου που δεν πήγε φροντιστήριο και δεν έδωσε πανελλήνιες. Δεν έγινε απολύτως τίποτα. Δεν εργάστηκε ούτε μία μέρα στη ζωή του. Πίστευε ακράδαντα πως ο κόσμος όφειλε να τον συντηρεί για την ομορφιά του και μόνο. Δεν ήταν κατά του γάμου μόνο του ίδιου, αλλά και των φίλων του. Με τα χρόνια, όταν αρχίσαμε να παντρευόμαστε με τη σειρά, άρχισε να βρίζει τις γυναίκες μας στην παρέα, ώσπου καμιά τους δεν τον ήθελε πλέον στο σπίτι της. Έτσι σιγά σιγά ξεκόψαμε τα πάρε δώσε. Ο Ιπποκράτης, πάντα στην πένα, φρεσκοκουρεμένος, φρεσκοξυρισμένος και καλοσιδερωμένος, με τα ανοιχτόχρωμα πουκάμισα, τα καλοραμμένα μπλέιζερ και τα καλογυαλισμένα ακριβά παπούτσια, έβγαινε στο χωριό και καθόταν πάντα στο ίδιο καφενείο, στο ίδιο τραπέζι, που είχε πάντα δύο σερβίτσια: αν περνούσε κάποιος και πήγαινε να ανταλλάξει δυο κουβέντες μαζί του, ο Ιπποκράτης τον έδιωχνε λέγοντάς του πως κάθεται με κάποιον που είχε πεταχτεί μέχρι το περίπτερο για τσιγάρα ή πως περίμενε κάποιον που θα ερχόταν από στιγμή σε στιγμή. Ήταν ήδη η εποχή που οι συναναστροφές τού ήταν ανυπόφορες γιατί οι άνθρωποι απέπνεαν «ανθρωπίλα», μια οσμή που του ήταν αηδιαστική. Πρώτη φορά μάς είχε αναφέρει την «ανθρωπίλα» πριν καμιά σαρανταριά χρόνια, όταν εικοσάρης πια είχε αποφασίσει να περάσει μια νύχτα στο κρεβάτι μιας χήρας. Έφυγε χαράματα από το σπίτι της όχι για λόγους ηθικής τάξης, αλλά γιατί μόλις μισάνοιξε τα μάτια του δίπλα της, τον πήρε η αποφορά του γυναικείου σώματος και το ʼβαλε στα πόδια.
Δεν ήταν ζήτημα μισογυνίας ή λανθάνουσας ομοφυλοφιλίας – και με τους άντρες το ίδιο έκανε. Θυμάμαι μια φορά που πήγα να τον αγκαλιάσω, είχαμε χρόνια να βρεθούμε, κι ο Ιπποκράτης έμεινε σαν από ξύλο γιατί δεν πρόλαβε να αποφύγει τον εναγκαλισμό μου. Ο μόνος άντρας που επέτρεπε να τον πλησιάσει ήταν ο κουρέας του χωριού. Ο Ιπποκράτης έμπαινε στο κουρείο την ώρα που είχε κλείσει ραντεβού (σιχαινόταν να περιμένει στην ουρά), καθόταν στην πολυθρόνα κι έλεγε στον μπαρμπέρη, «θα πάρω έναν υπνάκο τώρα. Όταν ξυπνήσω θα με κουρέψεις». Και πράγματι κοιμόταν στην πολυθρόνα του κουρέα χωρίς να τολμά κανένας να τον ξυπνήσει. Πολλοί μάλιστα, όταν μαθεύτηκε αυτή η συνήθειά του, μαζεύονταν στο μπαρμπέρικο για να δουν τον Ιπποκράτη να απολαμβάνει τον ύπνο του, μακάριος μες στη θρησκευτική σιωπή των παρισταμένων.
Τώρα τελευταία, που επέστρεψα πλέον κι εγώ στη γενέτειρα, σε όσους με πλησιάζουν να «κάνω κάτι για τον Ιπποκράτη», τους απαντάω με τη δική του αποστροφή όταν έμαθε πως έγινα ψυχίατρος: δεν μπορούμε (ευτυχώς) να τους κάνουμε όλους καλά!
`
***************************************************
ΕΠΙΜΕΤΡΟ
Ένας ψυχίατρος που αποφεύγει την παρέα των συναδέλφων του (τους οποίους ωστόσο παρατηρεί αμείλικτα και καταγράφει τα τικ και τις συμπεριφορές), και προτιμάει τη φιλία με μουσικούς, ζωγράφους, ποιητές, ηθοποιούς, πρεζάκια, φυλακόβιους και θεότρελους. Ένας ψυχίατρος που γράφει ποιήματα μας μιλάει με χιούμορ και αυτοσαρκασμό για τα μείζονα ψυχιατρικά θέματα: την απώλεια, τον έρωτα, τη φιλία, το σεξ, το αλκοόλ, τα ναρκωτικά, την αυτογνωσία και συνταγογραφεί ανύπαρκτα φάρμακα. Στα αλήθεια και στα ψέματα των παραπάνω σειρών ο αναγνώστης θα ανακαλύψει από μόνος του αυτό που ήξερε ήδη από τον τίτλο: τον ψεύτη και τον Ψυχίατρο Δρ. Ψ.
Καλοταξιδο! Ένας Θεός ξέρει μόνο πόσο πολλοί ψυχίατροι θέλουν ψυχίατρο…Αλλά εδώ έχουμε γνήσια φλέβα συμπόνοιας και ‘συμπάθειας’ (sympathy), που μόνο το γέλιο ή το χαμόγελο μπορούν να ξεκλειδώσουν. Τελικά μου φαίνεται πως θα έπρεπε Σωτήρη να είχες ασχοληθεί νωρίτερα με το διήγημα!
και μένα μου άρεσε πολύ. καλοτάξιδο κε Παστάκα
καλοτάξιδο !!!!!!!!!!!!!
“Δεν έγινε απολύτως τίποτα. Δεν εργάστηκε ούτε μία μέρα στη ζωή του. Πίστευε ακράδαντα πως ο κόσμος όφειλε να τον συντηρεί για την ομορφιά του και μόνο. ”
Η φραση κλειδι για τον ηρωα (“Δεν έγινε απολύτως τίποτα”) αλλα και για ενα μεγαλο ποσοστο του μεσου ελληνα ειναι οτι πιστευει οτι ειναι κατι που δεν ειναι, δηλ. ζει μεσα σε ενα συννεφο ψευδαισθησεων.
Ειναι “πριγκηπας” (ή πριγκηπισσα”) χωρις “πριγκηπατο”. Η μητερα του τον ηθελε “καβαλα στο αλογο” (το οποιο κατα προτιμηση να ειναι λευκο, ωστε να ερθει να παρει την “πριγκηπισσα” του διπλανου χωριου , της διπλανης συνοικιας,…
Επαγωγη (απο το μερικο στο γενικοτερο…)
Ως γνωστον, ειμαι Λογοτεχνης Μηχανικος και οχι ψυχιατρος.
Εμπειρικες παρατηρησεις 40 ετων (στο ΥΓ), με εχουν οδηγησει οτι στοιχειωδης ψυχαναλυτικη προσεγγιση βοηθα πολυ στην κατανοηση φαινομενων πολιτικης και κοινωνικης συμπεριφορας, οπως το επαρχιωτικο ΠΑΣΟΚ, το ΠΑΣΟΚ των μετοικων, το τραυμα του εμφυλιου (1943-1949), η γενια της ηττας, μπραβοι-προτιερηδες, χουλιγκανς γηπεδων, μπαχαλοι, πυρομανεις μολοτοφοροι, …….
Εχω να παρατηρησω οτι η ειδικοτητα του νευρολογου-ψυχιατρου ειναι ο μονος κλαδος με τον υψηλοτερο ετησιο ρυθμο αυξησης (2006-2009 6.67%) .Το 2009 ηταν περι τους 2500, ενω τον 5ο/2014 πρεπει να ειναι περι τους 3300.
Για τους γνωστους λογους δεν μπορεσα να βρω τον ετησιο ρυθμο το επομενο τριετια 2009-2012., αλλα υποθετω οτι θα ειναι ιδιος ή ελαφρως μεγαλυτερος.
Διερωτωμαι εδω και μια δεκαετια, αφου το πληθος ψυχιατρων ειναι επαρκες, γιατι δεν εχει αναλυθει επαρκως το θεμα «πολιτικη και ψυχιατρικη κατασταση», με εμφαση τα διαφορα συμβαινοντα στην χωρα μας. Μια μεγαλη ερευνα πρεπει να ξεκινησει αμεσα, με κρατικη και ευρωπαϊκη χρηματοδοτηση..
ΥΓ Σαραντα χρονια στο κεντρο της Αθηνας και …εχουν δει τα ματια μου πολλα, οπως:
-σε τρακαρισμα ταξι με ΙΧ στo συνταγμα ο ταξιτζης να βγαινει εξω με ενα κατσαβιδι …20 εκ. και να απειλει τον ατυχη οδηγο.
-γενικα σε τρακαρισματα υβρεις και πολλα γρονθοκοπηματα
-στην γωνια Ζ. Πηγης & Ακαδημιας “ενηλικα” αναρχοπουλα και μπατσοπουλα να παιζουν πετρο-ξυλο-πολεμο (στα 10 μου σταματησαμε τον πετροπολεμο μεταξυ γειτονιων γιατι τραυματισθηκε ενα παιδι στο κεφαλι)
-διαφορους πυρομανεις να καινε ΙΧ και μοτοσυκλετες
[….]
-το 1999 γνωστοι μου να αγοραζουν σε απιθανα υψηλες τιμες μετοχες εταιρειων που παρηγαγαν …σχεδον τιποτα
-σχεδον εναν ολοκληρο λαο να υποστηριζει αυξησεις με δανεικα
Ζησαμε μεσα σε μια επικινδυνη φαντασιωση, χρειαζομαστε θεραπεια.
Καλή επιτυχία Σωτήρη με το νέο σου πόνημα, υγεία, δημιουργικότητα
Σας ευχαριστώ όλους για τα καλά σας λόγια…@Πατιός, έχεις δίκιο απλά δεν αποφασίζουμε εμείς τους χρόνους της γραφής…ίσως, έπρεπε να μετακομίσω πρώτα, να φύγω από την Αθήνα για να αποκτήσει διαύγεια το θολωμένο ποτήρι… @Φιλέλληνας, περιμένω τις δικές σου αστικές ιστορίες κάποια στιγμή…Καλό καλοκαίρι σε όλους!
@Σωτήρης Παστάκας
Προδημοσιευση απο κειμενο (αφηγηματικο δοκιμιο|;) γραμμενο το 2011.
“Κατά την περίοδο 1990-2000, με τη χρήση διάφορων μορφών εξαναγκασμού, προωθήθηκαν και εγκαταστάθηκαν στην πορνεία στην Ελλάδα από δίκτυα διεθνο-σωματεμπόρων κατ’ ελάχιστο 77.500 αλλοδαπές γυναίκες και νεαρές κοπέλλες. …. Αποκορύφωμα αποτέλεσε το έτος 1997, όταν στην Ελλάδα εθήτευσαν εξαναγκαστικά στην πορνεία σχεδόν 22.000 θύματα εξαναγκασμού(εκτός των νόμιμα και παράνομα εκδιδομένων Ελληνίδων και αλλοδαπών). Τα επόμενα χρόνια υπήρξε ήπια κάμψη…, το
2000, ο πληθυσμός των εξαναγκαστικά εκδιδομένων έφτασε τις 19.500 γυναίκες και ανήλικα. Η μέση πορνική θητεία … πλησιάζει τους 33 μήνες. Βασικές χώρες προέλευσης είναι η Ρωσία, η Ουκρανία, η Αλβανία και η Βουλγαρία. Ακολουθούν η Ρουμανία και η Μολδαβία κ. ά. Το 2000, οι Ουκρανές που εξαναγκάστηκαν σε πορνεία στην Ελλάδα ξεπέρασαν σε πλήθος τις Ρωσίδες (περίπου 6.500 έναντι 6.300). Τα προηγούμενα χρόνια οι Ρωσίδες είχαν αποτελέσει την πλειονότητα .”
“Τα βασικά δίκτυα είναι τέσσερα – κατά σειρά ισχύος το έτος 2000: ουκρανικό, ρωσικό, αλβανικό, βαλκανικό (με έδρες στη νότια Βουλγαρία). Kατά την περίοδο 1990-2000 εκτιμάται ότι περισσότεροι από 1.900.000 άνδρες προσέφυγαν στην πορνική αγορά στην Ελλάδα και μίσθωσαν πορνικές υπηρεσίες. Από αυτούς, σχεδόν 200.000 ήταν αλλοδαποί (μετανάστες τουρίστες κλπ.). … Σε ετήσια βάση, από περίπου 550.000 το 1990, η πελατεία εκτινάχθηκε στους 1.300.000 πελάτες το 1997 για να σημειώσει μιαν ασταθή πτώση στις 1.200.000 το 2000.
O θρίαμβος της εξαναγκαστικής πορνείας στην Ελλάδα της δεκαετίας του 1990 είχε το μυστικό του. “Η εξαναγκαστική πορνεία πρόσφερε πρόσβαση στην πορνεία στους άνδρες των μεσαίων και άνω μεσαίων στρωμάτων των μεγάλων πόλεων, και τους άνδρες στο χωριό και την επαρχιακή πόλη αδιακρίτως κοινωνικής τάξης”. Η πλέον συνηθισμένη ηλικία του πελάτη εξαναγκαστικά εκδιδομένων είναι τα 40 έως 50 χρόνια. Ειδικά για τη δεκαετία 1991-2000, τα συνολικά έσοδα της πορνείας εκτιμώνται σε 2 τρις. 440 δις. δρχ. (ή 7,15 δισ. ?) …”
Παρατηρούμε ετήσια εκροή σχεδόν 1 δις προς το δίκτυο της βαλκανικής και ρωσικής πορνείας την δεκαετία του 90. Αγροτο-κτηνοτροφικές επιδοτήσεις, αυξήσεις μισθών, αέρας μαγαζιών και μίζες από προμηθευτές και εργολήπτες δημοσίων έργων, …., άσπρα και μαύρα εισοδήματα, κινητοποιούσαν τους Έλληνες συνεργάτες του δικτύου να κτίσει σκυλάδικα κάθε είδους σε αυτοκινητόδρομους πλησίον των πόλεων, αλλά και στα χωράφια όπως είδαμε και σε κινηματογραφικά έργα εμπνευσμένων Ελλήνων σκηνοθετών.
Μετά το κλείσιμο μιας μεγάλης δουλειάς μεταξύ διοικήσεων αγροτικών συνεταιρισμών, δημάρχων επαρχιακών πόλεων, νομαρχών,…. και εργολάβων η προμηθευτών με σημαντική μίζα για τους πρώτους (πολλές φορές και 20%, με αντίστοιχη υπερτιμολόγηση του έργου) μια παράλληλη η κοινή νύκτα με Ρωσίδες η Ουκρανές σφράγιζε “αντρίκια” την συμφωνία. Οι δουλειές πήγαιναν καλά για όλα τα μέρη. Αγρότες, κτηνοτρόφοι, κάτοικοι χωριών και πόλεων, απόντες στην πρώτη σεξουαλική επανάσταση της εικοσαετίας 1965-1985 στη χώρα μας, ανέβηκαν σε επίπεδο μισθωμένης libido με τις χιλιάδες Ρωσίδες, Ουκρανές, Αλβανίδες,…Μεθυσμένοι από την consommation, με πρησμένο μούτρο, επέστρεφαν τα ξημερώματα και οι σύζυγοι τους μετά από τους πρώτους τσακωμούς με αρκετούς ξυλοδαρμούς, άλλες χώρισαν, άλλες σε διάσταση, οι πιο πλούσιες σε γκαρσονιέρες με φαντάρους(σε μεγάλες πόλεις της χώρας, όπως της οδού Μανδηλαρά στη Λάρισα,….)
18 Μαρτίου 2004, βράδυ 21:30 . O Πέτρος έχυσε σφαδάζοντας από ηδονή, ενώ –συνάμα- δάκρυα πλημμύριζαν τα μάτια του και κύλαγαν γοργά στην γυμνή πλάτη της Οξάνα, που την έκαναν ν΄ ανατριχιάζει. Ήταν όμορφη και φινετσατη, του άρεσε πολύ – σχεδόν την αγαπούσε – αλλά δεν μπορούσε νʼ αντέξει το οικονομικό της βάρος . Σύντομα έπρεπε να την εγκαταλείψει και να ξενοικιάσει την γκαρσονιέρα. Ήταν και τα δάνειο για το εξοχικό και τα φροντιστήρια για τα παιδιά. Όμως, το κόμμα του χθες έχασε τις εκλογές και στο Υπουργείο θα τον έβαζαν στο ψυγείο. ʽΈχανε πλέον τα προνόμιά του ως μόνιμο – σχεδόν – μέλος επιτροπών διαγωνισμών απ΄ όπου εξασφάλιζε τουλάχιστον 2 επιπλέον μισθούς από μίζες. Του απέμειναν δύο απλοί μισθοί δημοσίων υπαλλήλων (ο δικός του και της γυναίκας του στο ίδιο Υπουργείο, αλλά σε άλλη Διεύθυνση).
Έτσι ήταν το σύστημα : Μία εμείς μία εσείς. Δεν υπήρχε δημοκρατία στη μίζα, όταν άλλαζε η κυβέρνηση οι επιτροπές διαγωνισμών περνούσαν στον έλεγχο του νικητή. Για την μείζονα αντιπολίτευση απέμεναν μόνον εκείνες οι νομαρχίες όπου αυτή επικρατούσε, τα επονομαζόμενα «κάστρα», και –επομένως- για τους μηχανικούς σαν κι΄ αυτόν, τα νομαρχιακά έργα. Ήταν αρκετά δύσκολο να φύγει από την κεντρική υπηρεσία και να πάρει μετάθεση στην νομαρχιακή αυτοδιοίκηση, εξάλλου εκεί είχαν άλλοι σειρά, «δεν τον έπαιρνε».
Θα περίμενε τις επόμενες, άντε τις μεθεπόμενες εκλογές : 3 ως 4 χρόνια, 6 με 7 στην χειρότερη περίπτωση. Ήδη είχε κάνει μια πολύ καλή μπάζα ως δημόσιος υπάλληλος : μονοκατοικία στο Πάτημα Βριλησσίων, εξοχικό στο χωριό όπου πήγαινε με το μαύρο 4×4 ΙΧ του-σύμβολο επιτυχίας (“τήρα πως πέτʼχε ου Πέτρους”), μετοχές. Αν και Δημόσιος Υπάλληλος, είχε πολλά περισσότερα από συμφοιτητές του, ελεύθερους επαγγελματίες Μελετητές και από αρκετούς Εργολήπτες Δημοσίων Έργων (ΕΔΕ). ”
Όμως δεν ήμουν τόσο καλά πληροφορημένος, λέγεται από πολλούς που γνωρίζουν καλύτερα τα πράγματα ότι η μίζα της επιτροπής ήταν τις περισσότερες φορές διακομματική με σχέση 5/3/1/1, για κυβέρνηση/μείζονα αντιπολίτευση/ελλασ. αντιπολίτευση υπ. αριθμ. 1/ ελλασ. αντιπολίτευση υπ. αριθμ. 2., ενώ το ποσοστό της μίζας( 5 έως 10% ) επιβάρυνε από ισόποσα έως και υπερδιπλάσια το δημόσιο, λόγω υπερκοστολογησης και της πληρωμής “αέρα” στους υπόλοιπους διαγωνιζόμενους, οπότε ήταν πολύ πιθανόν ο Πέτρος, παρʼ ότι το κόμμα του ήταν η μείζων αντιπολίτευση, να ήταν από τα μέλη μειοψηφίας της επιτροπής με χαμηλότερο όμως μερίδιο μίζας.
…………………………………………………………………………………………………………
@Σωτήρης Παστάκας
Απρίλιος 2016
Με λένε Μήτσο και είμαι πλέον λαθρέμπορος. Μην κάνετε γκριμάτσες, είμαι και μηχανικός από το ΕΜΠ. Είχα , δηλαδή ακόμη έχω, δικό μου γραφείο επί 30 χρόνια. Το γραφείο το κράτησα για βιτρίνα, αφού πέταξα όλη την σαβούρα και το περιεχομενο απο τους τους φακέλους των μελετών, γιατί είναι πεντάρι στο κέντρο και έχει πολύ χαμηλό νοίκι. Ξεκίνησε με 350 νέες δραχμές και ανέβηκε στις 700, μετά από ένα χρόνο.
Κάνω και καμιά μελέτη για τα ψυχιατρικά τμήματα σε Νοσοκομεία και στα Κέντρα Υγείας που δημιουργούνται συνεχώς με το νέο πρόγραμμα «Παναγιώτης ΚΟ..πλης» το ονοματεπώνυμο του υπουργού μας της Υγείας….
Πάντα το λεγα ότι αν πτωχεύσουμε, αφού εκτός από τις 4 πράξεις (που είναι ουσιαστικά 2 ,δηλ. πρόσθεση και πολλαπλασιασμός) γνωρίζω δυνάμεις, λογαρίθμους, εκθετικούς αριθμούς και ότι άλλο μπορώ να θυμηθώ από τις σπουδές μου, λογιστικά ,…,γνωρίζω αρκετά καλά την ζωή, με ζ μικρό χωρίς παρεξηγήσεις, την ματαιοδοξία των ανθρώπων, πόσο μάλλον των γυναικών.
Είχα αποταμιεύσει κάποια λεφτά μέχρι το 2005 για να χτίσω ένα πανωσηκωμα στο πατρικό μου για την κόρη μας, άλλα το 2009 που είχα καλό τζίρο άρχισε η κρίση και ευτυχώς με απέτρεψαν 2 συμφοιτητές μου με την ηχηρή παρέμβαση τους « καλά που πας να χτισείς τώρα που ξεσπά η κρίση !!« όταν τους εξομολογήθηκα τις προθέσεις μου . Έτσι αν και οι δουλείες του γραφείου μειώθηκαν κατακόρυφα περάσαμε σχετικά καλά μέχρι σήμερα.
Α, έβγαλα και από 3 καλά μηνιάτικα το 2012 και 2013 από το χρηματιστήριο με αγοραπωλησίες μετοχών. Αγορά στα χαμηλά πριν τις δίπλες εκλογές , στις 500 μονάδες και πώληση αμέσως μόλις το κέρδος έφτανε το 70%, όπως έχει διδάξει ο μέγας Γουόρεν Μπαφετ.
Όπως σας είπα και πιο πριν, γνωρίζω αρκετά καλά την ζωή, και την ματαιοδοξία των γυναικών. Λυπών σκέφτηκα ότι πρέπει να βρω εμπόρευμα μικρό και ακριβό. Απέκλεισα τα τσιγάρα , τα ποτά , γιατί εμπλέκονται επικίνδυνες μαφίες και μπορούσα να πάθω μεγάλη ζημιά και αποφάσισα να ασχοληθώ με γυναικείο εμπόρευμα δηλ. εσώρουχα, καλλυντικά, αρώματα,….
Με τα λεφτά που μου περίσσεψαν αγόρασα ένα κλειστό βανακι και έβαλα φάμε τζάμια στο SUV μου (δεκαπενταετίας). Αγόρασα αμέσως μεγάλες ποσότητες με τις νέες δραχμές, διότι στα εισαγόμενα θα διπλασιάζονταν οι τιμές πολύ γρήγορα, με την υποτίμηση του νομίσματος και στόκαρα το εμπόρευμα στο γραφείο . Τα πιο ακριβά τα ασφάλισα στο πατάρι πάνω από το δωμάτιο υπηρεσίας του γραφείου (παλιά αστική πολυκατοικία της δεκαετίας του 30), αφού πίσω από την ξύλινη θύρα του παταριού τοποθέτησα ο ίδιος εσωτερικά ατσάλινη πόρτα ασφάλειας που παρήγγειλα σε συνάδελφο μου που είχε μηχανουργείο.
Η δουλειά πάει πολύ καλά. Με μεγάλη μυστικότητα παίρνω τις παραγγελίες από τις πελάτισσες και τις στέλνω έναν ξάδελφο της γυναίκας μου.
Το top five των γυναικείων αρωμάτων παραμένει το ίδιο, όπως διαπίστωσα στο διαδίκτυο ίδιο όπως το 2012.
1) Channel No. 5 Eau de Toilette
2) Beautiful Eau de Parfume Este Lauder
3) Paris Yves Saint Laurent
4) Tendre Poison Dior
5) J`adore Eau de Parfume Dior
Φέρνω και στο σπίτι τις παραγγελίες που εξασφαλίζει η σύζυγος και η κόρη μας, γιατί είμαστε κοινωνικοί και έχουμε μεγάλο κύκλο γνωριμιών. Νομίζω ότι μάλλον είχα υποτιμήσει το εμπόριο.
Ζήτω η κρίση, ο πληθωρισμός, η υποτίμηση της νέας δραχμής!!!
Α, ξέχασα να σας πω ότι ξαναέγινα οπαδός του ΣΥΡΙΖΑ.
ΥΓ Το πρώτο μικροδιηγημα μου της πτώχευσης, πριν αυτή συντελεσθει.
Πάντα το λεγα ότι αν πτωχεύσουμε = Πάντα το λεγα ότι αν πτωχεύσουμε θα γινω λαθρέμπορος
Μια παρατηρηση και μια απαντηση
@Δύτης των νιπτήρων
“(το διήγημά σου, Αφώτιστε, θα μπορούσε μια χαρά να διαδραματίζεται και χωρίς πτώχευση, χωρίς δημοψήφισμα, τι λέω, χωρίς καν Σύριζα)”
Μα φυσικα. Αυτη ειναι η ιστορια ενος μερους της παραοικονομιας (του 30% + του ΑΕΠ), της light, χωρις πιστολια και κουμπουρια ομως. Η παραοικονομια ειναι η εκδικηση μεγαλου μερους των κυνηγημενων του εμφυλιου των δυτικων προαστειων προς τους συντηρητικους-εθνικοφρονες που εγιναν ΔΥ. Απο Ελευσινα, Περαμα, Αγ. Βαρβαρα, Πειραια, Μανιατικα, Νικαια, Κορυδαλλο, Αιγαλεω, Περιστερι, Πετρουπολη, Ιλιον,…Αλλα και του εμπορικου κεντρου της Αθηνας των παιδιων της πιατσας (εμπορων, βιοτεχνων του στυλ “απο εγω η γυναικα μου κι απο δω το αισθημα μου”). Του ξαδελφου, του αδελφου του ηρωα της κινημ. ταινιας “Μεχρι το πλοιο”. Ισως ο ξενητεμενος ηρωας να ξαναγυρισε ματσωμενος απο την Αυστραλια και εκανε μπιζνες στα μεσα της δικτατοριας,…
Στο διηγημα (γραμμενο με αυτοματη γραφη σε μια ωρας), απλως περιγραφω εναν προικισμενο ανθωπο που -υπερνικωντας τον πνευματικο του ελιτισμο και τις αναστολες του λογω των πεποιθησεων του για το “καλο” και το “τιμιο”-γινεται λαθρεμπορος με βιτρινα.
Συναρπαστικός αυτός ο ψυχίατρος! Καλοτάξιδο