[author] Της Αδαμαντίας Τριάρχη Μακρυγιάννη [/author]
`
Τα αρχιτεκτονικά μνημεία και τα γλυπτά στο δημόσιο χώρο πόλεων και χωριών, συνθέτουν το βιβλίο της διαχρονικής διαδρομής τους σε εποχές ακμής ή κοινωνικής αποδιάρθρωσης. Ως συμπυκνωμένες εικόνες έχουν τη δυνατότητα να διαφωτίζουν και να προβληματίζουν καθημερινώς χιλιάδες πολίτες. Κατοικημένος χώρος χωρίς δημόσια έργα τέχνης, στερείται την όψη της ιστορίας του.
Κατά την τρέχουσα πολιτισμική και οικονομική κρίση στην Ελλάδα και όχι μόνο, υπάρχουν πολλές προσπάθειες ερμηνείας και καταγραφής της, ωστόσο, πρόσφατα, ένα έργο του Τάσου Νυφαδόπουλου αποτελεί την πρώτη γλυπτική και ακριβή έκφραση της σκληρά δοκιμαζόμενης ελληνικής κοινωνίας. Η ιστοσελίδα του καλλιτέχνη ΕΔΩ
Στο μέσον μιας κλίμακας που γκρεμίζεται, ενός «πτωτικού δείκτη», ο αντιπροσωπευτικός άνθρωπος σε υπερένταση έχει στρέψει το σώμα του αντίθετα από τη γραμμή της καταστροφικής πτώσης. Καθηλώνουν το βλέμμα τα διάπλατα ανοιγμένα χέρια προς το κενό, η έκφραση φρίκης του προσώπου και η εικονιζόμενη κραυγή του. Συνειρμητικά παραπέμπει σε εμβληματικό πίνακα του Νορβηγού ζωγράφου Έντβαρτ Μουνκ (1893 και 1910) υπό τον τίτλο «Η Κραυγή», με τη μόνη και έντρομη γυναίκα κάτω από έναν ουρανό στο χρώμα του αίματος. Στην αθηναϊκή οδό Βουλιαγμένης 602Α και Ιμέρας, το μεγάλων διαστάσεων γλυπτό είναι κατάμαυρο, με φόντο την ξανά αμήχανη ελληνική φύση. Ο θεατής-παρατηρητής καλείται να φανταστεί την κατάληξη του γλυπτικού αδιεξόδου (μοιραία; σωτήρια;), ανεξάρτητα ωστόσο από την όποια άποψη, το έργο του μόλις είκοσι δύο ετών δημιουργού αποκαλύπτει και εικονοποιεί το τραγικό αποτέλεσμα της πολιτικής των τελευταίων ετών στην Ελλάδα. Είναι ο λυγμός φρίκης και το μέχρις εσχάτων κατηγορώ προ της απόγνωσης, που έχει επιβληθεί «χωρίς λύπη και αιδώ» σε εκατομμύρια πολίτες της αμφίσημης Ευρώπης και απανταχού της Γης.
Τέλος τιμούμε τον νεαρό καλλιτέχνη, τους χορηγούς του έργου και το Δήμο Αργυρούπολης-Ελληνικού, διότι δια του γλυπτού, ίσως μοναδικής ευαισθησίας και ευθυβολίας μέχρι τώρα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, προσέφεραν ένα υπόδειγμα ελληνικής πολιτιστικής συμπεριφοράς, την οποία δεν υποτάσσουν οι δίσεχτοι χρόνοι μας.
`
Επιμέλεια: Γιώργος Κ. Μύαρης
`
Έχουμε ακόμη πολλά και ουσιαστικά να δούμε στις επιδόσεις των καλλιτεχνών και στην απόδοση των συναισθημάτων για την αδηφάγο ολόπλευρη κρίση! Η τεχνική δυσκολία εμπόδισε και την ανάρτηση φωτογραφιών του γλυπτού. @Επισημάνσεις ορθές, αγαπητέ κ. Γ.Μίχο. Ευαισθησία σπάνια και ήθος παιδαγωγικό, μα πιότερο αγωνιστική παρουσία πάντα σε όσα βασανίζουν την κοινωνία. Και συνεχίζει η κυρία Αδαμαντία!
Μια αισθητικά τεκμηριωμένη άποψη με αφορμή ένα γλυπτό που φιλοδοξεί να μας αφυπνίσει.