ΑΥΛΗ ΧΩΡΙΣ ΣΙΩΠΕΣ

Έσπασε η γλάστρα
με τις σιωπές,
ψήλωσε η αυλή μας,
χάθηκε σε ζιζάνια το ψες,
γέμισε με θεούς ο κήπος
κι άνθισε απόψε η κραυγή,
μόνη πια δεν θυμάται,
αν το σκοτάδι φώτισε
υφαίνοντας αυταπάτες,
αν ο ήλιος βάλτωσε
σε ρίζες Ερινύων.

`

*

ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΗ

Γυμνοί πια,
χρώματα ντυθήκαμε,
λέξεις και φωνές γδύσαμε,
τυφλοί πια,
το φως ήπιαμε,
το θάνατο κολυμπήσαμε,
με αλκοόλ και τσιγάρα
στις αποσκευές
ψευδομαρτυρήσαμε,
ποιοι είμαστε ξεχάσαμε,
πάνω σ’ ένα πουλί
τη ζωή μας χτίσαμε
και ξαναπετάξαμε,
απλώς μετακομίσαμε.

`

*

ΠΑΖΛ

Να γεννιέμαι στο δάσος
από νερό και χώμα.
Δέντρο να γίνομαι
σκορπίζοντας τα φύλλα.
Να αιωρούμαι ανίερα
ως παζλ στον αέρα.
Να με τρώνε τα πουλιά
ως ρυτίδες με χρώμα.
Ν’ αναζητώ
με “Silver Αlert”
δίχως όνομα
εμένα.

`

*

ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΟΙΗΜΑ

Κόκκινο έβαψα
τον ουρανό,
μέρες που μ’ έχασα
και μ’ απαρνήθηκα,
γελώντας αναίτια
τις έζησα.
Κόκκινο έβαψα
το νερό,
σε δάκρυα μ’ έπνιξα
και με διέσωσα,
ξεχνώντας τύψεις
με ξεγέλασα.
Κόκκινο έβαψα
το ποίημα αυτό,
με λέξεις μ’ έσβησα
και μ’ ανέστησα,
γράφοντας μ’ αίμα
μ’ εκδικήθηκα.

`

*

ΧΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΧΡΩΜΑΤΑ

Έσπασα μέσα μου
δυο ποτήρια κρασί,
και τρεις κούπες τσάι,
μα δεν έκοψα το ψωμί
με το μαχαίρι
που πισώπλατα
κάρφωσα τη λογική μου,
το βράδυ που ξέφυγε
η ανάσα μου
απ’ το μετέωρο γιατί,
όταν αράχνη έγινε
και παγίδευσε
χώματα και χρώματα
που η ζωή γεννάει
και τυραννάει
καταραμένες ώρες
έμπνευσης και θανάτου.

`

*

ΕΝΔΕΛΕΧΩΣ

Μια με έγραψα,
μια με έσβησα,
εφιάλτες ερείπια
διέγραψα
(εσκεμμένα κοιμήθηκα),
μνήμες στηρίγματα
χάραξα
(ενδελεχώς ξύπνησα),
με καινούργια χρώματα
την αυγή
με ζωγράφισα,
μα δεν τέλειωσα ακόμη
κι ας πίστεψα.


`

*

ΠΑΝΤΟΣ ΚΑΙΡΟΥ

Προφταίνω να φύγω
μα υπομένω,
σαν κλάδεψα
λίγα χρήματα
για μπρέκφαστ αναψυχής.
Μάταια διακόπτω
τον ειρμό μου
με τάιμ άουτ
κι απρόσεκτα
θερίζω το χρόνο.
Με ποινές παντός καιρού
τον αποκαθηλώνω.

`

**********************************************************

Σύντομο βιογραφικό:

Ο Δημήτρης Π. Κρανιώτης είναι ιατρός παθολόγος και ποιητής από τη Λάρισα. Έχει εκδώσει 7 ποιητικές συλλογές: “Ίχνη” (1985), “Πήλινα Πρόσωπα” (1992), “Νοητή Γραμμή” (2005), “Θίνες” (Ρουμανία 2007), “Ενδόγραμμα” (εκδ. Μαλλιάρης Παιδεία, 2010), “Έδδα” (Ρουμανία 2010), “Ψευδαισθήσεις” (Ρουμανία 2010).

από Σωτήρης Παστάκας
21 Comments