[author]Οι διορισμένοι καθηγητές Ιταλικής γλώσσας και Φιλολογίας στην Ελλάδα [/author]
ΤΑ ΙΤΑΛΙΚΑ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!
Επιστολή προς τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά
& τον πρωθυπουργό της Ιταλίας Ματτέο Ρέντσι
Αξιότιμε κ. Πρωθυπουργέ,
Τα ιταλικά, η γλώσσα του Δάντη, του Πετράρχη, του Ούγκο Φώσκολο, του Λεοπάρντι, του Πιραντέλο και τόσων άλλων, υφίστανται μια άδικη και μεροληπτική μεταχείριση από την πλευρά της ελληνικής πολιτείας. Μετά από σχεδόν οκτώ χρόνια επιτυχούς διδασκαλίας της Ιταλικής σε μεγάλο αριθμό μαθητών, πολλών γυμνασίων και κάποιων λυκείων της Ελλάδας, και με βασικό κορμό 31 μόνιμους καθηγητές –Έλληνες και Ιταλούς– αλλά και δύο ή τρεις εκατοντάδες αναπληρωτές και ωρομίσθιους, στα χρόνια πριν από την κρίση, το ελληνικό Υπουργείο Παιδείας, για να πετύχει τον απαραίτητο αριθμό απολύσεων δημοσίων υπαλλήλων, αποφάσισε να καταργήσει τη διδασκαλία των ιταλικών από τα σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης. Με αυτό τον τρόπο θα ικανοποιούσε το «Μινώταυρο», προσφέροντάς του ως γεύμα και τους 31 μόνιμους καθηγητές ιταλικών που είχαν πλέον απομείνει.
Έτσι, σήμερα, στα ελληνικά σχολεία όλων των βαθμίδων, διδάσκονται μόνο τα αγγλικά, τα γαλλικά και τα γερμανικά, οι «βασικές» δηλαδή ευρωπαϊκές γλώσσες. Η ιταλική, ως μία εκ των «μη βασικών», εξοβελίζεται από το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα και μαζί της κάθε έννοια πολυγλωσσίας και ισοτιμίας, αφήνοντας παράλληλα μιαν αρνητική εντύπωση στην ελληνική κοινωνία για την αξία και τη χρησιμότητα αυτής της γλώσσας, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται.
Στον αντίποδα βρίσκεται η απόφαση του ιταλικού Υπουργείου Παιδείας να προωθήσει τη νέα ελληνική γλώσσα στην Ιταλία. Για το σκοπό αυτό προκήρυξε και για το ακαδημαϊκό έτος 2013-2014, είκοσι θέσεις για διδάσκοντες τη νεοελληνική γλώσσα – 10 στη Ρώμη και 10 στη Βενετία- για συμμετοχή στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα πιστοποίησης και κατάρτισης καθηγητών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης TFA.
Κύριε Πρωθυπουργέ, όταν προσφάτως η Ιταλία ανέλαβε την προεδρεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ελλάδα υπογράμμιζε δια στόματος της κυβερνητικού εκπροσώπου της ότι «με χαρά παραδίδει την προεδρεία στη φίλη, σύμμαχο και εταίρο Ιταλία με την οποία συνδέεται με στενότατες σχέσεις φιλίας». Επισήμανε δε ότι «ο ελληνικός και ο ιταλικός λαός συνδέονται με δεσμούς, που οι ρίζες τους φθάνουν στα βάθη της Ιστορίας, και συνεργάζονται πορευόμενοι μαζί στην Ευρώπη του 21ου αιώνα». Και δεν είχε άδικο. Δεν φτάνει όμως απλά να το λέμε, πρέπει και να το δείχνουμε έμπρακτα. Θεωρούμε πως η απόφαση της κατάργησης της ιταλικής γνώσσας δεν βοηθά στη συνειδητοποίηση και ενίσχυση των ιστορικών, πολιτισμικών, γλωσσικών, φιλικών δεσμών των δύο χωρών, οι οποίοι σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, είναι και για τις δύο χώρες πολύτιμοι.
Κύριε Πρωθυπουργέ, οι 31 καθηγητές της ιταλικής γλώσσας ενδεχομένως να βρίσκονται στο ελληνικό σχολείο για μερικούς ακόμα μήνες, διδάσκοντας για τελευταία φορά, στους ελάχιστους εναπομείναντες μαθητές της γ΄ τάξης γυμνασίου. Από εκεί και πέρα, το οριστικό τέλος της Ιταλικής θα είναι πια μια οδυνηρή, δυσβάσταχτη πραγματικότητα για εμάς τους καθηγητές της και για όσους τουλάχιστον συναισθάνονται τι σημαίνει αυτό. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι είστε κι εσείς ένας από αυτούς.
Ας ακουστεί η φωνή όλων μας όσο ακόμα είναι καιρός.
Οι διορισμένοι καθηγητές Ιταλικής γλώσσας και Φιλολογίας στην Ελλάδα
∗∗∗∗∗
Lʼ ITALIANO IN GRECIA STA MORENDO!
Lettera al Primo Ministro italiano Matteo Renzi
Egregio Primo Ministro,
l’italiano, la lingua di Dante, di Petrarca, di Ugo Foscolo, di Leopardi, di Pirandello sta subendo un trattamento ingiusto e discriminatorio da parte dello stato greco. Dopo quasi otto anni di insegnamento, allʼinsegna di un successo crescente, a un gran numero di studenti di molte scuole medie inferiori e di alcune superiori della Grecia, basandosi sul lavoro di 31 insegnanti di ruolo –greci ed italiani- ma anche di alcune centinaia di supplenti a orario pieno e ridotto, negli anni prima della crisi, il ministero della Pubblica Istruzione greco, per raggiungere il numero richiesto di licenziamenti di dipendenti pubblici, ha deciso di abolire l’insegnamento dellʼitaliano dalle scuole medie greche. In questo modo avrebbe soddisfatto il “Minotauro”, offrendogli in pasto i 31 insegnanti di ruolo che erano ormai rimasti.
Così, oggi, nelle scuole greche di tutti i gradi, si insegna solo lʼ inglese, il francese e il tedesco, cioè le lingue europee “fondamentali”. L’italiano, annoverato tra quelle “non fondamentali” viene bandito dal sistema educativo greco e con esso ogni senso di multilinguismo e di equità, lasciando al contempo un’impressione negativa nella società greca sul valore e lʼ utilità di questa lingua, con tutto ciò che questo possa comportare.
Nellʼopposta direzione sembra andare, per ironia della sorte, la decisione del ministero della Pubblica Istruzione italiano di promuovere il neogreco in Italia. A tal fine, quest’anno ha stabilito 20 posti per aspiranti insegnanti di neogreco – 10 a Roma e 10 a Venezia- per accedere al TFA e ottenere lʼabilitazione allʼinsegnamento del neogreco.
Egregio Primo Ministro, quando di recente ha assunto la presidenza di turno dell’Unione europea, la Grecia ha sottolineato tramite il suo portavoce che “con piacere consegna la presidenza dellʼUe allʼItalia, paese amico, alleato e partner con il quale è legata da stretti rapporti di amicizia”, aggiungendo inoltre che “Il popolo ellenico e il popolo italiano sono strettamente uniti da legami le cui radici si perdono nella storia e collaborano insieme andando avanti nellʼEuropa del 21esimo secolo”. E non aveva torto. Non basta però semplicemente dirlo, bisogna dimostrarlo nei fatti. Consideriamo che la decisione dellʼabolizione della lingua italiana dalla scuola pubblica non contribuisca alla presa di coscienza e al rafforzamento dei legami storici, culturali, linguistici e di amicizia dei due paesi, i quali oggi sono più che mai preziosi per entrambi.
Egregio Primo Ministro, i 31 insegnanti di lingua italiana si troveranno nella scuola greca ancora per pochi mesi soltanto, insegnando per lʼultima volta ai pochissimi studenti rimasti del terzo anno della scuola media inferiore. Da lì in poi, la fine definitiva dellʼitaliano sarà una realtà dolorosa e insopportabile per noi insegnanti di questa lingua e per tutti coloro che siano consci di che cosa questo possa significare. Vogliamo credere che Lei sia uno di loro.
Cerchiamo di fare sentire la nostra voce finchè siamo ancora in tempo.
Gli insegnanti di ruolo di Lingua e Filologia italiana in Grecia











Κριμα που μια τοση ομορφη γλωσσα θελουν να την “σκοτωσουν”.Μια ζωη κυνηγημενοι απο παντου και απο τους παντες. Ας ειναι κ οι συναδελφοι των Γερμανικων που καποιοι απο αυτους μπροστα μου ευχηθηκε να βγει η Ιταλικη γλωσσα απο τα σχολεια. Σας ευχομαι καλη δυναμη κ ας ειναι αυτη η τελαιταια επιστολη.
Ένα άσχημο παιχνίδι από ανθρώπους περαστικούς…
Η ΙΤΑΛΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ,ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ ΣΥΜΦΕΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙ. ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΟΜΩΣ ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΝ ΟΥΤΕ ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΠΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΚΑΜΕ ΩΣ ΩΡΟΜΙΣΘΙΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΕΣ ΚΑΘΗΤΕΣ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ Η ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ Η ΦΛΟΓΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΜΑΘΗΣΗ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ.
ΔΙΔΑΣΚΑΜΕ ΣΕ ΤΜΗΜΑΤΑ ΜΕ 20 ΚΑΙ 30 ΜΑΘΗΤΕΣ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΜΗΜΑΤΑ ΓΑΛΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΜΕ 5-6 ΜΑΘΗΤΕΣ. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΟΤΙΜΙΑ, Η ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΥΓΛΩΣΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.
Αγαπητοί συνάδελφοι και φίλοι,πράγματι έχετε δίκιο και οι δύο.Η τύχη της ιταλικής γλώσσας κρίθηκε εν μία νυκτί χωρίς κανείς να σεβαστεί την αγάπη των μαθητών προς την <> όπως λέει μιά αργεντίνικη παροιμία ούτε και την δική μας προσφορά στη δημόσια παιδεία κάνοντας ακόμη και απλήρωτες υπερωρίες.Μέσα από αυτήν την προσπάθεια προσκαλώ τους καθηγητές και φίλους της ιταλικής γλώσσας να συμβάλλουν στην επαναφορά της διδασκαλίας της ιταλικής γλώσσας στα δημόσια σχολεία ο καθένας από το δικό του μετερίζι.
“Όλοι χωρίς εξαίρεσιν, έχουν χρέος να ηξεύρουν γράμματα. Η πατρίς έχει να καταστήση σχολεία εις όλα τα χωρία διά τα αρσενικά και θηλυκά παιδιά. Εκ των γραμμάτων γεννάται η προκοπή, με την οποίαν λάμπουν τα ελεύθερα έθνη. Να εξηγούνται οι παλαιοί ιστορικοί συγγραφείς. Εις δε τας μεγάλας πόλεις να παραδίδεται η γαλλική και η ιταλική γλώσσα. Η δε ελληνική να είναι απαραίτητος”
Απόσπασμα από το βιβλίο του
Ρήγα Φεραίου
Νέα Πολιτική Διοίκησις των κατοίκων της Ρούμελης, της Μ. Ασίας, των Μεσογείων Νησιών και της Βλαχομπογδανίας
Aν ο Παλαμάς έγραψε “ντρέπομαι για τη ζέστη μου και για την ανθρωπιά μου” κοιτάζοντας ανθρώπους να κρυώνουν, ο σημερινός εργαζόμενος θα πρέπει να ομολογήσει ” ντρέπομαι για τη δουλειά μου και την ανθρωπιά μου ” βλέποντας γύρω του ανέργους και εν δυμάμει ανέργους΄. Γίναμε νούμερα: 31, 301, 3001….Ε και; Γενικώς “νούμερα” και σχολιάζουμε τα αυτονόητα: αν η Παιδεία χωράει συρρίκνωση…
Το να βγάζουμε ξένες γλώσσες από το ωρολόγιο πρόγραμμα του σχολείου και να υποβαθμίζουμε αυτές που παραμένουν ονομάζεται “ευρωπαϊκή υποκρισία”. Αν είναι να μείνουμε στην ΕΕ, πρέπει να έχουμε ισότιμη θέση με τους εταίρους μας και αυτό δεν πρόκειται να το πετύχουμε υποβαθμίζοντας την ξενόγλωσση εκπαίδευση.
Ευχαριστούμε πολύ το ΠΟΙΕΙΝ και τον κύριο Σωτήρη Παστάκα για την ανάρτηση της επιστολής.
Vi ringranziamo sentitamente.
Διαβάζοντας την επιστολή σας προς τους δύο πρωθυπουργούς θα ήθελα από να μιλήσω από την πλευρά της μητέρας που εδώ και πολλά χρόνια προσπαθώ να δώσω στα παιδιά μου όσο περισσότερα εφόδια μπορώ.Μέσα σε αυτά τα προσόντα συμπεριλαμβάνονται και οι ξένες γλώσσες.Με μεγάλη χαρά λοιπόν, κατά το σχολικό έτος 2013-2014, η κόρη μου μαζί με άλλους 27 μαθητές του σχολείου της επέλεξαν να μάθουν την ιταλική γλώσσα στο γυμνάσιο όταν ξαφνικά και χωρίς λόγο η προηγούμενη ηγεσία του υπουργείου εξανάγκασε την κόρη μου να επιλέξει μία άλλη ξένη γλώσσα χωρίς κανείς να λάβει υπόψη του αυτήν την επιλογή.Το αποτέλεσμα;Τα συγκεκριμμένα παιδιά, ενώ υπήρχε μόνιμη καθηγήτρια ιταλικών στο σχολείο,αναγκάστηκαν να παραμένουν στο προαύλιο του σχολείου περιμένοντας να τοποθετηθεί μετά από 1,5 μήνα περίπου η καθηγήτρια των γαλλικών.Εσείς βγάζετε νόημα απ΄όλα αυτά;Εγώ κανένα.
Η δημόσια εκπαίδευση γίνεται ολοένα φτωχότερη και όχι λόγω της έλλειψης οικονομικών μέσων. Η πενία μας είναι πρωτίστως πολιτική και ηθική.
Ευχαριστούμε θερμά το ΠΟΙΕΙΝ και τον κ. Σωτήρη Παστάκα για την ευγενική του καλοσύνη να μας δώσει βήμα δημοσιεύοντας την επιστολή.
Στην Ελλάδα ό,τι καλό γίνεται στην εκπαίδευση οι πολιτικές ηγεσίες καταφέρνουν πολύ γρήγορα να το κατεδαφίσουν.
Δεν πεθαίνουν τα Ιταλικά, πεθαίνει η παιδεία και όποιος ακόμα δεν το έχει καταλάβει, είναι ΑΠΑΙΔΕΥΤΟΣ.
Πιστεύω στην δύναμή σας και στο δίκιο σας.
Mήπως και εδώ μπαίνει το δαχτυλάκι κάποιας Μέρκελ; Με ό, τι συμβαίνει εδώ, κάθε υποψία είναι
νόμιμη.
Τα ιταλικά ανήκουν σε μια Χώρα του νότου στην Ευρώπη. Επομένως…
Το Υπουργείο Παιδείας εμφανίζεται να μεροληπτεί όχι μόνο σε σχέση με τις διάφορες ξένες γλώσσες αλλά και σε σχέση με τα σχολεία. Στα Πρότυπα Πειραματικά μπορούν να διδάσκονται τα ιταλικά, στα υπόλοιπα, όχι. Στην Ιωνίδειο του Πειραιά, για παράδειγμα, διδάσκονται τα Ιταλικά, στο Κερατσίνι και τη Δραπετσώνα, παρόλο που υπάρχει καθηγητής με οργανική θέση και επιτυχών του ΑΣΕΠ, όχι.
ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΛΑΒΑΝ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΙΤΑΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ, ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΩΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΕΚΤΟΣ ΣΧΟΛΕΙΟΥ, ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΟ Α2 ΤΟΥ ΚΠΓ.
ΠΟΣΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ ΤΑ ΓΑΛΛΙΚΑ Η’ ΤΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΑΥΤΟ;
ΑΝ ΕΙΧΑΝ ΔΙΔΑΧΘΕΙ ΤΑ ΙΤΑΛΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ,ΟΠΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕ ΤΑ ΓΑΛΛΙΚΑ ΚΑΙ ΤΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ, ΣΤΗΝ Γ’ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΘΑ ΕΠΑΙΡΝΑΝ ΤΟ Β2 ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΕΠΙΒΑΡΥΝΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΤΟΥΣ.
ΑΛΛΑ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΜΕ ΓΝΩΜΟΝΑ ΤΗ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Φοβάμαι ότι τίποτα δεν θα συγκινήσει ιδιαίτερα αυτούς που αποφασίζουν.
Πιθανόν να πάμε σε εκλογές μέχρι το Μάρτιο. Το μόνο που υπολογίζουν είναι η κρίσιμη μάζα των ψήφων ή οι προσωπικές-συγγενικές σχέσεις. Και αυτούς τους όρους δεν τους πληρούν 31 άνθρωποι…
Η ιταλική γλώσσα αποκλείστηκε από την δημόσια εκπαίδευση κυριολεκτικά εν μία νυκτί! Η ηγεσία του υπουργείου παιδείας δεν βασίσθηκε σε καμμία μελέτη που να υποδείκνυε ότι ήταν αναγκαίος ο αποκλεισμός της Ιταλικής από τα δημόσια σχολεία. Απεναντίας το υπουργείο γνώριζε ότι η ιταλική γλώσσα είχε τρομερή απήχηση στους μαθητές, τόση μάλιστα που δεν έφτανε να καλυφθεί από τους διαθέσιμους στη λίστα του υπουργείου καθηγητές Ιταλικής (επιτυχόντες ας σημειωθεί στις εξετάσεις ΑΣΕΠ). Όλο αυτό έγινε εντελώς πρόχειρα χωρίς να ληφθούν υπ’ όψιν ούτε οι ανάγκες των μαθητών ούτε και η υψηλή ζήτηση της γλώσσας από αυτούς.
Οι Έλληνες μαθητές αγαπούν την ιταλική γλώσσα και πολιτισμό και είναι πραγματικά άδικο να μην έχουν το ίδιο δικαίωμα επιλογής στην εκμάθηση της γλώσσας που επιθυμούν! Ενός πολιτισμού και μιας ιστορίας στενά συνδεδεμένων με την ελληνική!
Βγήκε σήμερα η προκήρυξη του υπουργείου Τουρισμού για την εισαγωγή 625 σπουδαστών στα ΙΕΚ της αρμοδιότητάς του σε όλη τη χώρα. Η φοίτηση είναι δωρεάν και η πιστοποιημένη γνώση δύο ξένων γλωσσών μοριοδοτείται αναλόγως. 6 οι ξένες γλώσσες – αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά, ισπανικά και ρώσικα – που για να υπάρχουν σημαίνει ότι χρειάζονται για την τουριστική ανάπτυξη της χώρας. Το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα όμως φαίνεται πως αδυνατεί να οδηγήσει επαρκώς τους έλληνες μαθητές έστω και στο επίπεδο καλής γνώσης ακόμα και μιας ξένης γλώσσας χωρίς τη συνδρομή της παραπαιδείας. Δεν υπάρχουν λεφτά, θα μου πείτε. Μια λύση πάντως θα μπορούσε να είναι η δημιουργία ορισμένων γλωσσικών λυκείων σε μεγάλες ή/ και τουριστικές πόλεις της χώρας -όπως υπάρχουν για παράδειγμα στην Ιταλία (licei linguistici)- στο μοντέλο των δικών μας μουσικών και καλλιτεχνικών σχολείων. Σʼ αυτά θα διδάσκονταν αρκετές ξένες γλώσσες, όπως αυτές που προαναφέρθηκαν και τα κινέζικα για παράδειγμα, και αρκετές ώρες μέχρι την πολύ καλή εκμάθησή τους.
«Αν ένα άτομο δεν παίρνει την εκπαίδευση που επιθυμεί απ’ την κοινωνία, το άτομο αυτό αδικείται από την κοινωνία.» ( Γουίσταν Χιου Οντεν )
…Αλλά για ποιά εκπαίδευση και για ποιό δίκαιο να μιλήσουμε, όταν και τα δύο καταστρατηγούνται βάναυσα σε μια χώρα που πρώτη δίδαξε το Φως, τον πολιτισμό και την Δημοκρατία… άλλ` οίμοι!!….Σε μια χώρα που επίσης δίδαξε οτι η ύβρις τιμωρείται
Το λιγότερο που έχω να πω είναι : Περικοπές για συμμάζεμα, για νοικοκύρεμα του κράτους ;
ναι… αλλά που; στη Παιδεία; στη μόρφωση;
Γιατί; τι θα κερδίσει η Ελλάδα με την κατάργηση της Ιταλικής γλώσσας;
Τους
μισθούς 31 καθηγητών και των αναπληρωτών τους; Μήπως να εξεταστεί το
θέμα εκ νέου; Μήπως κκ αρμόδιοι πρέπει να το ξαναδείτε το θέμα αντί να
παίρνετε αποφάσεις “στο πόδι” και στους διαδρόμους των γραφείων σας,
όπως γίνεται συνήθως και σε πολλά θέματα;
Τίποτε δεν καλύπτουμε ή κερδίζουμε τώρα. Αντίθετα
πολλά θα χάσουμε από την κατάργησή της. Η αξία της μόρφωσης – αξία ανεκτίμητη – δεν μετριέται με κάποια λίγα ευρώ…
Αξιότιμε κ.
Πρωθυπουργέ
Θα έρθω απευθείας στο “φλέγον θέμα” σεβόμενη τον πολύτιμο χρόνο σας.
Διαβάστε, σας παρακαλώ, την επιστολή μου μην την προσπεράσετε δεν είναι ακόμη ένα αίτημα ή παράπονο. Αναφέρομαι στην απόφαση του Υπουργείου Παιδείας να καταργήσει την Ιταλική γλώσσα από τα Ελληνικά σχολεία. Αυθόρμητα μου βγήκε… είναι ά δ ι κ ο…
Σημειώνω ότι δεν ανήκω στο χώρο της εκπαίδευσης. Ουδεμία σχέση έχω. Από συγκυρίες όμως έζησα την δημιουργικότητα και την οργάνωση καθηγήτριας της Ιταλικής στο ξεκίνημα της διδασκαλίας της Ιταλικής γλώσσας στα σχολεία μας. Η όρεξη για δουλειά, η γνώση στη πράξη της διδασκαλίας και η εφαρμογή στην αφομοίωση από τους μαθητές ώστε να μάθουν εύκολα την Ιταλική γλώσσα με είχε εντυπωσιάσει γιατί ήταν υποδειγματική. Και μετά από οχτώ χρόνια οργάνωσης και πετυχημένης διδασκαλίας στα σχολεία διαβάζω αυτή την τόσο “εύκολη” δημοσίευση: καταργείται η Ιταλική γλώσσα από τα Δημόσια Ελληνικά σχολεία.
Μην το αφήσετε να γίνει σας παρακαλώ στην Ελλάδα μας, είναι άδικο. Μπορώ να σηκώσω αυτό που λέγεται κρίση με ψηλά το κεφάλι όχι όμως περικοπές στην εκπαίδευση των Ελληνόπουλων. Εδώ ντρέπομαι.
Πιστεύω ότι εσείς δεν θα το επιτρέψετε .
Ευχαριστώ Αθηνά Ορφανού
Θεσσαλονίκη
Τα ιταλικά , η γλώσσα επιλογής χιλιάδων μαθητών, και όχι γλώσσα επιβολής βγήκαν από τα σχολεία παρά τις διαμαρτυρίες , και η κατάφωρη αδικία συνεχίζεται. Το υπουργείο κοροϊδεύει τις ελπίδες εκπαιδευτικών καλώντας τους να κάνουν αιτήσεις για αναπληρωτές και ωρομίσθιοι ενώ δεν δίνεται η δυνατότητα επιλογής της γλώσσας στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Και οι μαθητές ακόμα περιμένουν και ελπίζουν – το ίδιο και οι γονείς που βλέπουν να μην υπάρχει η ευκαιρία εκμάθησης μιας γλώσσας αγαπητής και χρήσιμης στην δημόσια εκπαίδευση
Ελπίζω και εύχομαι, έστω αυτή τη στιγμή, να καταλάβουν οι ιθύνοντες του Υπουργείου, και όχι μόνον, πόσο λανθασμένα σκέφτονται και πόσο καταστροφικά ενεργούν σε μια ξένη γλώσσα η οποία, αν μη τι άλλο, έχει αποδείξει χρόνια τώρα ότι βρίσκεται στην πρώτη προτίμηση των παιδιών.
Πολύ σωστός ο όρος <>.
Είναι κάτι που έζησα σαν καθηγήτρια την περασμένη χρονιά όταν 28 μαθητές, σε ένα μόνο από τα σχολεία που υπηρετούσα, αναγκάστηκαν να αλλάξουν επιλογή λόγω μιάς υπουργικής απόφασης. Το πικρότερο ποτήρι το έπινα όταν τα παιδιά με ρωτούσαν στην αύλη του σχολείου: <> Αυτό το ερώτημα δεν το απάντησε ποτέ και κανείς στα παιδιά.
Δυστυχώς, η προηγούμενη ηγεσία του Υπουργείου, εκτός από έναν ολόκληρο τομέα της τεχνικής εκπαίδευσης, αποφάσισε να καταργήσει και μια γλώσσα από τη γενική παιδεία που είχε ήδη αξιολογηθεί θετικά από τα παιδιά και τους γονείς τους και κέρδιζε συνεχώς περισσότερους μαθητές στην επιλογή τους ως δεύτερη ξένη γλώσσα. Ελπίζω η τωρινή ηγεσία να ξαναδεί το θέμα των Ιταλικών και να διορθώσει μια κατάφωρη αδικία εις βάρος τόσο των εκπαιδευτικών όσο και των μαθητών.
Οι επιλογές του Υπουργείου καταβαραθρώνουν και την Ιταλική και Ισπανική Φιλολογία. Σε λίγο θα έχουν όλοι υπαρξιακό πρόβλημα, αν δεν το έχουν ήδη.
Στην εποχή της οικονομικής κρίσης αλλά και της προώθησης της πολυγλωσσίας, το Ελληνικό Σχολείο πρέπει με μεγαλύτερο αγώνα, να είναι ο φάρος που θα δείχνει σε μαθητές, γονείς και γενικότερα στην κοινωνία, την ανάγκη μόρφωσης των παιδιών κατά βάση μέσα στο χώρο του.
Η εκμάθηση Ξένων Γλωσσών στο Δημόσιο Ελληνικό Σχολείο, κυρίως στον σύγχρονο καιρό της οικονομικής κρίσης, προάγει πνεύμα και ήθος, οι μαθητές εξελίσσονται σε “πολίτες” του κόσμου, με ευρύ πνεύμα, σφαιρικότερη αντίληψη και απαραίτητες δεξιότητες, για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα της νέας εποχής.
Τα Ιταλικά είναι μια Ξένη Γλώσσα αγαπητή στους μαθητές και τους γονείς τους, Γλώσσα ενός γείτονα λαού που συνδέεται με τον δικό μας με δεσμούς πολιτισμικούς και φιλικούς.
Είναι πολύ σημαντικό για τους μαθητές μας, στο πλαίσιο προώθησης και της πολυγλωσσίας, να έχουν επιλογή εκμάθησης της Ιταλικής Γλώσσας μέσα στο Δημόσιο Σχολείο.
Συμμεριζόμαστε απόλυτα και την διπλή αγωνία των 31 συναδέλφων μας, διορισμένων εκπαιδευτικών Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας.
Διπλή αγωνία: για το μέλλον μιας ευρωπαϊκής γλώσσας με τόση ιστορία και σπουδαιότητα, που η διδασκαλία της είναι πολύ σημαντική για την δημόσια εκπαίδευση.
Αγωνία: για το δικαίωμα στην εργασία, όλων των αξιοπρεπών πολιτών μιας χώρας.
Συμπάσχουμε και αγωνιούμε με τη σειρά μας για την εργασιακή ασφάλεια των συναδέλφων, αλλά και προσδοκούμε από τους αρμόδιους ότι θα αντιληφθούν το μέγεθος του προβλήματος και θα πράξουν ανάλογα!
Θα έπρεπε να έχει συμπεριληφθεί ΙΣΟΤΙΜΑ η Ιταλική στο ωρολόγιο Πρόγραμμα εδώ και 2 χρόνια όπως οι λοιπές που έχουν μόνιμους διορισμένους καθηγητές και να εκμεταλλευτούν και τους άλλους 40+ συναδέλφους που την έχουν ως 2η ειδικότητα. Και αυτό γιατί δεδομένης της ζήτησης η ηγεσία ΟΦΕΙΛΕΙ να τη σεβαστεί…
Εγώ δε λέω να διορίσουν εκεί που τώρα ισχυρίζονται ότι δεν μπορούν να δώσουν χρήματα, αλλά ας μας εξηγήσει έστω 1 νοήμων άνθρωπος ΓΙΑΤΙ εξαιρούμεθα από τα αυτονόητα άλλων κλάδων;
ΓΙΑΤΙ αγνοούνται οι προσδοκίες των χιλιάδων οικογενειών να μάθουν τα παιδιά τους Ιταλικά στο Δημόσιο σχολείο;
ΓΙΑΤΙ είμαστε ο μόνος κλάδος χωρίς Σύμβουλο και χωρίς κανέναν να προασπίσει τα συμφέροντα μας -αλλά και των 30.000 μαθητών που έμειναν εν μια νυκτί χωρίς καθηγητή στις αυλές στο Παιδείας;
ΓΙΑΤΙ δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία ποτέ και απλώς μας παραπέμπουν από τον Ανα στον Καϊάφα;
Και επιτέλους, πότε θα αφουγκραστεί το Παιδείας τις πραγματικές ανάγκες και επιθυμίες των χιλιάδων οικογενειών και την εργασιακή αγωνία των συναδέλφων τους οποίους και εμπαίζει εδώ και 3 χρόνια;
Αλήθεια, μετά από αυτή την επιστολή-κραυγή διαμαρτυρίας σας, υπήρξε κάποια εξέλιξη; Πολύ λυπάμαι, και ενώνω κι εγώ μαζί σας την δική μου φωνή στο πέρα για πέρα δίκαιο αίτημα σας: Να μην καταργηθεί η διδασκαλία της Ιταλικής γλώσσας στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση μας! Οι λόγοι εκτέθηκαν ήδη από τους περισσότερους φίλους, με πολύ πειστικό τρόπο. Θα ήθελα μόνο να πω τούτο: Γνωρίζουμε όλοι δυστυχώς πως καμιά Εξουσία και καμιά Κυβέρνηση, και καμιά πολιτική στην Ελλάδα, έως τώρα, δεν είχε -και δεν έχει- ως προτεραιότητα της, ως εθνικό καθήκον την παιδεία! Την σωστή, την πολυεπίπεδη μόρφωση και καλλιέργεια των Ελλήνων! Αυτό ασφαλώς και δεν πρέπει να το αποδεχθούμε μοιρολατρικά! Πιστεύω πως μπορεί να ανατραπεί κάποια στιγμή αυτή η θλιβερή καθεστωτική κατάσταση! Και η δική σας Διαμαρτυρία, σε ένα τόσο σπουδαίο ζήτημα, έχει όλα τα χαρακτηριστικά αυτής της μεγάλης γενικότερης προσπάθειας που πρέπει να γίνετε, από όλους μας: Για να αποκτήσουμε κάποτε την Παιδεία που μας αξίζει. Την παιδεία που δικαιούμαστε ως λαός και ως έθνος! (Μακρηγόρησα, συγγνώμη, αλλά δεν μπορούσα να σταματήσω… Εύχομαι να νικήσετε! Να νικήσουμε!)
Αυτό που απογοητεύει περισσότερο τους σπουδαστές τής ιταλικής γλώσσας είναι το ύφος των εξετάσεων. Έχω την εντύπωση ότι οι υπεύθυνοι για την διάδοση της ιταλικής γλώσσας και του πολιτισμού χρόνο με τον χρόνο κάνουν βουτιά στην ψυχολογία τής καθιέρωσης.