[author] Του Βασίλη Λαλιώτη [/author]

`

Τελικά είναι τόσο απλό να υπογραμμίζουμε ότι το «Εγώ» στο ποίημα, είναι το πρώτο πρόσωπο του ρήματος, και δεν κατοικείται από τον ποιητή, αλλά παραμένει κενό για να κατοικηθεί από τον αναγνώστη. Βέβαια το ψυχολογικό θέμα που προκύπτει είναι τεράστιο. Από τον ποιητή που στηρίζει την απάτη να τον ταυτίζουν για να πορνογραφεί προνόμια αγίου, και από τον αναγνώστη που προτιμάει αυτό που του μάθανε. Να συνεχίζει την παθητικότητά του ως ηδονοβλεψίας του κειμένου και να στρέφεται στον βίο του ποιητή, αντί για τον δικό του, προσπαθώντας το δύσκολο έργο της δικής του ανύψωσης στην περιωπή του εγώ του ποιήματος.

Η δεύτερη απάτη, που συνέχει και τα εκπαιδευτικά προγράμματα, είναι πως ο ποιητής είναι αυθεντικός και απόλυτος κάτοχος του νοήματος του ποιήματος, όταν ποίημα σημαίνει ακριβώς το άνοιγμα στην πολυσημία του λόγου. Με τις δύο αυτές απάτες, καλλιεργημένες και με αποσιωπημένο το γεγονός ότι είναι απάτες, πορεύεται η ποίηση τα τελευταία χρόνια. Είναι οι δύο απαραίτητοι όροι του βιογραφισμού, που προκαλούν κάθε αναγνώστη να αλώσει το εγώ του ποιήματος γράφοντας και όχι διαβάζοντας, που μετατρέπει κάθε βασανάκι άξιο για ψυχογράφημα σε αξίωση ποιητικής έκφρασης, που προσκαλεί μιαν έκφραση επική των συναισθημάτων λατρευτική, ήτοι αγαπητική και ταυτόχρονα ανταγωνιστική στις πορνογραφικά αναγνωρισμένες γραφές, δημιουργώντας το τρέχον πανδαιμόνιο.

Αν αυτό ενοχλεί κάποιος που έχουν την αξίωση να κατισχύσουν λογοτεχνικά, δεν έχουν παρά να αρχίσουν από τον εαυτό τους. Στο βαθμό που δεν θα γίνονται οι πορνοστάρ της βιογραφίας τους, στο βαθμό που δεν θα γοητεύονται και δεν θα συγκατανεύουν στη λατρεία των γραφομανών για τις ποσότητες του τοματοπελτέ που αποτελεί το γραμμένο αίμα τους, στο βαθμό που θα επιμένουν ότι κατέχουν ίσως προνόμιο έκφρασης κι όχι βίωσης, θα γυρίσουν το τιμόνι σ΄αυτό τον εξανδραποδισμό που δεν μπορεί πια να κρύψει ότι διαχειρίζεται και προάγει μια βαθύτατη παρακμή της ποίησης. Δεν χρειάζονται μανιφέστα.

Επιστροφή στο κείμενο χρειάζεται και στα εργαλεία κειμενικής και όχι βιογραφικής ανάλυσης