[author] Του Σωτήρη Παστάκα[/author]
Χθες το απόγευμα στολίσαμε με την γυναίκα μου το Χριστουγεννιάτικο δέντρο μας: το βγάλαμε από την κούτα του και το συναρμολογήσαμε, χωρίς να έχουμε απώλειες μια και υπόκειται στην ίδια διαδικασία τα τελευταία έξι χρόνια. Ανοίξαμε και τις κούτες με τις μπάλες και τα γιορτινά διακοσμητικά και τη φάτνη και με χαρά μας διαπιστώσαμε πως το μόνο που θα χρειαστεί να αγοράσουμε για φέτος θα είναι ένα-δυο φακελάκια με «πάχνη». Όταν όλα ήταν έτοιμα κι ανάψαμε τα φωτάκια καθίσαμε αγκαλιά και σιωπηλοί, να φαντάζεται ο καθένας μας τα παιδικά του χρόνια, κάποια Χριστούγεννα σε σπίτια άλλων, κάποια Χριστούγεννα μοναξιάς κι απελπισίας.
Σήμερα, ένα χρόνο ακριβώς μετά την επέμβασή μου για αγγειοπλαστική, βγήκαμε βόλτα αγκαζέ στα μαγαζιά. Να χαζέψουμε τις βιτρίνες. Ο Δήμος φέτος δεν έστησε τις φωτεινές γιρλάντες, δεν φωταγώγησε τους εμπορικούς δρόμους και φρόντισε να στήσει μόνο ένα καχεκτικό δεντράκι στην κεντρική πλατεία. Είδαμε στη θέση της φάτνης τον Μήτσο, ένα αδέσποτο λυκόσκυλο φαρδιά πλατειά ξαπλωμένο πάνω στα άχυρα πριν καταλάβει τη θέση του ο Χριστούλης. Είδαμε τις θεούσες με κότσο τα μαλλιά να κάνουν τον έρανο αγάπης και συνεισφέραμε τον οβολό μας. Είδαμε τα παιδάκια με μάτια να λάμπουν από έκπληξη μπροστά σε παιγνίδια που δεν θα έχουν αυτά τα Χριστούγεννα κι ίσως θα μεγαλώσουν χωρίς να έχουν ξετυλίξει ούτε ένα πάκο με δώρα, αλλά ίσως ακριβώς γι αυτό θα ονειρευτούν τα πιο απίθανα, τα πιο φανταχτερά, τα πιο παράξενα παιχνίδια και θα τα κατακτήσουν με τη φαντασία τους.
Αύριο και μεθαύριο θα ξαναπεράσουμε μπροστά από τις στολισμένες βιτρίνες. Θα σταθούμε με το στόμα ανοιχτό και τα μάτια να λάμπουν μπροστά σε ρούχα και παπούτσια και γκάτζετ και αρώματα και μπιχλιμπίδια, να ονειρευτούμε και μόνο πως θα τα έχουμε στην κατοχή μας. Φέτος δεν θα αγοράσουμε τίποτα. Συμφωνήσαμε με τη γυναίκα μου να φτιάξουμε πακέτα με χρυσόσκονη κάτω από το δέντρο που θα έχουν μέσα μια και μοναδική καραμέλα. Φέτος ξανακερδίσαμε το φαντασιωτικό πνεύμα των Χριστουγέννων, εκείνο το διάστημα που χωρίζει την επιθυμία από την άμεση πραγματοποίησή της. Η επιθυμία που δεν πραγματοποιείται αμέσως αποτελεί το καλύτερο καύσιμο για τη φαντασία. Η φαντασία το καλύτερο προωθητικό της Τέχνης. Ονειρευτείτε Πατριώτες και καλές γιορτές σε όλους μας.
(Πρώτη δημοσίευση στο ποντίκι web )
Γκάζωσε, ποιητή! Να μείνουν έξω οι αφορολόγητοι και οι ελεήμονες!!! Όλα τα ταξικά ρεμάλια σάς χαιρετούν!
ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΗΜΕΡΑ
Και πάλι σήμερα, σαν πέρσι, πρόπερσι και άλλα τόσα πέρσι,
τα ίδια πρόσωπα, οικεία, γνώριμα γύρω απ’ το ίδιο το τραπέζι.
Γεύσεις γνωστές που εντύπωση δεν κάνουν πλέον σε κανέναν.
Πρόσωπα, χειρονομίες και φωνές ακίνητα στο χρόνο.
Και πάλι σήμερα, σαν πέρσι, πρόπερσι και άλλα τόσα πέρσι…
(Άπολις, εκδόσεις Οδός Πανός, Δεκ. 2013)
Χθες , σήμερα , αύριο και κατά την διάρκεια αυτών των ελεεινών και άθλιων ημερών που επαναλαμβάνονται επιτηδευμένα από αυτούς που έχουν την ανάγκη να δοξάσουν τον ψεύτικο θεό τους , που φροντίζει για την μπάκα τους και το ένστικτο τους , μελαγχολώ απεριόριστα σκεπτόμενος τις ορδές των μελλοθανάτων που δεν πρόλαβαν να γνωρίσουν…..Θεό!!!!!!
Χρόνια μας Πολλά, Ποιητές μου
http://www.youtube.com/watch?v=rr7rwYA8WBI
Χθες, σήμερα, αύριο και μεθαύριο να έχουμε την υγεία που επιτρέπει το ονείρεμα. Και να ξέρουμε ότι ακόμα κι αν για κάποιο ακατανόητο λόγο αισθανόμαστε αφόρητα μόνοι, στην πραγματικότητα κανένας άνθρωπος δεν είναι ποτέ μόνος. Αν μόνο μπορούσαμε αυτό να το καταλάβουμε.
Χρόνια πολλά Σωτήρη. Έφαγε τέτοιο κλώτσο το μυαλό μου απ’ τον Ιούλιο και μετά. Σου/σας το χρωστάω.
Αγάπη μόνο.