[author] Του Σπύρου Αραβανή [/author]
`
Ο περιβόητος όρος «κρίση» έχει ασφαλώς πολλαπλές αναγνώσεις. Στον ποιητικό -και όχι μόνο- χώρο, πέραν της εμπορικής και ενίοτε ποιοτικής κρίσης του βιβλίου, της έλλειψης σοβαρού «κριτικού λόγου», τελευταία εμφανίστηκε πολλαπλώς και το φαινόμενο της έλλειψης «διακριτικότητας». Ποιητές, περιοδικά, βιβλιοχώροι «απελπιστικά διαθέσιμοι» και «ανοικτοί» στο κοινό, με άλλα λόγια προς άγραν αναγνωστών, συμμάχων, πελατών…χωρίς να κρατούν σε μερικές περιπτώσεις ούτε τα προσχήματα…Ας ξεκινήσουμε..
`
* Πρώτο Παράδειγμα από το παρελθόν: Διαβάζουμε στη διάλεξη του Άλκη Αλκαίου για την ποίηση του Κώστα Καρυωτάκη, το 1967:
`
«Θόρυβο προκάλεσε η διένεξη Καρυωτάκη—Νουμά. Ο συγγραφέας έστειλε τρία αντίτυπα στον Νουμά, με την ελπίδα να αγγελθή η έκδοση μέσω του περιοδικού. Μάταια όμως περίμενε, γιατί ο Νουμάς αγνόησε το βιβλίο. Ο Καρυωτάκης καταφεύγει… στη δικαιοσύνη. Σύμφωνα με υποσχέσεις του Νουμά έπρεπε κάθε βιβλίο που λάβαιναν να κάνουν κοινοποίηση. Τʼ αποτέλεσμα ήταν η συμφιλίωση που απόφερε μια εξώδικη πρόσκληση.» (Περισσότερα ΕΔΩ)
`
Κρατώ τη φράση: «Σύμφωνα με υποσχέσεις του Νουμά έπρεπε κάθε βιβλίο που λάβαιναν να κάνουν κοινοποίηση» και αναρωτιέμαι αν αυτές οι υποσχέσεις είχαν να κάνουν με το «σεβασμό» στους συγγραφείς- αποστολείς τω βιβλίων που μπήκαν στον κόπο, στα έξοδα και στην αγωνία να αποστείλουν το «πόνημά» τους, με τη «δημοσιογραφική» πλευρά του περιοδικού, δηλαδή ως μέσο ενημέρωσης ή αποτελούσε έναν ευγενώς καμουφλαρισμένο τρόπο να αυξήσουν τους αναγνώστες τους εκμεταλλευόμενοι το ελάχιστο της δημοσιότητας που τους έταζαν; Όσα, δηλαδή, περισσότερα «ονόματα» -έστω με μισή αράδα αναφορά- εμπεριέχει άκριτα το περιοδικό τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες της αναγνωσιμότητας ελέω ματαιοδοξίας, περιέργειας, χαράς ή όπως αλλιώς μπορεί να βαπτίσει κανείς την ανάγκη του συγγραφέα να αγοράσει ένα περιοδικό -που υπό άλλες συνθήκες δεν θα το αγόραζε- στο οποίο «τρύπωσε» έστω και από μια γωνίτσα.
Αυτή η τακτική εμφανίζεται και σε αρκετά σύγχρονα λογοτεχνικά περιοδικά για τα οποία μόνο εικασία μπορεί να κάνει ο καθένας για το πού γέρνει η πλάστιγγα της επιλογής τους να «αναφέρουν» δεκάδες τίτλους βιβλίων μέσα από δυο σειρές. Όποιο κι αν είναι το «υποσυνείδητο» της απόφασής τους, είναι ασφαλώς δικαίωμά τους η επιλογή εφ’ όσον οι υπεύθυνοί τους δεν έχουν απαντήσει ή δεν έτυχε να απαντήσουν (ή να πέσουν στην αντίληψή μου οι απαντήσεις τους) δημοσίως σε ένα τέτοιο ερώτημα. Συνεπώς ο κάθε αναγνώστης μένει με τις εικασίες του «γιατί» της πράξης.
Εξαιρώ τον εκδότη του Εντευκτηρίου, Γιώργο Κορδομενίδη ο οποίος σε μια σχετική ερώτηση του υπογράφοντος σχετικά με το «ανοικτό» κάλεσμά του να διαφημίσουν βιβλία τους οι συγγραφείς στο περιοδικό του, χωρίς αναφορά σε κριτήρια επιλογής, μού απάντησε ευθαρσώς και γενναίως:
`
«Όλα τα λογοτεχνικά περιοδικά, από τον πρώτο κιόλας καιρό της πρόσφατης και συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης, είδαν να δοκιμάζονται οι κυκλοφορίες τους. Μερικά μάλιστα έκλεισαν οριστικά, άλλα ανέστειλαν (προσωρινά, ελπίζω) την έκδοσή τους.
Παρότι το Εντευκτήριο μείωσε, ήδη από τις αρχές του 2010, την τιμή πώλησής του κατά 20% περίπου, όπως και το κόστος της συνδρομής, η μείωση του αγοραστικού ενδιαφέροντος εξακολούθησε να είναι αισθητή. (Ευτυχώς, από τα τέλη του περασμένου χρόνου σημειώνεται μια ενθαρρυντική ανάκαμψη.) Μέσα σʼ αυτό το οικονομικό περιβάλλον, και οι χειμαζόμενοι, σχεδόν στο σύνολό τους, εκδοτικοί οίκοι περιόρισαν δραστικά ―αν δεν εκμηδένισαν― τα διαφημιστικά τους προγράμματα. Επίσης, πάλι λόγω της οικονομικής δυσπραγίας, οι εκδότες σπάνια αναλαμβάνουν το ρίσκο να συστήσουν στο αναγνωστικό κοινό νέα ονόματα, κυρίως όταν αυτά επιδίδονται στην ποίηση, με αποτέλεσμα να έχουν αυξηθεί εντυπωσιακά τα τελευταία χρόνια τα βιβλία «ιδίοις αναλώμασιν», που κυκλοφορούν μεν υπό την ετικέτα ενός εκδοτικού οίκου αλλά στην πραγματικότητα έχουν χρηματοδοτηθεί από τους ίδιους τους συγγραφείς. Τα βιβλία αυτής της κατηγορίας ―τα περισσότερα τουλάχιστον― δεν (πρόκειται να) έχουν στον ήλιο μοίρα: δεν θα βρουν θέση στους πάγκους των (μεγάλων) βιβλιοπωλείων, δεν θα φωτιστούν από μια, ελάχιστης έκτασης έστω, βιβλιοπαρουσίαση. Το Εντευκτήριο αφενός προσπαθεί να ξεχωρίσει τα πιο αξιόλογα από αυτά και τα σχολιάζει στη στήλη «Βιβλία στο κομοδίνο», αφετέρου παρέχει διαφημιστικό χώρο, με μεγάλη έκπτωση, για την προβολή τους. (Περισσότερα ΕΔΩ)
`
* Έρχομαι στο Δεύτερο Παράδειγμα. Αντιγράφω από το Δελτίο Τύπου της «Λογοτεχνικής-Συγγραφικής Ομάδας Ιδεόπνοον», των περιοδικών Πνοές Λόγου & Τέχνης και iamvosart και της εφημερίδας Πνοές Πολιτισμού:
`
«Σε μια προσπάθεια προώθησης της λογοτεχνίας, ανακοινώνουμε ότι και στις δυο κατηγορίες (ποίηση-διήγημα) του 9ου Πανελληνίου Διαγωνισμού Διηγήματος και Ποίησης, Εφήβων και Ενηλίκων, θα εκδοθούν δυο ανθολογίες με έργα των διαγωνιζομένων, ανεξαρτήτως διάκρισης. Όσοι θέλουν να συμμετέχουν στις ανθολογίες, ας αποστείλουν παράλληλα με το ποίημά τους ή το διήγημα, ταχυδρομική επιταγή με το ποσό των 25 ευρώ, για κάλυψη προβολής και προώθησης και ταχυδρομικής αποστολής. Επίσης, είναι απαραίτητο να στείλουν υπεύθυνη δήλωση θεωρημένη με το γνήσιο της υπογραφής, ότι αποδέχονται τη δημοσίευση του κειμένου τους. Eπίσης όσοι συμμετέχουν στις ανθολογίες θα μας αποστείλουν την συμμετοχή τους και σε cd -το οποίο θα ανοιχθεί μετά το πέρας του διαγωνισμού- εκτός των πέντε (5) αντιτύπων. Όταν τυπωθεί έκαστη ανθολογία θα πάρουν όσοι συμμετέχουν σʼ αυτές ένα (1) αντίτυπο δωρεάν με την ευκαιρία να αγοράσουν κι άλλα αντίτυπα σε οικονομικό κόστος.» (Περισσότερα ΕΔΩ)
`
Αναρωτιέμαι: πώς «προωθείται η λογοτεχνία» όταν η λογοτεχνική αξία εκτιμάται σε 25 ευρώ και δεν υπάρχει κανένα κριτήριο επιλογής; Πώς δικαιολογεί την αγωνία «για την προώθηση της λογοτεχνίας» η σημείωση : «Για την περίπτωση κατά την οποία δεν συγκεντρωθεί εύλογος αριθμός συμμετοχών θα επιστραφούν τα χρήματα στους συμμετέχοντες.» Πώς συνδυάζεται, τέλος η σημείωση «Τα κείμενα προς ανθολόγηση υπόκεινται σε έλεγχο από τη συντακτική επιτροπή» με το επίσης δημοσιευμένο: «θα εκδοθούν δυο ανθολογίες με έργα των διαγωνιζομένων, ανεξαρτήτως διάκρισης» και «Όσοι θέλουν να συμμετέχουν στις ανθολογίες, ας αποστείλουν παράλληλα με το ποίημά τους ή το διήγημα, ταχυδρομική επιταγή με το ποσό των 25 ευρώ, για κάλυψη προβολής και προώθησης και ταχυδρομικής αποστολής»
`
Ίδια νοοτροπία συναντάμε ανά καιρούς και σε άλλες Ανθολογίες: «Η πόρτα ανοίγεται για νέους ποιητές…[…]Τιμή συμμετοχής στην έκδοση: 60 ευρώ. Στον κάθε ποιητή-πεζογράφο με την έκδοση θα δοθούν 3 αντίτυπα…» κ.τλ. (Περισσότερα ΕΔΩ)
`
Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει βεβαίως με τις -ουσιαστικά- αυτοεκδόσεις των ποιητών που «μισθώνουν» τους εκδοτικούς οίκους, οι οποίοι -στο «όνομα» και αυτοί «της προώθησης της λογοτεχνίας»…- εκδίδουν άκριτα δέκα ποιητικά βιβλία τον μήνα «εγκληματώντας» ουσιαστικά τόσο στην τσέπη των «θυμάτων» όσο και στο ποιητικό corpus.
Εξαιρώ και εδώ περιπτώσεις όπως της πρόσφατης Ανοικτής Πρόσκλησης προς το συγγραφικό κοινό του περιοδικού Bibliotheque για μια Ανθολογία από Ολιγόλεκτα καθώς αυτή η πρόσκληση πρώτον δεν έχει κερδοφόρο -εις βάρος των συγγραφέων- χαρακτήρα και κατά δεύτερον υπάρχουν δύο σημεία στο «Δελτίο Τύπου» που δικαιολογούν και «προστατεύουν» την επιλογή του δημόσιου ανοίγματος στον κόσμο:
`
«Τα Ολιγόλεκτα είναι μια ανοιχτή πρόσκληση για γραφή προς ανάγνωσιν και όχι για τη γραμματολογία και της Ιστορίες της Λογοτεχνίας που είναι κάποτε το καταφύγιο των μετρίων.
[…]
Όσοι λοιπόν επιθυμούν ας στείλουν τις συμμετοχές τους. Η νέα τεχνολογία μας απαλλάσσει από τις δουλείες της στενότητας του χώρου που υπήρξε η πρόφαση μιας ορισμένης μίζερης δημοσιότητας. Μόνο κριτήριο η ποιότητα των κειμένων και η απόλαυση ελευθερίας προς γραφήν. Περιμένουμε.» (Περισσότερα ΕΔΩ)
`
Ασφαλώς και όλοι γνωρίζουμε καλά οτι οι εκδοτικοί οίκοι και οι βιβλιοχώροι δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα, ούτε η εκτύπωση και η διανομή “Ανθολογιών” γίνεται αφιλοκερδώς ή έχει προοπτική απόσβεσης εξόδων. Αλλά τουλάχιστον ας κρατάμε, όπως είπαμε τα προσχήματα. Ας μην δονκιχωτίζουμε…
`
* Τρίτο Παράδειγμα: Διαβάζω σε μια σχετική Ανακοίνωση:
`
«Για την έναρξη της 3ης περιόδου του, το «μτλγ» (με τα λόγια γίνεται) υιοθετεί και έναν 3ο τύπο εκδήλωσης – πέρα από τις γνωστές ώς σήμερα «1 + 1» και «1 x 2». πρόκειται για το –δημοφιλές στον αγγλοσαξονικό κόσμο– ʽopen micʼ, κατά το οποίο, όποιος/α θέλει, διαβάζει αδημοσίευτα ποιήματά του/της, εντός αυστηρά ορισμένου χρονικού ορίου. προς τούτο, αρκεί να προσέλθει εγκαίρως [από τις 18:30, στην περίπτωσή μας] στον χώρο της εκδήλωσης, και να γράψει το όνομά του/της σε έναν κατάλογο προτεραιότητας, με κλειστό αριθμό συμμετεχόντων [10 στην περίπτωσή μας]
η εκδήλωση θα διαρκέσει συνολικά 75ʼ – τουτέστιν:
2 x 15ʼ οι προσκεκλημένες αναγνώσεις + 10 x 3ʼ οι ελεύθερες αναγνώσεις
[όχι κατʼ ανάγκην με αυτήν την σειρά]
+ 15ʼ συζήτηση του κοινού με τις/τους 12 ποιήτριες/τές
Μετά το τυπικό πέρας της εκδήλωσης, όσοι/ες το επιθυμούν, θα έχουν την δυνατότητα να παραμείνουν στον χώρο της βιβλιοθήκης για 15ʼ ακόμα, για να συνεχίσουν πιο χαλαρά την συζήτηση. όσοι/ες, λοιπόν, θέλετε να διαβάσετε αδημοσίευτα ποιήματά σας, ελάτε στην κεντρική βιβλιοθήκη του δήμου αθηναίων από τις 18:30 – οι πρώτοι/ες 10 που θα αναγράψετε το όνομά σας στον σχετικό πίνακα, θα έχετε την ευκαιρία να διαβάσετε ποιήματά σας συνολικής διάρκειας 3 λεπτών [αυστηρά!] η/ο καθεμιά/ένας! Φυσικά, περιμένουμε με χαρά και όσους/ες από εσάς θέλετε απλώς να ακούσετε ποιήματα ʽνέας εσοδείαςʼ!»
`
Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με φαινόμενα αγοραπωλησίας (ή τουλάχιστον δεν υπέπεσε κάτι τέτοιο στην αντίληψή μου) αλλά με μια ανοικτή πρόσκληση ανάγνωσης. Τα αγγλοσαξονικά ποιητικά έθιμα, ως γνωστόν, έχουν κάνει την εμφάνισή τους και στην Ελλάδα. Το νέο, λοιπόν, «φιλελεύθερο φρούτο» ονομάζεται «open mic». Οι «10 ποιητές/τριες» (πώς άραγε προοικονομείται ο προσδιορισμός αυτός που τους αποδίδεται από τον συντάκτη του Δελτίου Τύπου😉 ως άλλοι «Άγνωστοι Χ» θα ρίξουν τα αποκαλυπτήρια πέπλα τους σε «ζωντανό χρόνο». Περισσότερο, δηλαδή από ποτέ επιχειρείται ένα «κάλεσμα» στο λαό..-αφού ως γνωστόν όλοι γράφουν ποιήματα- στα πλαίσια μιας δημοκρατικότητας να υποθέσω;
`
Ας μην κρυβόμαστε άλλο. «Η κουλτούρα σήμερα έχει πάει στον λαό. Πότε θα επιστρέψει;» αναρωτιόταν από το 1955 κι όλας ο Πολωνός συγγραφέας, Στάνισλαβ Γέρζι Λετς. Κι αυτό δεν είναι καμία ελιτίστικη άποψη, οτι, δηλαδή μόνο «κάποιοι» έχουν το δικαίωμα να κρίνουν. Δεν εννοώ αυτό, Μιλώ για ένα «φίλτρο» από όποιον και απο όπου κι αν προέρχεται. Για προσωπικό «φίλτρο». Όχι για φίμωτρο…Δεν ζητώ, λοιπόν, να επιστρέψουμε σε «κλειστά κυκλωματα» και ποιητικές συντεχνίες του παρελθόντος που θα ορίζουν και θα καθορίζουν «ονόματα». Ζητώ μια υποτυπώδη κρίση, κριτική, διακριτικότητα. Να ξέρουμε ποιοι κρίνουν όπως και να γνωρίζουμε ποιοι κρίνονται. Να γνωρίζουμε ποιοι «χρεώνονται» τις επιλογές -ειδικά όταν πρόκειται για «Ανθολογίες»-. «Ανοικτές, λοιπόν, προσκλήσεις στο λαό» με το βάρος όμως της αξιολόγησης. Ή έστω με την ανδρεία της παραδοχής ότι η ελευθεριότητα, άνευ δηλαδή κρίσης, σημαίνει οικονομικό συμφέρον ή έστω «γέμισμα» μιας αίθουσας.
`
Υ.Γ. Με αυτά και με εκείνα, ένα σαχλοτραγουδάκι μού έρχεται στο μυαλό. Το υποκείμενο στην προκειμένη περίπτωση, η ποίηση...
`
Απελπιστικά διαθέσιμη
θα το γράψω στο στήθος στην πλάτη
και στους δρόμους θα βγω παραδίνομαι
με τα χέρια ψηλά στην αγάπη
Απελπιστικά διαθέσιμη
σʼένα κόσμο γεμάτο εκπτώσεις
η αγάπη μου φαίνεται κρύφτηκε
σε μια μάσκα αδιάφορης όψης
Απελπιστικά διαθέσιμη…
συμφωνώ, αλλά για την bibliotheque έστειλα κάτι σαν λέανδρος,πήρα απάντηση ότι δεν το βάζουν αν δεν έχει και επίθετο,τους γράφω παπαδόπουλος, το έβαλαν…είναι αυτο που λες θέλουν να δείξουν ότι έχουν κόσμο,ούτε λέανδρο με λένε ούτε παπαδόπουλο μα και να με λέγαν πως μπορείς να το βρείς?αντε στο επόμενο να ζηταν και αφμ και φώτο ταυτότητας
και στην τελική τι μετράει ?το έργο ή ποιος το γράφει?όλα buisness έγιναν
Α, είναι -από τη μεριά σου, Σπύρο Αραβανή, με πολλές ευχαριστίες μας!- , μια πολύ σημαντική τεκμηρίωση. Σχεδόν διατριβή περί τού πόσο μακριά μάς πάνε οι μέτριοι. Εξάλλου φαίνεται ότι ο αφανής Γιώργος Κωνστάντης είχε επιχειρήσει να αποδώσει την κατάσταση, πυκνά, αθώα στην κατακλείδα του ποιήματος “Επίλογος”.
Επίλογος
Λίγοι στίχοι απʼ το βιβλίο αυτό
«μπορεί να ʼναι και οι τελευταίοι»
Ίσως χαρακτούν στην ταφόπετρά σου
«Στα χρόνια τα δικά μας τα σακάτικα»
που «είθισται να δολοφονούν τους ποιητάς»
Όπου κυκλοφορεί η ιδιοτέλεια
Με συνοδεία εκτελεστικών αποσπασμάτων.
Στους δρόμους που περπάτησες κι εσύ
Κάποια μέρα ίσως ακουστούνε λίγοι στίχοι
Προσθέτοντας στο τέλος: –Από δω
Πέρασε ένας ολίγον έστω ποιητής
Αμνημόνευτος σε πλαστές ανθολογίες.
[Μυθολογία των ωρών και των ηρώων, Λευκωσία, 1994]
Κύριε Αραβανή,
θαυμάζω τα ποιήματά σας
Εχω ψάξει και διαβάσει και τις 2 συλλογές σας και μου αρέσουν.
Ωστόσο διαφωνώ με το κείμενο,
πιστεύω η αληθινή ποιήση είναι πέρα από εκδότες και περιοδικά και βρίσκει αργα ή γρήγορα το δρόμο της.
Ποιηση=γέννεση=ζωή και όσο υπάρχει ζωή θα υπάρχει και αυτή η καημένη έστω και στα τελευταία έδρανα και παραμελημένη
Μια γνώμη απλώς προσθέτω στη σκέψη σας
Με εκτίμηση
Αργυρώ
@ Λέανδρος
το δεύτερο τεύχος της “θΡΑΚΑΣ” θα είναι αφιερωμένο στα ετερώνυμα και τα ψευδώνυμα…ανοικτή πρόσκληση σε όλους να στείλουν συνεργασίες…:)
#Αργυρώ
Το κείμενο δεν είχε στόχο να μιλήσει για το κείμενο, αλλά για το περικείμενο…οπότε θα συμφωνήσω και εγώ μαζί σας… Να είστε καλά. Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.
ναι το καταλαβα απλα το εγραψα για βελτιωση κ. μιχο¨) ευχαριστω για την φιλοξενία:)
«Στο σουπερμάρκετ θα βρούμε φρέσκα, κατεψυγμένα και πλαστικά/ μήλα, μπανάνες, γάλα Carnation και κότες/ μπιφτέκια, ντομάτες και βέβαια απορρυπαντικά» (Δ. Πουλικάκος)
***
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ 29ου ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ «ΣΙΚΕΛΙΑΝΑ» 2013
Α΄ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ Αλέξανδρος – Μάριος Βόντας «Από το σκοτάδι στο φως».
Α΄ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΕΡΩΤΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ Νίκος Παυλίδης «Άτιτλη».
Α΄ ΠΟΙΗΣΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ Νίκος Παυλίδης «Σας βαρέθηκα».
Β΄ ΕΡΩΤΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ Θωμαή Ιππέκη «Χάθηκες …Τελικά».
Α΄ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ Γεωργία Ψυχογιού – Ταστσόγλου «Μαρμαρωμένη πορεία». Α΄ ΜΙΚΡΗΣ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ Ιωάννα Γκαμπλιά «Σιωπή».
Α΄ ΠΟΙΗΣΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ Μαρία Κολοβού – Ρουμελιώτη «Η Οδύσσεια ενός αιχμαλώτου σκοπευτή».
Β΄ ΠΟΙΗΣΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ Ελένη Πολυγένη «Ερωτική ώρα».
Α΄ ΠΟΙΗΣΗΣ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑΣ Μαρία Ζούλα «Γέλα καρδιά μου».
Α΄ ΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ Μαρία Κολοβού – Ρουμελιώτη «Το όνειρο της Ανατολής».
Β΄ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ Μαρία Κολοβού – Ρουμελιώτη «Σαν παραμύθι…».
Β΄ ΜΙΚΡΗΣ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ Παναγιώτης Κώστογλου «Σκέψεις εντός παιχνιδιού».
Α΄ ΠΟΙΗΣΗΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ Παναγιώτης Κώστογλου «Υπαίτιος».
Γ΄ ΠΟΙΗΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΣΤΙΧΟΥ Παναγιώτης Κώστογλου «Πέτρα, ψαλίδι, ψυχή».
Β΄ ΠΟΙΗΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΣΤΙΧΟΥ Καλλιόπη Συγγρού «Στοά». Α΄ ΜΙΚΡΗΣ ΝΟΥΒΕΛΑΣ Παναγιώτα Δημητροπούλου «Ψυχή χωρίς εσώρουχα».
Α΄ ΠΑΡΑΙΝΕΤΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ Αργυρή Καζόγλου – Θεοδωρούδη «Για τους μετανάστες».
Α΄ ΟΜΟΙΟΚΑΤΑΛΗΚΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ Αργυρή Καζόγλου – Θεοδωρούδη «Καλοσύνη». Α΄ ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΟΝΕΤΟΥ Κώστας Μάρκου «Σονέτο του Σεληνόφωτος».
Α΄ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ Παναγιώτα Κοτσίφη «Άχραντε Λόγε».
Α΄ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ Χρυσάνθη Τσιάμτση «Το βαλς του χιονιά».
Α΄ ΠΕΖΟΓΡΑΦΗΜΑΤΟΣ Μίμης Φραγκούλης «Ροδοπέταλα στο νωπό χώμα».
Α΄ ΕΥΘΥΜΟΓΡΑΦΗΜΑΤΟΣ Μίμης Φραγκούλης «Η αφεντιά μου ο Αλή-πασάς». Α΄ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑΤΟΣ Μαρία Παύλου «Όταν ήμουν παιδί».
Α΄ ΕΡΩΤΙΚΗΣ ΑΝΟΜΟΙΟΚΑΤΑΛΗΚΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ Αποστολία Ιατρίδη «Αθέατη όψη».
Α΄ ΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ Ευαγγελία Γίτσα «Των παιδιών η φαντασία».
Α΄ ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΜΟΝΟΠΡΑΚΤΟΥ Αντώνης Σαμιωτάκης «Άνεμος έρως».
Β΄ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΣΤΙΧΟΥ Αντώνης Σαμιωτάκης «Η παράξενη κοιλάδα του φεγγαριού».
Α΄ ΕΡΩΤΙΚΗΣ ΟΜΟΙΟΚΑΤΑΛΗΚΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ Πέτρος Στρατάκος «Η αγάπη η δική μας».
Α΄ ΕΛΛΗΝΟΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ Πέτρος Στρατάκος «Σε μία ζοφερή της Ασίας ακτή».
Α΄ ΜΕΓΑΛΟΥ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ Ιορδάνης Κυριακίδης «Μάνα είμαι…».
Α΄ ΜΙΚΡΟΥ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ Ευαγγελία Ρουμελιώτου – Δαρσινού «Το δώρο από την Αμερική».
Β΄ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ Ευαγγελία Ρουμελιώτου – Δαρσινού «Η δική μας η γιαγιά δεν λέει παραμύθια».
Α΄ ΝΟΥΒΕΛΑΣ Ιορδάνης Κυριακίδης «Θαμμένα μυστικά». Α΄ ΜΙΚΡΗΣ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ Δέσποινα Αλεξάνδρου «Για να πω πως ζω».
Α΄ ΔΙΗΓΉΜΑΤΟΣ ΑΠΟΔΗΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ Themis Rodakis «Το χάος, η αυτοκαταστροφή και ο υποτιθέμενος σωτήρας».
Α΄ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑΣ Κώστας Σπ. Ζούλας «Καμπανός». Α΄ ΠΑΡΑΙΝΕΤΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ Κώστας Σπ. Ζούλας «Τα ονειρέματα σταμάτα».
Β΄ ΜΙΚΡΗΣ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ Περσεφόνη Μαρμαρινού «Θάλασσα».
B΄ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ Μιλτιάδης Ντόβας «Στον Άγιο Χαράλαμπο».
Α΄ ΧΑΪ – ΚΟΥ Μιλτιάδης Ντόβας «Ένα».
Α΄ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ Μιλτιάδης Ντόβας
Α΄ ΠΑΡΑΜΥΘΟΤΡΑΓΟΥΔΟΥ Μιλτιάδης Ντόβας « Το παραμυθάκι»
Β΄ ΜΙΚΡΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ Μιλτιάδης Ντόβας «ο μπούφος κι ο βοσκός».
Β΄ ΠΟΙΗΣΗΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ Μιλτιάδης Ντόβας «Ουρανός».
Α΄ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΣΤΙΧΟΥ Μιλτιάδης Ντόβας «Ιθάκη».
Α΄ ΜΙΚΡΗΣ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΧΑΪ-ΚΟΥ Μιλτιάδης Ντόβας «Φαμελιά».
Α΄ ΜΙΚΡΗΣ ΠΟΗΤΙΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ Μαίρη Υπερείδου – Χατζή «Άτιτλη».
Β΄ ΠΟΙΗΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΣΤΙΧΟΥ Μαίρη Υπερείδου – Χατζή « Έτσι είναι η Μαρία». Α΄ ΛΥΡΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ Μαίρη Υπερείδου – Χατζή «Άκου…».
Β΄ ΠΟΙΗΣΗΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ Μαίρη Υπερείδου – Χατζή «Η γειτονιά».
Β΄ ΕΜΜΕΤΡΟΥ ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΜΟΝΟΠΡΑΚΤΟΥ Μαίρη Υπερείδου – Χατζή «Ο Ύψιστος δεν συγχωρεί…». Β΄ ΕΛΛΗΝΟΕΜΦΟΡΟΥΜΕΝΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ Μαίρη Υπερείδου – Χατζή «Κώστα Καβάφη».
Α΄ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ Ασημίνα Παραδεισά «Η εισβολή όπως την θυμάμαι».
Β΄ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ Ασημίνα Παραδεισά «Ζωή».
Β΄ ΠΑΡΑΙΝΕΤΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ Ασημίνα Παραδεισά «Αξίζει».
Α΄ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ Ασημίνα Παραδεισά «Κτυπήματα της μοίρας».
Α΄ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ Μαρία – Νεφέλη Μαρκοπουλιώτου «Γενάει στίχους η αϋπνία;».
Α΄ ΒΡΑΒΕΙΟ ΦΕΜΙΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ Νίκη Ταγκάλου «Μνήμες γυναίκας». Α΄ ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ Νίκη Ταγκάλου «Ερώτων κραυγές».
Β΄ ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΙΚΡΗΣ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ Ηλίας Κατσανός «Εκ Βαθέων»
Α΄ ΒΡΑΒΕΙΟ ΟΜΟΙΟΚΑΤΑΛΗΚΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ Μιλτιάδης Ντόβας «Ελπίζουν».
Α΄ ΒΡΑΒΕΙΟ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ Κατερίνα Γαβαλά «Αν είν η μέρα βροχερή / σέρνει πιο πλούσιο φως…». (Ακρυλικό σε καμβά).
Α΄ ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΚΟΥΑΡΈΛΑΣ Μαρία Γληνού «Τοπίο» Β΄ ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΚΟΥΑΡΕΛΛΑΣ Νίκη Δημητρίου «Στη βροχή»
Γ΄ ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΠΑΤΟΥΛΑΣ Κώστας Μυριοκέφαλος «Σημάδια ζωής»
Α΄ ΒΡΑΒΕΙΟ ΕΛΑΙΟΓΡΑΦΙΑΣ Κώστας Μυριοκέφαλος «Ελαιόδεντρα»
Β΄ ΒΡΑΒΕΙΟ ΕΛΑΙΟΓΡΑΦΙΑΣ Γιάννης Χατζάκης «Στο παγκάκι»
«Αγαπητοί φίλοι, σας γνωρίζουμε ότι αυτή τη χρονιά δεν θα γίνει δημόσια απονομή των Βραβείων του Διαγωνισμού μας, ένεκα των οικονομικών δυσχερειών, οι οποίες μας εμποδίζουν, αλλά και τους διαγωνιζόμενους να παρευρεθούν, όπως ήταν ο όρος. Για να μην, δε, μεταθέσουμε την διεξαγωγή στον επόμενο χρόνο, σας γνωρίζουμε ότι μπορείτε να παραλάβετε το Βραβείο σας ταχυδρομικώς.
Στον 29ο Διαγωνισμό, υπήρξαν τελικά 501 συμμετοχές. Οι Επιτροπές έκριναν με πλήρη αυστηρότητα και απενεμήθησαν σχετικώς λίγα Βραβεία, σε διάφορα είδη Λόγου και Τέχνης. – Στον Διαγωνισμό Βιβλίου από 197 συμμετοχες βραβεύθηκαν 31 βιβλία.
Ευχαριστούμε που και αυτή τη χρονιά συμμετείχατε στον Διαγωνισμό μας και ελπίζουμε να μας δώσετε την ευκαιρία να σας βραβεύσουμε και το επόμενο έτος.»
Με συναδελφικούς χαιρετισμούς,
Ντίνος Σ. Κουμπάτης
Το ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ
Διεθνής Οργανισμός μη κερδοσκοπικός για την Ανάπτυξη του Πνεύματος και της Τέχνης
Αρθ. Εγκρ. Πρωτοδικείου Πειραιώς 500/8
Τήνου 26- 18900 Σαλαμίνα΄
Υ.Γ. Και κάτι σχετικό παλαιότερο, από τον ίδιο Διεθνή Οργανισμό, μη κερδοσκοπικός για την Ανάπτυξη του Πνεύματος και της Τέχνης…(!): http://www.kafeneioideon.gr/vraveia%2028ou%20Diagonismou.html
Σας υπενθυμίζουμε ακόμη ότι, και κατά το 2013 θα κυκλοφορήσει η συλλογική επιτομή μας «Βραβείων Ανθός», όπου μπορείτε να συμμετέχετε με τα βραβευθέντα έργα σας αυτούσια ή με αποσπάσματα ή και με έργα σας, τα οποία έχουν διακριθεί σε άλλους Διαγωνισμούς άλλων Συλλόγων, Λοοτεχνικων Εταιριών, Περιοδικών, κ.ά. Η έκδοση είναι συλλογική, κάθε σελίδα Α4 (κόλλας διαγωνισμού) εκτιμάται στο ποσόν των είκοσι (20) ευρώ και αποτελεί την εκ των προτέρων αγορά ενός αντιτύπου του βιβλίου, ήτοι, όσες οι σελίδες που καταχωρούνται, τόσα και τα αντίτυπα, τα οποία προαγοράζετε. Προθεσμία υποβολής μέχρι και το τέλος Αυγούστου 2012.
Βραβείο παραινετικής ποίησης, βραβείο ποίησης αισιοδοξίας, βραβείο προβληματισμού, βραβείο αυτογνωσίας κτλ κτλ… βραβείο ποίησης αναμνήσεων δεν υπάρχει, αναμνήσεις όμως υπάρχουν και θα το «διεκδικήσω» 🙂
Επιγραμματικά: Αρχές της δεκαετίας του ’90, για μένα αυτό σημαίνει τέλη της εφηβείας, αναγγελία διαγωνισμού ποίησης «Σικελιανά» σε απλό περιοδικό, είπα να στείλω, γιατί όχι; Ας το πούμε βάπτισμα του πυρός. Κάπου υπάρχει ένα αναμνηστικό συμμετοχής.
Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε μέχρι να ασχοληθώ ξανά με τα κοινά της ποίησης.