αναλογισμός
Κουτσό δεν έμαθα ποτέ
Είχα δυο πόδια
Και άλλα δύο τα δικά σου
Ένα τετράποδο ίσον
Ήσσον
Με διαλύει αυτή η γλώσσα
*
Θυμός
Αν ήξερες ότι ήμουν γυάλινη
δεν θα με πετούσες στον τοίχο
Θα περίμενες να μεγαλώσω
Και αν ήξερα ότι θα πεθάνεις
θα σου έπλενα τα πόδια κάθε μέρα
Αλλά αν σου έπλενα τα πόδια κάθε μέρα
δεν θα πέθαινες. Θα ήσουν στο διπλανό δωμάτιο
Δεν φανταζόμουν ότι χωράς σε μια πλαστική λεκάνη
Σε μια πράσινη πλαστική λεκάνη
Δεν φανταζόσουν ότι θα πλύνω το κρανίο σου
στο νεροχύτη με τη λαστιχένια βρύση χωρίς να κλάψω
Έχουν αγριέψει οι άνθρωποι, τα πουλιά, οι σερβιτόροι
Και εσύ σʼ ένα μεταλλικό κουτί τι να μου κάνεις
Και εγώ με δυο πόδια όρθια τι να σου κάνω και σένα
*
Hide and Sick
Τους φίλους με τα ματωμένα γόνατα
τους έντυσαν με τα μακό
Tους έμαθαν να κρύβονται
-μόνο να κρύβονται-
Τους φίλους από μανταρίνι και χώμα
δεν τους έψαξε κανείς
Θα χουν σαπίσει στις αυλές
πίσω από τα αυτοκίνητα
Tα πτώματά τους ανήλικα
πάλλονται άθαφτα
Μαμά, βάλε με στην κοιλιά σου
-μόνο για απόψε-
και γέννα με αύριο στο δρόμο
Έχω μέσα μου
ΞΕΛΕΥΘΕΡΙΑ για όλους
*
πι πι το παπί
Τον πατέρα μου δεν τον γνώρισα ποτέ
έμοιαζε, λένε, αποδημητικός
η μάνα μου από αριστοκρατική οικογένεια
δεν «ήτο ηθικόν» να κλωσάει μπάσταρδα
μεγάλωσα σε ράμφος πελαργού
χωρίς παραλήπτη
κατέληξα σε αναμορφωτήριο πτηνών
μου έμπηγαν στον κόκκυγα φτερά παγωνιού
μου μάθαιναν να κλίνω: η γλαυξ, της γλαυκός
ανεπίδεκτη υιοθεσίας
ανάξια κλουβιού
στολίζω σήμερα σύρματα
ηλεκτροφόρα
μαδώ τα πούπουλά μου
γεμίζω μαξιλάρια βεράντας
ζευγαρώνω με παπαγάλους Σενεγάλης
γεννάω τηγανητά αυγά
τη βγάζω με ψίχουλα περαστικών [κουλούρια – σταφιδόψωμα]
μα κάθε μέρα σχεδόν περνώ και από ʼκείνον τον παραμυθά
που επιμένει να πιστεύει ότι θα γίνω κύκνος
*
catwoman
περιμένω να γυρίσεις σπίτι, να βγάλεις τα ρούχα
-Θεέ μου πως περιμένω να βγάλεις τα ρούχα-
τα πόδια σου αγαπώ
τις κνήμες
ό,τι σε πάει και σʼ επιστρέφει
μʼ ένα σου νεύμα νʼ ανέβω στο κρεβάτι
να γίνω ολόκληρη κατοικίδια ηδονή
Tους φίλους απο μανταρίνι και χώμα δε τους γύρεψε κανείς…αγρίεψε πολύ η ζωή…και οι μαμάδες δε μας ξαναβάζουν στις μήτρες τους ούτε για μια νύχτα…ευτυχώς οι τυχερές ποιήτριες κατγούμεν παρηγοριούνται με ωραίους στίχους
Δημήτρη με μπλέκεις με άλλονε…το βιβλίο η βαβυλώνα σου είναι έτοιμο…η Χαλκιαδάκη μου αρέσει πολύ σαν ποιήτρια και την έχω ακούσει και σε 2 απαγγελίες…πάντα γράφω θετικά όταν κάτι μου αρέσει…όταν κάτι δε μου αρέσει δε λέω τίποτε…ειδικά το κατγούμαν είναι σπουδαίο ερωτικό ποίημα…πολύ καλό το άλλο με τα πουλιά και με τους παπαγάλους…η γυάλινη μπάλα…η μαμά που δεν την βάζει πίσω στην κοιλιά της…ίσως τα είπα λίγο τηλεγραφικά και τα διάβασες αλλιώς…λοιπόν συγχαρητήρια στην ποιήτρια αλλά και στο ποιειν που συγκεντρώνει τους νέους ποιητές…
Διακρίνεται σε κάποιες στιγμές στην ποίηση της κυρίας Χαλκιαδάκη, ένα συναρπαστικό παρόν πληρότητας που τελεί υπό καθεστώς μιας νοτερής θα λεγα επαγρύπνησης ( καμιά σχέση με αποξηραμένη μπακαλιαροσύνη δηλαδή) προκειμένου να αναδειχτεί η βαθύτητα της επιφάνειας των καθημερινών πραγμάτων.
Μια ποίηση που ρέει αβίαστα, εμπνευσμένη από άκρως ικανοποιητικά τοπία του νου και των λέξεων, που αφήνει ανοιχτό τον χώρο στον αναγνώστη προκειμένου να κατοικήσει αυτά που διαβάζει.
Οι αρέσκειες ή απαρέσκειες που εκφράζονται στους σχολιασμούς, είναι σαφώς αναφαίρετο δικαίωμα του καθένα, εν τούτοις όμως η αποπομπή λόγω διαπιστωμένων συνυφάνσεων με παρθενογεννετικές
διαδικασίες-που έτσι κι αλλιώς δεν εφίσταντο εις την τέχνη- αναδεικνύει μια επιδεξιότητα ως προς την βραδύτητα κριτικών επιγνώσεων..
Συγχαρητηρια στην κ. Χαλκιαδακη και στο Ποιειν!
Ωραία γράφεις Νίκη!
Με χαρά συναντάς γραφή με πείσμα στην ελευθερία.
Δεν μπορείς να γράφεις τρέμοντας τι θα πουν οι άλλοι και η ΝΧ δεν έχει ανάγκη τι θα πουν οι άλλοι τουλάχιστον τώρα που τη θεωρούν νέα ποιήτρια.
Κρίνοντας απ΄ ότι κυκλοφορεί ανάμεσα στους ποιητές πέραν της νεότητος η ΝΧ πετάει ψηλά ήδη.
Πισματαρα και Ελευθερη !!!!!!
Επειδή στο Μίχο δεν απάντησε κανείς
που κάτι υπαινίσσεται , έκδηλο
του <> θα πω τούτο
Η μάνα μου η μακαρίτισσα έλεγε
Ξέρεις να κλέψεις ?
–Ξέρω !
Ξέρεις να κρυφτείς ?
— Όχι !
Τότε μην κλέψεις
Ho fatto una ricerca per conoscere quali sono i poeti greci contemporanei. Fra tanti ,a colpirmi è stata questa giovane poetessa che deve aver amato tanti poeti prima di lei se leggendola, ritrovo Kavafis,Kondos,e tanta altra poesia .Ma lei ha un tocco suo particolare,una libertà che si nasconde nelle parole non dette,un cuore che trema nel vedere la crudeltà dei rapporti umani .E’ profetica a volte….Vorrei mettermi in contatto con lei .Mi piacerebbe tradurre le sue poesie in italiano e perchè no? Lei potrebbe tradurre le mie in greco