Τρεις μύθοι από την Ελληνική μυθολογία και ένας των Ετρούτσκων / Ρωμαίων δίνουν τα ερεθίσματα για να προσεγγιστούν τα διαχρονικά αιτήματα την ελευθερίας των επιλογών μας. Ακόμη και ο τρόπος ανάγνωσης των μύθων είναι επιλογή μας. Η Ισμήνη είναι ήπια προσωπικότητα, δεν δικαιούται ολοκληρωμένο δεκαπεντασύλλαβο. Η Ιφιγένεια θυσιάζεται για την Ε.Λ.Ε.Ν.Η. (και στον μύθο και στη σημερινή πραγματικότητά μας). Ο Ορέστης έπραξε το πρέπον. Ο Ιανός ενυπάρχει στον καθέναν μας.
Από την Ενότητα ΙΣΜΗΝΗ
Αίμων
Μπροστά στο άντρο στέκομαι΄ κοιτάζω την Ισμήνη.
Τα μάτια της αλλόφρονα και τα μαλλιά μπλεγμένα.
Στο όμορφο το μουτράκι τα νύχια της μπηγμένα
και η φωνή αλαλαγμός «Χάθηκε πιά εκείνη…»
Προσπάθησα το δύσκολο, τη γνώμη Του ν΄ αλλάξω.
«Το κράτος», λέει, «χρειάζεται τιμόνι σταθερό.
Την Εντολή που έδωσα εγώ δεν την αναιρώ.»
Του έκανα αντίλογο: Με θέλεις να πλαντάξω;
«Καλός είναι ο έρωτας και η ζωή ωραία,
μ΄ αν δώσω χάρη σ΄ ανιψιά ή κάνω το ρουσφέτι,
συθέμελα θα γκρεμιστεί το έρημο δοβλέτι.*
Μάθε, το σκήπτρο είν΄ βαρύ για κάθε βασιλέα.»
Τί θέλω τώρα τη ζωή; Για ποιόν να βασιλέψω;
Σε ποια φωνή, καρδούλα μου, θε να κρατώ το ίσο;
Σε ποιόν να δείξω την αυγή; Ποιόν να καληνυχτίσω;
Ποιανής να κλέψω τα φιλιά, σε ποιά να τα φιλέψω;
*
Ισμήνη
Άκουγα και τον κοίταζα το στήθος να σπαθίζει
και να κυλά πάνω στην Αντιγόνη…
Ο νόμος που ορέχτηκες δες τί σου φέρνει, Κρέων:
Εγκόλπιο το κρίμα στο λαιμό σου!
Κι εμένα, που παρέμεινα η ζωντανή ταγή σου,
θα σέρνεις δούλα σου με τραχιά τριχιά
δεμένη ολοτρίγυρα στην άτεγκτη καρδιά σου.
…Επιλογή σου να χάσεις τον Λαό.
**********************
Από την Ενότητα: Η ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΥΛΙΔΑ
Α΄
Με μία σκέψη στο μυαλό, μιάν έμμονη ελπίδα,
συνάχτηκαν οι Έλληνες στη σύγχρονη Αυλίδα.
Εγείραν αστροδρόμιο, της Τεχνικής καμάρι,
με τα δικά τους έξοδα, αλλ΄ αλλονών τη χάρη.
Θ΄ αναχωρήσουν στον Βορά, στα βόρεια τα πλάτη,
για να εξολοθρεύσουνε τα μισητά τα κράτη.
Υπάρχει λόγος σοβαρός να κάνουνε την πτήση.
Επείγει η Ε. Λ. Ε. Ν. Η. τους στη χώρα να γυρίσει.
Β΄
Ο Φριτς, του Λούθηρου ο γιος, νέος καλουπωμένος,
βαρύχνωτος, δουλευταράς και πολυματσωμένος,
ήρθε στη γη των Ατρειδών, την ξακουσμένη Σπάρτη,
να κάνει τάχα τουρισμό και δήθεν τον πελάτη.
Ο ξακουστός Μενέλαος, πρώτο βιολί στη χώρα,
τον τίμησε με γαλιφιές, με λόγια και με δώρα.
Πάσχισε τον απρόσκλητο να εντυπωσιάσει,
για να τον κάνει φίλο του και πόρτα να τον πιάσει.
Γ΄
Του Φριτς το μάτι γυάλισε σαν είδε την Ε. Λ. Ε. Ν. Η.
Ελληνική κορμοστασιά. Λάγνα ενδεδυμένη.
Ελεύθερη στις σκέψεις της.Ντόμπρα στην πεθυμιά της.
και Ηθική σαν λάστιχο, στα χαλαρά βρακιά της.
Της είπε πόσο την ποθεί, πόσο πολύ τη θέλει
κι εκείνη του το χάρισε το βάζο με το μέλι.
Οι δύο νιοί τακίμιασαν. Πιάστηκαν χέρι-χέρι
και τρέξανε ανάλαφρα, με του Νοτιά τ΄ αγέρι.
*********************************
Από την Ενότητα: Ο ΟΡΕΣΤΗΣ στον Άρειο Πάγο
Θέμις
Δεν επιτρέπω άγνοια για την κατάστασή μου.
Είμαι δεμένη εδώ πα από τη γέννησή μου!
Μήτε Θεός μήτε θνητός δε στέργει να με σώσει
και όλοι καμωνόσαστε πως με τιμούν Τριακόσιοι!
Σπάνια κάποιος από σας ζητάει να τον κρίνω
σαν άτομο που έπραξε ετούτο ή εκείνο.
Όλοι άλλους μεμφόσαστε, άλλους κατηγορείτε,
για να τους καθαιρέσετε΄ στη θέση τους να μπείτε.
Τις κρίσεις τις ψαρεύετε με όσα έχουν δολώσει
οι εκλεκτοί σας τύραννοι, οι θλιβεροί Τριακόσιοι!
Τρισάθλιοι οι Εκλεκτοί, γενιά πλιατσικολόγων,
μα, σας αρμόζει αμοιβή ξοάνων και αλόγων!
Μονάχα όταν οι κραυγές πολλών αδικημένων
γίνουν φωνές ερινυών και βρικολακιασμένων,
ζητάει κάποιος από σας «δίκαια να τον κρίνω
και η αλήθεια να φανεί άσπιλη σαν το κρίνο!»
Προσχήματα της συμφοράς, άλλοθι της κακίας,
που στέργουν διαιώνιση της ίδιας αδικίας.
Έχουν στο νου βουλεύματα, πλείστες νομοθεσίες
και όργανα της κρίσης μου δοτούς καταληψίες.
Μονάχα ένας φόνευσε τη Μάνα του την ίδια
και κρίση αναζήτησε στου Πάγου τα στασίδια.
Είχε το θάρρος, είχε πυγμή, μπροστά μας να σταθεί
κι εγκλήματα αποτρόπαια να τα παραδεχθεί.
Πολλές κραυγές ακούστηκαν, τον είπαν μητροκτόνο
και του Αιγίσθου βασιλιά άκαρδο δολοφόνο.
Η Αθηνά δε βιάστηκε να τον καταδικάσει
και ζήτησε να παραστώ με το διπλό μου τάσι.
Πήγα εκεί και ρώτησα «Προς τί τοιούτες πράξεις;
Είχες αιτίες κι αφορμές για να τις διαπράξεις;
*************************************
Από την Ενότητα: εγώ ο άνθρωπος ΙΑΝΟΣ
Κάιν είμαι, όταν δεν είμαι Άβελ
Κρέων είμαι, όταν δεν είμαι Αντιγόνη
Αλκιβιάδης είμαι, όταν δεν είμαι Σωκράτης
Σύλλας είμαι, όταν δεν είμαι Αλέξανδρος
Διοκλητιανός είμαι, όταν δεν είμαι Γεώργιος
Λουκριτία είμαι, όταν δεν είμαι Θεοδώρα
Γκούρας είμαι, όταν δεν είμαι Βισβίζη
Κωνσταντίνος είμαι, όταν δεν είμαι Βενιζέλος
ταγματασφαλίτης είμαι,
όταν δεν είμαι Σουκατζίδης
κομματόσκυλο είμαι, όταν δεν είμαι Έλληνας
****************************************
Έργα του ιδίου:
Ο ΓΥΡΙΝΟΣ (εκδόσεις Επικαιρότητα 1971)
ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ, ΔΥΟ ΘΕΕΣ ΚΙ ΕΓΩ (Εκδόσεις Οδός Πανός Φεβρουάριος 2012)
