Χαμαιλέων
ΔΡΟΜΕΑΣ
Της αποκριάς η προσωπίδα
φώναξε μεστωμένη στο σάλιο
του προηγούμενου φιλιού
τα μάτια ανοιχτά το νερό
τρέχει τον κατήφορο
πρωταθλήτρια των στίβων
η ασώματη φορεσιά.
*
ΑΝΑΠΑΥΛΑ
Έναν ύπνο χρωστώ να κοιμηθώ
για να ʼναι η αύριο καλή
μέρα όμως τʼ άνοιγμα του
ματιού διαρκεί περισσότερο
όπως το βλέφαρο
ξεκολλάει την τσίμπλα ο νεκρός
φιλιέται με την ξεκούρασή μου.
*
ΚΡΕΑΣ ΠΛΕΕΙ ΣΤΟ ΒΥΘΟ
Μες στο σπέρμα με τη
μύξα της ίωσης ξερή
να υγραίνω την πλάτη
στα σεντόνια της φανέλας
ώσπου το σπίτι έγινε θάλασσα
ώρες ξυπνώ με τη σαπίλα
δίπλα να κοιμάται ακούω
τη φωνή της και κρυώνω
όνειρο φέρνω παντού
μουσκεμένο βλέπει στάλες
να κυκλώνουν κάμπιες όταν
η μούχλα καλύπτει με
πράσινα στίγματα την
ανάποδη όψη του σώματος.
Το κατούρημα
*
LA FIEBRE DEL SILENCIO
Τσάκισε τα κόκαλά μου
σʼ ένα δοχείο
μάζεψε ό,τι υγρό
χυθεί στʼ όπλο σου
στον ήλιο που προσκυνά
τον ουρανό δώσε
με να ζεσταθώ.
*
ΤΣΟΓΛΑΝΙ
Κοιμήσου και δώσε μου ένα λουράκι
απʼ αυτά που
χρόνια καλοκαίρια σφίγγουν
τα δαχτυλάκια σου
μες στην πυρά
ο ανασκολοπισμός γλυκιά
μου είναι μέρος
της παράστασης θα
σε ξυπνήσω μαχαιρώνοντας
τα πίσω το
κορμί σου μη
φοβηθείς προβάρω και
το χειλάκι σου
ιδρωμένο καυλώνω να το βλέπω.
*
ΧΑΜΑΛΗΣ
Στην κούρασή του
οικώντας την
πλάτη γύρισα στον ήλιο
κραταιός πράγματι μάντρωσε
σε μία υγρή εξουσία προς
Θεού ό,τι μία απλή λέξη
είναι ο πανικός.
Αντιθάλαμος
*
Η ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ
Ο άνθρωπος που
φωτογράφιζε τον
εαυτό του απομακρύνθηκε
από το χημικό
υγρό της εμφάνισης.
*
Η ΑΝΑΡΧΙΑ ΤΩΝ ΠΝΕΥΣΤΩΝ
Ο ουρανός δεν έχει λάθος
να διορθωθεί απʼ τον ήλιο
κλειδωμένος χαζοκοιτά
το πέρασμα του jumbo
τέσσερις σαλαμάνδρες στο
κεφάλι προσέχουν
τη μουσική στο όνειρο.
*
ΘΥΜΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑΣ
Σε σελίδες γυρνώ να βλέπω
την τύχη ενός πτερούντος
με σπαράγματα πʼ ένιωσαν το σώμα
μυρίζω το εκτόπλασμα να φέρνει
το πέταγμα στʼ ανοιχτό παράθυρο
δεν ήξερα τι απωθητικό
το ποίημα είναι.
***********************************************************
Ο Κώστας Ρεούσης (Παπαθανασίου) γεννήθηκε στην Αθήνα το 1970. Κατάγεται από το τουρκοκρατούμενο χωριό Τύμβου. Σπούδασε νομικά στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, χωρίς ποτέ να αποκτήσει πτυχίο. Είναι μεταφραστής και επιμελητής-διορθωτής κειμένων. Συνηθίζει να φωτοτυπώνει τις εργασίες του και να τις κυκλοφορεί ελεύθερα. Από το 2001 ζει και εργάζεται στη Λευκωσία
|
||||||||||||||
|
||||||||||||||
Τα είχα αγαπήσει τα ποιήματα αυτά μαζί με την ιστορία τους. Τώρα που τα βλέπω και με το μάτι της απόστασης μου φαίνονται εξίσου δυνατά, τολμηρά, και τα αγαπώ ακόμα.
Καλό βράδυ Κώστα
Προκλητικός όπως πάντα ο ποιητής αναπνέει στο μεταίχμιο τη θρηνωδία των ανυποψίαστων. Απολλώνιος και διονυσιακός μετεωρίζεται. Μοναδικός, πορεύεται προς τις εσχατιές της έμπνευσης. Κι όπως δε θα βρείτε στο “Βιβλιονετ”[!]: Ρεούσης
[γραφής κατά το σεμνοπρεπές ποιητικό ύφος των άναρχων υμνωδιών].
Καλή συνέχεια, Κώστα.
Κώστα, πολύ ωραία ποιήματα. Εξαιρετικό το ποίημα “Η ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ”.
Πιότερο κι από την ποίηση του Ρεούση, θαυμάζω την επιμονή(προϊόν άγνοιας κινδύνου;) να γράφει τέτοια ποίηση. Κάποτε το τόλμημα είναι πιο σημαντικό του αποτελέσματος.
Αγαπώ τον άνθρωπο και ποιητή Κώστα Ρεούση γι’ αυτό και δεν είμαι κατάλληλος να σχολιάσω το έργο του. Γνωρίζω πάντως πως είναι αυτάρκης και δεν περιμένει ανταλλάγματα ή αναγνώριση από κανέναν. Σπάνιο είδος πανίδας! Είναι μοναχικός σαν λύκος αλλά όχι μονήρης. Είναι γιος που δεν έχει ανάγκη, κυριολεκτικά, μεταφορικά και συμβολικά κανέναν πατέρα. Τον έχω δει να κατασπαράσσει το βρώμα και να τρέχουν τα αίματα από το στόμα του όταν όλοι οι άλλοι οι καθωσπρέπει επισκέπτονται τα γαλλικά εστιατόρια προσποιούμενοι πως εξανθρώπισαν τα πιο ποταπά, χυδαία και ανήθικα ένστικτα. Δίνω μαζί σου ραντεβού Κώστα στην προϊστορία.