Παναγής Αντωνόπουλος, Τραγούδια μιας Κυριακής

Τραγούδια μιας Κυριακής

2000-2012

Γιατί μου λες

( Nem as paredes comfeso )
Τραγούδι Amalia Rodrigues
Music Ferrer Trindade (Port) 1939
Στίχοι Παν. Αντωνόπουλος Αθήνα 11/11/09

Γιατί μου λες σʼ αγαπώ
αφού φοβάσαι
πως θα ʼρθει κάποια στιγμή
και θύμα θα ʼσαι.
Γιατί μου λες σʼ αγαπώ
χωρίς να νιώσεις
πόσο μεγάλο
είναι το “θέλω”
που θα μου δώσεις .

Γιατί με μπλέκεις
σʼ ένα αγαπώ που δεν βλέπεις
Γιατί ξεπέφτεις
σʼ αγαπώ προσποιητό.
Όταν μπορείς
ψάξε να βρεις
αυτό που φταίει , μα
πόνο μη φέρεις.
ενοχές μη μεταφέρεις .

Γιατί μου λες σʼ αγαπώ
δίχως να ξέρεις
η λέξη αυτή τι θα πει
πως την προφέρεις .
Γιατί μου λες σʼ αγαπώ
μιά και δεν διώχνεις
τις εμμονές σου
πόνο που κάνουν
αυτό που νιώθεις.

Σκέψου με

( Piensa en mi )
Τραγούδι Luz Cazal
Music Agustin Lara ( Mex )+
Στίχοι Παν. Αντωνόπουλος Αθήνα 17/6/05

Αν φέρει η μέρα καημό
σκέψου με.
Αν φέρει η νύκτα σου λιγμό
σκέψου με.
Αν τύχει και κλάψεις
όπως κάποτε εγώ
στιγμή μη διστάσεις
μιά αύρα να στύλεις
αστέρι μου παλιό.

Σκέψου με και ʼγώ θα ʼρθω.
Θα το νιώσω πως κλαίς και θαʼρθώ.
Αγωνίες και πόνους θα σβήσω
Ο σφυγμός μου το δικό σου
το δικό σου θα νιώσει σφυγμό
Σκέψου με και θα τρέξω
Θα αισθανθώ πως πονάς και θαʼρθώ
Εφιάλτες και φόβους θα διώξω
ο καημός μου τον δικό σου
τον δικό σου θα σβήσει καημό.

Σκέψου με και γω θάʼρθω
Θα πονέσω γιά σε στη στιγμή.
Η παλιά μας μαγεία θα δράσει
Η ψυχή μου στη δική σου
θα γνέψει ψυχή.

Δώσʼ μου κιθάρα

(Quanto llora mi guitarra)
Τραγούδι Tania Libertad
Music Augusto Polo Campos (Peru)
Στίχοι Παν. Αντωνόπουλος N. York 23/5/08

Κουρέλι το ˝ εγώ ˝
το ˝ είναι ˝ κουρασμένο.
Ψάχνω πάνω στα τάστα
μιας νότας στεναγμό.
Χωρίς να προσπαθήσω
να βρω κουράγιου λέξεις
Χωρίς στιγμή να πνίξω
το αναφιλητό
Χωρίς να καταφέρω
να διώξω πόνου σκέψεις.
Χωρίς διόλου να κρύψω
δάκρυ μου και λυγμό.

Δώσʼ μου κιθάρα αν θες
μιας νότας καημό.
Κλάψε μαζί μου και πες
σε τόνο πικρό.

Κιθάρα , εσύ που ξέρεις αλήθειες , πταίσματα , λάθη
εσύ που ντύνεις με φως και χρώμα τα πάθη
μʼ ένα μινόρε ,ίσως την φέρεις ξανά.
Κιθάρα , εσύ που γνέθεις σε νότες το δράμα
πάνω στʼ ακόρντα σου στάζει το κλάμα
ενός μοτίβου ,που με ρωτάει , γυρνά; /-/ εάν είναι αργά;

Λάθος η ζωή μας

(Grande)
Τραγούδι Paloma San Basilio
Music Manuel Pareja Obregon (Span)
Στίχοι Παν. Αντωνόπουλος Ν.Υορκ 30/4/06

Τι πρέπει ακόμα να δώσω;
Τι μένει τάχα να σώσω;
από μιά σύμβαση σκάρτη
που ʼχει λήξει με τα χρόνια
Σε ποιά σοκάκια να μπω
νʼανταμώσω υποσχέσεις
για έναν κόσμο πληγωμένo
για έναν κόσμο ματωμένo
από εμμονές και εγώ.

Ψέμα προσδοκίες όρκοι ψέμα
και η ζωή να κυλά
με μιά αλήθεια να βλέπει
κʼειρωνικά να γελά
Λάθος η καρδιά κτυπάει λάθος
και ο καιρός να περνά
με το σωστό πιά να ξέρει
έρωτας , πάθος, γερνά

Αν ξέρεις πέσμου να ψάξω.
Αν όχι άσε να κλάψω
γιατί ένα όραμα αιτίας
δεν ζωντάνεψε ποτέ του
Σε ποιά κιτάπια να δω
να ξανάβρω προσμόνες
γιά έναν κόσμο ρημαγμένο
γιά έναν κόσμο ξεχασμένο
με τʼόνειρο του νέκρο.

Λάθος η ζωή μας όλη λάθος
και ο καιρός να περνά.

Νυχτηλασίες
Στη Τζούτζη Ματζουράνη

( Dos Cruces )
Τραγούδι Paloma San Basilio
Music Carmelo Larrea (Span)
Στίχοι Παν. Αντωνόπουλος Αθήνα 30/10/09

Ψηλαφητά με κοιτάς
και τις ορμές μου ορίζεις.
Ρομφαία πόθου κρατάς ˙
αναστολές πριονίζεις .
Νεύματα στέλνεις χλωμά
νάματα ρέεις του πόνου .
Θριαμβευτής που ορμά
στο σκοτάδι , φρικτά μόνου .

Σε μία νύκτα στοιχειώνεις
προσμονές του καταδίκου
και στην ψυχή μου που χάνω
κατάρες ρίχνεις εκδίκου .
Σε μία νύχτα ξοδεύεις
υπολείμματα του οίκτου
και στο κορμί μου επάνω
ίχνη αφήνεις ενστίκτου .

Κρίματα βλέπεις παντού
και αφορίζεις αγγέλους
χωρίς να δείξεις στοργή
στο κρύο χάδι του τέλους .
Noir ταινία γυρνάς.
Άγκυρες παίρνεις με βίρα .
Μια προσευχή μουρμουράς
να τρομάξεις , οίστρο , μοίρα.

Μου φαίνεται σαν ψέμα

(En un Rincon del alma)
Τραγούδι Chavela Vargas
Μusic Alberto Cortez ( Arg )
Στίχοι Παν. Αντωνόπουλος Αθήνα 17/10/08

Σε μιά στιγμή αλήθειας Σε μια στιγμή λατρείας
παρόρμησης και τόλμης που ένα χάδι φέρνει
σε τόνο είπες αδρό ρίγη μέσʼ το κορμί
η σχέση μας πως είναι μου είπες πως συμβαίνει
αμάλγαμα από λάθη και το μυαλό σκοντάφτει
και αναστεναγμό. με δίχως αφορμή.
Σε μια στιγμή ευθύνης Σε μια στιγμή αγία
που η ψυχή παλεύει που μία σκέψη δίνει
ενάντια στο εγώ αξία στην ζωή
μου είπες με κουράγιο είπες με κάποιο θάρρος
πως έφθασε η ώρα όνειρα ψευδαισθήσεις
την μοίρα να δεχθώ ανάγκη και πληγή

Μου φαίνεται σαν ψέμα
μετά από τέτοια αγάπη
να κλαίω να πονώ.
Μου φαίνεται εφιάλτης
πως πίστεψα σε σένα
και τώρα ομολογώ
πως φεύγεις και αφήνεις
αισθήσεις , ερμηνείες
σε πλήρη πανικό.
Μου φαίνεται σαν ψέμα
πως δεν ακούω απόψε
την λέξη σʼ αγαπώ.

Σε μια στιγμή σπουδαία Σε μια στιγμή δικιά μας
μοναδική σʼ αξία ίσως την τελευταία
μου είπες νʼ ανεχθώ είπες κάτι απλό.
σε σχέση που διαβαίνει ο έρωτας κι αν πεθαίνει
πως σφάλματα και χρόνος αυτό που τέλος μένει
φέρνουνε το κακό. είναι ιδανικό.
Σε μια στιγμή μοιραία Σε μια στιγμή αλήθειας
με θράσος όντος κάποιο σκοτώνοντας το ψέμα
είπες κάτι σωστό. είπες αποχωρώ.
Πως η ρουτίνα σβήνει Είπα γεμάτη πόνο
το χρώμα και το πάθος αστέρι μου κι αν πέφτεις
κι αφήνει ένα κενό πάντα θα σʼ αγαπώ.

Φαντασιώσεις

(Se que me va a dejar)
Τραγούδι Marco Antonio Solis
Μusic Marco An. Solis ( Mex )
Στίχοι Παν. Αντωνόπουλος Αθήνα 17/4/04

Της φαντασίας μου πιλότος κυβερνήτης
με ταξιδεύεις λαγαρός αποσπερίτης.
Xόβολη , στάχτες , του μυαλού υποδαυλίζεις
τις γκρίζες μέρες με φωτιά σαν χρωματίζεις.

Παλάτια στήνω μεσʼτο νου και σε προσμένω
κατακτητής μου σʼ ένα θρόνο να καθίσεις.
Σʼ όρκους αμείλικτα το εγώ σου, όμως δοσμένο
τροπαιοφόρο μου γελά με υπομνήσεις

Και όταν το σήμερα με βρίσκει τρομαγμένη
μεσʼτα συντρίμμια της ψυχής να σε κρατάω
το ότι σε λάτρεψα μου φθάνει και ας λογάω
πως ήσουν όνειρο μιά νύκτα μαγεμένη

Πάντα θα σκέπτομαι δειλή αυτής ζήσης
πως δεν κατάφερα γιά λίγο εσύ να νιώσεις
του θυμικού μου οι αγνές φαντασιώσεις
πηγάζουν από “τʼ αγαπώ “και όχι τις “λύσεις”

Και τι μʼαυτό

( Υ que de mi)
Τραγούδι Rocio Durcal
Music Dalila ( Arg )
Στίχοι Παν. Αντωνόπουλος Αθήνα 15/4/04

Πήρες αποφάσεις και είπες τώρα φεύγω
της ρουτίνας δέσμιος πια εγώ δεν μένω.
Έφυγες για ναʼ βρεις άχρωμες συγκινήσεις.
Νόθες εμπειρίες ψάχνεις μήπως τρυγήσεις.

Πήρες υποσχέσεις ένοχα γιά να κρύψεις.
ʼΕπνιξες στα δήθεν κάποιες μικροτύψεις.
Δράμα απʼτη σκηνή μου είπες θα κατεβάσεις
μιας και δεν αντέχεις διόλου σε υπερβάσεις .

Και τι μʼαυτό ?
εγώ το όνειρο καλά κρατώ
εγώ τους όρκους έχω φυλακτό
έμαθα πως να υπομένω.
Και τι μʼ αυτό ?
εγώ δεν έπαψα να σʼ αγαπώ
εγώ δεν τόλμησα να σʼαρνηθώ
και μιά ζωή θα περιμένω.
Με πόνο ρωτάω ?

Άδραξες αρνήσεις ίσως έτσι σκεπάσεις
δάκρυα ποτισμένες κάποιες καταφάσεις.
Πόθου καρδιοχτύπια βιάστηκες να πετάξεις
θέλοντας σιωπές μου να παραχαράξεις.
Και τι μʼ αυτό ?…………….
…………….ρωτάω και τι μʼ αυτό ?

Σύννεφα βαριά

( Sobras nada mas )
Τραγούδι Rocio Durcal
Music Francisco Juan Lomuto (1943) (Arg)
Στίχοι Παν. Αντωνόπουλος Φλώριδα 26/6/01

Μιά μαχαιριά αν μου δώσεις θα τρέξει
αντί γιά αίμα αγάπη αγνή
σαν μιά απόδειξη απλή
αγάπη τι θα πει
αγάπη αληθινή.
Και συ αναίτια αφήνεις να στάξει
χολή φαρμάκι , στις δυό μας ψυχές.
Μην επιτρέψεις αν δε θες
η ζήλια σου αυτή
να βλάψει δυό καρδιές.

Σύννεφα βαριά
σκέπασαν τον ουρανό μας
και ίσως είναι αργά
να δούμε πιά ξαστεριά.
Συννεφά βαριά
αρχισαν κιόλας να κλαίνε
και θλιμμένα σα να λένε
δεν θα δούμε πιά τον ήλιο
ούτε αστέρια μακρινά.
Συννεφα βαριά
μέσα στις δυό τις καρδιές μας.
Συννεφα βαριά
σε μιά αγάπη παλιά.

Θυμάμαι έψαχνες νάʼβρεις στα ουράνια
αστερισμό που να λέει σʼαγαπώ
και γω στα χέρια μου τα δυό
κρατούσα τον θεό
στον έρωτα αυτό.
Ούτε που σκέφθηκα πως κάποια μέρα
μία ψευδαίσθηση θάʼναι αρκετή
να μετατρέψει σε βροχή
σε μπόρα αστραπές
μιά αγάπη ξάστερη.

Το ξέρω

( Soñemos )
Rocio Durcal
Music Roberto Caló (1940) (Αrg)
Στίχοι Παν. Αντωνόπουλος Φλώριδα 6/8/01

Με άλληνε φλερτάρεις
μήπως και με τρομάξεις
πως ίσως θα πετάξεις
σε άλληνε φωλιά
Όμως στο βάθος ξέρω
τίποτε δεν αλλάζει
ούτε και με τρομάζει
η δήθεν ζαβολιά.

Το ξέρω
είμαστε γλυκιά ρουτίνα
Το ξέρω
πως συνήθεια μας κρατά
Το ξέρω
πως το πιό μεγάλο πράγμα
ίσως νάʼταν μιά αιτία
να βρεθούμε χωριστά.
Το ξέρω
δεν αλλάζουμε παιγχίδι
δεν λήγει
κάποια συμβασή παλιά.
Γνωρίζεις
δύσκολο είναι να μʼαφήσεις
δεν θα βρεις να συνηθίσεις
κάποια χούγια μου γνωστά.

Κάποια καπρίτσια κάνεις
την πλάτη σαν γυρίσεις
τάχα να μου θυμίσεις
πως άρχισες καυγά.
Όμως καλά γνωρίζω
πως είναι αυτό γινάτι
σε δυό λεπτά και κάτι
θα είμαστε αγκαλιά.

Νοστάλγησα

(Nostalgias)
Τραγούδι Rocio Durcal
Music juan Carlos Cobian (1936) ( Arg )
Στίχοι Παν. Αντωνόπουλος Φλώριδα 29/6/01

Θέλω να μεθύσω την καρδιά
να ξεχάσει σφάλματα μου
κάποια λάθη μου παλιά.
Και οι τύψεις είναι ο λόγος
που ζητάω να μου πούνε
εάν έφταιξα στʼαλήθεια
όταν έκανα το λάθος
να σε διώξω ενώ ζητούσες
μιά συγνώμη αληθινά
Θέλω να πληρώσω ακριβά
να ξωφλήσω μιά γιά πάντα
πως σου φέρθηκα σκληρά.

Νοστάλγησα
τα δυό χείλη τα καυτά σου
την ανάσα, τʼάρωμα σου
που την μέθη τους δεν χόρταινα.
Επόθησα απʼτα χέρια τα ζεστά σου
καποια χάδια πύρινα σου
και ας μου κάνουν βαθύ έγκαυμα.
Εζήτησα να ξανάρθεις στα όνειρα μου
εφιάλτης και ας τρομάξω
και ας ξυπνήσω φοβισμένος (η) τελικά.
Όμως στην άθλια ζωή
να ξανάβρω την αγάπη
που ʼλειψε πολύ.

Θέλω να ναρκώσω την ψυχή
να της σβήσω αγωνίες
μια ανάμνηση θολή.
Και ίσως έτσι να ξανάρθει
η ηρεμία πού ʼχω χάσει
να ξανάρθει η γαλήνη.
Νʼαναστήσω την χαρά μου
την χαρά πούʼχα στα χέρια
και την σκότωσα κι αυτή.
Θέλω ένα θαύμα να συμβεί
πίσω πάλι να σε φέρει
να σε ζήσω απʼ την αρχή.

Γειτονιά μου παλιά

( Madreselva )
Τραγούδι Rocio Durcal
Music Francisco Canaro (1931) (Arg )
Στίχοι Παν. Αντωνόπουλος Florida 17/12/01

Πρώτη μου εσύ βηματωσιά
μιας κάμαρας χώμα στρωμένης
Γέλια , φωνές , στη γειτονιά
στα όνειρα μου πάντα φέρνεις.
Φωτιές ανάβεις , να σιγοκάψεις
Μαγιού στεφάνια και ξεγνοιασιάς μου
Πρώτη μου εσύ βηματωσιά
της γειτονιάς μου τα πρώτα θαύματα.

Γειτονιά μου παλιά με αυλές γιασεμιά.
Με φιλίες ζεστές μα και κάποιο καυγά.
Τα χρόνια και αν φύγαν
τους δρόμους και αν ντύσαν
με άσφαλτο , μένεις γιά με ζωγραφιά.
Γειτονιά μου μικρή που ʼπαιξα σαν παιδί
βόλους , μπάλα , μαζί και το πρώτο φιλί .
Μεσίτες σε βρήκαν
τʼ αγιόκλημα πήραν
με μια σε σκοτώσαν αντί παροχή.

Περάσαν τα χρόνια , γεμίσαμε χιόνια
μιά θύμηση μένει γιά σʼένα ζεστή.

Πρώτη μου εσύ λαβωματιά
ηλιατορίγας πυρωμένης
κυπαρισσιού στη γειτονιά
στα στήθια μου ακόμα μένεις
Θύμησες φέρνεις και κάποιο δάκρυ
αγουρων χρόνων, ανεμελιάς μου.
Πρώτη μου εσύ λαβωματιά
της γειτονιάς μου τα πρώτα δράματα.

Θάλασσα εσύ ουρανός εγώ

Με έχεις όμως ετούτο δεν φθάνει
Δικός σου, μα είναι λίγο δεν αρκεί
Δεσμώτης μιας ζωής καθώς πρέπει
όμως μεσʼ την καρδιά
με δέρνει μοναξιά
μου ελλειψʼ η χαρά.

Με έχεις, χωρίς αξία καμία.
Δικός σου, γιατί μιά πράξη τοʼχει πει.
Συζούμε στην σκιά κάποιων νόμων
ʼΟμως μεσʼ την καρδιά
που νόμους δεν κοιτά
νοιώθω χωρίς δεσμά.

Θάλασσα είσαι κι εγώ ο ουρανός σου
κι ότι κι αν κάνεις
δεν είμαι πιά δικός σου.
Ψευδαίσθηση θυμήσου
σʼορίζοντα πως σμίγουν
η θάλασσα ποτέ της
αυτόν δεν συναντά
Το θέλησες να είμαι ο ουρανός σου
και συ να παραμείνεις θάλασσα.

Δεν

( Tarde gris )
Rocio Durcal
Music Matos Contursi (1940) (Arg)
Στίχοι Παν. Αντωνόπουλος Φλώριδα 10/7/01

Σκέπτομαι και πονώ
πως πρόσφερα αγνά
πρόσφορο τη ζωή
σε ανάξιο θεό
χωρις κανένα τίμημα
κι απαίτηση γι αυτό
λάθος, που το ʼβλεπα σωστό.
Τα μάτια μου στεγνά
κοιτάζουν αλγεινά
πετράδι απʼ τʼακριβά
σε χέρια κάλπικα
και αναρωτιέμαι μάταια,
τι είναι η χαρά.

Δεν φοβήθηκα τον πόνο,
ούτε την μαχαιριά
όταν σταμάτησα τον χρόνο.
Δεν λογάριασα τι θα συμβεί
όταν μιά άτυχη στιγμή μου
θέλησα νʼαγαπήσω
και βρέθηκα να έχω
στα στήθια πληγή.
Δεν μέτρησα τι πηρα
εκείνη την βραδυά
στα ζάρια που έπεξα την μοίρα.
Δεν, δεν χαμογέλασα στιγμή
αν και σπατάλησα γι αυτόν
είναι μου και ψυχή.

Ζητώ αναπολώ,
της νιότης όνειρα
καρδιά μου ερωτική
σε χέρι φονικό
ζωή μου άχρηστη, μισή,
απάντηση ζητάω
ποιός να μου ʼφταιξε σʼαυτό.
Τα χείλη μου μαβιά
γεύονται στωϊκά
φιλιά τόσο πικρά
και ψάχνω στα τυφλά
να βρω τα κάποια σφάλματα,
που μʼ έδεσαν σφικτά .

Μιά φορά ας κερδίσω εγώ

( Rocio jurado )
Esta noche gano yo
Μουσική ?
Στίχοι Παναγής Αντωνόπουλος
Ν.Υορκ 11/9/04

Είναι στην αγάπη νόμος
ο αγύρτης να κερδίζει
Να πέρνει χωρίς να δίνει
ελπίδες άλλων να σβύνει.
Εμένα όμως μου φθάνει
μιά και χάνω τακτικά
νʼαποφύγω τις ενδόσεις
να κερδίσω εντυπώσεις
έστω και γιά μιά φορά.

Μιά μονάχα
Μιά φορά ας κερδίσω εγώ
Φύγε πάρʼ τις αναμνήσεις
Δεν θέλω πιά παραισθήσεις
και φαντασμάτων σκιά.
Δεν θέλω μιά άλλη φορά
να ξανά ʼβρεις ευκαιρία
και σαν βρώμικα να κρύψεις
και στα άπλυτα να ρίξεις
τα όνειρα μου
μιά ακόμα αλλαξά.
Είναι λένε στο παιχνίδι
ο αδύναμος να χάνει
να μένει και να λυπάται
το τρένο πως δεν το φθάνει.
Μʼ αρκεί σαν σβήσουν τʼ αστέρια
κι αντικρίσω ξωτικό
να αισθανθώ πως τραγουδάει
η πληγή να μην πονάει
από χέρι φονικό.

Παγιδευμένοι

Φλώριδα 13/7/00

Παγιδευμένοι , σʼένα μάταιο παιγχίδι
που νωρίς έχουμε χάσει.
Παγιδευμένοι , σε μιά χίμαιρα που τρέχει
έχοντας μας προσπεράσει.
Παγιδευμένοι , σε μικρότητες και λάθη
που ʼναι ολέθρια γιά μας.
Παγιδευμένοι , στης ζωής την καταιγίδα
που για μας , φυσάει χιονιάς.

Και έτσι φθάνουμε στο τέλος
φορτωμένοι ψευδαισθήσεις
δίχως να βρούμε “υπάρχω”
κάπου να μας περιμένει
Και έτσι φθάνουμε στο τέλος
μιας παράστασης του λίγου
μʼένα τέλος που δεν ξέρει
το να ζεις , το τι σημαίνει .

Παγιδευμένοι , της ανάγκης μονομάχοι
μιας ανήθικης αρένας.
Παγιδευμένοι , στο ταξίδι αυτό του χρόνου
που δεν μέτρησε κανένας.
Παγιδευμένοι στη διάσταση του χώρου
του στενού που είναι η γη.
Παγιδευμένοι σʼ ένα όνειρο ρουτίνας
που είναι η ζωή.

Πιστεύεις

Αθήνα 26/10/04

Πιστεύεις μʼ ένα αντίο πως τελειώνει
η φλόγα απʼ το καμίνι, σβύνει η κάφτρα
Πιστεύεις πως το όνειρο θαμπώνει
με σκόνη που θα πέσει από τα άστρα.
Πιστεύεις η σπαθιά δεσμούς πως λύνει
η μέθη πως γιατρεύει εφιάλτες
Συχώριο η συνείδηση δε δίνει
Στου έρωτα φθηνούς παραχαράκτες.

Εγώ πιστεύω πως γιά τον φθηνό
φθάνει, αρκεί μιά σκέψη
παράτα τον στη λησμονιά
και ότι θέλει ας βρέξει
Εγώ πιστεύω γιά τον χωρισμό
φθάνει κανείς να βλέπει
πως είναι πιό οδεινηρό
απʼ το τι θέλεις το πρέπει.

Πιστεύεις ένα φεύγω πως θα ρίξει
αυλαία σε μονόπρακτο ρουτίνας
Πιστεύεις πως το πρόβλημα σου λύνει
το άγγιγμα μιάς πρόσκαιρης σειρήνας
Πιστεύεις ψευδό άλλοθι αθωώνει
και ελεύθερες αφείνει τις εκστάσεις
Τον ένοχο η καρδιά του τον σκοτώνει
Η αγάπη θέλει δρόμο να την φθάσεις.

Είμαι φονιάς

( Tres Esquinas )
Angel Vargas
Musica Angel Dʼ Agostino
Στίχοι Παναγής Αντωνόπουλος
Αθήνα 17/6/12

Είμαι κουρέλι που παραδέρνει
μέσα στου πάθους τη ρεματιά .
Είμαι σελίδα πʼ άνεμος παίρνει
από παλιάτσου , χειρόγραφα .

Είμαι , όταν σβήνει κάθε τραγούδι
πλοίο με έρμα , λάθη βαριά
Είμαι οπτασία λειψής φιγούρας
που ρότα ψάχνει προς τη χαρά .

Είμαι στʼ αλήθεια τόσο μονάχος
χωρίς ελπίδα και όνειρα
κι όταν ακούω να τραγουδάνε
αναρωτιέμαι που έφταιξα .

Είμαι ρετάλι παλιάς αγάπης .
Απομεινάρι κάποιας φοράς
κι όταν ρωτάνε αν έχω φταίξει
τους απαντάω είμαι φονιάς .