Το δεύτερο βιβλίο της νέας σειράς ( 16 X 2 ) των εκδόσεων Σαιξπηρικόν, « Τζούτζη Μαντζουράνη- Τα 24 γράμματα του αλφάβητου».
Πρόκειται για μια σειρά (32 σελίδες το καθένα) που θα φιλοξενούνται μικρές ποιητικές ενότητες και αυτοτελή πεζά κείμενα σύγχρονων ελλήνων ποιητών και συγγραφέων. Είναι η δεύτερη σειρά μικρών – βιβλιοφιλικών «πλακετών» που ξεκινάνε οι εκδόσεις Σαιξπηρικόν μετά την σειρά Vox Humana που πλέον θα φιλοξενεί μόνον ποίηση, πεζογραφία και δοκίμια ξένων συγγραφέων. Η τυπογραφία είναι εξαιρετική- σε μονοτυπία με πολυτελή υδατογραφημένα -χρωματιστά- χαρτιά σε διαστάσεις 14Χ21.
-Χ-
Χαμένα κορμιά
κερδισμένα σώματα.
Ερωτες που δεν έγιναν ποτέ
αληθινοί.
Ο Χρόνος,
που μας προσπερνάει
τρένα
με τα βαγόνια τους άδεια
κάνουν στάσεις
στο Χάος.
Χάνομαι
μέσα στο βλέμμα σου
και στον λαβύρινθο
της ψυχής σου.
Χρώμα!
Χαρισμένα φιλιά
Χρησιμοποιημένα συναισθήματα.
ολα αγορασμένα
με Χρήμα και δάκρυα.
Χύτρα ταχύτητος
με σπασμένη βαλβίδα.
Χαλασμένη ζωή…
Χρυσός του Μίδα.
-Ε-
Έφυγα.
Πάντα φεύγω
γιατί,
η Ελευθερία μου,
είναι πιό πολύτιμη
απο την
Ευτυχία…
Έφυγες.
Εγώ σ’έδιωξα…
γιατί,
η Ευτυχία μας,
σκότωνε την
Ελευθερία μου…
-Θ-
η Θύμηση!
όλων αυτών που νοιώσαμε,
όλων αυτών που ζήσαμε.
Θυμάμαι,
σημαίνει έχω ζήσει
έχω γελάσει
έχω πονέσει
έχω κλάψει.
Θυμάμαι
σημαίνει πως,
ακόμα είμαι ζωντανή
Ω
Ωχ!
Που καταπίνω την χαρά
και φτύνω
φαρμάκι!!!
**********
Σήμερα το απόγευμα, 18.00-20.00, η Τζούτζη Μαντζουράνη στο Περίπτερο 15 των Εκδόσεων “Σαιξπηρικόν” θα υπογράφει το βιβλίο της.
*****************
ΕΝΑΤΗ ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
▀ Πέμπτη 24 ΜΑΙΟΥ ,ΕΝΑΡΞΗ
●ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 21.30
Από το απόγευμα μέχρι τις 9 το βράδυ, η φιλαρμονική του Δήμου Θεσσαλονίκης χωρίζεται σε δύο ομάδες, οι οποίες δίνουν συναυλία στα 2 υπαίθρια τουριστικά λεωφορεία της πόλης (hop on-hop off).To δρώμενο καταλήγει στις 21.30 στον υπαίθριο χώρο του Δημαρχείου όπου εκεί θα ξεκινήσει το πάρτυ εγκαινίων της Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου. Θα παίζουν DJ και το συγκρότημα BALKAN COLA ενώ ταυτόχρονα θα πραγματοποιείται έκθεση φωτογραφίας με θεματική την παλιά και νέα Θεσσαλονίκη, με αφορμή τα 100 χρόνια από την απελευθέρωση της πόλης
▀ Παρασκευή 25, ΜΑΙΟΥ
● Αρχαιολογικό Μουσείο 22.00
Επτά ποιητές της νεότερης γενιάς που ζουν και δημιουργούν στη Θεσσαλονίκη, γράφουν και παρουσιάζουν ποιήματα και κείμενά τους, βασισμένα σε γνωστούς δρόμους της πόλης. Επτά φωνές- συν/ομιλούν για επτά διαφορετικούς δρόμους. Επτά ποιητές- επτά κείμενα, επτά φορές συναντιούνται και πολλαπλάσιες απομακρύνονται, προσπαθώντας να μιλήσουν μέσα από προσωπικές τους ιστορίες για τον άνθρωπο μέσα σʼ ένα σύγχρονο αστικό κέντρο, τη Θεσσαλονίκη.
Συμμετέχουν οι ποιητές: Γιώργος Αλισάνογλου, Θωμάς Ιωάννου, Δήμητρα Κατιώνη, Έλσα Κορνέτη, Δημήτρης Λεοντζάκος, Κώστας Παπαθανασίου, Γεωργία Τρούλη.
Συντονίζει η Τιτίκα Δημητρούλια
Η εκδήλωση συνοδεύεται με βιντεοπροβολή, όπου παρουσιάζονται διάφοροι δρόμοι της Θεσσαλονίκης .
Ξεκινάει στις 10 μμ, στον αύλιο χώρο του Αρχαιολογικού Μουσείου απέναντι από την κάτω είσοδο της Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου.
●Διανυκτέρευση στο μουσείο – Sleepover στο ΝΟΗΣΙΣ Κέντρο Επιστημών και Μουσείο Τεχνολογίας .30 παιδιά συμμετέχουν στο πρόγραμμα sleepover –διανυκτέρευση στο μουσείο της Αντιδημαρχίας Πολιτισμού & Τουρισμού του Δήμου Θεσσαλονίκης. Κατά τη διάρκεια του προγράμματος τα παιδιά συμμετέχουν σε διάφορα ειδικά διαμορφωμένα για αυτά εκπαιδευτικά προγράμματα και δραστηριότητες από ειδικούς μουσειοπαιδαγωγούς και διανυκτερεύουν στο μουσείο.
▀ Σάββατο 26, ΜΑΙΟΥ ● Βόλτα με καράβι από για μελή EKEBI (από Λευκό Πύργο )
ΜΕ ΟΧΗΜΑ ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
Μια θεατρική ομάδα της πόλης και με τη συνοδεία live τζαζ μουσικής διαβάζει σε μορφή αναλόγιου – και «αναπαριστά» κείμενα Θεσσαλονικιών λογοτεχνών. Η συγκεκριμένη εκδήλωση πραγματοποιείται μέσα σε καραβάκι που θα ξεκινήσει σε συγκεκριμένη ώρα από την περιοχή του Λευκού Πύργου ή της Αριστοτέλους (συμμετέχοντες και κοινό) και θα βρίσκεται εν πλω (αλλά και αραγμένο) στο Θερμαϊκό Κόλπο για μια περίπου ώρα. Μετά το πέρας της εκδήλωσης, επιστροφή στον τόπο της αφετηρίας του.
▀ Κυριακή 27 ΜΑΙΟΥ
● «Με όχημα τη λογοτεχνία»
Οχτώ ποιητές της πόλης ξεκινάνε μαζί με το κοινό με τουριστικο λεωφορείο από το χώρο της Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου, διαβάζοντας (με μικροφωνική) ποιήματα και κείμενά τους με θεματική τη «λογοτεχνία ως όχημα»- κυριολεκτικά ή μεταφορικά











Το “Ω” είναι Άλφα Άλφα
οι κοινοτυπίες στη ζωή είναι τόσο βαρετές/στη ποίηση,φριχτά βαρετές.
Στήριγμα μου.
Στέρημά μου.
Σημάδι
της ψυχής μου.
Συντροφιά μου.
Συνταξιδιώτη
της ζωής μου.
Σαράκι
του κορμιού μου.
Σταυρέ του μαρτυρίου μου.
Σιωπή μου.
Σʼ αγαπώ ….
Και θα συνεχίσω να σʼ αγαπώ με όσες
εξυπνακίστηκες κρίσεις και αν συλλέξεις !!
Ο κύριος Κορδομενίδης και οι λοιποί περιοδικάρχες έχουνε μερίδιο ευθύνης στη σημερινή κατάντια της ποίησης και της λογοτεχνίας. Με την προώθηση ημετέρων και μακροχρονίων συνδρομητών, ως δήθεν πένες άξιες προσοχής, κατάφεραν κι έκαναν τον κόσμο να ακούει ποίηση (ενίοτε να διαβάζει κιόλας) και να το βάζει στα πόδια. Οι δε μεγαλόσχημοι και μικρόσχημοι παράγοντες δικαίως αγαπητοί μου γυρίζουν την πλάτη τους σε τέτοιου είδους τεκταινόμενα. Βέβαια σε ότι αφορά τα του πνεύματος πάντοτε ελάχιστοι στο σύνολο του γενικού πληθυσμού ήσαν τούτοι οι οποίοι πράγματι αγαπούσαν το βιβλίο.
Επιτρέψτε μου να εκτεθώ κι εγώ δημόσια πρώτη φορά με ένα πόνημα που αντλεί την έμπνευσή του από τη λαϊκή μας παράδοση και συγκεκριμένα το θέατρο σκιών έτσι, ώστε και η κα Μπρούσαλη να βρει ίσως κάτι λιγότερο “κοινότυπο” και ο κος Τυρταίος ένα γιώτα για το εξυπνασκίστικες και οι περιοδικάρχες τη θέση τους. Λέγεται
ΠΡΟΣ ΣΟΦΟΝ ΠΟΙΗΤΗΝ
Εσύ που ξέρεις τα πολλά κι ο νους σου κατεβάζει
ένα βιβλίο ποίησης, πόσα μουνάκια βγάζει;
ναι αμέ και γω είμαι ο Μοντριάν!!
Η κατάσταση που αφορά την ποιητική παραγωγή στις μέρες μας, με τα περιοδικά, τις κλίκες/παρέες, παράγοντες κ.ο.κ., είναι, εν μέρει, προϊόν της γενικευμένης εμπορευματοποίησης αλλά, κατα τη γνώμη μου, παίζει ρόλο και το “ψώνιο” μεγάλου μέρους του ελληνικού λαού με την ποιητική γραφή και την ιστορία της.
Ίσως η μακραίωνη παράδοση της γλώσσας μας, ίσως και τα δύο νόμπελ, ως ενδεικτικά της σπουδαιότητας και του υψηλού επιπέδου της νεότερης ελληνικής ποίησης, να συντελούν στην εκλαϊκευση (και στον λαϊκισμό) του ποιητικού λόγου.
Περιέργως, δηλαδή, στους “μικρόψυχους καιρούς” που ζούμε, οι “ποιητές” φαίνεται να πληθαίνουν… Ξεφυτρώνουν απο παντού, δημοσιοσχετίζονται και δοσοληπτικά αυτοπροβάλλονται. Μα η Ποίηση εξακολουθεί, όπως πάντα, να “λάμπει απρόσιτη”… Στη διαχρονική διάσταση, μεγαλοπρεπώς αδιαφορεί, ενώ στη συγχρονική διάσταση, φαινομενικώς τρεμοσβήνει…
Όσον αφορά τα παρόντα ποιήματα της κας Μαντουράνη, φαίνονται, τουλάχιστον, τίμια και ανεπιτήδευτα. Χωρίς βαριά στολίδια αλλά και με μια έλλειψη αυτής της ποιότητας, που διανοίγει, ενίοτε, νέες προοπτικές…