ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΗ Βʼ
άχνιζε το κεφάλι μου
έβγαιναν δικηγόροι
και γιατροί, συνάψεις,γάγγλια
σε φαγοπότι
φύγετε,φύγετε-
έχω τη μάναμου
στην αιμοκάθαρση
έφτυνα,σκόνταφτα,έσερνα
κατάρες,δεν ήμουν
στα καλά μου προφανώς
φύγετε,φύγετε-
έχω να βγάλω δυο
καισαρικές, έχω τρελλό στο σπίτι
-πάρτε δρόμο
τους έπεισα στην τελική-
πήρανε τσάντες,σώβρακα,συμβόλαια,
πήγαν στους δίπλα με το εγκεφαλικό
ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΑΛΛΗ ΦΟΡΑ
γελούσες στην κουτσή
φορμαίκα,
τι Κάκια Μένδρη,
τι Αττίκ,
τι Ντιριντάουα
όλους τους ξέθαψες
τις Πανελλήνιες του ογδονταεφτά,
τον θείο ΄Εκτορα,
μια λέξη απʼ την εκδρομή
στα Τρίκαλα
το τυρρανούσες,
τοʼψαχνες,
το πήγαινες φιρί φιρί
πάλι μαζί ξεπέσαμε στον καναπέ
ΘΑʼΡΘΕΙΣ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ ΜΟΥ
τοʼλεγαν θείες,μάνα,γειτονιά-πάντα κυλότα
καθαρή,δεν ξέρεις πότε
θαʼρθει
το έμφραγμα,το
εγκεφαλικό,μια
απλή λιποθυμία,έστω
σαν έτοιμη από καιρό,εσύ
κυρία,αρχόντισσα
να μη γελάνε
οι γιατροί,να μην
κουτσομπολεύουν
νοσοκόμες
EΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ
για το
σπασμένο πόδι
να σας δει
ο κύριος
Παπαδίτσας
ούρα,ουρία,
ζάχαρο
κύριος
Σινόπουλος,απαρεγκλίτως
ακτίνες θώρακος
Εμμανουήλ
Αναγνωστάκης -κλείστε όμως
ραντεβού
εγκαίρως
για την ψυχή,
για την ψυχή,
ο
κύριος
Γιώργος
Χειμωνάς
-τι επιστήμων!
(ΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝΕ ΣΤΙΣ ΛΙΣΤΕΣ,
ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΜΟΥ;)
ΤΙ
ΔΕΝ
ΤΟΥΣ
ΒΡΙΣΚΕΤΕ
ΠΟΤΕ ;
ΤΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΚΛΕΙΣΤΟΝ ΜΟΥ ΛΕΤΕ ;
χτυπήστε νύχτα το
κουδούνι,
πάρτε τον πετεινό σας
αγκαλιά,
λαλήστε
τρις
και
να
μπροστά σας
οι
γιατροί
ολόδροσοι
Μʼ ΑΡΕΣΕΙ ΠΟΥ ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΑ
θα σε σκοτώσει
το τσιγάρο (είπες)
το τραμ Πατήσια-Λάρισα
το νι πριν τα φωνήεντα
το ασετόν,οι λάμπες αλογόνου,
ένας φαντάρος Κώστας
απʼ τον ΄Εβρο (είπα)
θα με σκοτώσει επίσης
FASTEN YOUR SEAT BELTS PLEASE
νάτος,
νάτος πετιέται
όχι Πλαστήρας,όχι
τον άλλο καβαλλάρη εννοώ
τον μαύρο-μαύρο
τον μαυρόγυφτο
τον στραβοκάνη
που θα σου τάξει αεροπλανάδα
Κυψέλη-Δάσος των Μακάρων
να λες αγκού
να φτύνεις χιόνι
να είσαι ο σούπερ μακαρίτης
με φαλάκρα
κι άλλες ψυχραιμίες
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟΝ
Γλυκερία Μπασδέκη
Γεννήθηκα στη Λάρισα στο 1969. Ζω στην Ξάνθη και βιοπορίζομαι ως φιλόλογος στη μέση εκπαίδευση.Προ αμνημονεύτων εξέδωσα την ποιητική συλλογή ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ Νʼ ΑΝΟΙΓΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΣΟΥ ΣΕ ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΜΙΚΡΕΣ (Πλέθρον,1989)
ανίερη, αναπάντεχη, με υποδόρια ειρωνια, χτυπά ανελέητα και φεύγει…
Σελίδες γεμάτες όνειρα
Σελίδες γεμάτες όνειρα,
χωρίς συνοχή κι ελπίδα.
Δίχως χρώμα νόησης,
χωρίς ντροπής πορεία.
Λέξεις μόνες προσπαθούν,
φωνάζουν για βοήθεια.
Οι σκέψεις που ακολουθούν,
έργα χωρίς ιδρώτα.
Γραμμές γεμάτες γράμματα.
Γραμμές γεμάτες πόνο.
Ματώνουν σκέψεις όμορφες,
με πινελιές θαμπώνουν.
Βιβλία φτιάχνουν τεχνικοί,
με το κιλό πουλάνε.
Δώρο τα δίνουνε παντού
τη σκέψη ξεπουλάνε.
Ο νους του όχλου απορεί,
γιατί οι πέτρες τάζουν
βραβεία, σκήπτρα, υποταγή,
την τέχνη που σκεπάζουν.
Σε μαύρο τύλιξαν πανί.
Την γδέρνουν με ξυράφι
μέχρι νʼ αλλάξει η μορφή,
να μοιάσει με πιθάρι.
Αχ! καημένη ποίηση,
πώς σε καταντήσαν.
Εσύ, που έντυνες με φωτιά
τη φύση, τους ανθρώπους…
Τώρα σε χτίζουν λεξικά.
Μαραζωμένοι τοίχοι,
όνειρα και οράματα
μάταιων ανθρώπων.
Νίκος Τσίντρος
Πρωί – πρωί το διάβασα και άνοιξε η καρδιά μου, ώστε κυκλοφορούν και άλλοι ποιητές στην πόλη μας , να είστε καλά.
Ω,κύριε Ρεούση…
Το υπερρεαλιστικό στοιχείο στο μεγαλείο του !!
Κυρία μου
κάτι γραφές σαν τι δική σου ( δεν μιλώ στον πληθυντικό
σε ανθρώπους που εκτιμώ ) με συμβίβασαν με αυτό
το είδος της σκέψης και γραψίματος .
Όταν θα έλθω στη Ξάνθη θα φροντίσω να σε
συναντήσω . Μʼ αρέσει να γνωρίζω Ανθρώπους !!!
μιλ μερσί!
Kύριε Μίχο,αχ την έχω αυτή τη συνείδηση του γεγονότος..(.Μη με μαλώσετε,όμως.)
Με συγκινείτε.
Η Γλυκερία των ονείρων,των εικόνων,των ανατροπών,των απίθανων καισαρικών,των γιατρών, των νοσοκόμων,όλων…Ίπτασαι με κάποιους ανεπαίσθητους κραδασμούς που παραπέμπουν σε προσγείωση…Συνέχισε,όμως, να πετάς γιατί μ’ αρέσει.
Φιλάκια,
Μάρη Βρεττοπούλου
Mου αρέσει η Μαρία Κούρση.(Θυμάμαι το ΔΩΜΑΤΙΟ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ).Και η Βερονίκη Δαλακούρα,ιδίως όταν ασελγούσε φραστικά..Επιτρέψτε μου, όμως,να θεωρώ μάνα μου και πατέρα μου και γιό και κόρη μου τον απόντα Βασίλη Στεριάδη.
Σημερα, διαβαζοντας τα ποιηματα σας, εγινα -για λιγο-καλυτερος ανθρωπος. Συγχαρητηρια!
Για μια στιγμη νομισα οτι ησασταν γιατρος, μεχρι που διαβασα το βιογραφικο σας.
Θα σταματησω να κατεδαφιζω ανεφικτες και υπερβολικες προσδοκιες υστεροφημιας-αλοιμονο- για ιδιωτικη χρηση.
Θ’ αλλαξω χαρακτηρα. Θα γραφω θετικα, με μια γλυκια μελαγχολια,..
Ομως ο μικρος Σουρης μεσα μου, με ωθει να γραφω βλασφημες καρικατουρες σαν κι αυτες.
ΠΟΙΗΤΡΙΑ ΔΥΟ ΑΣΤΕΡΩΝ
Μνήμη του Κ.Καρυωτάκη για την «Μικρή Ασυμφωνία εις Α Μείζον»
”Θέματα που κυριαρχούν στα ποιήματά της είναι η απουσία, η φθορά, η απώλεια, η μοναξιά και ο χρόνος. Χαρακτηριστικά της ποίησής της είναι η προσωποποίηση αφηρημένων εννοιών, η ασυνήθιστη χρήση κοινών λέξεων και η πικρή φιλοπαίγμων διάθεση”.
……………
Κοντά στο τέλος… ματαιόδοξες τιμές
με ποσόστωση: τι ξεφτίλα
όχι για τους ζωντανούς νεκρούς ακαδημαϊκούς ,
αλλά για σε, ποιήτρια δύο αστέρων
ούτε κονιάκ τέτοιο υπάρχει.
Tο 3 νέρωσες με μισή δόση ύδατος
ή το 5 με ποταμούς δακρύων;
………………………………………………….
Η Γώγου υπηρέτρια θα σκουπίσει τα ποιήματα
και θα κρεμάσει σε κάδρα Σελήνη του Φιλύρα,
Ας φρόντιζαν, την Ιθάκη του Αλεξανδρινού
προκηρύξεις και Πρέβεζα του αυτόχειρα
(θάνατος των νοικοκυρών, έρωτας-στιφάδο)
Τίποτα δεν άλλαξε από τότε……
08.07.2010
Γλυκερια ειμουνα σιγουρος οτι θα σε ξαναβρω ,σε εψαχνα απο την εποχη του επικινδυνου ανοιγματος της πορτας…γνησια ,πυκνη ποιηση… Ελα στη Λαρισα ,να τα πουμε…ετοιμαζουμε κατι με τη Λαμπρινη και το θαν Γωγο στις 30 απριλη.
Αγαπημένη Γλυκερία, επιτέλους σε διαβάζουμε!Τι εικόνες !Τι αίσθηση…
Επιτέλους ! Είστε ζωντανή ! Είκοσι χρόνια μετά το συγκλονιστικό σας ντεμπούτο και ενώ παρακολουθούσαμε οικογενειακώς να δημοσιεύονται κείμενά σας σποράδην (στην propaganda του φίλου Γ.Ι.Μ ή στην Οδό Πανός), νιώθαμε να έχετε κλείσει ερμητικά, πρόωρα και ανεξήγητα την πόρτα της ποίησης. Μην χαθείτε ξανά δεσποινίς Μπασδέκη! Οι καιροί ου μενετοί και εμείς που αγαπήσαμε την ποίησή σας στις αρχές της δεκαετίας του ’90 μεγαλώνουμε..
πρέπει πάντα οι κοπέλες να φορούν μια καθαρή κυλότα κι εμείς βέβαια συντηρητικό καθαρό λευκό σώβρακο…το κατάλαβα τότε που έτρεχα με εγκεφαλικό τη μάνα μου μέσα στη βαθιά νύχτα στο Ιπποκράτειο…συγχαρητήρια στο ποιείν για τις τολμηρές συνεργασίες και στην ποιήτρια που τσακίζει κόκαλα
ΑΝ Η ΓΛΥΚΕΡΙΑ ΜΠΑΣΔΕΚΗ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΕΓΓΡΑΦΕΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΟΥ 21ου; ΦΥΣΙΚΑ. ΜΕ 20 ΠΟΙΗΜΑΤΑ; ΜΕ 20 ΠΟΙΗΜΑΤΑ, ΓΙΑΤΙ Ο ΒΑΒΟΥΡΗΣ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥΓΡΑΦΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΟΥΜΕ; ΜΕ ΜΑΤΙΑ POST-ROQUERA, ΕΝΑ ΡΟΚ Ν’ ΡΟΛ ΝΑ ΣΤΡΟΒΙΛΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΡΥΘΜΟΥΣ ΤΟΥ ΓΟΥΝΑΡΗ ΚΙ Ο ΑΤΤΙΚ ΝΑ ΤΗΣ ΚΡΑΤΑΕΙ ΤΟΝ ΙΣΟ, Η ΜΠΑΣΔΕΚΗ, ΜΕ ΚΑΛΟΧΩΝΕΜΕΝΕΣ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΠΙΡΡΟΕΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΓΡΑΦΗ ΤΗΣ, ΦΕΡΝΕΙ ΟΛΗ ΤΗ ΦΡΕΣΚΑΔΑ, ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ ΤΟΥ ΚΕΡΟΥΑΚ, ΤΟΥ ΝΤΕ ΛΙΛΛΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΟΡΜΑΝ ΜΕΪΛΕΡ ΣΤΑ ΚΑΘ’ ΗΜΑΣ, ΥΠΟΣΚΑΠΤΟΝΤΑΣ ΣΑΡΚΑΣΤΙΚΑ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΜΙΚΡΕΣ ΖΩΕΣ, ΜΙΚΡΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΩΝ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΗΤΕΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΜΠΟΡΟΥΝ. Η ΜΠΑΣΔΕΚΗ, ΑΥΤΟΑΝΑΤΡΕΠΟΜΕΝΗ ΜΟΝΙΜΩΣ, ΤΟ ΜΠΟΡΕΙ, ΚΑΘΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΠΛΑ ΤΟΥ ΣΤΟ ΛΑΜΠΡΟΝ ΠΕΔΙΟΝ ΔΟΞΗΣ.
Πάντα το ήξερα ότι είσαι ξεχωριστή ως άνθρωπος και τώρα ανακαλύπτω ότι είσαι και ως ποιήτρια. Χαίρομαι που σε γνώρισα ως καθηγήτρια μου, ως φίλη και τώρα ………………………………………”σε γνωρίζω” μέσα από τις λέξεις.Τα λόγια είναι περιττά.
http://epikrateiatoumidenos.blogspot.gr/2011/06/blog-post.html , με αγάπη απο ένα φάντασμα
Να λοιπόν που επιβεβαιωνόμαστε όλοι εμείς: όταν κάτι αξίζει, αξίζει, αξίζει, και αφήνει παρακαταθήκες,,,καλή συνέχεια Ρωρώ.
Απο που να αρχισει κανεις.Στην περιπρωση σας μια καλη αγωγη θα ηταν ο τι επρεπε.Δεν υπαρχει φως.Παρορμηση και υστερια .Δεν εκτιμω ανθρωπους που εκβιαζουν τη συντροφιοκοτητα και την αγαπη μεσα απο ιδεοψυχαναγκασμους.Η κυρια Καραλη έχει φυγει απο τη ζωη.Δεν υπαρχει τιποτα ποιητικο στην παραδοχη της κρανιακης τρικυμιας που ζειτε.Δεν κερδιζετε απο τον αδυναμο ενισχυοντας την αδυναμια του Πειθοντας τον να μενει εκει στην ψωχωτικη αναγκη να μην απορριφθεις .Ευτυχως παντα υπαρχουν αφελεις για να θαυμασουν το εξαισιο τιποτα που εκφραζετε Οι λατρεις της μη ανατασης. Πλανη και αποπλανηση εν αλλαξ και υποκουλτουρα τυπου b-movies Δεν εχει σημασια ποσα αφιερωματα εχετε παρακολουθησει στις σκοτεινες αιθουσες αποφευγοντας την απορριψη του φωτος.Και η κατινια θελει μαεστρια αλλα η χειραγωγηση αγαπητη μου προυποθετει αδυναμια να αγαπησεις και οτι δεν αγγιζει την αγαπη στο βαθος του εκπορευεται μονο απο την γνωση της αυτολυπησης Χρειαζεται αξιοπρεπεια η ποιηση ενα ειδος αξιοπρεπειας που σας λειπει και ενα ειδος περηφανιας που δεν εχετε γνωρισει ποτε .Δεν πειραζει Υπαρχει πολυς κοσμος που λατρευει το βαθος της ασαφειας Θα βρειτε οπαδους
…θελω να γραψω …
…γραφε λοιπον,γιατι δε γραφεις…
…τι να πω,τι να σου πω ;
…γιατι ; μου τα ‘παν κι αλλοι ;
…μονο για τα τραγουδια να γραψω , που λενε παντα την αληθεια…
…τι ακους ;
…διαβαζω Νικολαιδη που εβλεπες και ξαναβλεπες…
…και τι ακους ;
…τη φωνη σου,στο βιβλιοπωλειο,στην παρουσιαση…χαιρομαι τη χαρα σου,χαιρετω σε…
Γελασμένοι απʼ τις προβλέψεις
οι προσδοκίες σας ταπεινώνουν!
Τα εργαλεία σας απειλούν,
διχως ρίγη από φιλήματα ζεστά,
οι διαθέσεις σας εξοντώνουν.
Ακούγοντας τσιρίδες γραναζιών,
πίσσας φωτιά ρεμβάζοντας,
ποτέ δεν θʼαντικρύσετε τα βλέφαρα της θάλασσας που κλαίνε.
Η τέχνη αποτελεί καταφύγιο ορισμένων. Μιά ερωτική(πολυγαμική)κοινωνία που θα χρησιμοποιούσε τα υλικά αγαθά,αντί να τα εξιδανικεύει λόγω πληκτικής κενότητος! Θα εξωθούσε πάλι σε καταφύγια, ή την ευδαιμονία θα εξέφραζαν υγιής αίσθηση,πνεύμα νηφάλιο με κάλλος που οι πολιτισμένοι αλγολάγνοι δεν διανούνται;