ΓΥΝΑΙΚΑ
I.
Θα γίνω γυναίκα
θα κρύψω το κεντητό πανάκι στην καρδιά
και θʼανέβω στο στήθος σου να μείνω…
Θα γίνω γυναίκα,
θα μιλάω τη γλώσσα των πουλιών
και στη βροχή θα στέλνω σημάδια…
Θα φορώ τις κόκκινες τις κάλτσες
και γονατιστή θα στέκω στʼάστεγα φώτα…
Θαʼμαι γυναίκα
και θα με πονάς.
Θαʼμαι γυναίκα
κι ας με πονάς…
ΙΙ.
Θα γίνεις γυναίκα
Σου είπε
και φώτισε ο χώρος
με πνοές
Θα γίνεις Γυναίκα
και σε σπρώχνει
να κόβεις τις δικές σου
αναπνοές
Θα γίνεις γυναίκα
Θα θες ό,τι θέλω
Και γέλια δικά σου μη ζητάς
Θα γίνεις γυναίκα
Και στο tango μου απάνω
Θα βλέπεις
Τα όνειρά σου
Να χωράς…
III.
Θα γίνω γυναίκα
παιδί δε θα κάνω
Θα αφήσω τα πάντα
μπορώ να πεθάνω…
Δως μου το tango.
ΛΑΘΟΣ ΥΠΟΓΡΑΦΗ
(Απαντά η Γυναίκα που εκθειάζεται στο Μονόγραμμα)
Στο φως,
το όπιό σου βρήκες
και στο σκοτάδι
πάντα με ζητάς.
Στο δρόμο λόγια πεταμένα
εσύ-πάντα για πράξεις μου μιλάς.
Αισθήματα κι αγγίγματα χαμένα
χωρίς τα καλοκαίρια σου, πες μου,
πού θα πας;
Ο κόσμος ίδιος έμεινε
διάλεξες λάθος τρόπο
και ο εφιάλτης σου έγινε
λεπρός στον άλλο τόπο.
Στη δύση, στην ανατολή
έμπλεξες την πυξίδα
κιʼέδωσες λάθος εντολή
κιʼέπεσες στην παγίδα.
Έφυγες…τώρα δε μπορείς μπούσουλα νʼαγοράσεις
είσαι σʼαυτή την περιοχή που κυβερνάνε οι καϋμοί
θες γιατί γέρασες πολύ, θες γιατί ʽφύγαν μερικοί;
τρέξε για να προφτάσεις..
όμορφα λυρικά ποιήματα μιας γυναίκας
που μιλά τη γλώσσα των πουλιών…
και φορά γονατιστή τις κόκκινες κάλτσες του έρωτα…
-ποιήματα δυσεύρετα
Σίγουρα θα είναι νησί ποιητών και τραγουδιστών και θα έχει σχέση με θεές του έρωτα και με το γλυκό κρασί
[…]
να πω την ομορφιά σαν λείπεις
μʼένα τραγούδι της στιγμής,
γυναίκα σκήνωμα της λύπης
δε σε τραγούδησε κανείς.
Διονύσης Καψάλης
Querida Angelica
A usted
Από τότε που άκουσες
το πρώτο μου κλάμα
και μέχρι σε λίγο να θίγω
στα χέρια μʼ έσφιξες
ιμερικά με στροβίλισες
σʼ ένα ατέλειωτο Τango
Η ζωή μου όλη ένα Tango
Το πάθος μου όλο ένα Tango
Ο θάνατος μου μόνο Tango
Τα ποιήματα σου τα εκλαμβάνω
σαν προσευχές . Πάντα τέτοια .
Κάποιοι θα δουν αυτά τα ποιήματα ως άντρες(κοινωνικός ρόλος). Θα δουν αυτό που θέλουν να δουν.Εγώ δεν νομίζω πως αυτά τα ποιήματα είναι λυρικά.Καθόλου.Κυνικότατα είναι.Πιστεύω πως είναι τέτοια και με τη θέληση της ποιήτριας και με αυτή της γυναίκας του ποιήματος.Πρέπει να είναι κανείς βαθιά αλλοτριωμένος για να αγνοήσει αυτό.
και όπως λέει φίλε Κώστα και η ποιήτρια…ΟΜΟΛΟΓΙΑ…ελευθερώσαμε τις τίγρεις στο κορμί μας…αφήνοντας τ’ αηδόνια στο κλουβί…/////….είδες τι κάνει Κώστα το κρασί
Φίλοι Κω-Ρε και Κω-Ρι
Εγώ που αρέσκομαι σε ξανθές και Ολανδέζες
έχω τύχη να συνοινοποτήσω ( sik ) μαζί σου ???
Αφού ζητήσω για μια ακόμα φορά συγνώμη
από την ανάρτηση και τους παρ-επιδημούντες
σʼ αυτόν τον ιστό-τοπο , θεωρώ αναγκαίο
λόγω της ημέρας ( 8 του Μάρτη γαρ ) να
εκφράσω την αγάπη μου και το πιστεύω μου
σε ότι αφορά τον γυναικείο πληθυσμό.
Οκτώ του Μάρτη
Στην Στέλλα Βλαχογιάννη
Αθήνα 8/3/11
Οκτώ του Μάρτη
και είπαν να σου την χαρίσουν
τούτη την μέρα !
Να σου χαρίσουν τι ?
Να σου πληρώσουν τι ?
Να σου ξοφλήσουν τι ?
Τα όνειρα που γκρεμίστηκαν
στον Καιάδα της συνεύρεσης ?
Τα δάκρυα που έχυσες
μετρώντας ευκαιρίες πληρωμένες ??
Την ρετσινιά της πόρνης
γιατί έψαχνες τον έρωτα
χωρίς αναστολές ???
Την αμαρτία
που κατασκεύασαν για σένα
με στόχο να σε κρατούν δέσμια ????
Το άβατο
στο μεγαλείο του φαλλού ?????
Ή τέλος , την ψυχή
που έμεινε μέσα σου
την ώρα που αλύχταγες
γιατί έτσι έπρεπε ?!?!?!
να ευχαριστήσω το τόσο φιλόξενο ποιείν για την ανάρτηση των ποιημάτων, ιδιαίτερα σήμερα καθώς και όλα τα σχόλια και όλους τους ηθικούς αυτουργούς τους..
σας ευχαριστώ πολύ..οι πιερρότοι και τα νευρόσπαστα με συναρπάζουν θεματικά..
καλημέρα κύριε Ρεούση,
σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια. Θα χαρώ να λάβω απάντησή σας.
φιλικά