Συντομογραφίες

Τώρα μιλώ με κωδικούς
και συντομογραφίες
τα λόγια μου για ποντικούς
και για νωπογραφίες

Σκοτώνω λέξεις
σε διαλέξεις άχρηστες και παραινέσεις
και κάθε φόνος
σε ρελαντί στο βίντεο μεγαλοφώνως.

Σκοτώνω ιδέες
στέλνω στα κρεματόρια εμπριμέ σημαίες
κι έχω λαούς στα δόκανα και στην αγχόνη
κι εκείνο το τραγούδι σου που ακόμα με πληγώνει

Τώρα μιλώ για απογραφές
και για γενοκτονία
οι καταστατικές σου αρχές
για τα γηροκομεία

Κουβέντες για τον Μαρξ

Παλιές κουβέντες για τον Μαρξ
Με δύο βότκες κι ένα Σίβας
Φοράς ταγιέρ Αρμάνι σαξ
Και φεύγεις μ΄ένα ύφος ντίβας                                                 

Μιλάς και κάνεις κριτική
Και αναλύσεις για τη βάση
Νομίζεις δείχνεις πειστική
Αλλά θαρρώ πως το’ χεις χάσει

Έχεις μια σκέψη τραβεστί
Σ΄ ένα μυαλό σοσιαλιστή
Όλο ιδέες, μα στην πράξη
Ανήκεις πια στη νέα τάξη

Φοράς το πέντε της Σανέλ
Και ψηλοτάκουνα του Γκούτσι
Κρατάς πανό που κάνει γκελ
Μ’ ένα μυαλό σκέτο κουκούτσι

Συνωμοτείς στα μυστικά
Σ’ όλα τα γένη και τις πτώσεις
Αλλά την «κάνεις» βιαστικά
Για να προλάβεις τις εκπτώσεις

Σαν μπήκα στον Παράδεισο

Σαν μπήκα στον Παράδεισο
Δυο κούκλες αγγελάκια
Μου’ παν το καλωσόρισες
Νε νάζια και γελάκια

Και πήγα και ξαπλώθηκα
Σε μια παλιά καργιόλα
Και από ‘κει ανάσκελα
Έβλεπα όλους κι όλα

Είδα καλούς, είδα κακούς
Κάτι γνωστά λαμόγια
Να κάνουνε τους όσιους
Και μου’ παν κρύβε λόγια
Και πήρα ανάποδες στροφές
Μα πριν αγανακτήσω
Πλήρωσα κάτι άγιους
Και με γυρίσαν πίσω

Πέρασα κι απ΄την κόλαση
Μα η ζέστη ήταν μεγάλη
Κι έψαχνα κάνα διάολο
Στον ίσκιο να με βάλει

Μα πήγαν και με βάλανε
Δίπλα σ’ ένα καζάνι
Κοντά σε κάτι ορθόδοξους
Που’ χανε ραμαζάνι

Ο μολυβένιος στρατιώτης

Μέσα σ’ ένα μαύρο ψάρι
Βρήκαν ένα στρατιώτη
Του’ λειπε ένα ποδάρι
Απ’ τη μάχη του την πρώτη

Το κορμί του μολυβένιο
Κι η καρδιά του δυο κομμάτια
Και νεκρά απ’ όσα είδε
Τα δυο γαλανά του μάτια

Μολυβένιο στρατιωτάκι
Μίλα σ’ ένα πατριωτάκι
Ποιος σου έκανε τη χάρη
Να σε βάλει μες στο ψάρι;

Γύρω από μια πλατεία
Παρελάσεις, φασαρία
Κι ένας άρχοντας σαν διάνος
Με φτερά σαν ινδιάνος

Στην εξέδρα καθισμένος
Ζαλισμένος, μεθυσμένος
Ένα βούρδουλα κρατάει
Το λαό του να χτυπάει

Μολυβένιο στρατιωτάκι
Μίλα σ’ ένα πατριωτάκι
Ποιος σου έκανε τη χάρη
Να σε βάλει μες στο ψάρι;

Τέτοιο πόνο ποιος αντέχει;
Να το στρατιωτάκι τρέχει
Και υψώνει τ΄ άρματά του
Και χτυπά τον άρχοντά του

Μόλις βγει το φεγγαράκι
Ρίχνουνε το στρατιωτάκι
Χειροπόδαρα δεμένο
Μες στο κύμα τ΄ αφρισμένο

Μολυβένιο στρατιωτάκι
Μίλα σ’ ένα πατριωτάκι
Ποιος σου έκανε τη χάρη
Να σε βάλει μες στο ψάρι;

Ερμηνεύουν: Μανώλης Μητσιάς, Γιώτα Νέγκα, Παραγωγή: Γιώργος Μακράκης