ΤΖΟΓΟΣ

Σκέψεις για σένα ραντίζουν τη σκέψη μου.

Σταγόνες μαύρες πέφτουν από την κόψη του ξίφους

Του κεραυνού. Λευκά χαρτιά σκορπίζουν

Μαύρες και κόκκινες διφορούμενες

Κούπες και μπαστούνια. Ο θάνατος με προσπερνά

Κάθε μέρα και ψεκάζει στα μαλλιά μου

Τα ισχυρά του χημικά. Οι χτύποι

Του ρολογιού αλλάζουν φωνή και προφέρουν τʼ όνομα σου.

Τι έδεσμα είναι η ζωή, με το

Σπασμένο της ποτήρι και τα ξινά σταφύλια.

Τα στήθη σου έρχονται στο μυαλό μου

Που μυρίζουν αμυγδαλωτά.

ΑΛΗΘΕΙΕΣ

Στην εγκυκλοπαίδεια

Υπάρχουν αλήθειες που δεν μπορείς να βελτιώσεις.

Όπως: «Η κλειτορίδα συναντάται

Σε όλα τα θηλαστικά. Σε μερικές περιπτώσεις, όπως

Στην θηλυκή ύαινα, είναι πολύ

Μεγάλη».

ΓΩΝΙΑ ΣΤΕΗΤ ΚΑΙ 32ΗΣ ΟΔΟΥ, ΜΠΛΟΥΖ ΤΟΥ ΚΡΥΟΥ ΠΡΩΙΝΟΥ

Ένα κορίτσι με σκισμένο φανελάκι

Κλαίει πλάι σʼ ένα βρόμικο παράθυρο.

Στον δρόμο σαγόνια που άρπαξαν γροθιές.

Μια γάτα είναι άρρωστη στο ρείθρο.

Σκύλοι γαβγίζουν σε νυχτόβια σοκάκια.

Τίποτα δε συγκρίνεται με τη θλίψη

Των τζουκμπόξ το ξημέρωμα.

Μόρτισσες γυρίζουν στο σπίτι.

Πουτάνες τρώνε κινέζικους μεζέδες.

Νταβατζήδες τρώνε καυτερές μακαρονάδες.

Νυσταγμένοι ατζαμήδες, μπέικον με αυγά.

Ξημέρωμα του μόχθου, ξημέρωμα της ζωής.

Οι άγρυπνοι θόρυβοι

Των αρχαίων θυσιών.

Ο άνεμος φέρνει χιόνι στον ακάλυπτο δρόμο

Πριν απʼ το πρώτο τρόλεϊ.

Οι εραστές ανάβουν τσιγάρα,

Και χωρίζουν με φλογισμένα μάτια,

Και χάνονται βιαστικά μέσα στο φως της μέρας.

ΤΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΑΘΗΣΗΣ

Είμαι ένας άντρας χωρίς φιλοδοξίες,

Και με λίγους φίλους, εντελώς ανίκανος

Να φτιάξω μια ζωή, γερνώντας,

Φυγάς από ένα δίκαιο πεπρωμένο.

Έρημος, κακοντυμένος, τι πειράζει;

Τα μεσάνυχτα γίνομαι μια κανάτα

Με ζεστό λευκό κρασί και καρδαμόσπορους.

Με μια σκισμένη γκρι ρόμπα

Κι ένα παλιό μπερέ,

Κάθομαι στο κρύο γράφοντας ποιήματα,

Σχεδιάζοντας γυμνά στα στραβά περιθώρια,

Συνουσιαζόμενος με δεκαεξάχρονες

Νυμφομανείς της φαντασίας μου.

ΒΕΝΖΙΝΗ Η ΝΟΒΟΚΑΪΝΗ

Κάθομαι εδώ, διαβάζοντας τα Στωικά

Λατινικά του Τάκιτου.

Ο Τιβέριος βυθίζεται σε γεροντική

Κατάθλιψη, όπως ο Αινείας βυθίστηκε

Στο καπνισμένο λαρύγγι του Άδη,

Και η πεζολογία λάμπει σαν δίσκος

Οδοντιατρικών εργαλείων.

Ο Πρόεδρος γεμάτος καταφρόνια

Βαθιά μες στην ιδιωτική του κατακόμβη

Ετοιμάζεται να τραβήξει τη σκανδάλη.

Οι σύμβουλοι του ετοιμάζουν λόγους.

Σε δέκα χρόνια η τέχνη της επικοινωνίας

Θα ʽναι πιο περιορισμένη.

Ο τροχός, ο μοχλός, η κλήση,

Ίσως να επιζήσουν, ίσως και το

Αλφάβητο. Προς το παρόν

Η Πρωτοπορία

Της διανόησης ανησυχεί

Για τη σχέση ανάμεσα στην Συσσώρευση

Του Κεφαλαίου και τη Συστηματική

Διατάραξη των Αισθήσεων,

Και το Δικαίωμα στην ομοφυλοφιλία.

από Σωτήρης Παστάκας
9 Comments