Χρήστος Τουμανίδης
Φίλε Μιλιανώβ
σ’ έφερε η άνοιξη.
Και η ποίηση.
Ένας ο δρόμος:
Ανοιγμένα σύνορα.
Κοινά τραγούδια.
Τι παράξενο!
Αυτό που σκέφτηκες εσύ –
στο ποίημά μου!
Ο Μαύρος Δρίνος.
Τα τραγούδια της γης σου,
μέσ’ στο σπίτι μου –
Εκεί στις Πρέσπες
Στης ποίησης τα νερά.
Θα πιούμε καφέ –
Το δέντρο μας δες –
τα κλαδιά του, σε σένα.
Οι καρποί κοινοί!
Χαμογελώντας
μπροστά στον Καζαντζάκη.
Όρκο δώσαμε.
Milianov Kallupi
Είκοσι χαϊκού
για τον φίλο μου,
Χρήστο Τουμανίδη.
Λουλούδια γύρω απ’ τον Καζαντζάκη.
Εμείς τα μεταφράζαμε σε λέξεις
και χαμόγελα.
Μου μιλάς με τη γλώσσα του Καβάφη,
του Σεφέρη, του Ελύτη, του Ρίτσου…
Ατέλειωτος αυτός ο ποιητικός ουρανός!
Διαφορετικές θάλασσες,
οι ίδιοι γλάροι κρώζουν
στις ακτές της αγάπης.
Πέρα από το λεωφορείο
κοιτάζουμε και οι δυο
το πλήθος των περιστεριών στον αέρα.
Λευκή αθηναϊκή νύχτα.
Άραγε αυτός ο τεράστιος ουρανός με τα αστέρια
είναι το λιβάδι της ποίησης;
Φίλε, αύριο
θ’ ανασάνεις καινούργια μέρα,
χωρίς την απουσία μας.
Τα χαϊκού της αιώνιας φιλίας (απόσπασμα από τον πρόλογο)
Είναι μια όμορφη στιγμή να κρατάς στα χέρια σου ένα βιβλίο με χαϊκού στο οποίο κυριαρχεί το μοτίβο της αληθινής φιλίας, που ταυτόχρονα συνοδεύεται από πολλά μηνύματα δυο γνωστών ποιητών, ενός Έλληνα και ενός Αλβανού, που καλλιεργούν με ιδιαίτερη επιτυχία αυτό το ποιητικό είδος. Ο Μιλιανώβ Καλλούπι το ορίζει έτσι:
Οι δυο σ’ ένα δρομάκι
πάνω μας φωτοστέφανο.
Το βουνό Παρνασσός
Οι δυο αυτοί ποιητές συνδέονται με ιδέες φωτεινές και με το όραμα της παντοτινής φιλίας, τόσο ανάμεσα στους ίδιους τους ποιητές όσο και ανάμεσα στους λαούς, που αυτοί εκπροσωπούν μέσω της τέχνης τους. Η φιλία είναι ένα θέμα που ταιριάζει πολύ σε αυτό το ιαπωνικής προέλευσης ποιητικό είδος, το χαϊκού.(…)
Ahmet Mehmeti
Σχόλιο:Γιώργος Πρίμπας
Η παρούσα ποιητική συλλογή «Η γέφυρα των στίχων» των: Χρήστου Τουμανίδη και Milianov Kallupi, δεν είναι απλώς μια ποιητική συλλογή την οποία αποφάσισαν να εκδώσουν από κοινού δυο φίλοι, καταξιωμένοι ποιητές και λάτρεις της ποίησης χαϊκού, αλλά η ιστορική καταγραφή των ποιημάτων/ντοκουμέντων της γέννησης της φιλίας, ανάμεσα στους δυο δημιουργούς, μέσα από τη διαδικτυακή τους επικοινωνία, όπως αυτή άρχισε να εξελίσσεται πριν από πέντε περίπου χρόνια.
Αν και κάθε χαϊκού νοείται απαλλαγμένο από συναισθηματικές φορτίσεις (κάτι όμως που αν συνέβαινε εδώ, το όλο εγχείρημα θα έμενε στο επίπεδο μιας τυπικής ποιητικής συλλογής χαϊκού δυο δημιουργών) και υποχρεούται να είναι ένα αυτάρκες ποίημα (ο κανόνας αυτός τηρείται σχολαστικά), εν τούτοις η συλλογή αυτή μπορεί να νοηθεί μόνο συνολικά ως ένα ολοκληρωμένο αυτοτελές έργο, τρανή απόδειξη της χρησιμότητας της τέχνης και της ποίησης, ειδικότερα, στην προσέγγιση των (δυο) (γειτονικών) λαών, αποτελούμενο από 17+1 και 20+1 ποιήματα χαϊκού των Χρήστου Τουμανίδη και Milianov Kallupi, αντίστοιχα.
Το έργο είναι δίγλωσσο (τα χαϊκού και των δυο ποιητών μεταφράστηκαν από τον πατέρα Ιωάννη Γκίτσα), προλογίζεται από το Γραμματέα της Αλβανικής Λέσχης Χαϊκού κ. Ahmet Mehmeti (η μετάφραση στα ελληνικά από τον κ. Bardhul Toda) και εκδίδεται από τον Ελληνικό Κύκλο Χαϊκού.











Ένας ο δρόμος:
Ανοιγμένα σύνορα.
Κοινά τραγούδια.
..από τη Γκράβα ως την Κακκαβιά,
η χρησιμότητα της τέχνης και της ποίησης
σωστά κύριε Πρίμπα εκτινάσσεται,
πηγάζοντας απ’ όπου της πρέπει.
Απ’ το Ανθρώπινο.
καλημέρα σας
Είναι σημαντική η πρωτοβουλία αυτή των δύο καλών ποιητών. Μέσα στην παγερή των βαλκάνιων πολιτισμών υπονόμευση.
Y.Γ.1. Αν υποδεκτούμε και την υπέρβασή της, ακόμη καλύτερα!
Υ.Γ2 Στων ημέρων το γιορταστικό πνεύμα, αντιγράφω από τα
αδημοσίευτα του φίλου ανατροπέα των χάι-κου Θ.Κ.:
2
Φύλλα τσαγιού
πάνω στα χείλη σου:
Τα δαγκώνω
Αφιερωμένα με αγάπη
24.
Ουρά παγονιού
σε πισινό μαιμους
τούτος ο κόσμος
(Γιώργης Παυλόπουλος,33 Χάικου)
ΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΣΟΠΟΥΛΕΙΟ
Απ’ το κρασί τούτες τις μέρες είμαι ζαλισμένος.
Δεν πίνω για να θρέψω την ψυχή μου και το σώμα/
όταν πιωμένους βλέπω τους ανθρώπους όλους,
ξεμέθυστος πως να βαστάξω να ‘μαι μόνος;
Γουάνγκ Σί (590-644)
Δεν είναι χάικου άλλα μ’ αρέσει