Γεννητικό άγγελμα

*

στους εμφανείς

(1.Απʼ την πρώτη στιγμή, το φως είναι ανυπόφορα εκτυφλωτικό. Σταδιακά και αισθητά, χαμηλώνει, μέχρι που τα τελευταία λόγια λέγονται σε απόλυτο σκοτάδι.

2.Σε όλη την διάρκεια, ακούγεται το ίδιο κείμενο ανάποδα, απʼ την ίδια ή από μία άλλη φωνή – ανάποδα : όπως μία εγγραφή όταν γυρίζουμε την μαγνητοταινία της απʼ το τέλος προς την αρχή – χωρίς αυτό να παρεμποδίζει καθόλου ή να επικαλύπτει σε καμία στιγμή την πρώτη φωνή, ωστόσο να ακούγεται ευκρινώς και, με κάποιον τρόπο που πρέπει να βρεθεί, να γίνεται πολύ εύκολα και γρήγορα αντιληπτό απʼ τους θεατές ότι πρόκειται για το ίδιο κείμενο).

 

Κρυστάλλινα ρόδα
από αίμα παρθένας

Κινήσεις ασυγκράτητες κοφτές
όπως βγαίνουν και πετιούνται όπου νάναι
μʼ αδιαφορία περιφρόνηση εκνευρισμό θυμό
σαν για να μη φορεθούν ποτέ ξανά
περιττά και άχρηστα στα σκουπίδια στον αγύριστο
σαν εξοργιστικά εμπόδια απαγορευτικά καλύμματα
τα ρούχα τρελαμένων εραστών που επείγονται
να φανερώσουν ολόγυμνα τα σώματά τους
και να παρθούν ο ένας απʼ τον άλλον
μέσα στην άσκεπτη συναρπαγή τους
Ετσι ακριβώς κινείται τώρα πια ο κόσμος

Κρυστάλλινα ρόδα
από αίμα παρθένας

Γυρίζω απʼ το τέρμα
Έφτασα εκεί και από εκεί γυρίζω
Έφτασα σε όλα και τα είδα όλα
Γύρισα από εκεί όπου έφτασα σε όλα και τα είδα όλα
Έρχομαι από εκεί όπου τελείωσαν όλα γιατί τα είδα όλα
Από εκεί όπου όλα τελείωσαν και όλα ξεκινούν
Αυτό είναι το τέρμα
Η αρχή για αρχή
Έφτασα στο τέρμα και γυρίζω απʼ το τέρμα
για να ξεκινήσω απʼ το τέρμα

Κρυστάλλινα ρόδα πορφυρά
από χυμένο αίμα παρθένας

Θα σας πω
Είμαι αυτή που λέει
Όχι για το τέρμα
Με το τέρμα τελείωσαν όλα
Όσα έγιναν και όσα ήταν να ειπωθούν έγιναν και ειπώθηκαν
Για το ξεκίνημα ναι
γιʼ αυτό θα σας πω
Απʼ την αρχή
Αν και όλα μετά το τέρμα είναι αρχή
Όλα μετά το τέρμα αρχίζουν
Αυτό είναι το τέρμα
Αρχή
Ήταν καιρός
Έπρεπε να γίνει αυτό που δεν είχε γίνει πριν
Τώρα είμαστε μετά απʼ το πριν
Τώρα είμαστε στο τώρα
Ήταν καιρός
Το τώρα θα είναι από τώρα διαρκώς τώρα
Η κάθε στιγμή
η στιγμή τής κάθε στιγμής θα είναι στιγμή τώρα
Τώρα ξανά και ξανά

Κρυστάλλινα ρόδα άλικα
από χυμένο αίμα παρθένας

Μισώ το πριν όλο το πριν
Το πριν είναι γεμάτο από κενά
καθυστερήσεις εκκρεμότητες κι απαγορεύσεις
γεμάτο από ρήγματα και χάσματα και απορρίψεις
γεμάτο από ασυνέπειες γεμάτο από δισταγμούς αρνήσεις
αναβολές και ατολμίες φοβίες ματαιώσεις αντιρρήσεις μεταθέσεις
είναι γεμάτο από διακοπές και προσβολές κι ελλείψεις
Το πριν είναι γεμάτο μόνον από πριν
Το πριν είναι μόνο πριν
Τώρα πια ούτε εγώ ούτε κανείς είναι στο πριν
Ούτε εγώ ούτε κανείς είναι ό ίδιος πια
και τίποτε δεν είναι πια το ίδιο
Τίποτε πια το ίδιο και τίποτε πια στο πριν
Πρώτος ο κόσμος δεν είναι πια στο πριν
Πρώτος ο κόσμος δεν είναι πια ο ίδιος
Εμείς αλλάξαμε
Εμείς Κασσάνδρα και Απόλλων
Μαζί αλλάξαμε
Απόλλων
Ω Απόλλων
Ω αυτός που δεν είναι πια εκείνος που θέλει εκείνο που δεν παίρνει
Ω αυτός που είναι πια εκείνος που πήρε εκείνο που ήθελε
Εμένα ήθελε
Πόσο με ήθελε
Ήμουν αυτή που ήθελε και ήμουν αυτή που δεν του έδινε εκείνο που ήθελε
Ο Απόλλων ήθελε την Κασσάνδρα που δεν τού έδινε την Κασσάνδρα
Δεν είμαι πια εκείνη η Κασσάνδρα
Είμαι αυτή που έδωσε στον Απόλλωνα εκείνο που ήθελε
Εμένα τού έδωσα
Τού έδωσα την Κασσάνδρα

Κρυστάλλινα ρόδα πορφυρά
από χυμένο αίμα παρθένας

Πόσο με ήθελε
Πόσο την ήθελε ο Απόλλων πόσο ήθελε την Κασσάνδρα
Αυτός μʼ έκανε αυτό που είμαι τώρα
Μʼ έκανε επειδή με πήρε
Είμαι η τώρα Κασσάνδρα η αυτή που την πήρε ο Απόλλων
Αν δεν ήταν εκείνος δεν θα ήμουν εγώ
Είμαι επειδή με ήθελε εκείνος και επειδή με έδωσα σʼ εκείνον
Είμαι η αυτή είμαι η τώρα είμαι η δοσμένη και η παρμένη
Πριν ήμουν εκείνη που έλεγε όχι
Δεν ξέρω τι μʼ έκανε να το λέω
Το μόνο που ξέρω είναι ότι ήμουν ένα όχι
Δεν είχα ακόμη καταλάβει
Εγώ που καταλάβαινα πρώτη πριν από όλους
δεν είχα καταλάβει και μάλιστα το πρώτο
αυτό που είναι πρώτο
αυτό που χωρίς αυτό δεν έρχεται τίποτε μετά
Αυτό που είναι πάντα πρώτο και πρέπει όλοι να το καταλαβαίνουν πρώτο
Πώς έγινε και το κατάλαβα
Ούτε αυτό ξέρω
Ίσως γιατί είχα φτάσει στο τέρμα
Ίσως γιατί τα είχα δει όλα εκεί
Ίσως γιατί δεν είχα άλλα να δω εκεί
Ίσως γιατί εκεί δεν έμενε τίποτε άλλο να γίνει αφού είχαν γίνει όλα εκεί
Ίσως γιατί είχε τελειώσει πια όλο το πριν
Ίσως γιατί πριν ήμουν στο πριν
Ίσως γιατί πριν ήμουν το πριν
Ναι αυτός πρέπει να είναι ο λόγος
Έλεγα όχι επειδή ήμουν ακόμη στο πριν
Το πριν δεν μʼ άφηνε να πω ναι
Το πριν ήταν μόνον όχι
Γιʼ αυτό έφτασε στο τέρμα το πριν
Το όχι έφτασε στο τέρμα
Το όχι τού πριν ήταν πια για το τέρμα και έφτασε εκεί
Το τέρμα είναι τέρμα και τίποτʼ άλλο από τέρμα
Αυτό που ήταν τέρμα και τίποτʼ άλλο από τέρμα
αυτό ήταν ο λόγος
ήταν ο άγγελος
αρχάγγελος
ευάγγελος
Εκεί ακριβώς εκεί εγώ που δεν είχα καταλάβει
εκεί ακριβώς εκεί κατάλαβα
Πάνω ακριβώς στο σημείο όπου ήταν να τελειώσει το πριν
Πάνω στο σημείο ακριβώς όπου το τέρμα θα ήταν μόνο τέρμα
Ως τότε έλεγα μόνον όχι
Γιʼ αυτό το όχι με καταράστηκε
Πόσο δίκιο είχε
Ποθούσε την Κασσάνδρα ο Απόλλων
πόσο την ποθούσε κι εγώ δεν σού την έδινα
Είχα υποσχεθεί θα σού την δώσω
Σού το υποσχέθηκα
Δεν το τήρησα
Μού έδωσες το δώρο για να σου δώσω εκείνο που ποθούσες
σού το υποσχέθηκα
Υποσχέθηκα να σου το δώσω αλλά δεν σού το έδωσα
Τον εξαπάτησα
Ναι σε εξαπάτησα και τον απογοήτευσα
Και σε πλήγωσα ναι τον ταπείνωσα
Αυτό έγινε
Πόσο δίκιο είχες
Ποτέ
ποτέ δεν πρέπει ποτέ να γίνεται ποτέ αυτό ποτέ
Όποιος ποθεί πρέπει να παίρνει
Ποτέ να μην αρνείστε σʼ εκείνον που ποθεί εκείνο που ποθεί
Αυτός να είναι πλέον ο προορισμός τού πόθου
Ποτέ να μην αρνείστε σʼ εκείνον που ποθεί εκείνο που ποθεί
Όποιος ποθεί έχει δικαίωμα και δικαιοδοσία σʼ εκείνο που ποθεί
Ο κόσμος πριν ήταν αυτός όπου εκείνος που ποθούσε δεν έπαιρνε εκείνο που ποθούσε
Όχι πια όχι
Όποιος ποθεί ό,τι κι αν ποθεί
στον τώρα κόσμο τώρα το παίρνει
Ο κόσμος τώρα είναι ο κόσμος όπου τώρα εκείνος που ποθεί παίρνει ό,τι ποθεί
Ό,τι κι αν είναι αυτό
Αυτός είναι τώρα ο κόσμος
Δείτε τον
Δείτε τον κόσμο όπως είναι τώρα
Αυτό που βλέπετε έγινε ο κόσμος μετά απʼ το ναι που είπα στον Απόλλωνα
Ω άνθρωποι αυτού τού κόσμου ακούστε τι σας λέω ακούστε το
ακούστε το καλά
είναι το καλό
το πρώτο καλό
αυτό που πρέπει να το ξέρουν πρώτο
να το καταλαβαίνουν πρώτο όλοι
Όποιος άνθρωπος ποθεί όποιον άνθρωπο
τώρα τον έχει
Έτσι είναι τώρα ο κόσμος
Όχι θα είναι
Όχι
Είναι
Πριν δεν ήταν
Ο τώρα κόσμος είναι τώρα ο κόσμος τού ναι
Ο πριν ήταν τού όχι
Ω άνθρωποι τού ναι ακούστε με ακούστε την Κασσάνδρα
τώρα λέει το καλό
Την νέα Κασσάνδρα
αυτήν που είπε ναι
Ω άνθρωποι τού τώρα να είστε άνθρωποι τού ναι
Όλοι με όλους ναι

Κρυστάλλινα ρόδα
απʼ το αίμα παρθένας

Εγώ η γυναίκα
εκείνος ο άντρας
Ο άντρας που θέλει την γυναίκα και δεν την παίρνει
Η γυναίκα που την θέλει ο άντρας κι αυτή δεν τού την δίνει
Το πιο τρομερό είναι αυτό
Το πιο τρομερό είναι ο εχθρικός τού πόθου
ο όλεθρός του
ο σπαραγμός του
ο πνιγμός ο πόνος του
Με τιμώρησες
Τότε με τιμώρησε
Πόσο δίκιο είχες
Όταν είπα το όχι
Όταν σού το είπα ξανά και ξανά
Ήταν θεός αλλά ούτε θεός δεν μπορεί αυτό το όχι να το κάνει ναι
αν αυτός που πρέπει να πει το ναι λέει και ξαναλέει το όχι
Μπορεί να τιμωρήσει να εκδικηθεί
να δώσει έτσι στον πόθο του ένα πικρό αντάλλαγμα
μια θλιβερή ανταπόδοση
Με καταράστηκε
Αυτό ήταν το αντάλλαγμα
Η ανταπόδοση στον πονεμένο πόθο του ήταν η κατάρα
Με καταράστηκες το δώρο σου να φέρνει μόνο ατέλειωτο πόνο
ατέλειωτη στέρηση
Να λέω την αλήθεια αλλά κανείς να μην την πιστεύει
Για το δεν και το όχι που σού έλεγα ξανά και ξανά
Επειδή έκανα τον πόθο σου να πονέσει
επειδή τον έκανα να στερηθεί να τρελαθεί απʼ την στέρηση
να χάσει εκείνο που έκανε πόθο τον πόθο σου
Γιʼ αυτό
Κι αυτό κράτησε πολύ
Κράτησε όσο κράτησε το πριν
Κράτησε μέχρι που το πριν έφτασε στο τέρμα
μέχρι που όλα τα πριν έφτασαν στο τέρμα
Γιʼ αυτό έφτασαν στο τέρμα
Κι εγώ μαζί τους
Φτάσαμε στο τέρμα
Επειδή ήμασταν όλοι πριν
ήμασταν όλοι δεν και όχι
Δεν είχε γίνει εκείνο που έπρεπε να γίνει
Όχι ακόμη

Κρυστάλλινά ρόδα πορφυρά
από χυμένο αίμα παρθένας

Όσο κρατούσε το δεν
όσο κρατούσε το όχι
όσο κρατούσε το πριν
θα ήμασταν στο πριν
Αυτό που έπρεπε να γίνει δεν γινόταν επειδή ο κόσμος ήταν κόσμος τού δεν και τού όχι
Ο κόσμος ήταν σε λάθος
Ναι ο κόσμος ήταν λάθος
Ναι ο κόσμος πριν ήταν καταστροφή
Η δική μας
Ο κόσμος πριν δεν ήταν αναγκαίος
Γιʼ αυτό ήταν η καταστροφή μας
Στον κόσμο πριν η ανάγκη δεν είχε βρεί την ανταπόκρισή της
Κόσμος άσοφος
Το πλήρες ήταν πια κενό και το κενό μόνο κενό
Όλες οι γραμμές όλες είχαν μία κατεύθυνση κι αυτή ήταν ανάποδη
Επειδή έστω και μία γυναίκα έλεγε όχι σʼ έναν άντρα
Επειδή έστω κι ένας άντρας άκουγε το όχι μιας γυναίκας
Επειδή πόθος και όχι μόνον ένας
έστω κι ένας πόθος έμενε απωθημένος
Απόλλων ω Απόλλων
Ένας ερωτευμένος άντρας
Τότε μόνο το γνώρισα αυτό
Το ήξερα αλλά δεν το γνώριζα
Το γνώρισα όταν σού είπα το ναι
Το ναι στον άντρα είναι η γνώση τού άντρα
Ο άντρας που ποθεί είναι η γνώση
Η γέννηση τού πόθου ιδού η γνώση
Γνώση γεννητική
Δεν υπάρχει γνώση πέρʼ απʼ αυτήν
Η γνώση τού άντρα που ποθεί είναι όλη η γνώση
Γιατί ο πόθος τού άντρα είναι ιερός
Και ό,τι είναι ιερό είναι πόθος
Και ό,τι είναι πόθος είναι ιερό
Όλος ο άντρας είναι ιερός όταν ποθεί
Δεν υπάρχει τίποτε πιο ιερό δεν υπάρχει από έναν άντρα που ποθεί
Και κανείς δεν ποθούσε όπως ο Απόλλων κανείς
Αυτός που ήταν η απώλειά μου
έγινε η ωφέλειά μου
Και όχι μόνον η δική μου
Σου είπα ναι
Είπα ναι στον πόθο τού άντρα
Είπα ναι σʼ αυτό που γίνεται ο άντρας όταν ποθεί
Ναι σʼ αυτό που δεν ήξερα και το γνώρισα μόλις είπα το ναι
Δεν υπάρχει
τώρα το λέω
τίποτε ωραιότερο από άντρα που ποθεί
Σʼ αυτό το ωραιότερο δόθηκα
Και το ωραιότερο μού δόθηκε κι αυτό ολόκληρο
Γιατί δεν υπάρχει τίποτε ωραιότερο απʼ την γυναίκα που δίνει στον άντρα που ποθεί
απʼ την γυναίκα που ποθεί τον άντρα και που παίρνει τον άντρα που ποθεί
Εκεί ακριβώς άλλαξε ο κόσμος
Μόλις πέρασε η Κασσάνδρα απʼ το δεν και το όχι στο ναι
Όταν η Κασσάνδρα κέρδισε τον άντρα
Όταν η Κασσάνδρα έδεσε τον άντρα και δέθηκε απʼ τον άνδρα
Δόθηκε στον άντρα και πάρθηκε απʼ τον άντρα
Τον γεύτηκε ανοίχτηκε στον άντρα
χάθηκε στον άντρα και βρήκε την Κασσάνδρα
εκείνην που ήξερε αλλά δεν το γνώριζε
εκείνην που ήθελε αλλά δεν το έλεγε
εκείνην που ήξερε τι είναι ο άντρας όταν ποθεί
και δεν τολμούσε επειδή φοβόταν να γνωρίσει
Ήξερε τι είναι ο πόθος τού άντρα αλλά δεν έδινε στον πόθο του
Ήξερε ότι ο πόθος τού άντρα είναι όλα κι ότι το δεν στον πόθο του είναι το τίποτε
Όταν αρνείσαι τον πόθο τού άντρα αρνείσαι τα πάντα
μένεις στο τίποτε και είσαι τίποτε
Αυτός ήταν ο κόσμος πριν
Ο κόσμος τού τίποτε
Όσα κι αν ήξερα εγώ η Κασσάνδρα πριν
δεν γνώριζα τίποτε
Όσα κι αν έλεγα εγώ η Κασσάνδρα πριν
δεν έλεγα τίποτε
Και έκαναν καλά που δεν με πίστευαν
έστω κι αν όσα έλεγα ήσαν αλήθεια
Τώρα όχι
Να με πιστέψουν τώρα που γνωρίζω και λέω
αυτό που γνωρίζω και λέω τώρα
Τότε δεν ήμουν γυναίκα
Τότε δεν ήμουν άνθρωπος
Τώρα πιστέψτε με τώρα που είμαι γυναίκα και άνθρωπος
Τότε ήμουν απόρριψη και εγκράτεια
Δεν άφηνα τον άντρα νʼ αγγίξει την γυναίκα
Τώρα είμαι αυτό που μʼ έκαναν η αποδοχή και η υποδοχή
Η γυναίκα είναι υποδοχή κι ο άντρας είναι η δόξα τής γυναίκας
Και δεν έγινε ο άντρας απʼ την γυναίκα ούτε η γυναίκα απʼ τον άντρα
αλλά ο ένας απʼ τον άλλον και για τον άλλον
Όσα κι αν δίνει η γυναίκα τα δίνει μόνο για να υποδεχτεί
Δίνει η γυναίκα επειδή η γυναίκα παίρνει
Κι όταν δεν παίρνει η γυναίκα δεν έχει τίποτε να δώσει
Η γυναίκα είναι αποδοχή κι όταν αρνείται
τον εαυτό της αρνείται
Τώρα τα πήρα όλα
Πήρα όλον τον Απόλλωνα
Αυτή είναι η δόξα μου
Και όσα μού έδωσε ο Απόλλων τα πήρε όλα πίσω από μένα
Αυτή είναι η δόξα σου
Όλα εκείνα που ήθελες
όλα τα πήρες όλα από μένα
Κι αφού τα πήρες
το τέρμα έγινε τέρμα
έφτασε το τέρμα στο τέρμα του
Ένα τώρα ανέτειλε
Ο Απόλλων είναι το τώρα που ανέτειλε
Εσύ ανατέλλων Απόλλων
Μαζί με όσα πήρε
πήρε και όλο το πριν
Η χαρά τού πόθου του
η χαρά για την χαρά τού πόθου του τον έκανε κι αυτόν αληθινό
Η θεία σάρκα του έγινε από θεία τρυφερή και δυνατή
έγινε από θεία μόνο σάρκα αληθινή
Αυτή μʼ έκανε γυναίκα κι αυτόν άντρα
Ο Απόλλων έγινε Κασσάνδρας
Ο άντρας και η γυναίκα σάρκα και μόνο
Η σάρκα έγινε άντρας και γυναίκα
Ο άντρας και η γυναίκα ενσαρκώθηκαν
Σωματώθηκαν
Το σώμα
Όσες φορές κι αν το δεις
όσο κι αν το γνωρίζεις
όσο κι αν είναι πάντα αυτό που είναι
ποτέ δεν το έχεις δει
ποτέ δεν το γνωρίζεις
ποτέ δεν είναι αυτό που είναι
Είναι το ίδιο
αλλά δεν είναι
Ο πόθος το κάνει να μην είναι ποτέ το ίδιο
το καινουργιώνει
Κάθε φορά το βλέπεις για πρώτη φορά
κάθε φορά για πρώτη φορά το γνωρίζεις
κάθε φορά δεν είναι σαν καμία άλλη φορά
πρωτοφανές άγνωστο ανεξερεύνητο ανεξάντλητο
κάθε φορά απʼ την αρχή για να το κατακτήσεις
να το γευτείς να το χαρείς να το χορτάσεις
κάθε φορά απʼ την αρχή
πρωτόπλαστο μοναδικό
δυσαναπλήρωτο και αναντικατάστατο
κάθε φορά πολυπόθητο για πρώτη φορά

Ρόδινα ρόδα κρυστάλλινα
από αίμα παρθένας

Αν μας βλέπατε
Τι σοβαρότητα στο βλέμμα τους
Τι σοβαρότητα στα χάδια τους
Τι ακρίβεια στα χάδια τους
στα χέρια στους χειρισμούς τους
Τι σοβαρότητα στους χειρισμούς τους
Τι ανωτερότητα στο βλέμμα τους
Τι δοτικότητα στο βλέμμα τους
Τι γνώση στο βλέμμα τους
Τι γνώση στα χέρια στους χειρισμούς τους
Να αφεθείς
αυτό μόνο να θες
να αφεθείς σʼ αυτόν που ξέρει
σʼ αυτόν που μπορεί
σʼ αυτόν που είναι εκεί για να δώσει το μεγαλύτερο καλό
το πρώτο καλό
Να αφεθείς για το μόνο καλό σου
Γιʼ αυτό που δεν γνώριζες και θα σού το μάθαινε μόνον εκείνος
Το μεγαλύτερο το πρώτο καλό
Να σε ποθεί ο άντρας και να σού δίνεται
κι εσύ να παίρνεις αυτόν που σού δίνεται
Να παίρνεις τον άντρα που σού τα παίρνει όλα
Να τον παίρνεις ξανά και ξανά
και έτσι και αλλιώς και πάλι έτσι και πάλι αλλιώς κι από παντού κι αυτός να είναι μέσα
να σε γεμίζει και να σε γεμίζει
να γίνεται όλος εσύ κι εσύ να βλέπεις σʼ αυτόν το πρόσωπό σου
να βλέπεις στο σώμα του το σώμα σου
Απόλλων και Κασσάνδρα ένα
Τα όργανά μας μαζί
Τα υγρά των οργάνων μας μαζί
Οι ενώσεις των οργάνων μας των υγρών μας
Τα όργανα τής ζωής
Τα όργανα τής χαράς
Τα άγρια όργανα
Τα όργανα τής βίας
Τα βιαστικά όργανα
Τα βίαια και βεβιασμένα
Τα αποκορυφωμένα
Τα πύρινα
Τα ακρογωνιαία
Τα πορφυρωμένα
Το όργανο τού λογχισμού και το όργανο τής εισδοχής
Το όργανο τού ξεχειλισμού και το όργανο τής κατάποσης
Η πλημμυρίδα των οργάνων μας
Το στάξιμο τού σάλιου για την διάνοιξη των πετάλων τής πύλης
Τα υγρά δάχτυλα και οι τρικυμισμένες γλώσσες
Εμφύλιος μέχρι διαμελίσεως
Ερωτικό σφαγείο
Σαρκικό μακελειό
Αλληλοσφαγή και αλληλοφαγή
Νικημένες και νικήτριες και οι δύο στρατιές
Εντέλει δύο ανάσες μία
δύο αιχμές δύο ορμές μία
δύο αντίπαλοι σε πλήρη συμφυλίωση
Σωριασμένοι στο ίδιο αγκομαχητό
Η σγουρή δαντέλα τής Κασσάνδρας
Το βελούδινο μετάξι τού Απόλλωνα
Οι βολές τού Απόλλωνα
Οι εκτινάξεις τής Κασσάνδρας
Οι κάμψεις ανακάμψεις τής Κασσάνδρας
Οι μεγεθύνσεις προεκτάσεις τής Κασσάνδρας
Οι οιμωγές τής Κασσάνδρας
Οι εφαρμογές τού Απόλλωνα
Ο βρυγμός τού Απόλλωνα
Ο αυλός και οι χορδές τού Απόλλωνα
Η υδαρή μεμβράνη τής Κασσάνδρας
Η άλικη δίοδος τής Κασσάνδρας
Το τεντωμένο νεύρο τού Απόλλωνα
Το ιδρωμένο δάσος του
Το αρσενικό χνώτο του
Το θηλαστικό χνώτο της
Τα πέλματά του
Τα δικά της
Ο σταλαγμός του
Ο σπαραγμός της
Η πορφύρωσή του
η εφίδρωσή του
Ο ρυθμός του
Ο δικός της
Οι θηλές του
Οι δικές της
Το δέρμα τους
Η θέρμη τους
Οι ρεύσεις οι συρρεύσεις μας
Άδειος Απόλλων από Απόλλωνα
Γεμάτη από Απόλλωνα Κασσάνδρα
Κασσάνδρα απολλωνισμένη
Έτσι έγινα από ξένη δική του
Έτσι και μόνον έτσι γίνεται δικός ο ξένος
Έτσι και μόνον έτσι δεν υπάρχει ξένος
Έτσι ο ξένος δεν είναι ξένος
Από ξένη φιλόξενη
Φίλη φυλή φιλότης και φιλία
Φίλια και φιλιά
Προσφιλής αλλοδαπή
Αγαπημένη ξένη
Αγαμημένη
Αγάμησέ με σού είπα
Σʼ αγαμώ μού είπες
Μʼ αγαμάς σού έλεγα
Σʼ αγαμώ μού έλεγες
Κι αγαμηθήκαμε
Το γάμμα τής αγάπης έφαγε ολόκληρο το πι
και την έκανε ολόκληρη αγάμη
Ω αγάμη αγάμη
Ω αγάμη μου
αγάμη μου
Αγαμημένη μου
Αγαμημένε μου
Αγάπη και αγάμη ένα μαζί
Αυτό έγινε
Είχα το χάρισμα προφητείας και γνώριζα όλα τα μυστήρια και όλη την γνώση
αλλά δεν είχα αγάμη
γιʼ αυτό δεν ήμουν τίποτε
Μιλούσα τις γλώσσες των θεών
αλλά ήμουν άηχο τύμπανο
γιατί είχα αγάπη χωρίς αγάμη
Τώρα έχω γιατί έχω εσένα
Γιʼ αυτό σε βλέπω πρόσωπο με πρόσωπο
Δεν είσαι αίνιγμα για μένα
γιατί η αγάπη με αγάμη είναι εσύ κι εγώ μαζί
Η αγάπη σώζει όταν είναι αγάμη
γιατί η αγάμη είναι μακρόθυμη ευμενής
δεν είναι ζηλότυπη δεν καυχάται
δεν ασχημονεί δεν ιδιοτελεί
δεν χαίρεται το κακό
χαίρεται την αλήθεια
όλα τα ανέχεται όλα τα πιστεύει
σε όλα ελπίζει όλα τα υπομένει
Η αγάμη δεν θα πάψει ποτέ να υπάρχει
Οι προφητείες θα καταργηθούν
οι γλώσσες θα σιγήσουν
όλη η γνώση θα αφανιστεί
Μόνον η αγάμη είναι η γνώση
και η αγάμη είναι η προφητεία
Χωρίς αγάμη δεν υπάρχει αγάπη
Με την αγάμη έχω πλήρη γνώση
Η αγάμη είναι η γνώση των ανθρώπων
Πίστη ελπίδα αγάμη
Από τα τρία μεγαλύτερη η αγάμη
Γιατί η αγάμη είναι το τέλειο
και το τέλειο είναι τέλεια αποδοχή και τέλεια υποδοχή
Ναι άνθρωποι τού ναι και άνθρωποι τού τώρα
Το λάθος ήταν η άρνηση
Η άρνηση είναι άρνηση τού κέντρου
άρνηση τού ζωτικού δέντρου
άρνηση ζωής
Ο έσχατος εχθρός δεν είναι ο θάνατος
Αυτός δεν είναι εχθρός και δεν χρειάζεται να νικηθεί
γιατί δεν νικιέται
Ο έσχατος εχθρός είναι η άρνηση κι η άρνηση έχει καταργηθεί
Πού είναι άρνηση το κεντρί σου πού είναι άρνηση η νίκη σου
Η άρνηση καταβροχθίστηκε
Έτσι ολόκληρος Απόλλων μπήκε μέσα της
και η Κασσάνδρα κασσανδρώθηκε
Ο κασσανδρισμός μου ήταν πλήρης
Πάλι και πάλι ο γαλαξίας σου μέσα μου πάλι και πάλι μέσα μου
Ξέχειλος εξαντλημένος περιχυμένος Απόλλων
Το λιωμένο το χυμένο χρυσάφι τού Απόλλωνα
Διάχυτος Απόλλων
Ω Απόλλων
Ευγένεια νυχιών
Ευγένεια πελμάτων
Ευγένεια γονάτων
Ευγένεια γλουτών
Ευγένεια σπασμών
Ευγένεια τριχών
Ευγένεια θερμού μυρωδικού ιδρώτα
Ευγένεια παλμών συσπάσεων
Ευγένεια μουγκρητών
Ευγένεια τού ιδρωμένου ιερωμένου κτήνους
Η ολάνθιστη βαλανιδιά
Η βαθύφυλη ορχιδέα
Το παλλόμενο νεύρο
Ο αναμμένος κρίνος
Ο δασώδης ουρανός
Ο καλλιεργητής τής κόρης
Ο καυλομάχος ήλιος
Ο δασύς ξανθός αστερισμός
Ο χαώδης διαπεραστής
Ο διαστέλλων κομήτης
Ο πυρφόρος πυρίκαυστος κομιστής
Ο ακένωτος σιελογόνος
Πώς να μην ουρανιστώ
Πώς να μην αφήσω πίσω όλη την πριν Κασσάνδρα
Πώς να μην φτάσω στο τέρμα να μην το τερματίσω
Το τέρμα έτσι τερματίστηκε
Κι επισφραγίστηκε ο τερματισμός με την αντιστροφή
Όπως ξαπλώθηκε η Κασσάνδρα
αντιστράφηκε κι ο κόσμος
Μιλώ όπως πριν
δεν προφητεύω όμως
Μόνο φητεύω πια
Δεν προλέγω
Για παρόντα λέω
Γιʼ αυτά και μόνο γιʼ αυτά
Το τώρα
αυτό φητεύω
Κι αυτό που φητεύω δεν είναι θα
Αυτό που φυτεύω είναι τώρα
δεν είναι μετά
είναι αυτήν την στιγμή
αυτή η στιγμή
όχι το μέλλον
το παρόν
Και όχι για να γίνει κάποτε κάτι
Αυτήν την ίδια την στιγμή
να γίνεται το κάτι
Ναι να γίνεται την στιγμή που λέγεται
Να είναι μόλις λέγεται και μόλις λέγεται να γίνεται
Και να είναι πιστευτό ότι είναι υπαρκτό
Να είναι πιστευτό επειδή είναι υπαρκτό
Ναι αυτό έλεγα
Όχι αυτό λέω
Λέω
Το λέω τώρα
Και δεν λέω το κακό
Όχι όχι το κακό
Μετά απʼ την ικανοποίηση τού πόθου τού Απόλλωνα αλλά και την δική μου
λέω μονάχα το καλό
Μετά το τέρμα
μετά το πριν
τώρα στο μετά
λέω και γίνεται ό,τι λέω
και ό,τι λέω είναι το καλό που γίνεται
πάντα καλό

Ρόδα κρυστάλλινα
πορφυρά απʼ το αίμα παρθένας

Η συστολή τής Κασσάνδρας και η διαστολή τής Κασσάνδρας
Η πριν συστολή της
Η νυν διαστολή της
Η διεσταλμένη Κασσάνδρα
Κασσάνδρα σε αρχική διαστολή
Απʼ αυτήν ξεκινάει το καλό
Κασσάνδρα ασύστολη κι ατερμάτιστη
Κόσμος ασύστολος κι ατερμάτιστος
Ο κόσμος δεν τελειώνει
Δεν θα τελειώσει ποτέ
Τέρμα στο τέλος
Ούτε αναμονή ούτε προσδοκία
Τίποτε δεν επίκειται
Μόνον ο πόθος
Ο ατερμάτιστος και ασύστολος
Κένωση τού πριν
Κένωση τού τέλους
Ατελεύτητη κένωση τού τέλους και τού πριν
Ο πόθος τα παρατείνει όλα ατέρμονα
Αυτός
ο πόθος είναι η ελπίδα για όλους
Ολοι αδιακρίτως
κύριοι και δούλοι
κλαίοντες και μη κλαίοντες
χαίροντες και μη χαίροντες
έχοντες και μην έχοντες
πρόβατα και ερίφια
όλοι ένα και κανένα
στο σώμα του πόθου
Ω παιδιά τού πόθου
Αυτός το μυστήριο
αυτός η εκκλησία
αυτός το νόημα
αυτός η σοφία
αυτός και το σκάνδαλο
Ζητείστε τον και θα σάς δοθεί
Αυτός τερματίζει το τέρμα

Ρόδα κρυστάλλινα

Το τέρμα ήταν το κακό και μαζί το τέρμα τού κακού
Το πριν ήταν το κακό και μαζί όλο για κακό
Τώρα όχι όχι πια
Τώρα άλλαξαν όλα
Ο,τι γινόταν πριν
δεν θα ξαναγίνεται
Εγώ σάς το λέω
Πιστέψτε με
Πιστέψτε το επειδή σάς το λέω εγώ
Όχι πια προφήτις δεινών
Φήτις καλών
Αυτή είναι τώρα η Κασσάνδρα
Όλο το σπέρμα τού Απόλλωνα έγινε λέξεις και τις λέω εγώ
εγώ που το έχω όλο μέσα μου το σπέρμα σου
Σπέρμα χρυσό
σπέρμα λαμπρό
σπέρμα ηλιακό
σπέρμα εκηβόλο από ζέστη και φως
σπέρμα διαπεραστικό από άντρα που πόθησε με πόνο και πόνεσε από πόθο
και πήρε αυτό που πόθησε με πόνο
Εγώ είμαι αυτό που πήρε
Αυτό σας δίνω τώρα
Σας δίνω λέξεις από σπέρμα
σπέρμα από λέξεις
Λέξεις από πόθο
Πόθος που έγινε λέξεις στο στόμα μου
Πόθος και σπέρμα στην γλώσσα μου
Πόθος και σπέρμα η γλώσσα μου
Η γλώσσα σου στην γλώσσα μου
Ο πόθος τού άντρα
το σπέρμα τού άντρα
η γλώσσα και το σάλιο τού άντρα
το σπέρμα σου
αυτές είναι οι λέξεις μου
Και τώρα δικές σας
Ακούστε με τον πόθο σας
με το σπέρμα σας
Είμαι η Απολλώ Κασσάνδρα
η διάτρητη η γλειμμένη η λειχήν
αυτή που μιλάει με πόθο και σπέρμα
Ακούστε με
Μόνο καλό τώρα
Από τώρα και κάθε τώρα μόνο καλό
Ο χορτασμένος έρωτας τού Απολλώ
Να η καλή είδηση
Ο άγγελος τού ευ
Ο φυλημένος έρωτας τής Κασσάνδρας
Κασσάνδρα καθιερωμένη ερωτογεμής
Κασσάνδρα ερωτοδηωμένη
Αυτή είναι η καλή είδηση
Εγώ η Ασιάτισσα
από Ασιάτισσα γυναίκα
Από Ασιάτισσα τίποτε
Μόνον άνθρωπος
Αυτή είναι η καλή είδηση
Αυτή σκότωσε το τέρμα και το πριν
Είμαι εδώ και ξεκινώ με λέξεις απʼ τις ενωμένες ανάσες Κασσάνδρας και Απόλλωνα
απʼ τις ενωμένες κραυγές Κασσάνδρας και Απόλλωνα
απʼ τις ενωμένες ηδονές τους
Κασσάνδρα η εμβολισμένη
Απόλλων ο διαπερατής
Όλος ο πορφυρός υγρός κρίνος σου μέσα μου
Το γόνιμο γάλα σου
Το γαμικό υνί σου
Κασσάνδρα η γονιμωμένη
Κασσάνδρα η ευφορεύουσα
Το γα και πάλι γα και γα
Λέξεις από γα
Λέξεις από γάμο
Γαμήλιες λέξεις συσσωματωμένες
Η απόλυτη διάνοιξη τής γυναίκας
η απόλυτη άνοιξή της
η σύσσωμη άνθισή της
Ολόκληρη να είμαι στα χέρια σου στα χείλη σου
στην δύναμή σου
στην φρενιασμένη ανάγκη σου για μένα που από θεό σʼ έκανε άνθρωπο
Είμαι το σώμα σου Απόλλωνα
Ο άνθρωπος Απόλλων
ο θεάνθρωπος
Αυτόν μίλησα
Η γλώσσα σου έγινε γλώσσα μου
Λέξεις δικές μου πια απʼ τα χέρια σου τα χείλη σου
την δύναμή σου
τον φρενιασμένο ικανοποιημένο έρωτά σου
Λέξεις που γέννησε ο ικανοποιημένος έρωτας τού άντρα
Λέξεις από ικανοποιημένο υπερπλήρη έρωτα
Ακούστε τες
Τώρα μιλώ με φρενήρη λογική
Τώρα μιλώ με μανιακή διάνοια
με παράφρονα φρόνηση
Με την φωνή μου η πραγματικότητα μιλάει
Κάθε μου λέξη κι ένα γεγονός
Ο,τι πω αποτυπώνεται καρφώνεται στον κόσμο
Ο,τι πω γίνεται κόσμος
Όχι με σύμβολα
όχι με κάτοπτρα και γρίφους
Όχι πια παραβολές κι αινίγματα
Όσα ξέρατε όσα πιστεύατε έχουν τελειώσει όλα
Ξεχάστε τα γιατί σάς έχουν ξεχάσει εκείνα πρώτα
Όσα σάς έμαθαν έχουν πεθάνει πριν από εσάς αφού πρώτα σάς πέθαναν
Είστε νεκροί
Ναι είστε νεκροί
Ναι ακούστε το
Πονάει αλλά ακούστε το
Δεν ζείτε
Για να ζήσετε
αρχίστε από εκεί όπου άρχισα κι εγώ
Δώστε στον πόθο ό,τι ζητάει ο πόθος
Ας είναι πόθος κι ας είναι ό,τι θέλει
Χωρίς πόθο είναι το πριν και το τέρμα
Χωρίς πόθο τίποτε
Τέρμα στο πριν και στο τέρμα με τον πόθο
Ποθείστε κι ας είναι ό,τι θέλει
Αρκεί να ποθείτε
Καθείς και το σώμα του
Ποθείστε κι ας γίνει ό,τι θέλει
Καθείς και ο πόθος του
Χωρίς πόθο τίποτε
Αρκεί ο πόθος
Αρκεί να ποθείτε κι αυτό αρκεί
Πόθος και πάλι πόθος και ό,τι θέλει αυτός
Ποιος άλλος μπορεί να είναι ο προορισμός τής σάρκας
Η σάρκα είναι σάρκα μόνον όταν ποθεί
Ποτέ η σάρκα δεν είναι σάρκα παρά μόνον όταν παίρνει και δίνει
απʼ τον πόθο στον πόθο εναλλάξ και διαρκώς
Μόνον η σάρκα νεκρή δεν ποθεί
Μόνον όταν δεν ποθεί η σάρκα είναι νεκρή
Πιστέψτε το
Θα είναι ντροπή αν δεν το πιστέψετε
Χαρείτε
Θα είναι ντροπή αν δεν χαρείτε
Μην ντρέπεστε και μη φοβάστε
Αγρυπνείτε και σταθείτε σταθεροί στην αγάμη
δυνατοί και θαρραλέοι
Ευλογείστε την στιγμή που σας έτυχε
Είναι ευλογημένη και σας ευλογεί
Τώρα αρχίζουν όλα
Εγώ σας το λέω εγώ που τώρα γνωρίζω
Γνώρισα εκείνο που ήξερα αλλά δεν είχα την τόλμη να γίνω
Έγινα
Όπως έριξα στην άβυσσο εγώ την πριν Κασσάνδρα
ρίξτε στην άβυσσο κι εσείς το πριν σας εγώ
Χαθείτε όπως χάθηκε η πριν Κασσάνδρα
Το τίποτε ας γυρίσει στο τίποτε
Απολλωνιστείτε Κασσανδρωθείτε κι εσείς
Χυθείτε κι εσείς
Ρεύστε σαν τα κρυστάλλινα υγρά τής Κασσάνδρας
σαν το ζεστό χρυσάφι τού Απόλλωνα
Δεχτείτε την εισβολή και την εκτομή
Δεχτείτε το παρόν δεχθείτε το
Ρημαχτείτε όπως εγώ για να χτιστείτε όπως εγώ
Δεν έχετε τίποτε άλλο να χάσετε
Είναι για σας χαμένα όλα
Πονάει πολύ αλλά ακούστε το
Χαμένα όλα αλλά καλώς χαμένα γιατί άχρηστα όλα
Μόνο ζωή μένει να κερδίσετε
Είστε αυτό που θα είστε
αυτό που θα βρείτε τώρα
Χάθηκε μια ολόκληρη ζωή για όλους
το ξέρω η ζωή σας χάθηκε
για όλους χάθηκε
όλων σας οι ζωές ολόκληρες χαμένες
το ξέρετε κι εσείς
δεν έχετε ζωή
Χαμένες όλες οι ζωές
Χαμένες όλων
Το ξέρω το ξέρετε κι εσείς
Εκείνο που δεν χάνεται είναι το ένα
το σπέρμα
και το σπέρμα είναι σε όλους και για όλους λευκό
Οι λέξεις μου είναι το σε όλους και για όλους λευκό σπέρμα που δεν χάνεται
Γιατί το σπέρμα ποτέ δεν είναι πριν και ποτέ δεν είναι τέρμα
Πάντα μετά ατελεύτητα
Οι λέξεις μου είναι το σπέρμα που είναι πάντα μετά
και σας τις δίνω όλες
Αυτές γεννούν τώρα το τώρα
Μην λυπάστε
Χαρείτε
Χάθηκε η ζωή
για όλους χάθηκε
Χρόνια αμέτρητα χάθηκαν
Χαμένα άδικα για όλους
Τόσος πόνος τόσος διωγμός
τόση απαξίωση
τόσος πόλεμος και τόσος όλεθρος
Χάσαμε άδικα χρόνια αμέτρητα
πεταλώνοντας νεκρά άλογα
αρμέγοντας στείρες αγελάδες
βόσκοντας ανύπαρκτα κοπάδια
σπέρνοντας άγονα χωράφια
ποτίζοντας αόρατα λουλούδια
θερίζοντας αφύτρωτα στάχια
Χάσαμε χρόνια και χρόνια
απορώντας για το τίποτε
αναλύοντας το τίποτε
ερμηνεύοντας το τίποτε
μιλώντας με το τίποτε
προσπαθώντας να καταλάβουμε το τίποτε
να κάνουμε το τίποτε να υπάρξει
Και το τίποτε μάς αντάμειψε με τίποτε
Μάταιη απορία μάταιη ανάλυση
μάταιη ερμηνεία μάταιη μιλιά
μάταιη προσπάθεια
Χάσαμε την ζωή μας για το τίποτε
Χαρείτε όμως γιατί τώρα βλέπετε
Το γυαλί τού κόσμου έγινε όλο σκόνη και πίσω του δεν είχε τίποτε
Πίσω του είδαμε το τίποτε
Μας έδειχνε αλλά δεν ήμασταν
Το τίποτε
αυτό ήμασταν
Ήμασταν τίποτε πιστεύοντας πως κάτι είμαστε
Το τίποτε να είμαστε
αυτό να είμαστε
το τίποτε
Αυτό ας είμαστε για να γίνουμε κάτι
Από εκεί ας ξεκινήσουμε
Θελήστε το Τολμείστε το

Το τίποτε θελήστε και τολμείστε το
Είναι καιρός
Είναι καιρός να είναι καιρός
Μπροστά θα είμαι εγώ
Λέω και γίνεται
Χαράς η αγγελία
Απολλωνήθηκα γιʼ αυτό δεν χάθηκα
Με απολλώνισε το πορφυρό βέλος τού Απόλλωνα
και από τότε μόνο καλά βλέπω και καλά λέω
και γίνονται όλα τα καλά
Μην πλανάσθε
Πόρνοι ειδωλολάτρες μοιχοί σάτυροι τρυφηλοί
θηλυπρεπείς αρσενοκοίτες θηλυμανείς αδίστακτοι κινδυνώδεις
μέθυσοι υβριστές λάγνοι ασελγείς έκδοτοι βακχίδες
αμετροεπείς αυτόχειρες ακόλαστοι άσωτοι κραιπαλώδεις
παράφρονες έκφυλοι ανεγκρατείς οργιαστές τολμητίες
ταπεινωμένοι προπηλακισμένοι και φτυμένοι αποπλανητές
ερωτομανείς τριβάδες φίλανδροι διαφθορείς διακορευτές
εκπεσμένοι εκτροχιασμένοι εκμαυλιστές εξοβελισμένοι
λωλαμένοι σαλταρισμένοι εκμαυλισμένοι εκλελυμένοι
φρενιασμένοι φουλαρισμένοι
τετρωμένοι
όλοι λουσμένοι αγιασμένοι απʼ την αγάμη
δικαιωμένοι απʼ την αγάμη
κληρονομούν την βασιλεία επί γης
Το ξέρω με πιστεύετε γιατί μιλώ με βογγητά τού έρωτα
Τα βογγητά τού έρωτα

Πιο πιστευτό τίποτε δεν υπάρχει απʼ τα βογγητά τού έρωτα
Αυτά είναι τώρα οι λέξεις μου
Τώρα υπάρχουν μόνο τέτοιες λέξεις
Όσες δεν είναι βογγητά τού έρωτα δεν είναι λέξεις
Τέρμα με ό,τι δεν γεννιέται απʼ τα βογγητά τού έρωτα
Τώρα μόνο τα βογγητά τού έρωτα γεννούν τον κόσμο
Αυτά τα βογγητά έκαναν σκόνη
τίναξαν στον αέρα το γυαλί τού κόσμου
Αυτά στήνουν τώρα τον κόσμο που σας λέω
Τα βογγητά τού έρωτα είστε εσείς
τα αγκομαχητά οι οιμωγές τού έρωτα
τα μουγκρητά τού έρωτα εσείς
Εσείς ναι όλοι σας
Όσοι μʼ ακούτε
Όλοι ναι όλοι ακούτε τα λόγια μου
λόγια που οικοδομούν παρηγορούν ενθαρρύνουν
Το βλέπω ναι σάς βλέπω που μʼ ακούτε
Είστε όλοι εδώ και βλέπετε όλοι την ζωή σας που αρχίζει
Κι εγώ θα είμαι πάντα εδώ
εδώ για να με βλέπετε
εδώ για να μʼ ακούτε
Να βλέπετε νʼ ακούτε την ζωή σας που αρχίζει
Εδώ

Κρυστάλλινο
ρόδο άλικο

Εγώ η
Ευαγγελισμένη

Είμαι εδώ
μια άσκεπη νύχτα
στον αστερισμό
τού σκύλου
και τής σκύλας

(Γαυγίζει.
Το γαύγισμά της ακολουθούν υπερκόσμια αστρικά γαυγίσματα που κατακλύζουν ατελεύτητα το σύμπαν.
Τελική εικόνα : η σκύλα τρώει τον σκύλο, ο σκύλος τρώει την σκύλα.
Το σύμπαν κομματιάζεται σαν θρυμματισμένη υλακή και επανασυντίθεται με πρωτοφανή τρόπο.
Γεννιέται ένα νέο.
Αρχική εικόνα.
Το άγγελμα εγέννητω).

27-31.12.2008/12.1.2009
Νέα επεξεργασία : 6-16.2.2009/ 1-3.3. 2009

από Σωτήρης Παστάκας
42 Comments