Κατηγορία: ΠΑΙΔΙΚΟ
Συνθέτης: ΑΓΓΕΛΟΣ ΑΓΓΕΛΟΥ , Στιχουργός: ΕΜΗ ΣΙΝΗ
Συμμετοχές: ΣΠΥΡΟΣ ΣΑΚΚΑΣ, ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΜΑΛΑΜΑΣ, ΧΑΡΗΣ ΚΑΒΑΛΛΙΕΡΑΤΟΣ, ΜΑΡΙΑ ΘΩΙΔΟΥ, ΔΑΝΑΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΦΩΤΕΙΝΑΚΗ, ΤΙΜΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΣΤΡΑΤΟΣ ΑΧΛΑΤΗΣ, ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΤΣΙΑΡΑ
Εταιρεία: YAFKA RECORDS

Η βρύση που έβριζε

Σ`ένα χωριό πιο μακριά
από αυτά τα μέρη,
υπήρχε μια τεράστια,
πράσινη,άγρια φτέρη.

Μα η φτέρη στο τραγούδι αυτό
δε θα σ`απασχολήσει
γιατί πρωταγωνίστρια
είναι η από κάτω βρύση !

Ήταν μια βρύση πέτρινη
μ`ένα προβληματάκι…
Σαν άνοιγε,δεν έβγαζε
τρεχούμενο νεράκι !

Αυτή η βρύση έβριζε
εκείνους που διψούσαν
κι αυτοί απομακρύνονταν
και δυσανασχετούσαν.

“Είμαι η βρύση του χωριού !
Κανέναν δεν ποτίζω !
Κι όσο εσείς μ`ανοίγετε,
τόσο εγώ θα βρίζω !”

Μια μέρα όμως που φύσαγε,
Δευτέρα μεσημέρι,
της ρίξανε οι κάτοικοι
στο στόμα της πιπέρι !

Η βρύση τότε ξύπνησε
και πάει να τους τα ψάλει,
μα απ`το χρυσό το στόμιο
νεράκι ξεπροβάλλει.

Όμως κανείς δεν πρόσεξε
μια χούφτα από πιπέρι
που απ`τον αγέρα σκόρπισε
και έπεσε στη φτέρη…

Το πρόβλημά τους λύθηκε.
Νεράκι η βρύση στάζει.
Μα η φτέρη όλο φτερνίζεται
στιγμή δεν ησυχάζει !

Και έτσι εύκολα κι απλά
μία απροσεξία,
στην άσημη τη φτέρη μας
άλλη θα δώσει αξία…

Κι από κομπάρσα θα κληθεί
να πρωταγωνιστήσει
κι αλίμονο στη βρύση μας
που δεν μπορεί να βρίσει !

Ο πυρετός

Είμαι εγώ ο πυρετός
είμαι άντρας δυνατός
και σε όλους σας γνωστός
σαν πολύ σκληρός εχθρός.

Όταν μ`αντικρίζουν όλοι
στο κρεβάτι τους αφήνω
κι όποτε μου κάνει κέφι
τους παγώνω ή τους ψήνω.

Τους ζεσταίνω,τους κρυώνω
φέρνω ρίγη,τους ιδρώνω
μεγαλώνω και μικραίνω
από δω κι εκεί πηγαίνω.

Πότε γίνομαι σαράντα
και παραμιλάνε πάντα
πότε είμαι τριαντα εφτά
και πονάνε τα πλευρά.

Και τα βάζω με πολλούς
με μεγάλους και μικρούς
όλοι τους με πολεμάνε
μα ποτέ δε με νικάνε.

Μια μου ρίχνουν πορτοκάλια
και μπανάνες και παπάγια
μια με λούζουνε με τσάγια
ή με ξόρκια και με μάγια.

Τους ζεσταίνω,τους κρυώνω
φέρνω ρίγη,τους ιδρώνω
μεγαλώνω και μικραίνω
από δω κι εκεί πηγαίνω.

Τριάντα εφτά,τριάντα οχτώ,τριάντα εννιά
ανεβαίνω κι όλο ανεβαίνω
τριάντα εφτά,τριάντα οχτώ,τριάντα εννιά
πυρετός.

Και νομίζουν πως κερδίζουν
σαν τα μάγουλα ροδίζουν
αλλά όμως δεν γνωρίζουν
ότι άδικα ελπίζουν.

Κι ότι θα με ξαναδούνε
τους χειμώνες που θα`ρθούνε
ναι,θα με ξαναδούνε
τους χειμώνες που θα`ρθούνε.

Η δίαιτα

Θα σας πω μια ιστορία
απ`τα χρόνια μου τα πρώτα,
στο Παρίσι όταν ζούσα
με τη θεία Πανακότα.

Ήτανε η γειτονιά μου
άκρως καλλιτεχνική,
με πολλούς ”γλυκούς” αστέρες
θέατρο και μουσική.

Στο απέναντι μας σπίτι
κατοικούσε ο Ζελέ,
που φορούσε μπλέ φανέλα
και σορτσάκι εμπριμέ.

Ήτανε μεγάλος σκόρερ.
Στην επίθεση αετός!
Μα από μια λάθος τρίπλα
έμεινε για πάντα εκτός…

Στο διαμέρισμα το δίπλα,
δυο στενά απ`το Ζελέ,
έμενε μια πριμαντόνα
η μις Κρεμ Καραμελέ.

Είχε όμως πολλά κόμπλεξ
ζήλευε τη Σαντιγί
που ήταν πρώτη στις κορώνες
και την ήξερε όλη η γη!

Πάνω από τον όροφό μας
κάθε μέρα ντο και σολ,
έπαιζε στο πιάνο φούγκες
ο γνωστός Προφιτερόλ.

Έγραφε πολλές σονάτες
συμφωνίες,κουαρτέτα
και στο μέγαρο τον είχαν
φάτσα μόστρα σε πορτρέτα.

Όλη μας η γκαρνταρόμπα
δια χειρός της Ραβανί,
που ήταν διάσημη μοδίστρα
με φινέτσα και γραμμή.

Με μεγάλη αδυναμία
στον τραγουδιστή της ροκ
τον περίεργο,μα κούκλο
και γνωστό σε όλους Κωκ!

Μα σε δέκα χρόνια μέσα
κόψαν όλοι τα γλυκά
και προτίμησαν οι Γάλλοι
φρούτα και λαχανικά!

Χάσαν όλοι τις δουλειές τους
φύγαν σ`άλλες γειτονιές
και ξεχάστηκαν αμέσως
στις επόμενες γενιές…

Μα εγώ πάντα θυμάμαι
την παλιά μου γειτονιά
με τα όμορφα σοκάκια
και τα διάσημα γλυκά…

Κι έτσι δίαιτα δεν κάνω!
Είναι τρομερά κακό!
Είναι σαν να απολύω
ένα άμοιρο γλυκό!

από Σπύρος Αραβανής
1 Σχόλιο