Ουρανός είναι εκείνος και τον λαχταράω ,
γη του είμαι εγώ και με βροχή μ’ ευλογεί και ανθώ.
Κάθε αυγή έρχεται και σμίγουμε και γεννάμε ορίζοντα…
——-
Επέστρεφε συχνά και παίρνε με,
αγαπημένη αίσθησις
επέστρεφε και παίρνε με —
όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη,
κ’ επιθυμία παλιά ξαναπερνά στο αίμα•
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται,
κ’ αισθάνονται τα χέρια σαν ν’ αγγίζουν πάλι.
Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα,
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται….
Είναι -πατήστε εδώ:ένα τραγούδι
-ζωντανά ηχογραφημένο.
Το πρώτο τρίστιχο είναι δικό μου και το τραγουδάω πάνω σε μία παραδοσιακή μελωδία .
Το υπόλοιπο είναι το “Επέστρεφε”, το ποίημα του Καβάφη, και το τραγουδάω πάνω σε μία δική μου μελωδία.
Νικολέττα Αναστασίου
Αφήστε ένα σχόλιο
