ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ: ΠΟΙΗΤΗΣ, Γιάννης Τόλιας, http://monody-monody.blogspot.com/
20 ερωτήσεις
Υπό Σωτηρίου Κ. Παστάκα
1) Γράφετε μόνο ξύπνιος;
Κοιμάμαι και ονειρεύομαι ποιήματα εφιάλτες.
2) Αν είστε εξαρτημένος από την ποίηση, γιατί δεν παίρνετε μεθαδονη;
Ποτέ υποκατάστατα.
3) Αισθάνεστε ποιητής μόνο όταν γράφετε;
Αγγίζω όνειρα υψηλής τάσης.
4) Γράφετε και αποτυχημένα ποιήματα η τα δημοσιεύετε μόνο;
Ο Μάστορας υπάρχει για να διορθώνει το λάθος.
5) Το ποίημα φέρνει στο μυαλό σας α) τα πόδια μιας γυναίκας; β) ένα ηλιοβασίλεμα; γ)ένα θεσπέσιο γεύμα;Η ποίηση είναι σπάταλη στις επιθυμίες κι ο καθένας παίρνει ότι αντέχει.
6) Οι λέξεις είναι απαραίτητες σε ένα ποίημα? Και αν ναι έχετε λίστα με ποιητικές λέξεις που πρέπει να αποφύγετε;
Όσες φορές έχω στείλει ποιήματα με τα μάτια
ο ταχυδρόμος της μελαγχολίας τα επιστρέφει ανεπίδοτα.
7) Την ποιητική σας ταυτότητα την πήρατε από μόνος σας η σας την έδωσε η συντεχνία;
Ακόμα κυκλοφορώ με μαθητική ταυτότητα.
8) Αν τα κακά ποιήματα των φίλων σας κάνουν καλύτερους ποιητές, οι κακές κριτικές σας ωθούν στο καλύτερο;
Από το σεβασμό των φίλων «προτιμώ» το σεβασμό των εχθρών.
9) Γράφετε από ανάγκη η από συνήθεια;
Διαστροφή, να αποτυπώνεις τη μνήμη του μικρού αυτοσχέδιου χρόνου σου
μέσα στον άλλον, το μεγάλο χρόνο.
10) Πιστεύετε στην μούσα? Αν ναι πια είναι η δική σας;
«Λόγων απορρήτων εκφοράν μη ποιού»
11) Σας έχει επισκεφτεί η έμπνευση τώρα τελευταία και πότε ήταν η τελευταία φορά που σας κορόιδεψε;
Θηλυκό είναι η έμπνευση έχει στο αίμα της, την απάτη.
12) Ποιος ήταν ο τίτλος του πρώτου σας ποιήματος, και για ποιο πράγμα μιλούσατε;
«Ασαφής Προσδοκία» και δε μιλούσα, να με εξηγήσω προσπαθούσα.
13) Είστε ερωτευμένος αυτόν τον καιρό;
Με τη ζωή, πάντα.
14) Πως αισθάνεστε όταν σας αποκαλούν ποιητή; The Karate Kid, Part II trailer
Ότι με κοροϊδεύουν.
15) Σας ώθησε κάτι ώστε να ασχοληθείτε με την ποίηση, ή ήταν δική σας απόφαση;
Κανείς δε με ρώτησε.
16) Πιστεύετε ότι για να είναι κάποιος ποιητής πρέπει να έχει κάποιο χάρισμα ή απλώς πολλά ελαττώματα;
Να έχει χάρισμα στα ελαττώματα.
17) Στην ζωή σας έχετε αφοσιωθεί μόνο στην ποίηση η έχετε και κάποια κατοικίδια ή ακριβά αυτοκίνητα ή ερωμένες/ους;
Τα σκυλιά, τη γάτα μου και το ξύλινο σπίτι πάνω στη μουριά.
18) Γράφετε καθαρά μόνο δικές σας σκέψεις η κλέβετε και τις σκέψεις άλλων ατόμων; The Miracle Maker movie
Ο κλέφτης και ο ψεύτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται.
19) Πιστεύετε ότι υπάρχουν ταμπού στην ποίηση;
Στη ποίηση δεν υπάρχουν ταμπού.
Μόνο άνθρωποι που φορούν ταμπόν στις αισθήσεις τους, υπάρχουν!!!
20) Ποιος πιστεύετε πως είναι ο χειρότερος χαρακτηρισμός για έναν ποιητή;
«Ποιητής εκ του προχείρου φέρει τη μορφή του χοίρου.»
Υ.Γ. Τι άλλο πιο μάταια ένδοξο
από την υλακή ενός μοναχικού λύκου
στο φεγγαρόφωτο.
Εγώ πάλι, και παρακάμπτοντας πολλές ωραίες και ευρηματικές απαντήσεις όπως τις 2, 3, 5, 7, 8, 10, 11, 14, 16, θα σταθώ στο 15.
Και την κρυμμένη του πικράδα…
Ερήμην ποιητής…σαν να το φέρει ως ένα στίγμα, ανεξίτηλο σημάδι στην ψυχή από το οποίο δεν μπορεί να απαλλαγεί πλέον.
Και έτσι, με την σεμνότητα εν πυκνώσει 4 μόνο λέξεων, δίδει και την απάντηση προς όλους όσους κοπιάζουν για την ετικέτα Ποιητής.
Δεν την διαλέγεις, σε επιλέγει.
(κι είναι άχθος, ως και στα ενύπνια σε καταδιώκει…)
Και παρότι διαφωνώ ως προς τον τρόπο που απέδωσε το 20, συμφωνώ απολύτως για την επισήμανση: η εκ του προχείρου γραφή, η βιαστική, το πρόχειρο ανακάτεμα λέξεων στο χαρτί, είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να επιλέξει όποιος θεωρεί πως γράφει ποιήματα… τάφος της ποίησής του (κενοτάφιο, μια και στο μέλλον πάντα αποδεικνύεται ότι δεν είχε τίποτε μέσα εκτός από αέρα)
Μάθημα λοιπόν, από κάποιον που έμπρακτα το έχει αποδείξει.
Μια και ο κ. Τόλιας δεν πασχίζει να γράψει ποιήματα, αλλά πάσχει όταν γράφει ποιήματα.
ΥΓ.
το 9 είναι από μόνο του ένα μικρό ποίημα…
Μα, μην ξεχάσω: σας εύχομαι πάντα το 13. Και αυτή μαζί σας.
Πρέπει, πιστεύω, να σταθούμε με την ίδια προσοχή και στις απάντησεις 1, 4, 6, 9, 12, 17, 19. Μα, μην ξεχάσω: την απάντηση 16 την συνδύαζω με την απάντηση 14 και την φράση απο τη Φιλοκαλία (Γ, 88): Όσον δε ο νικητής πολεμείται, τοσούτον στεφανούνται , και εκ τουτού πολλή χαρά εχει.’
Η τελική εντύπωση: μέγιστον μάθημα οι απαντήσεις Τόλια. Οπως η εικόνα παραπέμπει -με πόση αλήθεια καλαισθησία!- στη Νύχτα του Κυνηγού του Laughton, με τον ίδιο υποβλητικό τρόπο -αληθινές λεκτικές γροθιές!- οι απαντήσεις μας μπάζουν στην Ποιήση (και στο άχθος Tης, που ως και στα ενύπνια καταδιώκει τους Ποιητές).
Προς τον Ανήλικο Δον Αλογοσούρτη*
ΠΟΙΝΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ
Άρθρο 123
Θεραπευτικά μέτρα
1.Αν η κατάσταση του ανηλίκου απαιτεί ιδιαίτερη μεταχείριση, ιδίως αν πάσχει από ψυχική ασθένεια ή άλλη νοσηρή διατάραξη των πνευματικών του λειτουργιών, ή είναι τυφλός, κωφάλαλος, επιληπτικός ή του έχει γίνει έξη η χρήση οινοπνευματωδών ποτών ή ναρκωτικών ουσιών και δεν μπορεί να την αποβάλει με τις δικές του δυνάμεις ή εμφανίζει ανώμαλη καθυστέρηση στην πνευματική και την ηθική του ανάπτυξη, το δικαστήριο διατάσσει την παραπομπή του σε θεραπευτικό ή άλλο κατάλληλο κατάστημα.
2.Τα θεραπευτικά μέτρα διατάσσονται ύστερα από προηγούμενη γνωμοδότηση ειδικού γιατρού.
*Αλογοσούρτης, σε συγκεκριμένο νομό της Πελοποννήσου, ονομάζεται το άτομο εκείνο το οποίο κλέβει άλογα.
Για να παραπλανήσει τους διώκτες του τοποθετεί τα πέταλα των αλόγων ανάποδα.
Πολλές σκιές των πεθαμένων ασχολούνται μόνο μ’ αυτό, γλείφουν τα νερά του ποταμού των νεκρών, γιατί έρχεται από μας και έχει ακόμα την αλμυρή γεύση των θαλασσών μας.
Από αηδία αντιστέκεται τότε το ποτάμι, γυρίζει τα νερά του πίσω σε αντίθετη ροή και ξεβράζει τους νεκρούς πάλι στη ζωή.
Αυτοί όμως ευτυχισμένοι, τραγουδάνε ευχαριστήρια τραγούδια και χαϊδεύουν το οργισμένο ποτάμι.
Φραντς Κάφκα Τα μπλε τετράδια
Υ.Γ. Απ’ όλη την ιστορία σας μένουν μόνο μερικές λέξεις που πρόφερε μέσα στον ύπνο,
αυτές που λένε από τι πάσχετε:
Α ρ ρ ώ σ τ ι α τ ο υ θ α ν ά τ ο υ.
ΜΑΡΓΚΕΡΙΤ ΝΤΥΡΑΣ
Ακόνισε τους στίχους σου και σ’ άλλους στίχους όρμα
σαν Διγενής μες στου Ποιείν το μαρμαρένιο αλώνι
και όποιος παιδική χαρά στο είπε ή σαλόνι
να του πατήσεις με χαρά κι ευγένεια το πτώμα.
Των ποιητών οι αλαλαγμοί σπάνε το φράγμα του ήχου
-κι όποιος μιλά κι όποιος σιωπά ψοφά στην ίδια φάκα-
στο βάθος αχνακούγεται το γέλιο του Παστάκα
το άι σιχτίρ του Αραβανή κι η επέλαση του Μίχου…
http://www.youtube.com/watch?v=Vdn-F_VoJwo
Γλώσσες γνωρίζω πολλαπλές, στ’ αλώνι και σαλόνι.
Το θέμα είναι κάθε εις να μην το ξεσαλώνει…
ΥΓ. Σας προετοιμάζω για το επόμενο θέμα μου στο Ποιείν, έχοντας πάντοτε υπόψη μου την 20ή απάντηση του κυρίου Τόλια – παρ’ όλο που ο, συνήθως, δάνειος σχολιασμός του, αν και ευφυής, δεν μου αρέσει μιας και είναι σαν τους χρησμούς του μαντείου των Δελφών.
Κι εγώ κ. Κυριαζή είμαι σίγουρη για το γέλιο του κ. Παστάκα
Αυτά είναι συμπεριφορές που χρήζουν άλλης αντιμετωπίσεως.
Μερικές φορές σκέφτομαι μάλιστα μήπως το όλο θέμα έχει και μια άλλη παράμετρο (λυπάμαι, μα δεν είμαι σε θέση να συνδέσω τέτοιες συμπεριφορές ατόμων σε επίσημη ιστοσελίδα ενημέρωσης για την ποίηση και τους δημιουργούς της), αυτήν της ύπαρξης ιστοχώρου όπου θα υπάρχουν εναύσματα-ερεθίσματα για να φανεί πώς αντιδρά ο καθένας σε αυτά.
Έτσι, σαν μια μελέτη συμπεριφορών στο διαδίκτυο.
Πολύ ενδιαφέρουσα μια τέτοια μελέτη, πώς αντιδρά η ιδιοσυστασία του καθενός, τι συμπεριφορά επιδεικνύει όταν βάλλεται, όταν υποτιμάται, ή όταν επαινείται ακόμα…τι κάνει σε τέτοιο πρόσφορο αντιδράσεων κλίμα και πώς κινείται.
Μένει και αγωνίζεται να διατηρηθεί αυτό που διείδε όταν πρωτοήρθε, αυτό που αξίζει να υπάρχει, σιωπά προς ώρας μέχρι να δει πώς θα κυλήσουν τα πράγματα ή πώς θα κινηθούν οι άλλοι, σταθμίζει τα καλά και παρακάμπτει τα στραβά, φεύγει αηδιασμένος ή απογοητευμένος, χτυπά και αυτός ανάλογα, κατεβαίνει στο επίπεδο μιας παιδικής χαράς (ή και βρεφονηπιακού σταθμού, δεν ξέρω) ή και ακόμα αχυρώνα, τι στην ευχή κάνει και πότε. Και πόσο αντέχει.
Και μια και έχουμε ό,τι μας αξίζει, να είστε καλά κύριοι και να χαίρεστε όσους σας απέμειναν.
ΥΓ. ευτυχώς η Ποίηση είναι απέθαντη. Για την οίηση δεν γνωρίζω.
ΥΓ (2)
@Α
ναι, θα μπορούσαμε και να το διασκεδάσουμε. Όλοι, εκτός από τον ταύρο. Τον εκάστοτε ταύρο.
ΥΓ (3)
την δε δική μου αντίδραση κάποιοι μπορείτε να την αποκαλέσετε και …υστερία (!)
Εγώ επιμένω να την αποκαλώ αξιοπρέπεια. Αλλά αυτό δεν σας αφορά.
Bλέπω με λύπη να ξύνουμε παλιές αγιάτρευτες πληγές. Θεωρώ ότι αναβιώνει ένας νέος αντικαρυωτακισμός.
Η τέχνη του νομομηχανικού Καρυωτάκη απαθανάτισε την Κλεαρέτη Δίπλα – Μαλάμου και τον Κάλβο. Όμοια ο λυρικός στοχασμός του Τόλια εκκινεί απο φαινομενικά άσχετες μεταξύ τους πηγές: απο τον Ποινικό Κώδικα και τον Καρακούλη μέχρι τον Ελύτη. Το αποτέλεσμα κοινό: η Ποίηση. Θυμηθείτε: ‘Αυτός ερχόταν μόνος του,απ’αλλού.Ερχόταν αργά,από δρόμο δικό του…Και έξαφνα…μας εξεπέρασεν όλους,αμέσως και εξακολουθητικά.’ Γιατί τόσος φθόνος για το ξεπέρασμα;
Κι εγώ ένας ονειροπόλος
Έκθετος
Στοιβαγμένος μαζί με ποιήματα
Στη βρεφοδόχο της νύχτας.
Η ποίηση δεν είναι κούρσα εκατό μέτρων
που ο στόχος είναι ποιος θα τερματίσει πρώτος σπάζοντας το ποιητικά χρονόμετρα.
Καλύτερα να αρνείσαι τη συμμετοχή σου σε τέτοιο αγώνα,
όχι γιατί σε νοιάζει ότι ορισμένοι χρησιμοποιούν τα “αναβολικά”
των δημοσίων σχέσεων και των γνωριμιών για να τερματίσουν πρώτοι,
αλλά γιατί προτιμάς την ποιητική σκυταλοδρομία
εκεί που πρώτος ο δημιουργός παραδίδει τη σκυτάλη του ποιήματος
στον επόμενο συναθλητή του λόγου
και όλοι μαζί στο τέλος χαίρονται όχι για μια μεμονωμένη πρωτιά
αλλά για τη συμμετοχή και τον τερματισμό τους.
Δυστυχώς όμως σε όλες τις εποχές υπάρχει πάντα ο πιστολέρο
που σημαδεύει το σερίφη αλλά πυροβολεί τον πιανίστα
στερώντας έτσι από τα πλήκτρα των λέξεων την συνάντηση με την αφή.
Να είστε όλοι καλά. Άλλωστε, ουδείς εκών κακός.
Adios Muchachos
Υ.Γ
ΤΥΦΛΟΣ ΦΑΝΟΣ ΘΥΕΛΛΗΣ
Αφιλόξενος τόπος
Άνυδρος
Ούτε μια ροή συμπάθειας
Άνθρωποι ανέγγιχτοι από τη λύπη
διστάζουν να απλώσουν το χέρι
στη προσφορά μιας οδύνης
Στο λίγο του χρόνου που διέσχισα
μόνο χειραψίες υπαισθησίας αντάλλαξα
Έτσι διωγμένος
Επιστρέφω στην αθέατη μοναξιά της γραφής
Τουλάχιστον αυτή σου χαρίζει
Μερικά θραύσματα περίπτυξης.
Υ.Γ. Στο εξής με συμπαθητική μελάνη θα γράφονται τα ποιήματα.
7) Την ποιητική σας ταυτότητα την πήρατε από μόνος σας η σας την έδωσε η συντεχνία;
Ακόμα κυκλοφορώ με μαθητική ταυτότητα.
14) Πως αισθάνεστε όταν σας αποκαλούν ποιητή;
Ότι με κοροϊδεύουν.
Υ.Γ. Τι άλλο πιο μάταια ένδοξο
από την υλακή ενός μοναχικού λύκου
στο φεγγαρόφωτο.