O Captain! My Captain!
Το φοβερό μας σύντομο ταξίδι έχει τελειώσει
Walt Whitman
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΑ
Δεν είναι τίποτα,
είναι η πόρτα σου, που ανοιγοκλείνει μόνη της,
όπως και χθες.
Δεν είναι τίποτα,
είναι η θεία σου Αγγελική , που έχει πεθάνει από χρόνια
και είναι μόνη της.
Δεν είναι τίποτα,
είναι τα χρόνια σου, που επιστρέφουν
και διεκδικούν τα δικαιώματά τους.
Δεν είναι τίποτα,
είναι μεσάνυχτα και είναι αργά, πολύ αργά
για να φοβάσαι.
Η ΧΕΛΩΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΓΟΥΡΟΥΝΑΚΙ
Παιδικό
Έχω μια μικρή χελώνα στο κλουβί,
που ολημέρα παίζει μπάλα
σαν παιδί.
Έχω κι ένα γουρουνάκι στο καλάθι,
που διαβάζει αριθμητική
και κάνει λάθη.
Αχ, μου λέει το γουρουνάκι, δεν μπορώ
θέλω λάσπη, ποταμάκι
και χορό.
Αχ, μου λέει κι η χελώνα η φαλακρή,
θέλω δάσος
και μια θάλασσα μικρή.
Αχ, σου λέω δεν μπορώ και δεν μπορώ
έχω στο μυαλό μου ένα Ρω
έχω το κλουβί και το καλάθι,
έχω στο λαιμό μου ένα αγκάθι.
ΔΑΝΤΗΣ ΑΛΙΓΚΕΡΙ
1265-1321 G.I. Joe: The Rise of Cobra divx
Τι ήθελε να κερδίσει με τους Γουέλφους και με τους Λευκούς
δεν έμαθα.
Έπαιξε κι έχασε και ακολούθησε τη μοίρα του.
Δέκα επτά χρόνια πολιτικός εξόριστος
γύριζε όλη την Ιταλία,
πουλώντας βότανα και γιατρικά
για το χτικιό και την κατάθλιψη και για την τρέλα.
Κλείσε ή άφησε ανοιχτή την πόρτα σου στην Εξορία, Αναγνώστη,Μικρέ μου Πρίγκιπα,
μα να θυμάσαι,
απʼ τη δική του εξορία και τα δικά του βότανα
και από της ποίησης τη μαγική απόσταξη
βγήκανε και η Κόλαση και ο Παράδεισος
και το δικό μας Καθαρτήριο
και η παρηγόρηση.
Στίχοι που μου απάγγειλε ένα βράδυ στην εξορία ο Γιάννης Δραγωνέτης,
βουλευτής Κερκύρας, Ιταλικός καί Έλληνας,
όταν μιλούσαμε για την ουσία των πραγμάτων
Η ΔΟΞΑ ΤΟΥ ΔΑΝΤΗ Hitler’s Hidden City dvd
Δεν είχε πολεμήσει στο Μαραθώνιον Άλσος,
ήταν όμως πολίτης της Φλωρεντίας.
Γιʼ αυτό, όταν τον κάλεσαν να επιστρέψει
βάζοντας μετάνοια
και ομολογώντας ότι έσφαλε
στην πλήθουσα εκκλησιά του Αη Γιάννη,
αρνήθηκε.
Αν βρεθεί άλλος τρόπος
πιο ταιριαστός στη δόξα του Δάντη
έρχομαι αμέσως και με βήμα όχι αργό,
απάντησε,
ενώ η καρδιά του μάτωνε από τη νοσταλγία.
Δεν γύρισε ποτέ στη Φλωρεντία―
έτσι όμως, Αναγνώστη, Μικρέ μου Πρίγκιπα, περάσαμε
από το σκοτεινό Μεσαίωνα στην ένδοξη Αναγέννηση
και έτσι έλαμψε η δόξα της ποιήσεως.
Στίχοι που επίσης μου απάγγειλε ένα βράδυ στην εξορία
ο Γιάννης Δραγωνέτης,
όταν φοβήθηκε ότι έχανα το θάρρος μου.
EDGAR LEE MASTERS
1868-1950
Ο πατέρας μου έλειπε,
η μάνα μου δούλευε
και τις νύχτες το σπίτι μας έσταζε.
Έτσι έμαθα από μικρός
να προφητεύω το μέλλον.
Ο πατέρας μου, βλέπω, θα λείπει,
η μητέρα μου, βλέπω, θα δουλεύει
και τις νύχτες το σπίτι θα στάζει για πάντα
In the long, long years of defeat
στα μακριά, τα ατελείωτα χρόνια της ήττας.
ΓΚΕΟΡΓΚ ΤΡΑΚΛ
1887-1914
13+14 χρόνια έζησε ο Γκέοργκ Τράκλ,
τα πρώτα ανήκανε στον δέκατο ένατο
και τα υπόλοιπα στον εικοστό αιώνα.
Τραυματιοφορέας, πρόλαβε να δει τη μάχη του Γκροτέκ,
προσπάθησε νʼ αυτοκτονήσει αυτοπυροβολούμενος,
πέθανε στο ψυχιατρικό νοσοκομείο του στρατού.
Τον γνώρισα πολύ αργότερα ―
κάτω από τα μάτια του είχε μαύρο φως.
Έλεγε, οι νύμφες εγκατέλειψαν τα χρυσαφένια δάση,
στα δάση μόνο οι λέξεις κατοικούνε.
Έλεγε, οι ποιητές κι όταν αυτοπυροβολούνται αστοχούνε
και βρίσκουν καταφύγιο στις άδειες λέξεις.
Και όλο θυμότανε την ποθεινή πατρίδα του
εκεί ψηλά στα επουράνια δάση.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
Πως πέρασαν τα χρόνια·
κανείς δεν το κατάλαβε,
κανείς,
σαν το νεράκι σαν το σύννεφο,
κανείς.
Μαύρη η θάλασσα χωρίς τα κύματά της,
μαύρη
και ο βοριάς ο δροσερός,
τον πήραν τα καράβια.
Από δω πέρασαν τα καράβια
πηγαίνοντας για της Θράκης τους ποταμούς,
από δω.
Κι η Πάραλος γυρίζοντας έρμη και σκότεινη,
από δω.
Πέρα μακριά το Λαύριο φωτισμένο
με τα κοιτάσματα του αργύρου
λησμονημένα,
ένα μουσείο βιομηχανικό, όπως το λένε,
ένα μουσείο.
ΠΑΡΕΞ Η ΜΝΗΜΗ
Πάρεξ η μνήμη
που επιμένει να γυρίζει σαν την παλάμη του αγγειοπλάστη
γύρω από το σώμα σου,
τίποτε άλλο –
σταμάτησε ο τροχός κάπου στην εποχή των Σουμερίων,
σβήστηκε το καμίνι,
και τι να καταλάβει ο μικρός αρχαιολόγος,
που ανασκάπτει και ανασκάπτει εδώ στην Όαση
και ανακαλύπτει μόνο
στάχτη και σπασμένα όστρακα.
ΧΡΙΣΤΟΣ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΑΚΗΣ
* Γεννήθηκε το 1938 στην Αργυρούπολη Ρεθύμνης. Σπούδασε νομική, πολιτικές και οικονομικές επιστήμες. Έλαβε μέρος στους κοινωνικούς αγώνες της εποχής του και συμμερίσθηκε τη μοίρα της Ελληνικής Αριστεράς.
* Εξέδωσε και διηύθυνε το πολιτικό περιοδικό «Σχεδία».
* Στα γράμματα εμφανίσθηκε το 1957 με το ποίημα «Πίσω από τα βλέφαρα» στο περιοδικό «Επιθεώρηση Τέχνης».
• Έχει εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές και μία συλλογή δοκιμίων.
ΕΡΓΑ
Κλειστή θάλασσα, ποιήματα, 1979
Ξένος ειμί και άλλα ποιήματα, Τυπωθήτω 2002
Ασκήσεις αυτογνωσίας, δοκίμια, Τυπωθήτω 2008
Δεν είναι τίποτα και άλλα ποιήματα,Τυπωθήτω 2008
Καλοτάξιδο το βιβλίο κύριε Ρουμελιωτάκη.
Πρέπει να το ξαναπούμε, τα καλά δεν κουράζουνε ποτέ: Εξαιρετική η σειρά “Λάλον ύδωρ” των εκδόσεων Τυπωθήτω, συγκινητικό -όπως πάντα, στις μέρες μας- το πολυτονικό, αισθητικά άψογο κι ας μην “είναι τίποτα” το εξώφυλλο, όμως, κυρίως, μεστά και ειλικρινή και ουσιαστικά τα ποιήματα της νέας συλλογής του Χρίστου Ρουμελιωτάκη.
Κάποια απ’ αυτά γνωστά κι από τον περιοδικό τύπο, που δεν θέλει να ξεπουληθεί στα “τρέχοντα”.
Πιο πολύ κι από “καλοτάξιδο”, θα τό ‘λεγα καλοδιάβαστο!
49 ΧΡΌΝΙΑ ΔΕΝ ΒΡΉΚΑ ΦΆΡΜΑΚΟ
στις πληγές της πανσελήνου,
ανέμισε το αγιόκλιμα
τις λίγες μου ελπίδες
με αίμα και σπέρμα
κατανοώ τα ακατανόητα
την οίηση του λάθους
των ένοχων ματιών σου.
Δεν είναι “τίποτα”;;;
Eίναι “πολλά”, είναι εξαιρετικά
(το 1ο το 4ο το 7ο…. απέριττα και απερίγραπτα ωραία)
Καλοτάξιδο!
Κάποτε πρίν από πολλά χρόνια μου είχαν γράψει ένα ποίημα που τελείωνε με τη φράση “….να γιατί θα δείτε φως έξω απ΄τα παράθυρα μου” είναι από κάποιο δικό σας πόιημα κύριε Πουμελιωτάκη;