*
O γάτος μου κι εγώ
αγαπιόμαστε
σαν το ζευγαράκι
που κάθεται
σε ξεχαρβαλωμένο παγκάκι
κι ανταλλάσσει φιλιά
μεσοχείμωνο: νιφάδες
στα μαλλιά, στα μάγουλα,
στʼ αυτιά που λιώνουν
μόλις κάτσουν.
Έτσι γυμνοί που μείναμε
σαν ηλικιωμένο ανδρόγυνο
που δεν χόρτασε ακόμη
τα φιλιά
και τρυφερά ανταλλάσσει
χάδια στα μαλλιά
και στο μέτωπο
αυστηρά από δω και πέρα
με τα χείλη μόνο και τα χέρια.
*
Ζει σε κρυστάλλινη διάρκεια
ο γάτος μου,
μέσα σε κολονάτα ποτήρια.
Τα μουστάκια του είναι οι φυσαλίδες
του αφρώδους οίνου
μία προς μία τις κτενίζω
προς τα ουράνια.
Αν πεθάνει ο γάτος μου
θα ξεχειλίσει το ποτήρι
άσπρος αφρός θα χυθεί
στο τραπέζι από ξύλο κερασιάς.
Καθώς θα βλασταίνει
ο θάνατός του, σαν κερασιά
σε ανθοφορία
κάθε παρακλάδι θανάτου
θα ξεχύνεται
από ένα παραγεμισμένο
ποτήρι καμπανίτη.
*
Ο γάτος μου
γεννήθηκε κάτω απʼ όλους
τους αστερισμούς. Είναι
αδύνατο νʼ ανακαλύψω
ανιόντες και θέσεις πλανητών
κατά τη γέννησή του.
Έχει καταργήσει τον ζωδιακό
κύκλο, ζώο αληθινό,
που αποστρέφεται τα ζωώδη.
Ο γάτος μου δεν αναφέρεται
στο ηλιακό σύστημα,
η γέννησή του έγινε
ερήμην των άστρων
και των επιρροών τους.
Είναι ένας γάτος
που αμφισβητεί το πεπρωμένο του,
αφού έπεσε τουλάχιστον
μια φορά ηθελημένα
απʼ το μπαλκόνι
του δευτέρου
στον ακάλυπτο.
*
Ο γάτος μου κι εγώ
διαμένουμε στη γη
κι από δω απευθύνουμε
τα νιαουρίσματά μας
στο φεγγάρι.
Όποιος μας ακούει
ας σηκώσει πρώτος το χέρι
μπαλκόνι κατάκλειστο
ταράτσα πισσομένη
στον ακάλυπτο βγαίνουμε
σαν ανατέλλει το φεγγάρι
νιαουρίζει ο γάτος μου
τʼ αφεντικό του κλαίει.
*
Ανάμεσα στα θαύματα
της μοίρας που μόλις διανύσαμε,
σας παρακαλώ να συμπεριλάβετε
το γάτο μου κι εμένα.











Ω! Τίποτα άλλο. Επειδή η τρυφερότητα με κατέκλυσε. Σαν τις γάτες τίποτα και ποτέ.
Καλοτάξιδο το βιβλίο.
Οσο για τον Χόρχε, είναι τυχερό γατί: έχει γίνει ο πιο διάσημος γάτος ενός ποιητή – μετά από εκείνους του Ελιοτ, ίσως.
“Ζηλεύω το μικρό σου το γατί”…
τον εμφανή “πρωταγωνιστή” του βιβλίου…
Μην το διαβάσετε επιφανειακά. Σκάψτε το χώμα του, όπως ο Χόρχε στο βιβλίο.
Κρύβει χιλιάδες άλλους γάτους
ανθρώπους και στιγμές.
Καλοτάξιδο, συνσαιτάρχα…Είθε να βρει άσπρες θάλασσες σαν το τριχωμά του και ανήσυχα νύχια σαν τα νύχια του..
“Ο Θεός έπλασε τη γάτα για να μπορεί ο άνθρωπος να χαϊδεύει την τίγρη”
Κι ένα μικρό του Γιώργου Τσιρώνη
Γατούλα μου άσπρη
γέννησες
χιονάκι τρυφερό
στο καλαθάκι σου.
Κύριε Παστάκα, εύχομαι να φυσήξουν
οι άνεμοι των λέξεων
και να το ταξιδέψουν…
όμορφο και τρυφερό.
Αφού αρέσκεται στίς πτήσεις,καλοτάξιδος ο γάτος!!
εχει και ωραίο όνομα…
καλοτάξιδο,
κι ας κουβαλά το βιβλιαράκι σαν καραβάκι την τρυφερότητα στην καρδιά των αναγνωστών
κι ας λειαίνει ο λόγος κάθε φορά το νου μας…
ένας γάτος που τον λέγανε γιωργάκη κι ήτανε ψυχ-αγωγός. το επιστημονικό του, ήταν: χόρχε… χόρχε… γοργά, γρήγορα, γεωργώ σας κι ανθίζω… μας έλεγε. με αγάπη.
Tρυφερό, θαλπερό, αγαπητικό
τόσο που το “ίσως” της Σοφίας Κολοτούρου φαντάζει περιττό. Σωτήρη, με το ευφρόσυνο βιβλιαράκι σου γεωργείς την Αγάπη και σφαλίζεις τα στόματα των κακών ανθρώπων με…Ποίηση.
Το πρώτο ειδικά το απόσπασμα,το απόλαυσα…
Κύριε Παστάκα,
καλοτάξιδο!
Καλοτάξιδο Σωτήρη
Μου μίλησε …
τρυφερή και αισθαντική ποίηση χαμηλών τόνων. Εύγε!
Γλυκύτατη ποίηση…
Καλοτάξιδη να είναι και να ανταλλάσσει αγκαλιές και φιλιά με τον αναγνώστη της….
Να είστε καλά, κ.Παστάκα….
Η ωριμότητα, και πόσο ωραία την ακουμπάνε οι στίχοι σου, φίλε Σωτήρη!
Υ.Γ.1
Στα site των γάτων πρώτη είδηση η συλλογή ακι η εντολή: “Αγαπάτε την ποίηση!”.
Κι εγώ λόγω ονόματος, ως μυς, τι να πω, αφού κινδυνεύω;
Υ.Γ.2
Ώστε μπορώ να ελπίζω εις ποιητικήν ενότητα προς χάριν της ατίθασης κεντροευρωπαίας Σιλβύ μου;
Νιάου!
Σ:ο)
complimenti per il libro, ma si tradurrà in italiano?
abbracci
alberto
Υγεία και ευτυχία σε όλο τον κόσμο.
Στην ποίηση κυριαρχία.
Στο γάτο καλό, μακρύ, βαθύ ταξίδι.
Στον καπετάνιο υπομονή και διαύγεια.
“Oι ναυτικοί στα φορτηγά πάντα μια γάτα τρέφουν/
που τη λατρεύουνε, χωρίς να ξέρουν το γιατί/
κι αυτή, σαν απ’ τη βάρδια τους σχολάνε κουρασμένοι/
περήφανη στα πόδια τους θα τρέξει να τριφτεί.”
όπως έγραφε ο Καββαδίας
Αυτό για τον Καπετάνιο που γράφετε παραπάνω.
Όσο για το Καράβι:
Καλο ταξίδι να έχει και να πιάσει πολλά λιμάνια.
Υ.Γ.: Όσο για τον γάτο… Την ζωή του δεν την κάνει κανένας.
http://www.diapolitismos.gr/epilogi/keimeno.php?id=3&id_keimeno=799&id_atomo=26
http://bosko-hippydippy.blogspot.com/
Αντώνη, σ’ ευχαριστώ.
http://logotexnika-epikaira.blogspot.com/2009/02/blog-post_18.html
http://perisinagogi.blogspot.com/2009/02/blog-post_18.html
Ο γάτος νιαουρίζει κι εδώ…
http://soulforpoetry.blogspot.com/2009/03/blog-post_07.html
Πρώτε, άφωνος! (και πολύ περισσότερο ή μόνον επειδή είναι πολύ δύσκολο να γράφεις για φίλους…)
http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=447094
Ο Χόρχε σήμερα νιαουρίζει στην “Αυγή”