Λόρκα
Άκου τι λεν τα δάση
στήσε αυτί λιώσε χιόνι
τις τελευταίες νύχτες το φθινόπωρο
δακρύζουν ήλεκτρο τα πεύκα
δε φταίω εγώ
κάπου ανεβάσανε Γκαρθία κι ένα ασημένιο ποτάμι
κάπου τη ρεματιά με τις πληγές
δε φταίω εγώ που τρέμει τόξο το γεφύρι
που λούζεται νάρδους ο Γουαδαλκιβίρ
πέφτουν τα πουλιά στου φλάουτου το φύσημα
περνάει το ασημένιο ποτάμι το αρχαίο νερό η φωτιά
στων δέντρων τη σιωπή
το σείσιμο του θάμνου
τρέχει να πνιγεί και πουθενά το πρώτο βήμα
για ένα παρακάτω είπαν
τον χρέωσαν ολόκληρον τα τελωνεία των φθορών
Ψεύματα
Κι έδειξε χαρτιά σφραγίδες φύλλα
καταθέσεις αστρονομικά ποσά ελευθερία
κι ύστερα τις διπλές βροχές και την αδιαθεσία των
άστρων
πίσω στα αγάλματα τα πετρωμένα δάκρυα
σε μέγεθος μερόνυχτου
άστρο μου άστρο μου για δε μʼ αγγίζεις πια
χέρια μου φράξτε τη μεσολάβηση του σύννεφου
και σεις βουνά με τον κομμένο ορίζοντα
με ένα βλέμμα σάς ρίχνω καταγής
ό,τι και ώρα να ʼναι κραυγή ό,τι ζωή ακορντεόν
τα τιμαλφή συλλέγω των υφάλων να ʼχει η αγάπη
μου
να τραγουδά τα θαύματα σε όστρακο ανοιχτό.
Καλοτάξιδο Σωκράτη.
Τα θεμέλια του μπήκαν διαδικτυακά, στέριωσαν μουσικά και τώρα ανεγέρθηκε και έντυπα.
Λαμπρό οικοδόμημα.
Το “Ποιείν” “αυτό-υποχρεούται” την παρουσίαση του βιβλίου στην Αθήνα με το νέο “σχολικό” έτος.
Όπως και κάποιων άλλων ποιητών…
Προβλέπεται “ζεστό” φθινόπωρο-χειμώνας…
Εξαιρετικό. Λυρικό όσο χρειάζεται
Καλοτάξιδο Σωκράτη.
Τρισδιάστατη οθόνη του θέρους
με γήινες και θαλάσσιες αποχρώσεις.
Ντελικάτη αρχιτεκτονική των λέξεων
Στίχοι ντυμένοι άψογα
με το ανάλαφρο ένδυμα των αισθήσεων
Φίλε μου Σωκράτη
Καλοτάξιδο
Γιάννης Τόλιας
προς τον εκδότη: συγχαρητήρια!
προς το σωκράτη: καλοτάξιδο και συγχαρητήρια!
προς τον μπραβάκη: ζηλεύω!
προς το σπύρο αραβανή: να δεις, που πριν σπάσω το βρωμόποδο, είχα πάρει το σωκράτη απ’το χέρι σ’ένα μουσείο στην ιδιαιτέρα πατρίδα του, και είπα: αυτόν εδώ, θα τον παρουσιάσω εδώ μέσα εγώ! 🙂
χαίρομαι και για τη θέση που του κάνετε εδώ, και για το βιβλίο, και για όλους!
Κι εμείς εδώ, να πιούμε να ευχηθούμε.
Σωκράτη επιτέλους, θα μπορώ να σε κουβαλώ στην τσάντα μου.
Να είσαι καλά, καλοτάξιδο. Αναμονή για παρουσίαση. Θα είμαστε εκεί…
🙂
Σε απόλυτη
σιωπή
διαβάζονται οι Λέξεις
του Σωκράτη Ξένου
για να απολαβάνει κανείς
με όλες τις αισθήσεις του
την μοναδική μελωδία τους
Καλοτάξιδο
_Σκοτεινή Πριγκήπισσα_
Άνεμοι θρακιάδες
κλέψτε όσες λέξεις μπορείτε,
απ’ τη Ροδόπη μαζί τους φτερουγίστε,
στον Έβρο βρέξτε κάθε συλλαβή τους,
στο φάρο της Αλεξανδρούπολης
να τις κολλήσετε
σαν τα βλέμματα των περιηγητών.
Εκείνος θα τις παγιδεύσει,
θα τις αρπάξει απ’ την πνοή σας,
όμορφους στίχους θα τις κάνει
σ’ ένα βιβλίο από σημύδες.
Καλοτάξιδο αδερφέ!
Ό,τι πρέπει για να παρατείνουμε το καλοκαίρι μας κατά ένα βιβλίο-δροσιά για τις αισθήσεις,φωτιά για το πνεύμα…
Συγχαρητήρια για το εξώφυλλο-κι όχι μόνο- στον εκδότη
και για το περιεχόμενο στον ποιητή.
Εξαιρετικός πάντα
Καλοτάξιδο και παντα με λογια ψυχής
Καλη επιτυχία στην αποψινή παρουσίαση του βιβλίου στην Αλεξανδρούπολη.
σπύρο, να είσουνα κι εσύ εκεί…
θα χαιρόσουνα!
ένας σωκράτης χαμένος στην αγάπη της ποίησης.
O Σώκρατης στην αγκαλιά της ποίησης…Τι ποιητική εικόνα!
Ποια ποιήματα του Σωκράτη αναγνώστηκαν; Παρακαλώ, τις εντυπώσεις σας από την παρουσίαση.
…
(ερυθριώσα)
εγώ ξεκοίλιασα μερικά ποιήματα, επιλέγοντας στίχους από τις σελίδες 24, 42-43, 45, 73, 35, 48, 7, 105, 86, 8, 9, 40, 16, 25, 28, 27, 51, 53, 61, 115, 41, 11, κλπ…
διαβάστηκαν το δροσερό νερό (σελ. 33),
αχόπως (σελ. 103), -το διαβασα εγώ-
λόρκα (σελ. 107)
το πέτρινο καράβι (σελ. 113)
αναύγουστο (σελ. 101), παρακάλεσα το σωκράτη να το διαβάσει
διαβάστηκαν κι άλλα από τον άλλο ομιλητή
το πιο όμορφο ήταν, ότι ενώ εγώ ανησυχούσα μήπως το παρακάναμε, ο κόσμος άνοιγε όλο και πιο πολύ τα μάτια κοιτώντας…
αυτός ο σωκράτης…
μας έκανε ομαδική ψυχοθεραπεία
και το τι ακούσαμε μετά από τους ανθρώπους, ήταν όμορφο. πραγματικά, ουσιαστικά συγ-κινητικό.
υγ. με συγχωρείτε που γράφω και ξαναγράφω εδώ, είναι ο τύπος μου να είμαι φλύαρη.
ας αναλάβει κάποιος άλλος αν θέλει τώρα! καλή βδομάδα!