musique-des-chambres-lg.jpg

Τάσος Λειβαδίτης, Η Μαργαρίτα δεν έφτασε ποτέ

Οι κάμαρες που αγαπηθήκαμε ταξιδεύουν μες στην ομίχλη, η
Μαργαρίτα ανάβει ένα κερί και κατεβαίνει τη σκάλα, το παλιό
σχολείο έκλεισε, το φεγγάρι γράφει με κιμωλία πάνω στα τζάμια
– κι αχ, πως να σου φτάσει μια ζωή μέσα στο ατέλειωτο άγνωστο
μιας νύχτας του φθινοπώρου, κι η Μαργαρίτα κρατάει το αναμμένο
κερί και κατεβαίνει τη σκάλα, περνάει ανάμεσα στους νεκρόυς της
και μπαίνει στη ζωή της, “είναι κανείς εδώ;” ρωτάει και ξανά
“είναι κανείς εδώ;”, καμιά απάντηση και θα περάσει πολύς καιρός
– γιατί κι η ποίηση είναι σαν μια εξομολόγηση αργά τη νύχτα,
σ΄ένα πρόσωπο που άξαφνα πέθανε
και μεις συνεχίζουμε να μιλάμε.

Τάκης Σινόπουλος, Ήτανε ένα ποίημα

Ήτανε ένα ποίημα
κι ήτανε γεμάτο τρύπες
έτσι έβλεπες
τον ποιητή να τρώει
και να ερωτεύεται
να βγάζει τα παπούτσια του
και να κοιμάται

Χόρχε Λουίς Μπόρχες, Κι η μνήμη ενός ήλιου

Κι η μνήμη ενός ήλιου μοναχικού
που βασιλεύει και σκορπίζεται
και γίνεται χρυσάφι, σκιά κι έπειτα χάνεται

Ομάρ Καγιάμ, Κρυμμένος τη ζωή περνάς

Κρυμμένος τη ζωή περνάς
κι ανεξιχνίαστος σαν πάντα
και κάποτε είσαι πρόσωπο
κι άλλες φορές πάλι τοπίο
και σε κανέναν τ’ ακριβό το θέαμα
δε θες να δείξεις
κι είσαι συνάμα, μοναχός σου
το κοινό κι ο θεατρίνος

Πληροφορίες δίσκου:

Δέκα οκτώ ποιήματα των: Τάκη Σινόπουλου, Βαγγέλη Ροζακέα, Γιώργη Παυλόπουλου, Χόρχε Λουίς Μπόρχες, Γιάννη Αγγελάκα, Δημήτρη Παπανικολάου, Σαββίνας Γιαννάτου, Τάσου Λειβαδίτη και Ομάρ Καγιάμ.

Επαιξαν οι μουσικοί:Ηρακλής Βαβάτσικας: ακορντεόν, Διονύσης Βερβιτσιώτης: βιολί, Νίκος Βελιώτης: βιολοντσέλο, Μιχάλης Σιγανίδης: κοντραμπάσο.

Απαγγέλουν:Σαβίνα Γιαννάτου, Γιώργος Κοροπούλης, Pedro Olalla. Τραγουδούν: Σαβίνα Γιαννάτου, Δημήτρης Παπανικολάου, Κώστας Ζαφείρης. Συμμετέχουν: Γιάννης Αλεξανδρής, Κώστας Βόμβολος.

Συμμετέχουν με φωνητικούς αυτοσχεδιασμούς: Δημήτρης Αγαρτζίδης, Δημήτρης Σωτηρίου και το φωνητικό εργαστήρι “Βάκχες ’05” που αποτελείται από ηθοποιούς