[youtube 2uYrmYXsujI nolink]
Oι καθηγητές Γαλλικής Φιλολογίας στην Ελλάδα είμαστε φτωχότεροι. Χάσαμε την Καλλιόπη Γκουντουβά-Καλέση. Οι συνάδελφοι του Συλλόγου Γαλλικής Βορ. Ελλάδας ,αν ανατρέξουν στα τεύχη των 2-3 τελευταίων ετών του περιοδικού μας, θα δουν άρθρο της με θέμα σχετικό με την προσωπική της ιστοσελίδα(http://eileencalessis.freeservers.com ).Γι` αυτό κάνω έκκληση στην Πρόεδρό μας: Στο επόμενο τεύχος γράψτε μόνο δυο λόγια ως φόρο τιμής στη μνήμη της…
Η Πόπη(44ετών), υποδειγματική μητέρα, είχε 2 παιδιά: την Άλκηστη-Ελένη & τον Νίκο. Ήταν σύζυγος του Αλέξη Καλέση, γνωστού Δημοσιογράφου της Λάρισας, Δρ. Γαλλικής Φιλολογίας & νυν Υπεύθυνου στο Γραφείο Τύπου της Νομαρχίας Λάρισας. Αρκετά πρόσφατα κάποια χρονογραφήματά του δημοσίευσε το:< http://www.poiein.gr> . Επίσης ήταν νονά του μεγάλου μου γιου.
Τα τελευταία 3 χρόνια πάλεψε με τον καρκίνο. Ζήτημα να μας είπε , όλα τούτα τα χρόνια, 2-3 λόγια για το πρόβλημα της. Με απίστευτη αξιοπρέπεια ,χαμόγελο, ευγένεια & βαθιά πίστη στο Θεό συνέχιζε να μάχεται. Είχε γεννηθεί στον Καναδά. Μιλούσε άριστα αγγλικά & γαλλικά. Τα τελευταία 4 χρόνια έμαθε ολομόναχη ισπανικά & πήρε την ανώτερη πιστοποίηση.
Υποδειγματική καθηγήτρια, μαχόταν με κάθε μέσο καθημερινά για τη διάδοση της Γαλλικής Γλώσσας. ΟΙ ΓΑΛΛΟΙ όλου του κόσμου δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούν ότι οι αφανείς καθηγητές Γαλλικής ανά την Ευρώπη λατρεύουμε τη γλώσσα τους & έχουμε ΑΝΑΓΚΗ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥΣ. Ξέρουν πολύ καλά γιατί!
Το 1980-81 ως πρωτοετείς φοιτητές στη Γαλλική Φιλολογία του Α.Π.Θ. η σύζυγός μου ,εγώ ,η Πόπη & ο Αλέξης γνωριστήκαμε & γίναμε φίλοι για πάντα. Με τον Αλέξη ανταλλάσσαμε ποιήματά μας. Αυτό μάς έδεσε πιότερο. Μετά το τέλος των σπουδών μας περίπου ήμασταν τα 2 ζευγάρια εκείνου του έτους που παντρεύτηκαν κιόλας. Τα χρόνια πέρασαν, ο καρδιακός μου φίλος Αλέξης βάφτισε τον μεγάλο μου γιο. Γίναμε & συγγενείς! Πάντα λέγαμε: «Κρίμα που δεν ζούμε στην ίδια πόλη, να βλεπόμαστε κάθε μέρα αφού επικοινωνούμε τόσο όμορφα»!
Όσοι ζήσαμε πολύ διακριτικά τούτα τα χρόνια το ανείπωτο δράμα της, με μεγάλο σεβασμό προς την υποδειγματική της αξιοπρέπεια, την συνοδέψαμε στην στερνή της κατοικία, στα Νέα Κοιμητήρια Λάρισας στις 16-10-2007 & ώρα 16.30.
Ώρα καλή, γλυκιά μας Πόπη! Κοίτα να δεις! Αόριστος, παρατατικός…Τι & αν τρύπωσε ατέλειωτος θρήνος στο σπιτικό μας, είσαι ο Ενεστώτας στην ψυχή μας!
Καλή μας αντάμωση, κάποτε!
(από το ιστολόγιο “Κίτρινη Πόλη”)
Σημ. Από σήμερα μέχρι το άλλο Σάββατο στη μνήμη της Καλλιόπης Γκουντουβά-Καλέση το “ποιείν” θα φιλοξενήσει γυναικείες φωνές.
Μόλις σήμερα πληροφορήθηκα ( από Λάρισα φυσικά…) ότι αναδημοσιεύσατε τούτο το κείμενο από το ιστολογιο μου. Σας ευχαριστώ πολύ για ο,τι κάνετε για τη μνήμη της πολυαγαπημένης μας φίλης.
Με εκτίμηση
akb8862