Πηγή: www.gianniskofinas.com/katagogi/sholeio.htm
Ένας μικρός Σεπτέμβρης βάζει τα κλάμματα
που στο σχολειό τον πάνε να μάθει γράμματα
θέλει να παίξει ακόμα με τ’άστρα τ’ ουρανού
πριν έρθουν πρωτοβρόχια και συννεφιές στο νου
πρωτάκι, σχολιαρούδι, του κλέβουν το τραγούδι,
του κλέβουν το τραγούδι…
Ένας γλυκός Σεπτέμβρης στάζει το μέλι του
σωστό παληκαράκι τρυγάει τ’ αμπέλι του
στα Σπάτα λινοβάτης, στο Κορωπί γαμπρός
να τρέμουν τα κορίτσια στα βλέφαρά του μπρος
φυσάει ο απηλιώτης, ο ζέφυρος της νιότης
φυσάει ο απηλιώτης…
Ένας παλιός Σεπτέμβρης φίλος αχώριστος
καθώς περνούν τα χρόνια γίνεται αγνώριστος
το κόκκινο ραγίζει στα μήλα της Ροδιάς
κίτρινα πέφτουν φύλλα στον κήπο της καρδιάς
Η νύχτα μεγαλώνει, δίχτυα στο φως απλώνει,
η νύχτα μεγαλώνει…
τι τρυφερό τραγούδι!
μας ματώνει όλους!
Έχω όλο το βιβλίο με το καλαντάρι για τους μήνες, που έβγαλε ο Κατσούλης με τον Παντελή Θαλασσινό, και μου άρεσαν πολύ τα περισσότερα.
Eπίσης θυμάται κανείς και εκείνο το “τον έλεγαν Σεπτέμβρη, Σεπτέμβρη Αυγουστή” του Λευτέρη Παπαδόπουλου;
Προτιμώ να βλέπω τον Σεπτέμβρη ως το ξεκίνημα μιας νέας χρονιάς, όπως νομίζω και οι περισσότεροι από μας, παρά εκείνο το (ωραίο, αλλά σπαρακτικό) “μαρμαρωμένο βασίλεμα κάποιου Σεπτεμβρίου” του Σεφέρη.
Καλό ταξίδι γλυκέ μου δάσκαλε κυρ Ηλία.
Σε ευχαριστώ για όλα.
Η κηδεία του αύριο στις 18.00, στο Λουτρό Κορινθίας, στο Ξυλόκαστρο.
Σπύρο,για τον Ηλία Κατσούλη επρόκειτο;…
Όχι ρε γαμώτο.
Πώς να μιλήσω
Πιο απλά τι ήταν ο Ηλίας
Η Κλαίρη, ο Ραούλ
Η οδός Αιγύπτου
Θα σου μιλήσω πάλι ακόμα με σημάδια
Με σκοτεινές παραβολές
Και παραμύθια
(Μ. Αναγνωστάκης)
Σήμερα θα γιόρταζε.