Μουσική: Σωτήρης Καραγιώργης
Τραγουδούν: Αλκίνοος Ιωαννίδης, Δώρος Δημοσθένους,
Σωτήρης Καραγιώργης, Γιάννης Κότσιρας
Από το cd Στην άκρη του ουρανού
Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης
Μουσική: Σωτήρης Καραγιώργης
Τραγουδούν: Αλκίνοος Ιωαννίδης, Δώρος Δημοσθένους,
Σωτήρης Καραγιώργης, Γιάννης Κότσιρας
Από το cd Στην άκρη του ουρανού
Τι θυμήθηκα τώρα…ένα ποίημα που το κάναμε στα σχολεία, στο γυμνάσιο θαρρώ το 86. Αλλά δεν θυμάμαι πια ποιός το είχε γράψει. Λεγόταν Ευαγόρας Παλληκαρίδης και κάποιοι σκόρπιοι στίχοι που θυμάμαι είναι όταν πια τον σκότωσαν και την άλλη μέρα υποτίθεται ότι ο δάσκαλος καλούσε τον Ευαγόρα να πει ελληνική ιστορία από το αδειανό θρανίο:
“…Παρόντες όλοι; -Κύριε, ο Ευαγόρας λείπει.
Παρόντες, λέει ο δάσκαλος, και με φωνή που τρέμει:
Σήκω, Ευαγόρα να μας πεις Ελληνική Ιστορία…
Ο δίπλα, ο πίσω, ο μπροστά, βουβοί και δακρυσμένοι,
αναρωτιούνται στην αρχή, ώσπου η σιωπή τους κάμνει
να πέσουν μ’ αναφυλλητά, ετούτοι κι όλη η τάξη.
-Παλληκαρίδη, άριστα, Βαγγόρα πάντα πρώτος
στους πρώτους πρώτος άγγελε πατρίδας δοξασμένης…”
κ.λπ. κ.λπ. Αν το θυμάται κανείς ας γράψει και τον ποιητή.
Και τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, μήπως αυτό ακριβώς το ποίημα έχει μέσα το CD ;
Αν δεν με απατά η μνήμη μου πρέπει να είναι ενός ποιητή από τη Ρόδο, του Φώτη Βαρέλη. Ήταν το στοίχημα κάθε χρονιάς αυτό: ποιος θα το ερμηνεύσει μπροστά στο υπόλοιπο σχολείο και δεν θα το “εκτελέσει” όπως εκτελούσαμε τη προσευχή-παπαγαλίστικα.
Με φτιάξατε.
“Τα ‘πε κι απλώθηκε σιωπή πα ‘στα κλαμένα νιάτα,
που μπρούμυτα γεμίζανε της τάξης τα θρανία,
έξω απ’ εκείνο τ’ αδειανό, παντοτινά γεμάτο.”
(απόσπασμα)
Αίολε, έχεις δίκιο, το βρήκα και στο ίντερνετ στην εξής διεύθυνση:http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=Blog&file=page&blogger=movflower&month=03&year=2007
(16 Μαρτίου)
Ας το ξαναθυμηθούμε ολόκληρο:
Ένα από τα πιο ένθερμα ποιήματα (και μάλλον το πιο γνωστό) που γράφτηκαν στη μνήμη του, ήταν του Ροδίτη ποιητή, Φώτη Βαρέλη. Ένας συγκινητικός επίλογος για τον ήρωα μαθητή.
Εψές πουρνό μεσάνυχτα στης φυλακής τη μάντρα
μες στης κρεμάλας τη θελιά σπαρτάραγε ο Βαγόρας.
Σπαρτάρησε, ξεψύχησε, δεν τ’ άκουσε κανένας.
Η μάνα του ήταν μακριά, ο κύρης του δεμένος,
οι νιοι συμμαθητάδες του μαύρο όνειρο δενείδαν,
η νια που τον ορμήνευε δεν άκ’σε νυχτοπούλι.
Εψές πουρνό μεσάνυχτα θάψαν τον Ευαγόρα.
Σήμερα Σάββατο ταχιά όλη η ζωή σαν πρώτα.
Ετούτος πάει στο μαγαζί, εκείνος πάει στονκάμπο,
ψηλώνει ο χτίστης εκκλησιά, πανί απλώνει οναύτης,
και στο σκολειόν ο μαθητής συλλογισμένος πάει.
Χτυπά κουδούνι, μπαίνουνε στην τάξη του ο καθένας.
Μπαίνει κι η πρώτη η άταχτη κι η τρίτη πουδιαβάζει,μπαίνει κι η πέμπτη αμίλητη, η τάξη τουΕυαγόρα.
– παρόντες όλοι;
– Κύριε, ο Ευαγόρας λείπει.
– Παρόντες, λέει ο δάσκαλος · και με φωνή που τρέμει:
– Σήκω, Ευαγόρα, να μας πεις ελληνική ιστορία.
Ο δίπλα, ο πίσω, ο μπροστά, βουβοί και δακρυσμένοι,αναρωτιούνται στην αρχή,
ώσπου η σιωπή τους κάμνεινα πέσουν μ’ αναφιλητά ετούτοι κι όλη η τάξη.
– Παλληκαρίδη, άριστα, Βαγόρα, πάντα πρώτος,
στους πρώτους πρώτος,
άγγελε πατρίδας δοξασμένης,
συ, που μέχρι χθες της μάνας σου ελπίδα κι αποκούμπι
και του σχολειού μας σήμερα Δευτέρα Παρουσία.
Τα ‘πε κι απλώθηκε σιωπή πα ‘στα κλαμένα νιάτα,
που μπρούμυτα γεμίζανε της τάξης τα θρανία,
έξω απ’ εκείνο τ’ αδειανό, παντοτινά γεμάτο.
Νομίζω, Αίολε, πως στον Ευαγόρα έχουμε ένα έξοχο παράδειγμα κοινωνικοπολιτικής ποίησης.
Που, ενώ είναι απλή και κατανοητή ακόμη και σε έναν μαθητή Γυμνασίου, ωστόσο καταφέρνει να δημιουργεί τέτοια ρίγη συγκίνησης κάθε φορά που απαγγέλουμε το
” Σήκω Ευαγόρα να μας πεις Ελληνική ιστορία “,
τέτοια ρίγη, που μας έκανε να το ανακαλέσουμε αβίαστα και οι δυο στη μνήμη μας μετά από 20 ολόκληρα χρόνια.
Αυτό είναι χαρακτηριστικό γνήσιας και ατόφιας ποίησης, πιστεύω.
“Θα πάρω μιαν ανηφοριά
θα πάρω μονοπάτια
να βρω τα σκαλοπάτια
που παν στη Λευτεριά”
Ευαγόρας Παλληκαρίδης
Ο ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ ητα είναι και θα είναι ΗΡΩΑΣ στισ καρδιές μας και αντιπροσωπεύει όλους τους ΈΛΛΗΝΕΣ της Κύπρου!
Ευαγόρας Παλληκαρίδης
Εψές πουρνό, μεσάνυχτα, στης φυλακής την μάντρα,
μες στης κρεμάλας την θηλιά σπαρτάραγε ο Βαγόρας.
Σπαρτάρησε, ξεψύχησε, δεν τάκουσε κανένας.
Η μάνα του ήταν μακριά, ο κύρης του δεμένος,
οι νιοί συμμαθητάδες του μαυρ΄ όνειρο δεν είδαν
κι η νια που τον ορμήνευε δεν άκ΄σε νυχτοπούλι.
Εχθές πουρνό, μεσάνυχτα, θάψαν τον Ευαγόρα.
Σήμερα Σάββατο ταχιά όλη η ζωή σαν πρώτα.
Ετούτος πάει στο μαγαζίν, εκείνος πάει στον κάμπο,
ψηλώνει ο χτίστης εκκλησιά, πανίν απλώνει ο ναύτης
και στο σκολειόν ο μαθητής συλλογισμένος πάει.
Χτυπά κουδούνι, μπαίνουνε στην τάξη του ο καθένας.
Μπαίνουν η πρώτη η άτακτη κι η τρίτη που διαβάζει
μπαίνει κι η πέμπτη αμίλητη, η τάξη του Ευαγόρα.
-Παρόντες όλοι; – Κύριε, ο Ευαγόρας λείπει.
-Παρόντες!! λέει ο δάσκαλος και με φωνή που τρέμει:
Σήκω, Ευαγόρα, να μας πεις ελληνική ιστορία.
Ο δίπλα, ο πίσω κι ο μπροστά, βουβοί και δακρυσμένοι,
αναρωτιούνται στην αρχή, ώσπου η σιωπή τους κάμνει
να πέσουν μʼ αναφυλλητό* ετούτοι κι όλη η τάξη.
-Παλληκαρίδη, άριστα! Ευαγόρα πάντα πρώτος!
Στους πρώτους πρώτος, άγγελε πατρίδας δοξασμένης,
συ μέχρι χθες της μάνας σου ελπίδα κι αποκούμπι
και του σκολειού μας σήμερα Δευτέρα Παρουσία.
Τόπε κι απλώθηκε σιωπή πα στα κλαμένα νιάτα,
που μπρούμυτα σκεπάζανε τα τάξης τα θρανία
έξω από ΄κείνο τʼ αδειανό, παντοτινά γεμάτο
Ο ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ, ο αμούστακος Ρήγας Φεραίος της Κύπρου, όπως προσφυώς απεκλήθη το καύχημα της όπου γης ελληνοσύνης , το διαχρονικό σύμβολο κάθε καταπιεζόμενου λαού , πρέπει να προβάλλεται με κάθε πρόσφορο τρόπο ως πρότυπο ζωής για την νεολαία μας.
Είναι καιρός ο ανδριάντας του ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗ , να στηθεί στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου της Κύπρου. Στη δαπάνη του όλου καλλιτεχνήματος πρέπει να συμμετάσχει, τιμής ένεκεν, η όπου γης ελληνική νεολαία. Τούτο δεν είναι ανέφικτο αρκεί το Υπουργείο Παιδείας της Ελλάδας και το αντίστοιχο Υπουργείο της Κυπριακής Δημοκρατίας με κοινή εγκύκλιό τους προς όλες τις σχολικές μονάδες Ελλάδας και Κύπρου, αλλά και στα Σχολεία του Ελληνισμού της Διασποράς, μέσω των Γραφείων των Συμβούλων Εκπαίδευσης Εξωτερικού να καλέσουν όλα τα Ελληνόπουλα , από το Νηπιαγωγείο μέχρι και το Λύκειο , να προσφέρουν τον οβολό τους για τον ανωτέρω σκοπό, αφού προηγούμενα ενημερωθούν από τους δασκάλους τους για την προσωπικότητα του Ελληνοκύπριου έφηβου επαναστάτη, ποιητής και τραγουδιστή της Λευτεριάς της Κύπρου. Μ’ αυτόν τον τρόπο θα δοθεί η ευκαιρία στην μαθητιώσα νεολαία να γνωρίσει τον ΕΥΑΓΟΡΑ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗ, ως άνθρωπο, ως ποιητή, ως πατριώτη, ως αγωνιστή , ενώ παράλληλα η όποια προσφορά τους θα αποτελεί , κατά κάποιο τρόπο ,ελάχιστο δείγμα αναγνώρισης της μεγάλης θυσίας του ΕΥΑΓΟΡΑ.
Την άποψή μου αυτή τη θέτω στην κρίση κάθε πατριώτη και ευελπιστώ ότι θα βρεθούν , τόσο στην Ελλάδα και στην Κύπρο , όσο και στα μεγάλα μεταναστευτικά κέντρα του Ελληνισμού άνθρωποι ικανοί να την υλοποιήσουν.-
Δημήτρης Μ.Στεργιούλης
Επίτιμος Διευθυντής
2ου Δημοτικού Σχολείου Κιάτου
“ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ”
Αφιερώνω σ’όλους τους αδελφούς μας Κύπριους:
ΤΩΝ ΑΘΑΝΑΤΩΝ
Των αθανάτων το κρασι
Το’ βρετε σεις και πινετε.
Ζωή σε σας ο θανατος
Κι αθανατοι θα μείνετε.
(Ευαγόρας Παλληκαρίδης)
Τι ονοματεπώνυμο όμως βρε παιδια!!!
Το ένα είναι καλύτερο από το άλλο.
Παλληκαρίδης, όνομα και πράγμα.Παλληκαρι στην ψυχή και στο σώμα.Ομως όταν τα νιάτα θέλουν…!Πόσο διαφέρουν οι νέοι του 2009…Εχουν χαθει οι αξίες.Αχ! Ενας Παλληκαρίδης μας χρειάζετε…
”ΔΙΚΑΙΟΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΙΩΝΑ ΖΩΣΙ”
ΑΘΑΝΑΤΟΙ
του Δημήτρη Στεργιούλη
Επίτιμου Διευθυντή
2ου Δημοτικού Σχολείου Κιάτου
«ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ»
Το Φεβρουάριο του 1957, το κακουργιοδικείο των Άγγλων αποικιοκρατών στη Λευκωσία καταδίκασε σε θάνατο τον έφηβο αγωνιστή της ΕΟΚΑ Ευαγόρα Παλληκαρίδη.
Το παράπτωμα στο οποίο υπέπεσε ο Παλληκαρίδης ήταν η συνειδητή άρνησή του να αναγνωρίσει τη δεσποτεία των Άγγλων στο νησί του, την οποία και πολέμησε με τη γραφίδα και το όπλο.
΄Οσον αφορά στο ότι ο Παλληκαρίδης κατά τη σύλληψή του μετέφερε ένα γρασαρισμένο οπλοπολυβόλο Μπρεν , γύρω από το οποίο στοιχειοθετήθηκε το σε βάρος του κατηγορητήριο από τους αποικιοκράτες , είναι θέμα που δεν αντέχει στη βάσανο της κριτικής και είναι καταγέλαστο το γεγονός ότι αυτό στάθηκε αφορμή και αιτία για να σταλεί στο θάνατο ένας έφηβος, που δεν πρόλαβε καν να λογιστεί νέος.
Και ο μεν νόμος –παρά την παγκόσμια κατακραυγή-“ακολούθησε την πορεία του” και ο Παλληκαρίδης απαγχονίστηκε τα μεσάνυχτα της 13ης προς την 14η Μαρτίου του 1957 στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας.
Σημαιοφόρος της παγκόσμιας κατακραυγής για την καταδίκη του Παλληκαρίδη σε θάνατο, αλλά και της οικουμενικής εκστρατείας για να δοθεί χάρη στον έφηβο επαναστάτη ήταν ο Αμερικανός Βουλευτής της πολιτείας Πενσυλβάνια των Η.Π.Α. Foulton .
Δυστυχώς τις εκκλήσεις της Βουλής των Ελλήνων, αλλά και προσωπικοτήτων διεθνούς κύρους από όλο τον κόσμο, καθώς και την έκκληση σαράντα βουλευτών του Εργατικού Κόμματος της Αγγλίας, η βασίλισσα Ελισάβετ τις προσπέρασε ασυγκίνητη . Και για να φανταστείτε το μέγεθος της αναλγησίας , όχι μόνο αρνήθηκε να δώσει χάρη στον έφηβο αγωνιστή , αλλά αρνήθηκε να ικανοποιήσει το αίτημα του πατέρα του εθνομάρτυρα ΕΥΑΓΟΡΑ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗ, να του παραδοθεί η σορός του παιδιού του , για να ταφεί σύμφωνα με τις παραδόσεις του λαού μας και της πίστης μας.
Και αφού ο «άνομος νόμος» της αγγλοκρατίας έπρεπε να πάρει το δρόμο του ο ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ τον βάδισε όρθιος και περήφανος, ανυποχώρητος και αταλάντευτος από τις αρχές του πατριωτικού του καθήκοντος. Στάθηκε απτόητος κι ατάραχος κάτω από το ικρίωμα. Κοίταξε κατάματα το θάνατο κι εκείνος χαμήλωσε το βλέμμα του. Ο ΕΥΑΓΟΡΑΣ πέρασε στο πάνθεο των ηρώων, των αθανάτων του Έθνους των Ελλήνων ψάλλοντας τον Εθνικό μας Ύμνο και έκτοτε παραμένει και θα παραμείνει στο διηνεκές παγκόσμιο σύμβολο λευτεριάς. Σύμβολο κάθε ελευθερόφρονα ανθρώπου και κάθε καταπιεζόμενου λαού.
Η αγχόνη του Παλληκαρίδη έγινε σταυρός και σημάδι που θα καθοδηγεί όχι μόνο την ελληνική, αλλά την παγκόσμια νεολαία στο δρόμο του καθήκοντος, στο δρόμο του χρέους προς την Πατρίδα.
Κι αν οι Άγγλοι αποικιοκράτες έχουν τη σφαλερή εντύπωση ότι με τη φυσική εξόντωση του ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗ πέτυχαν και το θάνατό του «πλανώνται πλάνην οικτράν». Ο ΈΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ ζει και θα ζει στον αιώνα τον άπαντα στην καρδιά κάθε Έλληνα, στην καρδιά κάθε πατριώτη όπου γης.
Συμπληρώθηκαν κιόλας πενήντα τρία ολόκληρα χρόνια από τον απαγχονισμό του Παλληκαρίδη. Κι όμως ο μεγάλος στην ψυχή και στο φρόνημα ΕΚΕΙΝΟΣ έφηβος, ο οραματιστής και τραγουδιστής της λευτεριάς της Κύπρου, ζει ανάμεσά μας . Πολλά από τα επαναστατικά και λυρικά του ποιήματα έχουν μελοποιηθεί, έγιναν τραγούδια, έγιναν πατριωτικά θούρια. Σχολεία, Στρατόπεδα, Πολιτιστικοί Σύλλογοι, Αθλητικά Σωματεία, Δρόμοι, Πλατείες, , σε Ελλάδα και Κύπρο, αλλά και σε ελληνικές παροικίες του εξωτερικού φέρουν το όνομά του. Για την προσωπικότητά του έχουν γραφτεί χιλιάδες σελίδες . Ο Παλληκαρίδης πέρασε στην αθανασία. Αποτελεί το σέμνωμα ενός ολόκληρου λαού. Παρέμεινε για πάντα έφηβος. Τι λένε λοιπόν πέθανε; Ο Παλληκαρίδης δεν πέθανε. Δεν πέθανε ο αετός. ΖΕΙ, ΖΕΙ, και θα ΖΕΙ για να μας καθοδηγεί .
΄ Τα χρόνια πέρασαν. Και ως αδυσώπητος που είναι ο χρόνος άφησε τα χνάρια του αυλακώνοντας και το πρόσωπο της «μεγάλης άνασσας», της Ελισάβετ, η οποία διάγει ήδη την όγδοη δεκαετία της ζωής της και οσονούπω θα κληθεί και η ίδια από τον Παντεπόπτη Κύριο να πληρώσει ” το κοινόν για όλους τους ανθρώπους χρέος”.
Πώς θα παρουσιαστεί ενώπιον του Θεού και τι είδους απολογία θα δώσει, για το πώς και γιατί δεν έστερξε να δοθεί χάρη στον Παλληκαρίδη, αλλά συναίνεσε να κοπεί το νήμα της ζωής του πάνω στο άνθος της ηλικίας του, είναι δική της υπόθεση. Και ούτε γράφεται τούτο το άρθρο γι’ αυτό το λόγο. Αλλού αποσκοπεί και καταγράφω το πού.
Σύμφωνα με την ειδησεογραφία των ημερών μας, που δεν έχω λόγους να πιστεύω ότι δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, το φετινό καλοκαίρι θα γίνουν στο Πόρτο Χέλι οι γάμοι του Νικόλαου, γιου του έκπτωτου βασιλιά της Ελλάδας Κωνσταντίνου, και σ΄ αυτούς θα παραβρεθεί και η βασίλισσα της Αγγλίας Ελισάβετ.
Το γεγονός ότι η Βασίλισσα των Άγγλων αρνήθηκε να χαρίσει τη ζωή σε ένα δεκαεννιάχρονο παιδί του Λαού μας ( κομμάτι του λαού μας είναι ο Κυπριακός Ελληνισμός), που αγωνιζόταν “παντί σθένει” για τη λευτεριά της Πατρίδας του, και λαμβανομένου υπόψη ότι ο θάνατος αυτού του παιδιού στέρησε από τα Ελληνικά Γράμματα, αλλά και την παγκόσμια λογοτεχνία , μια πολλά υποσχόμενη ποιητική προσωπικότητα, γνωστού δε όντως ότι το Πόρτο Χέλι, αλλά και η ευρύτερη περιοχή της Ερμιονίδας συγκαταλέγεται στις περιοχές της Πατρίδας μας με ανεκτίμητη προσφορά στον υπέρ της Ελευθερίας της Ελλάδας Αγώνα και αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού, θα πρέπει να οδηγήσει τον κ. Δήμαρχο Κρανιδίου, Δημοτικό Διαμέρισμα του οποίου αποτελεί το Πόρτο Χέλι, στην άμεση σύγκληση του Δημοτικού Συμβουλίου του και για τους ανωτέρω λόγους να κηρύξει τη βασίλισσα των Άγγλων ανεπιθύμητο πρόσωπο στο Δήμο Κρανιδίου. Ειρήσθω εν παρόδω ότι στην ανωτέρω απόφαση θα πρέπει να δοθεί ευρεία δημοσιότητα για να καταδειχτεί για μια ακόμα φορά ότι “ο πολύπαθος λαός μας ακουμπά με δέος και σεβασμό στα κόκαλα και τα δάκρυα των εθνομαρτύρων μας και των ηρώων μας” και σε καμία των περιπτώσεων δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα σε βέβηλους λεηλάτες των Ιερών και Οσίων της Φυλής μας , όποιοι κι αν είναι αυτοί, να οδηγούν στην αγχόνη αμούστακα παλικάρια μας, που το μόνο τους έγκλημα ήταν ο αγώνας για την αποτίναξη του δυνάστη «για τη χιλιάκριβη τη λευτεριά»
“
Ο Εgemen Bagis, ο αμετροεπής υπουργός ευρωπαϊκών υποθέσεων της Τουρκίας
Του Δημήτρη Στεργιούλη
Επίτιμου Διευθυντή
2ου Δημοτικού Σχολείου Κιάτου
«ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ»
O Egemen Bagis είναι υπουργός ευρωπαϊκών υποθέσεων της Τουρκίας.
Ο εν λόγω κύριος είναι αμετροεπής και αλλαζών. Οσάκις χρειασθεί να ανακοινώσει τις θέσεις της Κυβέρνησής του το λεκτικό των δηλώσεών του καταμαρτυρεί άνδρα επηρμένο και οιηματία. Παραγνωρίζει, φαίνεται, ότι η έπαρση και η οίηση συγκροτούν δίδυμο κακού συμβούλου στην ενάσκηση της πολιτικής τέχνης πολλώ δε μάλλον της εξωτερικής πολιτικής.
Ο Bagis, σε λίαν πρόσφατες δηλώσεις του, απείλησε προκλητικά και απροκάλυπτα την Κυπριακή Κυβέρνηση με την αποστολή του τουρκικού στόλου σε περίπτωση που η Λευκωσία προχωρήσει στην εκμετάλλευση των κοιτασμάτων των υδρογονανθράκων που βρίσκονται στην ΑΟΖ της Κύπρου.
Και επειδή το πολύ της έπαρσης γεννά παραφροσύνη ο αλάστωρ Τούρκος αξιωματούχος μας είπε « ότι ο τουρκικός στρατός και στόλος έχουν εκπαιδευτεί προκειμένου να αντιμετωπίζουν τέτοιου είδους προκλήσεις». Και ,προκλητικότατα , πρόσθεσε:»
«Αυτές οι έρευνες για τις εξορύξεις στη θαλάσσια περιοχή που δεν τους ανήκει είναι παράνομη και ότι η Τουρκία θα αξιοποιήσει κάθε δικαίωμα που της δίνει το Διεθνές Δίκαιο για να κάνει αυτό που πρέπει.
Όσον αφορά στην απειλή που επισείει επί των κεφαλών μας ο Βagis (λέω επί των κεφαλών μας γιατί Κύπρος και Ελλάδα είναι οι δύο πυλώνες του Ελληνισμού) «για εκπαίδευση του τουρκικού στόλου και στρατού για αντιμετώπιση τέτοιων προκλήσεων» εμείς οι Έλληνες (Ελλαδίτες και Κύπριοι) συζητήσαμε με, το γνωστό στους Τούρκους πρόγονό μας, Γεώργιο Καραϊσκάκη για το τι πρέπει να κάνουμε , ύστερα από τις τουρκικές απειλές.
Κι εκείνος μας απάντησε: « Κάντε πρώτα μια σύσκεψη με τον μπούτζο σας και μετά ελάτε να το κουβεντιάσουμε».
Και που λες Bagis η σύσκεψη τελείωσε και το μήνυμα που σου στέλνουμε είναι λακωνικό και κρυστάλλινης διαύγειας και συν τοις άλλοις έχει και την έγκριση του Καραϊσκάκη: «Στον μπούτζο μας»
Κι εμείς έχουμε και στόλο και στρατό κι αν χρειασθεί να μετρηθούμε ούτε θα σας φοβηθούμε , ούτε θα δειλιάσουμε. Ένας παλιός πολιτικός μας , μπροστά από πενήντα πέντε χρόνια και με αφορμή και πάλι του Κυπριακό και σε ανάλογες με τις τωρινές απειλές σάς είχε διαμηνύσει : « Ο πόλεμος είναι τρέλα. Αν η Τουρκία ανοίξει την πόρτα του φρενοκομείου η Ελλάδα θα την ακολουθήσει». Αυτή η δήλωση έχει διαχρονική αξία για τους Έλληνες, που σημαίνει ισχύει ίσαμε σήμερα.
Και ερχόμαστε τώρα στην εκπαίδευση του στρατού και στόλου σας για την οποία καυχάσθε. Φτου να μη βασκαθείτε. Σε τέτοιο υψηλό βαθμός εκπαίδευσης βρίσκεται ο στρατός σας , ώστε σε πρόσφατη άσκηση προσομοίωσης για κατάληψη νησιού (προφανώς ελληνικού) κανονιοβόλησαν την εξέδρα των επιτελών . Αυτοεξεφτελιστήκατε κατά το δη κοινώς λεγόμενον. Προς τι λοιπόν ο κομπασμός ;
Αν προσδοκάτε ότι στην παρούσα περίσταση θα βρείτε την Κύπρο και την Ελλάδα , όπως το 1974, που ο Αττίλας έκανε αποβίβαση και απόβαση στη Μεγαλόνησο καλό θα είναι να αναθεωρήσετε άποψη, γιατί θα βρεθείτε προ εκπλήξεων.
Φαίνεται ότι η έπαρση και η οίηση δεν συγκροτούν κακό συμβουλευτικό δίδυμο , αλλά ταυτόχρονα προκαλούν και σύγχυση και κατ’ ακολουθία διανοητική παράκρουση. Άλλως πως δεν δικαιολογείται η παραληρηματική άποψη του Βagis
« ότι είναι παράνομη η ενέργεια της Κυπριακής Κυβέρνησης σε εξορύξεις σε θαλάσσια περιοχή που δεν της ανήκει». Και τίθεται το ερώτημα: Αν δεν ανήκει αυτή η θαλάσσια περιοχή στην Κύπρο , τότε σε ποιον ανήκει; Μπορείτε να μας τον κατονομάσετε; Ίσως ισχυριστείτε ότι έχει λόγο και το ψευδοκράτος του Έρογλου. Αν πιστεύετε κάτι παρόμοιο σας πληροφορούμε ότι στη Βόρειο Κύπρο δεν υφίσταται κανένα κράτος. Αυτό το μόρφωμα, που αποκαλείται κράτος, είναι δημιούργημα παράνομης στρατιωτικής εισβολής καταδικασμένης από τον κατ’ εξοχήν Διεθνή Οργανισμό, τον Ο.Η.Ε, γι’ αυτό ακριβώς το λόγο δεν πρόκειται ουδέποτε να αναγνωρισθεί ως κρατική οντότητα. Όσο γρηγορότερα το αντιληφθείτε τόσο το καλύτερο για εσάς..
Κι ας προχωρήσουμε λίγο παραπέρα. Ισχυρίζεσθε ότι η θαλάσσια περιοχή στην οποία θα κάνει έρευνες και εξόρυξη φυσικού αερίου η Λευκωσία δεν της ανήκει κατά συνέπεια είναι παράνομη. Για να ασπαστούμε την άποψή σας θα θέλαμε να μας κατονομάσετε έστω και μια άλλη χώρα που να έχει την ίδια με εσάς άποψη. Δύνασθε:
Και κάτι ακόμα : αποφαίνεσθε ότι η θαλάσσια των ερευνών περιοχή δεν ανήκει στην Κυπριακή Δημοκρατία. Για να είναι έγκυρη η άποψή σας θα πρέπει να μας πληροφορήσετε σε ποια νομολογία την στηρίζετε. Αν ποιήσετε μνείαν του οθωμανικού δικαίου θα μας επιτρέψετε να σας υπενθυμίσουμε ότι η ισχύς και η εφαρμογή του εξαντλείται εντός των ορίων της τουρκικής επικράτειας.
Δεν νομίζετε ότι γίνεσθε καταγέλαστοι όταν διακηρύσσετε ότι η Τουρκία θα αξιοποιήσει κάθε δικαίωμα που της δίνει το Διεθνές Δίκαιο για να κάνει αυτό που πρέπει.
Βρε θεομπαίχτες για ποιο Διεθνές Δίκαιο κάνετε λόγο; Εσείς που στην περίπτωση της Κύπρου έχετε ποδοπατήσει όλα τα άρθρα του Διεθνούς Δικαίου και έχετε γράψει στα παλιά σας παπούτσια διεθνή θέσμια και ειωθότα επικαλεστείτε τώρα τους κανόνες του διεθνούς δικαίου. Κάνετε λόγο για κανόνες διεθνούς δικαίου εσείς που καταδικαστήκατε με αυτούς τους κανόνες ως βέβηλοι λεηλάτες της Κύπρου,
Ίσως μερικοί με κακοχαρακτηρίσουν , δάσκαλος ων, να χρησιμοποιώ τέτοιο ύφος και ακατονόμαστες λέξεις. Δεν μπορούσα να κάνω διαφορετικά, γιατί ο Bagis είναι Τούρκος και οι Τούρκοι δεν καταλαβαίνουν άλλη γλώσσα.-
«Προς Ερντογάνειο συνομοταξία φιλιππικός»
του Δημήτρη Στεργιούλη
Επίτιμου Διευθυντή
2ου Δημοτικού Σχολείου Κιάτου
«ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ»
Είναι τοις πάσι γνωστό, άσχετα αν αυτό δεν ομολογείται ευθαρσώς, για λόγους ευγενείας από τους απλοϊκούς ανθρώπους και για λόγους σκοπιμότητας από τις πολιτικές ηγεσίες, ότι οι Τούρκοι είναι λαός βάρβαρος και δόλιος ,καταχθόνιος και ύπουλος, άρπαγας και θρασύδειλος, αχάριστος και αιμοβόρος, στρεψόδικος και άφιλος.
Οι ανωτέρω χαρακτηρισμοί δεν προσάπτονται στους Τούρκους αυθαίρετα και απερίσκεπτα από τον υπογράφοντα , αλλά είναι ιστορικά τεκμηριωμένοι. Όσοι Αρμένιοι, Κούρδοι και Έλληνες της Μ. Ασίας και του Πόντου είχαν την τύχη να επιβιώσουν από τις γενοκτονίες, που διέπραξαν σε βάρος τους οι Τούρκοι, αναφέρονται με τους αίσχιστους των χαρακτηρισμών γι’ αυτούς.
Ο Τούρκος, είτε είχε ως προσδιορισμό την προσωνυμία «Σελτζούκος» , είτε το «Όσμανλής», είτε το «Οθωμανός», είτε το «Νεοοθωμανός» , καθ’ όλη τη διάρκεια της μέχρι τούδε ιστορικής του διαδρομής παρέμεινε ίδιος και απαράλλακτος. Απ’ όπου πέρασε τούρκικο ποδάρι σκόρπισε τον όλεθρο και την καταστροφή και οσάκις ηττήθηκε στα πεδία των μαχών κατέδειξε περίτρανα το χαμερπές του χαρακτήρα του.
Αιμοδιψής και άξεστος, αναξιοπρεπής και επίβουλος, υποκριτής και απάνθρωπος, είναι μερικοί επί πλέον χαρακτηρισμοί που του ταιριάζουν γάντι σ’ εκείνους που προανέφερα.
Κι αν βρεθεί κάποιος που έχει διαφορετική γνώμη για τον Τούρκο της εποχής μας δεν έχω παρά του υπενθυμίσω τα όσα ο Αττίλας διέπραξε και εξακολουθεί να διαπράττει σε βάρος των κατεχομένων εδαφών της Κύπρου, όπου δεν άφησε λίθον επί λίθου.
Οι Ιεροί Ναοί και τα Μοναστήρια της Ορθοδοξίας, τα Ιστορικά Μνημεία Τέχνης και Πολιτισμού των Ελληνοκυπρίων, που σεβάστηκαν οι αιώνες , και γενικά κάθε τι που θύμιζε Ελλάδα στον κυπριακό βορρά, αναίσχυντα λεηλατήθηκαν και ασύστολα λαφυραγωγήθηκαν από τον Αττίλα, που και τάφους ακόμα «ανέωξεν, βεβήλωσεν και εσύλησεν».
Και όλα αυτά βεβαίως «τη ενόχω ανοχή των ισχυρών του πλανήτη μας , που από «καιρού εις καιρόν», και προς παραμυθία των Ελληνοκυπρίων, αρκούνται σε ευχολόγια και αραιά και που εκδίδουν και καταδικαστικές ρετσέτες, χωρίς να επισύρουν επιπτώσεις για την Τουρκία, που «εν τω άμα» μεγάλο φίλο και σύμμαχο την ανεβάζουν και σπουδαίο στρατηγικό εταίρο την κατεβάζουν», γεγονός που αποθρασύνει την τελευταία.
Σύμφωνα με τα διεθνή θέσμια και ειωθότα το κυπριακό πρόβλημα είναι πρόβλημα διεθνές, γιατί έχουμε παράνομη εισβολή της Τουρκίας σε ανεξάρτητο κράτος-μέλος του Ο.Η.Ε., όπως είναι η Κύπρος. Για την ενέργειά της αυτή ,άλλωστε, καταδικάστηκε επανειλημμένα η Τουρκία τόσο από το Συμβούλιο Ασφαλείας, όσο και από τη Γενική Συνέλευση του Ο.Η,Ε.
Δυστυχώς όμως, τα καταδικαστικά , για την Τουρκία, ψηφίσματα και οι αποφάσεις του διεθνούς οργανισμού παρέμειναν κείμενα στερούμενα αντικρίσματος , γιατί ο Τούρκος τα έγραψε ,«ατιμωριτί», στα παλαιότερα των υποδημάτων του.
Και σαν να μην έφτανε αυτό παριστάμεθα μάρτυρες σύντονων ενεργειών ηγετίσκων και αξιωματούχων, ακόμα και ευρωπαϊκών κρατών, που προσπαθούν να παρουσιάσουν το κυπριακό πρόβλημα ως ενδοκυπριακή, ενδοκοινοτική διένεξη και όχι ως διεθνές, που είναι στην πραγματικότητα . Παράλληλα δε ανεντίμως επιδίδονται σε αγώνα εξίσωσης θύματος-θύτη με σκοπό, βραχυπρόθεσμα υλοποιήσιμο κατά τις εκτιμήσεις τους, να δοθεί άφεση αμαρτιών στην Τουρκία, για την παράνομη εισβολή στη Μεγαλόνησο.
Και το άκρον άωτον της πολιτικής υποκρισίας και του πολιτικού αμοραλισμού είναι η ένοχη στάση της Ε.Ε., που με επίσημη ανακοίνωσή της δεν καταδίκασε τις φωνές εκείνων των Ευρωπαίων αξιωματούχων που κόπτονται , δήθεν, για τον απομονωτισμό των Τουρκοκυπρίων καταλογίζοντας ευθύνες προς τούτο, άλλοτε συγκαλυμμένα και άλλοτε απροκάλυπτα, στους Ελληνοκύπριους.
Και , δυστυχώς, φτάσαμε στο σημείο η Ε.Ε. να διαπραγματεύεται να εντάξει στους κόλπους της το κράτος , που εισέβαλε παράνομα και για 37 χρόνια ,τώρα , παράνομα κατέχει εδάφη της Κύπρου, ανεξάρτητου κράτους-μέλους του Ο.Η.Ε. και πλήρους και ισότιμου κράτους-μέλους της Ε.Ε.
Για σκεφτείτε αντινομία ! Στην Ε.Ε. να συγκαταλεχθεί κράτος , που κατέχει παράνομα εδάφη άλλου κράτους , μέλος της Ε.Ε., να έχει παράνομα εποικίσει τα εδάφη αυτά και επιπλέον να διατηρεί επ’ αυτών και στρατεύματα κατοχής .
Και σαν να μη έφτανε αυτό, η Τουρκία ,άκουσον-άκουσον , διακηρύσσει ότι θέλει να μπει «όπως είναι» στην Ε.Ε., και οι όποιες συμφωνίες και συνθήκες του μορφώματος που δημιούργησε στον κυπριακό βορρά, που αυτάρεσκα αποκαλεί «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» να ενσωματωθούν αυτοτελώς και να αποτελέσουν μέρος του κοινοτικού δικαίου. Αυτό σε απλά γλώσσα σημαίνει νομιμοποίηση της παρανομίας. Τι να πει κανείς! Χαίρε αναισχυντίας ύψος δυσθεώρητο, χαίρε πολιτικής υποκρισίας βάθος απροσμέτρητο.
. Ξέχωρα απ’ αυτό ο Ερντογάν και τα ενεργούμενά του διακηρύσσουν ότι δεν αναγνωρίζουν την Κυπριακή Δημοκρατία και μάλιστα υποδεικνύουν στην Ε.Ε. ότι δεν πρέπει να δοθεί η Προεδρία της Ε.Ε. στην Κύπρο, το δεύτερο εξάμηνο του 2012, γιατί αυτό αποτελεί παράνομη πράξη.
Είναι πασίδηλο ότι η ενάσκηση της Προεδρίας της Ε.Ε. από την Κύπρο, κατά το ως άνω χρονικό διάστημα, θα είναι ένα ισχυρό ράπισμα για τον Ερντογάν. Δεν θα μπορεί πλέον ο κύριος αυτός να διακηρύσσει «ανέξοδα» , όπως τώρα, ότι δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, τη στιγμή που η Κύπρος θα προεδρεύει της Ε,Ε.
Πάντως αν συνεχίσει να εκστομίζει φλιναφήματα στο ίδιο μοτίβο , εκτός του ότι θα στερείται «ακροατηρίου», κινδυνεύει να χαρακτηρισθεί διεθνώς ως ηλίθιος και γελοίο υποκείμενο. Το αντιλαμβάνεται αυτό ο Ερντογάν , γι’ αυτό και «επιστρατεύει τα μεγάλα μέσα» για να ματαιώσει την ανάθεση της προεδρίας της Ε.Ε. στην Κύπρο.
Και ενώ αυτά συμβαίνουν, τα ανθρωπάρια που θέλουν να παρουσιάζονται ως ηγέτες της Ε.Ε. παραμένουν απαθή. Αντί να στείλουν στον αγύριστο τον Ερντογάν τον κανακεύουν κιόλας. Καημένη Ευρώπη πώς κατάντησες. Σίγουρα τρίζουν τα κόκαλα του Αντενάουερ, του Ντε-Γκώλ, του Μιττεράν.
Για να αντιληφθεί κανείς εναργέστερα την πάστα των Τούρκων έστω προς μαρτυρίαν τούτο.
Τελευταία αποκαλύφθηκε και δημοσιεύτηκε στη Ελληνοκυπριακή εφημερίδα «Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ» ότι τέσσερις «υπουργοί» του «τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους» διαθέτουν ευρωπαϊκά διαβατήρια της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Ερντογάν, Μεχμέτ-Αλί –Ταλάτ, Έρογλου και όλοι οι αυτοαποκαλούμενοι ως «υπουργοί» του εξαμβλώματος του κυπριακού βορρά , που οι Τούρκοι κράτος αποκαλούν, την δε Κυπριακή Δημοκρατία δεν αναγνωρίζουν, αλλά Ελληνοκυπριακή Διοίκηση ονομάζουν, δεν καταδίκασαν την ενέργειά τους
‘Εχω ή δεν έχω δίκαιο όταν χαρακτηρίζω τους Τούρκους χαμερπείς, αναξιόπιστους και αναξιοπρεπείς; Από το ένα μέρος δεν αναγνωρίζουν την Κυπριακή Δημοκρατία και από την άλλη καταδέχονται να κατέχουν επίσημα έγγραφά της για να ταξιδεύουν. «Χατζιαβάτειος τακτική γαρ». Έτσι πολιτεύονται. Αυτοί είναι οι Τούρκοι.
Αλλά το μεγάλο μάθημα στον Μεχμέτ-Αλί-Ταλάτ το παρέδωσε η Αυστραλιανή Κυβέρνηση, που αρνήθηκε, παρά τις σύντονες ενέργειες , προσπάθειες και παρεμβάσεις της Τουρκίας, να του παραχωρήσει βίζα για να επισκεφτεί το Σίδενεϋ και τη Μελβούρνη, όπου θα έδινε διαλέξεις σε Πανεπιστήμια των δυο αυτών αυστραλιανών μεγαλουπόλεων , γιατί στο τουρκικό διαβατήριο που κατείχε αναφερόταν ως « τέως πρόεδρος της τουρκικής δημοκρατίας της βόρειας Κύπρου», κράτος ανύπαρκτο για την Αυστραλία.
Φαίνεται ότι οι Αυστραλοί , και τιμή τους αυτό , θυμούνται την Καλλίπολη με εξαίρεση βέβαια το συντοπίτη τους Αλεξάντερ Ντάουνερ.
Αν παρόμοια στάση με την Αυστραλία, την οποία και ευχαριστούμε εκ μέσης καρδίας, τηρούσαν και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ο Ερντογάν «θα συνερχόταν εις εαυτόν»
Πάντως ήλθε το πλήρωμα του χρόνου να αφυπνισθεί Ελλάδα και Κύπρος και να προσγειώσουν τον υπερφίαλο Ερντογάν στην πίστα της σκληρής πραγματικότητας. Μια θέση ξεκάθαρη και θαρραλέα πρέπει να τηρήσουν απέναντι στη Τουρκία, χώρα εχθρική για τις δυο οντότητες του Ελληνισμού: ο βάρβαρος Ασιάτης δεν έχει θέση στην Ε.Ε.
Επέστη ο καιρός να αποβάλλουμε τα φοβικά σύνδρομα και να εγκαταλείψουμε ενδοτικές στάσεις. Βρισκόμαστε σε κρίσιμο ιστορικό σταυροδρόμι.. Οδοδείχτης μας το χρέος προς την Πατρίδα και η Ιστορία μας.-
«Διδασκαλικός λόγος οικονομικά εκφερόμενος»
του Δημήτρη Στεργιούλη
Επίτιμου Διευθυντή 2ου Δημοτικού Σχολείου Κιάτου
«ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ»
Οι εφημερίδες της 10/12/2011, κάθε πολιτικής απόχρωσης, αναγράφουν ότι από 1-1-2012 θα γίνουν νέες περικοπές στις αποδοχές των μισθωτών και των συνταξιούχων, ο δε αριθμός των ανέργων επίσημα μεν εγγγίζει το ένα εκατομμύριο, ανεπίσημα δε το 1,2 εκατομμύρια.
Χωρίς να είμαι οικονομολόγος συλλογίζομαι.
Είναι ποτέ δυνατόν το σύνολο των μισθωτών και των συνταξιούχων των 500 έως και 1200 ΕΥΡΩ μηνιαίως να σηκώσει στις πλάτες του το φορτίο της οικονομικής ανόρθωσης της χρεοκοπημένης πατρίδας μας , πού Κύριος οίδε πόσα και σε ποιους χρωστάει;
Σίγουρα δεν υπάρχει εχέφρων άνθρωπος που να πιστεύει κάτι παρόμοιο.
Άμ το άλλο, το αδιανόητο; Βρήκε λέει η Κυβέρνηση έλλειμμα από την προηγούμενη 36 δισεκατομμύρια ΕΥΡΩ. Ως καλόπιστος άνθρωπος το αποδέχομαι , αλλά πρέπει κάποιος να μου εξηγήσει : πώς είναι δυνατόν για να ξεχρεώσουμε 36 δισεκατομμύρια ΕΥΡΩ δανειστήκαμε μέχρι στιγμής κοντά στα 80 δισεκατομμύρια, αναμένουμε το Φεβρουάριο του 2012 , καλώς εχόντων των πραγμάτων, δάνειο άλλων 180 δισεκατομμυρίων και θα χρειαστεί τουλάχιστον μία εικοσαετία σκληρής λιτότητας για να ορθοποδήσουμε κάπως. Δηλαδή χρέος 36 εκατομμυρίων ΕΥΡΩ το εξισώσαμε με δάνειο 260 εκατομμυρίων, που με τους τόκους και τις προσαυξήσεις θα φτάσει σε ύψος δυσθεώρητο.
Άλλοι , πάλι , αισιοδοξότεροι των προηγουμένων, διατείνονται ότι το 2021 η οικονομική κατάσταση της χώρας μας θα είναι περίπου εκείνη του 2009.. Αυτό σε απλή γλώσσα σημαίνει ότι θα χρειασθεί μια δωδεκαετία για να φτάσει η οικονομική κατάσταση της Πατρίδας μας εκεί που την παρέλαβε η Κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου.
Και κάθομαι και συλλογίζομαι ότι από το 1985 και εντεύθεν σ’ αυτόν τον τόπο εισέρρευσαν δισεκατομμύρια ΕΥΡΩ. Απαριθμώ τις εισρροές .Πρώτο πακέτο Ντελόρ, δεύτερο πακέτο Ντελόρ, τρίτο πακέτο Ντελόρ. Και έπονται Μεσογειακά ολοκληρωμένα προγράμματα. Και ακολουθούν : πρώτο πακέτο Πρόντι , δεύτερο πακέτο Πρόντι. Ίσως να υπάρχει και τρίτο πακέτο Πρόντι.
Και διερωτώμαι. Πού πήγε αυτός ο πακτωλός των χρημάτων; Αν αξιοποιούνταν σωστά αυτά τα χρήματα, και δεν διασκορπίζονταν κατά το δη κοινώς λεγόμενο «πάρτε διαβόλοι βάγια», θα ήταν ποτέ δυνατόν η Ελλάδα να βρίσκεται σήμερα στα πρόθυρα της πτώχευσης; Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του.
Πάντως όσοι διαχειρίστηκαν τις τύχες του τόπου μας και τη μοίρα του λαού μας από το 1980 ίσαμε σήμερα είναι υπόλογοι απέναντι του Ελληνικού Λαού.
Δεν είναι δυνατόν οι εκάστοτε κυβερνώντες να θεωρούν την Ελλάδα τιμάριό τους και να επιδίδονται σε λαφυραγωγίες του δημοσίου χρήματος και των αποθεματικών των ταμείων μισθωτών και εργαζομένων.
Ανάγλυφο προβάλλει , τώρα, το ερώτημα.:
Πώς δικαιολογείται το γεγονός οι προμήθειες των οπλικών συστημάτων, αλλά και οι λοιπές προμήθειες του ελληνικού κράτους να στοιχίζουν πέντε , ίσως και περισσότερες φορές, κατά τιμή μονάδος, σε σύγκριση με παρόμοιες προμήθειες άλλων κρατών και μάλιστα από τους ίδιους προμηθευτές;
Ο κ. Βενιζέλος, αντιπρόεδρος κυβερνήσεως και υπουργός οικονομικών, στεντορεία τη φωνή διακηρύσσει, ότι πρέπει να σωθεί η χώρα. Δεν μας εξηγεί όμως όταν λέει χώρα τι ακριβώς εννοεί; Από την έννοια χώρα εξαιρεί το λαό; Πάντως σήμερα ο λαός , όχι απλώς γονάτισε , αλλά πορεύεται γονατιστός και ασθμαίνοντας, όχι πλάθοντας χρυσόνειρα για τα παιδιά του , αλλά του κάκου αναζητώντας τρόπους και μέσα επιβίωσης. Η δε νεολαία μας πελαγοδρομεί στο τέναγος της ανεργίας, της σχόλης και της απελπισίας.
Θα πρέπει επίσης ο κ. Βενιζέλος και γενικά η Κυβέρνησή μας να αντιληφθεί πολύ καλά ότι κανένας ανθρώπινος νόμος δεν μπορεί να κατισχύσει βιολογικών νόμων. Αυτό , δάσκαλος γαρ, οφείλω να το τονίσω και μάλιστα εμφατικά . Επαναλαμβάνω λοιπόν. Η πείνα είναι αδερφή του χάρου. Είναι κακός σύμβουλος.
Αν δεν το αντιλαμβάνεται αυτό ο κ. Βενιζέλος και οι λοιποί κυβερνώντες , τότε βρίσκονται εκτός τόπου και χρόνου.
Και τι να πρωτοεπισημάνει κανείς! Εν καιρώ εσχάτης ένδειας του Ελληνικού Λαού υπουργοί να αναδιαρθρώνουν και να αλλάζουν επίπλωση κα δάπεδα υπουργικών γραφείων, να προσλαμβάνουν ακριβοπληρωμένους συμβούλους επί συμβούλων, να είναι κύριο μέλημά τους «η εν τω πρυτανείω σίστιση στενών συγγενών και φίλων τους»;
Δε φαντάζει παράταιρο το καλαντάρι να δείχνει παραμονές των Χριστουγέννων και σε πολλά Σχολεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπ/σης να μην έχουν φτάσει ακόμη α βιβλία;
Είναι πρωτάκουστο και πρωτόφαντο το γεγονός ότι Σχολεία λειτουργούν χωρίς θέρμανση. Επειδή στερούνται χρημάτων για την προμήθειά του.
Ποιοι ήταν εκείνοι οι φωστήρες που κατήργησαν τις Σχολικές Εφορείες που ιδρύθηκαν το 1932 και πάνω από μισό αιώνα προσέφεραν αξιόλογο και αξιοζήλευτο έργο. και στη θέση τους δημιούργησαν τις δυσκίνητες σχολικές επιτροπές, οι όποιες ανασυγκροτήθηκαν λίαν προσφάτως με τη σύμπηξη των καλλικρατικών δήμων και ουσιαστικά έχουν μετατραπεί σε πραγματικά εξαμβλώματα, που αδυνατούν να ανταποκριθούν στην αποστολή τους; Αυτά συμβαίνουν , γιατί όποιος δεν υπηρετεί το αυτονόητο εκ των πραγμάτων καλείται να εργασθεί για το αδιανόητο
.Είναι ή δεν είναι εξωφρενικό να σκέφτονται , καθώς γράφτηκε, να θέσουν σε καθεστώς εφεδρείας και τους ιερείς; Γνωρίζουν άραγε ότι στην ελληνική ύπαιθρο ένας γέροντας παπάς εξυπηρετεί πάνω από δέκα ενορίες ; Ή μήπως βάλθηκαν , όσα γεροντάκια απέμειναν ακόμα στη δόλια ελληνική ύπαιθρο, να τα θάψουν αδιάβαστα;
Δεν έχουν αντιληφθεί ότι στα ήθη και έθιμά μας, στα ιερά και όσια της φυλής μας , στα ιστορικά μας παραδομένα και στην πίστη μας δεν επιτρέπονται εκπτώσεις;
Σκέφτηκε ποτέ κανείς , από τους Κυβερνώντες , ότι 6/χρονα παιδάκια αναγκάζονται να ξυπνούν μαύρα μεσάνυχτα για να πάρουν το λεωφορείο για να τα μεταφέρει στο Σχολείο τους, μακριά από τα σπίτια τους, αφού προηγούμενα το λεωφορείο κάνει περιοδεία από διάφορα χωριά μαζεύοντας σχολιαρούδια;
Σκέφτηκε κανείς , λόγου χάρη, τα παιδάκια από το Ψάρι Κορινθίας , εν μέσω χειμώνος , με κλειστά ακόμα τα ματάκια τους να ξεκινούνε για το Σχολείο; Και στα σημεία που ο δρόμος είναι κακοτράχαλος, αν, ο μη γένοιτο, επισυμβεί δυσάρεστο ενδεχόμενο, οι φωστήρες των εισηγήσεων για τις συνενώσεις , που θα πάνε τότε να κρυφτούνε; (αναφέρομαι σε κορινθιακό επίπεδο εν προκειμένω)
Σημείο κι αυτό των καιρών. Πραγματικό κατάντημα.
Και να ήταν μονάχα αυτό; Πού ξανακούστηκε ο δάσκαλος να υποβάλλει τα δικαιολογητικά για συνταξιοδότησή του και να περιμένει ένα και πλέον χρόνο για να του χορηγηθεί η σύνταξη; Πώς θα επιβιώσει το αναλογίστηκε κανείς; Μήπως θα πρέπει να πάρει το δρόμο της διακονιάς; Είναι , βέβαια, κι αυτό μια λύση.
Αλήθεια υπάρχει κανείς απ ’όσους μας κυβερνούν , που σαν ξάπλωσε στο κρεβάτι του να συλλογίστηκε τη νύχτα: άραγε πόσα νοικοκυριά συμπατριωτών μου σήμερα δεν έβαλαν κατσαρόλα στη φωτιά; Και αν όντως συλλογίστηκε και κατέληξε στο όποιο συμπέρασμά του, ήθελα να ξέρω αν μπόρεσε να κλείσει μάτι.
Ίσωςε αντείπει κανείς ότι αιθεροβατώ. Μπορεί να συμβαίνει κι αυτό. Δυστυχώς παρήλθαν ανεπιστρεπτί οι εποχές που γέννησαν έναν Γκάντι .
Και γιατί να αναζητώ πολιτικές μορφές-σύμβολα στο εξωελλαδικό χώρο. Και η δική μας η Πατρίδα γέννησε ένα Πλαστήρα, που όλη του η περιουσία ήταν ένα κρεβάτι εκστρατείας και όταν πέθανε του βρήκαν στο σακάκι του 216 δραχμές και πέντε δολάρια, έμβασμα συμπολεμιστών του στο Μικρασιατικό Μέτωπο , που είχαν μεταναστεύσει στην Αμερική.
Αλλά και ο άλλος ενάρετος πολιτικός , ο εξ Ευρυτανίας έλκων την καταγωγή Πρωθυπουργός της Ελλάδας Καφαντάρης, που , πρωθυπουργός ων, κυκλοφορούσε με σολιασμένα παπούτσια. Να αποτολμήσει να συγκρίνει κανείς αυτούς τους άγιους της πολιτικής με τα σημερινά πολιτικά αναστήματα δεν νομίζω ότι χρειάζεται . Άλλες εποχές, άλλοι άνθρωποι. Αρκούμεθα λοιπόν στην αναφώνηση ;
Ω καιροί, ω ήθη.
Πάντως στους χαλεπούς και πονηρούς καιρούς που ζούμε είναι παρήγορο ότι υπάρχουν πολιτικά πρόσωπα που τιμούν την ετυμηγορία του λαού μας και αφουγκράζονται τον πόνο του , πρόσωπα που δοκιμάστηκαν στο καμίνι της αυτοδιοικητικής και κεντρικής πολιτικής κονίστρας και διαπιστώθηκε το υψηλής πιστότητας μέταλλο του χαρακτήρα τους και «το χρηστώς πολιτεύεσθαι».-
«H εξωτερική πολιτική των Άγγλων είναι διαχρονικά ανθελληνική»
του Δημήτρη Στεργιούλη
Επίτιμου Διευθυντή
2ου Δημοτικού Σχολείου Κιάτου
«ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ»
Η εξωτερική πολιτική των Άγγλων από συστάσεως του νεοελληνικού κράτους (και της περιόδου του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του 1821 συμπεριλαμβανομένου ) είναι άκρως ανθελληνική, με εξαίρεση το χρονικό διάστημα της πρωθυπουργίας του Κάνιγκ.
Η ανωτέρω άποψή μου δεν είναι αφοριστική, αλλά αποτελεί κοινό τόπο εδραζόμενο σε αδιάσειστα ιστορικά στοιχεία , η παράθεση των οποίων δεν είναι του παρόντος άρθρου, το οποίο έχει άλλη στόχευση. Συγκεκριμένα αποσκοπεί στο να καταδείξει ότι και επί των ημερών μας , για τις οποίες δεν έχει αποφανθεί ακόμα η Ιστορία , η πολιτική των Άγγλων έναντι των δύο πυλώνων του Ελληνισμού, Ελλάδας και Κύπρου, αποτελεί συνέχεια της πολιτικής του Πάλμερστον, του Τσώρτσιλ, του Μακ Μίλαν.
Προς επίρρωση του ισχυρισμού μας θα παραθέσουμε γεγονότα τα οποία όλοι μας βιώσαμε και τα οποία δεν επιδέχονται καμία αμφισβήτηση. Ειδικότερα:
Το σχέδιο Ανάν , που αποσκοπούσε στη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας ευθύς ως ψηφιζόταν, οι πρόνοιές του στόχευαν, βραχυπρόθεσμα, στην τουρκοποίηση της Μεγαλονήσου υπό την επικυριαρχία, βέβαια, των Άγγλων .
Αρχιτέκτονας του σχεδίου ο νοσηρός εγκέφαλος του Άγγλου Χάνεϋ. Κατ’ επίφαση δόθηκε στο κατάπτυστο σχέδιό του το όνομα του τότε Γενικού Γραμματέα του Ο.Η.Ε. Κόφι Ανάν με διττό σκοπό. Αφ΄ενός μεν για να επενδυθεί ο όλος σχεδιασμός με το μανδύα της διεθνούς νομιμότητας , αφ΄ ετέρου δε για να προσδοθεί σ’ αυτό κύρος. Δεν είναι μικρό πράγμα, άλλωστε, ένα σχέδιο να φέρει το όνομα του θεματοφύλακα των διεθνών θεσμίων, όπως είναι ή πρέπει να είναι ο Γενικός Γραμματέας του Ο.Η.Ε.
Ευτυχώς τις τύχες του Κυπριακού Ελληνισμού τις διαχειριζόταν την εποχή εκείνη ο κράτιστος των σύγχρονων Ελλήνων ηγετών, ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος, και αποσοβήθηκε το ξεπούλημα της προαιώνιας ελληνικής γης της Κύπρου.
Η απόρριψη του σχεδίου Ανάν-Χάνεϋ ήταν το δεύτερο ράπισμα που κατάφερε ο Κυπριακός Ελληνισμός στους Άγγλους, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων του τις απειλές που επέσειε επί της κεφαλής του ο διεθνής παράγοντας σε περίπτωση που καταψήφιζε το τερατούργημα Ανάν.
Ο Κυπριακός Ελληνισμός ανταποκρίθηκε στο προσκλητήριο του χαλκέντερου ηγέτη του και «εν μια ημέρα» ακύρωσε σχεδιασμούς επί σχεδιασμών διεστραμμένων εγκεφάλων της αγγλικής διπλωματίας, που ήταν και εξακολουθεί να είναι σταθερά στοχοπροσηλωμένη στην κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Το πρώτο ράπισμα στους Άγγλους το κατάφεραν οι Κύπριοι αδελφοί μας στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1950. Εκείνη την εποχή αναμετρήθηκε η αδάμαστη ελληνοκυπριακή ψυχή με το βρετανικό ατσάλι. Το τελευταίο λύγισε.
Τα σχολιαρούδια της Ε.Ο.Κ.Α., τα παιδιά του Διγενή και του Μακάριου, που οι Άγγλοι ονόμαζαν «τρομοκράτες», αποδείχτηκαν στης μάχης τον καπνό, άξιοι απόγονοι του Λεωνίδα, του Κων/νου Παλαιολόγου , του Διάκου, του Δαβάκη και τόσων άλλων περίσημων και θρασυκάρδιων προγόνων μας. Ντρόπιασαν και κουρέλιασαν το γόητρο του περιώνυμου και διαβόητου Άγγλου στρατάρχη Χάρτιγκ, ο οποίος , ευθύς ως τοποθετήθηκε Κυβερνήτης της Κύπρου, διακήρυξε ότι η διάλυση της ΕΟΚΑ ήταν ζήτημα ημερών. Ο ίδιος αργότερα , που έφυγε ντροπιασμένος από το νησί της Αφροδίτης, δήλωσε ότι η ΕΟΚΑ είναι αήττητη.
Από τότε μέχρι σήμερα κύλησε αρκετό νερό στο αυλάκι της ιστορίας και θα περίμενε κανείς οι Άγγλοι να ασκούν πολιτική , αν όχι φιλική, τουλάχιστον όχι εξωφθάλμως ετεροβαρή σε βάρος της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Κι όμως η Αγγλία, ξεδοντιασμένη και ανυπόληπτη πια «από τις πρόσφατες και απανωτές γερμανογαλλικές κατραπακιές», πνέει μένεα και βυσσοδομεί κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μισός αιώνας, φαίνεται, δεν στάθηκε ικανός για να απαλλαχθεί από το φοβικό σύνδρομο της Ε.Ο.Κ.Α.
Τελευταία, και εν όψει της επικείμενης ανάληψης της προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εφεξής συντομογραφώ Ε.Ε.) από την Κυπριακή Δημοκρατία , σύμφωνα με έγκυρες δημοσιογραφικές πληροφορίες, οι Άγγλοι «σκαρφίστηκαν» τα ακόλουθα:
Να επιμείνουν όπως στο ψήφισμα για την ανανέωση της ειρηνευτικής δύναμης του Ο.Η.Ε. στην Κύπρο περιληφθεί πρόνοια που να επιβάλλει :
(α) Μετά την τριμερή διάσκεψη που θα πραγματοποιηθεί γύρω στις 20 Ιανουαρίου 2012, συγκληθεί ευθύς αμέσως πολυμερής διάσκεψη για το Κυπριακό . Δηλαδή η Αγγλία θέτει ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα , κάτι που αντιβαίνει σε επισήμως διακηρυγμένη θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας, με προοπτική την εξεύρεση λύσης πριν από την 1/7/2012, που αρχίζει η Κυπριακή προεδρία της Ε.Ε.
(β) Πλήρως εναρμονισμένη με την ανωτέρω θέση των Άγγλων η σπουδή του βοηθού του Γενικού Γραμματέα του Ο.Η.Ε. στην Κύπρο Αλεξάντερ Ντάουνερ να κωδικοποιήσει όσα σημεία επί των οποίων, υποτίθεται, ότι έχει σημειωθεί πρόοδος στις ενδοκοινοτικές συνομιλίες , για να φανεί ότι ο διάλογος έχει προχωρήσει .
Η ενέργεια αυτή του Ντάουνερ έρχεται να ενισχύσει την αγγλική θέση , περί σύγκλησης πολυμερούς διάσκεψης.
Χρέος της Κυπριακής Κυβέρνησης είναι να «διώξει , και ει δυνατόν, με τις κλωτσιές» από την Κύπρο αυτό το αντικείμενο που ακούει στο όνομα Αλεξάντερ Ντάουνερ. Αυτός ο «κύριος» έχει παρεξηγήσει το ρόλο του και την αποστολή του. Αγνοεί, φαίνεται, ότι έχει επιλεγεί να υπηρετήσει εν Κύπρω ως βοηθός του Γενικού Γραμματέα του Ο.Η.Ε. και όχι ως φορέας της πολιτικής της Άγκυρας , για επίλυση του Κυπριακού.
Οι ηγέτες του Κυπριακού Ελληνισμού πρέπει να αφυπνισθούν επιτέλους. Ο λύκος είναι μέσα στο μαντρί τους κι αυτοί τον κανακεύουν. Ο Αλεξάντερ Ντάουνερ πρέπει να καταγγελθεί «ως σκανδαλωδώς μεροληπτών υπέρ των Τούρκων» και να εκδιωχθεί από την Κύπρο
Ίσως μερικοί, ευλόγως, αναρωτηθούν: Γιατί οι Άγγλοι δεν επιθυμούν να ασκήσει η Κυπριακή Δημοκρατία την προεδρία της Ε.Ε.;
Οι λόγοι είναι πολλοί. Θα προσπαθήσουμε να τους εκθέσουμε με το δυνατό συντομότερο τρόπο.
\Από το 1878, που το μιαρό αγγλικό ποδάρι πάτησε στη Μεγαλόνησο, η πολιτική των Άγγλων ένα στόχο είχε. Τον πλήρη αφελληνισμό του νησιού. Και τι δεν μετήλθαν για να υλοποιήσουν το στόχο τους. Ευτυχώς απέτυχαν . Και απέτυχαν γιατί ήταν και εξακολουθούν να παραμένουν ανιστόρητοι. Δεν γνωρίζουν τι σημαίνει Ελληνισμός.
Τους πληροφορούμε λοιπόν ότι ο Ελληνισμός είναι ιδέα και οι ιδέες δεν αποθνήσκουν. Δεν εξαφανίζονται.
Βέβαια οι Άγγλοι κατόρθωσαν:
(α) Να στρέψουν, αρχής γενομένης από την περίοδο του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. , το σύνοικο Τουρκοκυπριακό στοιχείο εναντίον των Ελληνοκυπρίων.
(β) Επίσης οι Άγγλοι κατόρθωσαν με τις συνθήκες Λονδίνου-Ζυρίχης του 1960 να αναβαθμίσουν την Τουρκοκυπριακή μειονότητα σε Κοινότητα. Εδώ ακριβώς έγκειται και η μεγάλη ευθύνη που βαρύνει την τότε ελληνική κυβέρνηση και τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο τον Γ΄, που δέχτηκαν και υπέγραψαν εκείνες τις επαίσχυντες συνθήκες.
(γ) Οι Άγγλοι , σε πείσμα των καιρών, κατέχουν ακόμα και σήμερα το 10% του κυπριακού εδάφους.. Αυτή είναι η έκταση που καταλαμβάνουν οι βάσεις των Άγγλων , Επισκοπής και Δεκέλειας, στην Κύπρο. Οι Άγγλοι, μπαταξήδες και εκμεταλλευτές λαών όντες, καταστρατηγούν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις. Αρνούνται να καταβάλλουν στην Κυπριακή Κυβέρνηση το από τις συνθήκες προβλεπόμενο μίσθωμα . Αιτιολογικό της άρνησής τους ότι δεν θα προκύψουν οικονομικά ωφέλη για τους Τουρκοκυπρίους , αν καταβάλλουν στη νόμιμη Κυβέρνηση της Κύπρου το ενοίκιο των βάσεων.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, μόλις προχθές, ο Βρετανός Υπουργός Άμυνας της Κύπρου Φίλιπ Χάμοντ , ανερυθρίαστα , με τρόπο προκλητικά ιταμό και κυνικό, δήλωσε ότι η διατήρηση των αγγλικών βάσεων στην Κύπρο είναι επιβεβλημένη, γιατί η γεωπολιτική σημασία του νησιού είναι καθοριστική για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν και στη Λιβύη..
Κύριε Χάμοντ,
Οι βάσεις των Άγγλων στην Κύπρο είναι κατάλοιπο αποικισμού . Συνεπώς είναι παράνομες με βάση επανειλημμένες αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης του Ο.Η.Ε. Η Αγγλία δεν νομιμοποιείται να συμπεριφέρεται ως αποικιοκρατική δύναμη και υποχρεούται να τερματίσει τη στρατιωτική παρουσία της στην Κύπρο, καταβάλλοντας στην Κυπριακή Δημοκρατία το ενοίκιο των βάσεων από το 1960 μέχρι σήμερα εντόκως και με τις νόμιμες προσαυξήσεις.
(δ) Και ασφαλώς οι Άγγλοι , αν δεν υποκίνησαν, σίγουρα αδιαφόρησαν για την απόβαση του Αττίλα στην Κύπρο. Πίστεψαν ότι ο διακαής τους πόθος θα ενσαρκωνόταν. Η ακρώρεια του Ελληνισμού στην νοτιοανατολική λεκάνη της Μεσογείου θα εξαφανιζόταν οριστικά .
Κι όμως οι Ελληνοκύπριοι τους διέψευσαν για μία ακόμα φορά. Ανασυντάχθηκαν, εργάστηκαν σκληρά , επούλωσαν τις πληγές τους , ορθοπόδησαν, προόδευσαν. Συγκρότησαν κράτος σύγχρονο , δημοκρατικά διαρθρωμένο, πλήρες και ισότιμο μέλος, σήμερα , της Ε.Ε.και της Ευρωζώνης και οσονούπω ενεργειακή δύναμη λίαν υπολογίσιμη.
Κατά συνέπεια ο αντικειμενικός σκοπός της επί δεκαετίες εξωτερικής πολιτικής των Άγγλων «εν τοις πράγμασι» ακυρώθηκε . Σήμερα στην Ε.Ε. είναι ενταγμένος και ο δεύτερος πυλώνας του Ελληνισμού, η Κύπρος
Δύο ελληνικές φωνές ακούγονται σήμερα στο Ευρωκοινοβούλιο και δύο ψήφους διαθέτει σ’ αυτό ο Ελληνισμός. Την ψήφο του Μητροπολιτικού του Κέντρου, της Ελλάδας, και την ψήφο του Κυπριακού Ελληνισμού.
Αυτό είναι το μεγάλο άλγος των Άγγλων. Ένας μικρός λαός, ο Ελληνοκυπριακός , ακύρωσε στην πράξη την αγγλική διπλωματία, Την ντρόπιασε, την καταξευτέλισε, την κουρέλιασε. Γι’ αυτό πνέουν μένεα εναντίον της Κύπρου. Κι ενώ γνωρίζουν ότι το Κυπριακό πρόβλημα είναι πρόβλημα διεθνές και πρέπει να λυθεί με βάση το διεθνές δίκαιο και τις αποφάσεις και τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας και των αποφάσεων των Γενικών Συνελεύσεων του Ο.Η.Ε., καθώς και το ευρωπαϊκό δίκαιο, οι Άγγλοι θεωρούν την Κύπρο τιμάριό τους και το λαό της χρήζοντα αγγλικής διαβουκόλησης και διαποίμανσης. Άλλως πως δεν δικαιολογείται η σπουδή τους για άμεση λύση του Κυπριακού και μάλιστα από πολυμερή διάσκεψη.
Θέλουν παντοιοτρόπως να μην υπάρξει αμιγώς Ελληνοκυπριακή Προεδρία της Ε.Ε. το δεύτερο εξάμηνο του 2012. Αφού απέτυχαν να ματαιώσουν , παρασκηνιακά δρώντες, την ανάληψη της Προεδρίας της Ε.Ε. από την Κυπριακή Δημοκρατία , κατά το προμνησθέν χρονικό διάστημα, τώρα επιστρατεύουν όλες τις δυνάμεις τους για να επιλυθεί , μέσω της πολυμερούς διάσκεψης , το Κυπριακό και σε κάθε περίπτωση πριν από την 1/7/2012, ώστε να υπάρξει συμπροεδρία Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων ( και ποιος μας εγγυάται ότι συμπρόεδρος δεν θα είναι έποικος , πράκτορας του Αττίλα ή ακόμα και αξιωματικός του τουρκικού στρατού επενδυμένος το μανδύα του Τουρκοκύπριου). Βέβαια τη συμπροεδρία στην Κυπριακή Δημοκρατία την έκανε , χωρίς περίσκεψη, ο Πρόεδρος Χριστόφιας, δώρο στου Τουρκοκύπριους. Γι’ αυτή του την ενέργεια είναι υπόλογος στο Έθνος των Ελλήνων.
Βέβαια οι μύχιοι πόθοι των Άγγλων δεν πρόκειται να πραγματοποιηθούν και πρέπει επιτέλους να βάλουν καλά στο μυαλό τους ότι το Κυπριακό είναι πρόβλημα διεθνές και όπως και προηγουμένως αναφέραμε πρέπει να επιλυθεί βάσει των κανόνων του διεθνούς δικαίου και των σχετικών ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας και της Γενικής Συνέλευσης του Ο.Η.Ε., τα οποία ούτε είναι δυνατόν να παρακαμφθούν ή να παραβλεφθούν, ούτε να προσαρμοστούν στις επιθυμίες Αγγλοαμερικάνων και Τούρκων.
Κατά συνέπεια η προεδρία της Ε.Ε. από 1/7/2012 μέχρι και 31/12/2012 θα είναι αμιγώς Ελληνοκυπριακή .
Και βεβαίως δεν είμαστε ηλίθιοι να μην εκμεταλλευτούμε την προεδρία της Ε.Ε. για να προωθήσουμε την εθνική υπόθεση της Κύπρου. Και ασφαλώς θα παροτρύνουμε τους Ευρωπαίους ηγέτες να σχηματίσουν ευκρινή, σαφή και πλήρη εικόνα της «κρατούσης εν Κύπρω καταστάσεως». Θα τους επισημάνουμε ότι ένα κράτος , ισότιμο μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας , η Κύπρος, τελεί υπό διπλή κατοχή. Και μάλιστα κατέχετε από κράτος μέλος της Ε.Ε. , όπως είναι η Αγγλία , που οι βάσεις της στην Κύπρο κατέχουν το 10% του κυπριακού εδάφους , και από υποψήφιο προς ένταξη κράτος, όπως είναι η Τουρκία της οποίας τα στρατεύματα εισέβαλαν παράνομα στη Μεγαλόνησο το 1974 και έκτοτε κατέχουν , παρά πάσαν έννοιαν δικαίου, το 38% του κυπριακού εδάφους.
Ήρθε πλέον ο καιρός η Αγγλία να πάρει τα κατουρημένα της και να φύγει από την Κύπρο, όπως έλεγε ο εθνομάρτυράς μας, αντάρτης της Ε.Ο.Κ.Α. , ποιητής και τραγουδιστής της λευτεριάς της Κύπρου, Ευαγόρας Παλληκαρίδης.
Καιρός είναι να φύγει και ο Αττίλας . Είναι αδιανόητο υποψήφιο προς ένταξη στην Ε.Ε. κράτος να κατέχει παράνομα εδάφη κράτους-μέλους της Ε.Ε. Πρέπει επιτέλους να επικρατήσει δικαιοσύνη στην Κύπρο. Κι αν οι Τούρκοι αντιδρούν σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο οι ελεύθεροι λαοί πρέπει να επιβάλλουν τη νομιμότητα με τη δύναμη των όπλων, αν χρειασθεί.
Κατά το χρόνο ενάσκησης της προεδρίας της Ε.Ε. από την Κυπριακή Δημοκρατία , η τελευταία οφείλει να ξεσκίσει το προσωπείο για να φανεί το πραγματικό πρόσωπο των Άγγλων και των Τούρκων.
Όλοι οι Ευρωπαίοι ηγέτες να παρωθηθούν για να επισκεφτούν και να ξεναγηθούν στα Φυλακισμένα Μνήματα και είναι πλέον ή βέβαιον ότι θα κλίνουν ευλαβικά το γόνυ τους στα ηρωικά παλληκάρια της Ε.Ο.Κ.Α. που είναι θαμμένα σ’ αυτά.
Εκείνο δε που πρέπει να τονισθεί εμφατικά στους Ευρωπαίους ηγέτες είναι τούτο:
«Τα παλληκάρια που είναι θαμμένα σε αυτά εδώ τα μνήματα ήταν εραστές της Λευτεριάς, της Δικαιοσύνης και της Δημοκρατίας. Ήταν παιδιά εκείνων με τους οποίους οι Άγγλοι πολέμησαν το ναζισμό από το ίδιο μετερίζι. Αυτά τα παιδιά ζήτησαν την εθνική τους δικαίωση, την εθνική τους αποκατάσταση. Ζήτησαν την αυτοδιάθεση του λαού τους, απ’ τα σπλάχνα του οποίου ξεπήδησαν. Οι Άγγλοι αποικιοκράτες τους το αρνήθηκαν πεισματικά κι εκείνα επαναστάτησαν. Και πήραν μια ανηφοριά και πήραν μονοπάτια να βρουν τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά. Βγήκαν αντάρτες στα βουνά και πολέμησαν την αγγλοκρατία μ’ όλη τη δύναμη της ψυχής τους. Μ’ όλη τη δύναμη της σωματικής τους ρώμης. Η βάσκανος μοίρα το θέλησε , τα εννιά από τα δεκατρία παλληκάρια, που είναι εδώ θαμμένα, να πέσουν στα χέρια των Βρετανών . Εκείνοι τα απαγχόνισαν. Τα άλλα τέσσερα παλληκάρια έπεσαν ηρωικά μαχόμενα στο πεδίο της μάχης»
Αυτοί είναι οι Άγγλοι , που παριστάνουν τους πολιτισμένους . Να είστε βέβαιοι, φίλοι ξένοι, ότι οι Άγγλοι και οι Τούρκοι είναι ισοϋψείς στη βαρβαρότητα και ξεπερνούν σ’ αυτή , κατά πολύ, γερμανικά Ες-Ες .
Είμαστε πρόθυμοι, φίλοι ξένοι, να σας φέρουμε σε επαφή με Ελληνοκύπριους , που βρίσκονται εν ζωή και κυριολεκτικά υποβλήθηκαν σε βασανιστήρια , που μόνο αρρωστημένα μυαλά μπορούν να επινοήσουν. Θα ακούσετε ιστορίες βασανισμού ανθρώπων και θα φρίξετε . Βάρβαρη είναι η πάστα των Άγγλων. Η καθωσπρεποσύνη τους είναι επίπλαστη, είναι ψεύτικη, είναι υποκριτική. Στοχεύει στο «φαίνεσθαι»
Γνωρίζετε πολύ καλά ότι κανένας άλλος λαός επί της γης δεν μισήθηκε τόσο πολύ , όσο οι Άγγλοι. Ήταν ο κατ΄ εξοχήν αποικιοκρατικός λαός. Εκατομμύρια παιδιά σ’ ολόκληρο σχεδόν τον κόσμο μεγάλωσαν στην ορφάνια, στην ανέχεια και στην πείνα , γιατί οι γονείς τους αντιστρατεύονταν την αποικιοκρατική εκμετάλλευση και τυραννία και θανατώθηκαν γι’ αυτό.
Αλλά και το κρησφύγετο του Διγενή στη Λεμεσό πρέπει να επισκεφτούν οι Ευρωπαίοι ηγέτες . Εκεί θα διαπιστώσουν ιδίοις όμμασι ότι η λευτεριά για τους Κυπρίους είναι υπόθεση της καρδιάς τους και η καρδιά δεν χρειάζεται κάστρα για να υπερασπίσει τους πόθους της και τους καημούς της.
Επιβεβλημένη η επίσκεψη των Ευρωπαίων ηγετών και στον Τύμβο της Μακεδονίτισσας , αλλά και στον κατεχόμενο, από τους Τούρκους , κυπριακό βορρά. Πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφτούν τους Ορθόδοξους Χριστιανικούς Ναούς, τα Χριστιανικά Νεκροταφεία, τα Ιστορικά Μνημεία Τέχνης και Πολιτισμού που μαρτυρούν Ελλάδα, για να σχηματίσουν σαφή εικόνα της τουρκικής βαρβαρότητας.
Τράβηξε σε μάκρος τούτο το άρθρο. Το γνωρίζω ότι είναι κουραστικό να το διαβάσει κανείς. Ευελπιστώ ‘όμως ότι θα αποτελέσει αφορμή, γραφίδες πιο δόκιμες απ΄ τη δική μου, καθ’ όλο το διάστημα που η Κύπρος θα ασκεί την προεδρία της Ε.Ε., θα επιστρατευτούν αυτόβουλα και αυταναγκαστικά και θα γνωστοποιήσουν στα πέρατα της οικουμένης τα απαράγραπτα δικαιώματα του Κυπριακού Ελληνισμού , επί της πατρογονικής τους γης, που σήμερα τελεί υπό διπλή κατοχή, αγγλική και τουρκική.
Ένας ο στόχος μας . Να έρθει σύντομα η ημέρα, που οι καμπάνες της λευτεριάς θα σημάνουν απ΄ άκρου σ΄ άκρο στο νησί της Κύπρου .-
«Ανοικτή επιστολή προς το Γενικό Γραμματέα του Ο.Η.Ε.
κ.κ. Μπαν Κι Μουν»
του Δημήτρη Στεργιούλη
Επίτιμου Διευθυντή
2ου Δημοτικού Σχολείου Κιάτου
«ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ»
Είναι τοις πάσι γνωστό ότι το κυπριακό πρόβλημα είναι δημιούργημα των Άγγλων. Επίσης δεν πρέπει να λησμονούμε ή να παραβλέπουμε ότι η Κύπρος τελεί και υπό αγγλική κατοχή, αφού το 10% του κυπριακού εδάφους κατέχουν οι αγγλικές βάσεις της Επισκοπής και της Δεκέλειας στη Μεγαλόνησο.
Επίσης οι πάντες γνωρίζουν ότι η εισβολή των τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο, τον Ιούλιο του 1974, επανειλημμένα έχει καταδικαστεί από το Συμβούλιο Ασφαλείας , αλλά και τη Γενική Συνέλευση του Ο.Η.Ε. Προσέτι ο ίδιος διεθνής οργανισμός έχει αποφανθεί ότι αποικιοκρατικά κατάλοιπα, ως η κατοχή εδαφών ανεξάρτητων κρατών από πρώην αποικιοκρατικά κράτη δεν είναι δυνατόν να νομιμοποιηθούν και πρέπει να πάψουν να υφίστανται.
Κι ενώ οι αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας και της Γενικής Συνέλευσης του Ο.Η.Ε. είναι κρυστάλλινης διαύγειας και ενάργειας, εν τούτοις τα καταδικαστικά για την Τουρκία ψηφίσματα παραμένουν κείμενα στερούμενα σημασίας , καθώς η Τουρκία τα έγραψε στα παλιότερα των υποδημάτων της, τη ανοχή βεβαίως της διεθνούς κοινότητας, αλλά και των θεσμικών οργάνων του ίδιου του Ο.Η.Ε., που αδιαφορούν αν οι αποφάσεις τους υλοποιούνται ή καταστρατηγούνται, με αποτέλεσμα η διεθνής κοινή γνώμη, να θεωρεί τον κορυφαίο των διεθνών οργανισμών μικρομάγαζο των Η.Π.Α. και φορέα νομιμοποίησης της παράνομης συμπεριφοράς της υπερατλαντικής δύναμης και των Βρετανών σε διάφορα γεωγραφικά μήκη και πλάτη της υφηλίου.
Ούτως εχόντων των πραγμάτων το μέλλον του Ο.Η.Ε. προοιωνίζεται ζοφερό και κανείς δεν θα εκπλαγεί αν και ο οργανισμός αυτός θα έχει την τύχη της Κοινωνίας των Εθνών (ΚτΕ) , η οποία, μη δυναμένη να ανταποκριθεί στην αποστολή της, εξεμέτρησε το ζην και το κενό που δημιουργήθηκε ήρθε για να καλύψει ο Ο.Η.Ε.
Ανωτέρω αναγράφω ότι τα θεσμικά όργανα του Ο.Η.Ε. αδιαφορούν αν οι αποφάσεις τους υλοποιούνται. Ίσως κανείς αντείπει ότι είναι υπερβολικός και αφοριστικός ο λόγος μου . Θαρρώ , όμως, ότι δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια εκ μέρους μου, για να προσδώσω το ακαταμάχητο στον ισχυρισμό μου. Προς τούτοις καταγράφω τα ακόλουθα:
«Εν ταις ημέραις ταύταις» ο Γενικός Γραμματέας του Ο.Η.Ε. κ. Μπαν Κι Μουν επιστολές απέστειλε στον Πρόεδρο της Κύπρου κ. Χριστόφια και στο ανδρείκελο της Άγκυρας στον κυπριακό βορρά , ψευδοπρωθυπουργό Έρογλου , εντελλόμενος λύση του κυπριακού και σε κάθε περίπτωση πριν η Κύπρος αναλάβει την προεδρία της Ε.Ε.
Στην προκείμενη περίπτωση ο κ. Μπαν Κι Μπουν κινείται εκτός του πλαισίου της καλώς νοούμενης διεθνούς νομιμότητας , καθόσον αλληλογραφεί με «ηγήτορα ανύπαρκτου κράτους , χωρίς διεθνή οντότητα και υπόσταση, δημιούργημα της καταδικασμένης από το Συμβούλιο Ασφαλείας και τη Γενική Συνέλευση του Ο.Η.Ε. τουρκικής στρατιωτικής εισβολής, εδραζόμενο σε παρανόμως κατεχόμενη έκταση ανεξάρτητου κράτους-μέλους του Ο.Η.Ε. , ήγουν της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Εν νομίμω οδώ θα επορεύετο ο κ. Μπαν Κι Μουν αν κατήγγειλε διεθνώς την Τουρκία ως παράνομο εισβολέα στην Κύπρο, για παράνομη κατοχή κυπριακού εδάφους εδώ και 38 σχεδόν έτη και για συστηματική προσπάθεια αλλοίωσης του δημογραφικού χαρακτήρα της Μεγαλονήσου μέσω του εποικισμού.
Εν τω άμα δε να καθόριζε τακτική προθεσμία στην Τουρκία, προκειμένου να αποσύρει τα στρατεύματα του Αττίλα, τους έποικους και τους απογόνους τους από τη Μεγαλόνησο και ακολούθως να καλούσε σε Γενική Συνέλευση τα κράτη-μέλη του Ο.Η.Ε. για να επιλύσουν το κυπριακό με βάση τις αποφάσεις και τα ψηφίσματα του διεθνούς οργανισμού.
Πράξη δικαίου θα αποτελούσε και η εκ μέρους της Τουρκίας καταβολή αποζημίωσης στην Κυπριακή Δημοκρατία , για τις καταστροφές που προξένησε ο Αττίλας στις περιουσίες των Κυπρίων, αλλά και για τον σφετερισμό αυτών για σχεδόν τέσσερις δεκαετίες. Εξυπακούεται ότι στην καταβολή αποζημιώσεων προηγούνται εκείνες που αφορούν καταστροφές ιστορικών, θρησκευτικών και πολιτιστικών μνημείων.
Τα φληναφήματα του Έρογλου και των λοιπών μελών της ίδιας μ’ αυτόν συνομοταξίας, ότι δηλαδή για την επίλυση του κυπριακού πρέπει να ληφθούν υπόψη οι υφιστάμενες στην Κύπρο πραγματικότητες, τουτέστιν η παράνομη κατοχή του κυπριακού εδάφους και ο εποικισμός του, και ότι το κείμενο της όποιας συμφωνίας πρέπει να αποτελέσει πρωτογενές ευρωπαϊκό δίκαιο, δεν αντέχουν στην κριτική βάσανο , ούτε είναι δυνατόν να φορέσουν τον επενδύτη της νομιμότητας.
Αποδοχή των ανωτέρω σημαίνει ότι μειονότητα που ζει και δραστηριοποιείται στα όρια ενός κράτους νομιμοποιείται με τις λόγχες του στρατού ισχυρότερου κράτους , με το οποίο έχει φυλετικούς δεσμούς, να αποσπά μέρους του εδάφους και στη συνέχεια να θέλει να δημιουργήσει «κράτος εν κράτει».
Ο οιοσδήποτε αντιλαμβάνεται ότι κάτι παρόμοιο είναι εξωφρενικό. Και όμως αυτό ακριβώς επιζητεί και επιδιώκει ο Έρογλου. Το αξιοπερίεργο όμως στην υπόθεση της Κύπρου είναι ότι τόσο στους κόλπους του Ο.Η.Ε. , όσο και στις τάξεις της Ε.Ε. υπάρχουν ηγέτες που ενωτίζονται τους παραλογισμούς της Άγκυρας., χωρίς να ορρωδούν , ούτε να αισχύνονται για τη στάση τους. Σε καμία όμως των περιπτώσεων δεν είναι επιτρεπτό στην ανωτέρω άποψη να προσχωρήσει ο Γενικός Γραμματέας του Ο.Η.Ε.
Κύριε Μπαν Κι Μουν,
Κατέχετε τον υψηλότατο θώκο του κορυφαίου οργανισμού της υφηλίου, στον οποίο η ανθρωπότητα και ιδίως οι μικροί λαοί προσατενίζουν τον προστάτη τους από τους σφετεριστές της εθνικής τους μοίρας . Οφείλετε, λοιπόν, να ανταποκριθείτε στις προσδοκίες των λαών και προπάντων να αναδειχθείτε πιστός θεματοφύλακας της διεθνούς νομιμότητας και του των διεθνών θεσμίων.
Δυστυχώς, κ, Γενικέ Γραμματέα, στην περίπτωση της Κύπρου εθελοτυφλείτε. Τούτο καταμαρτυρούν και επιβεβαιώνουν οι επιστολές σας προς Χριστόφια και Έρογλου και απ’ ότι διέρρευσε σε δημοσιογραφικούς κύκλους σχετικά με το περιεχόμενό τους, ο ανωτέρω ισχυρισμός μου αντικειμενικοποιείται.
Θα μου επιτρέψετε, κ. Μπαν Κι Μουν , με όλο το σεβασμό που τρέφω στο αξίωμα που κατέχετε, να σας επισημάνω ότι το περιεχόμενο των επιστολών σας προς Χριστόφια και Έρογλου είναι πρωθύστερο , γεγονός που σας εκθέτει ανεπανόρθωτα στα μάτια της ανθρωπότητας, αφού ο πρωθύστερος λόγος προδίδει υποκειμενικό κριτή.
Αναρωτηθήκατε , κ. Γενικέ Γραμματέα, αν είναι ποτέ δυνατόν να επιλυθεί το κυπριακό πρόβλημα, χωρίς προηγουμένως να έχει αρθεί το αίτιον του προβλήματος; Και το αίτιον, εν προκειμένω , είναι η Τουρκία. Αυτή είναι το αίτιο, η γενεσιουργός αιτία του κυπριακού προβλήματος, που είναι και το αιτιατόν εν προκειμένω , και ακούει στο όνομα « Τουρκοκυπριακό ψευδοκράτος».
Αυτό το τουρκικό εξάμβλωμα αποτελεί ανορθογραφία ή καλύτερα καρικατούρα στο χάρτη της διεθνούς νομιμότητας και αυτή την καρικατούρα προσπαθείτε να ωραιοποιήσετε και όχι να εξαλείψετε.
Δυστυχώς ματαιοπονείτε γιατί οι προσπάθειές σας κινούνται εκτός λογικών πλαισίων. Αν εντρυφούσατε στο λογικό αξίωμα ότι «ουδέν αιτιατόν μείζον της αιτίας αυτού», άλλως πως θα αντιμετωπίζατε την επίλυση του κυπριακού. Θα ζητούσατε άρση του αιτίου , από το οποίο , ως αιτιατόν, προέκυψε το πρόβλημα.
Αυτό σε απλή γλώσσα σημαίνει ότι όσο ο Αττίλας και οι έποικοι (αυτό είναι το αίτιο στην περίπτωσή μας) βρίσκεται στην Κύπρο, το κυπριακό πρόβλημα (ως αιτιατό) δεν μπορεί να επιλυθεί , γιατί η όποια λύση θα βρίσκεται εκτός λογικής σφαίρας .
Αν , ο μη γένοιτο, τείνετε ους ευήκοο στις αγγλικές ψαλμωδίες και κανοναρχίσματα περί Κύπρου, το πέρασμά μας από το θώκο του Γενικού Γραμματέα του Ο.Η.Ε. θα τρώσει , έτι περαιτέρω, το κύρος του θεσμού.
Εκείνο, όμως που ξενίζει κάθε καλόπιστο άνθρωπο είναι η επιθυμία σας το κυπριακό να λυθεί το αργότερο εντός του Ιουνίου του 2012.
Κατανοητή η πρεμούρα σας, γιατί την 1//7/2012 η Κύπρος αναλαμβάνει την προεδρία της Ε.Ε. οπότε οι ευρωπαίοι ηγέτες θα έχουν την ευκαιρία να διαπιστώσουν εκ του σύνεγγυς τα κατορθώματα των Άγγλων στην Κύπρο, τον καιρό που η Μεγαλόνησος στέναζε κάτω από τη βετανική μπότα , αλλά και τα πράματα και θάματα του Αττίλα στον κυπριακό βορά (στη Λευκωσία υπάρχουν τα Φυλακισμένα Μνήματα και οι αγχόνες των Άγγλων, στο δε κατεχόμενο μέρος της Κύπρου χάσκουν οι τάφοι νεκρών Ελληνοκυπρίων που σύλησε ο Αττίλας, αλλά και οι βεβηλωμένοι ναοί και τα κατεστραμμένα από τούρκικα χέρια, μνημεία τέχνης ).
Γνωρίζετε πολύ καλά ότι όλα αυτά θα σχολιασθούν ποικιλότροπα και αυτά τα σχόλια δεν θα περιποιούν τιμή στον Ο.Η.Ε. , που αρκείται σε ευχολόγια χωρίς να επέμβει δυναμικά για την αποκατάσταση της διεθνούς νομιμότητας.
Είναι αδιανόητο στο λυκαυγές του 21ου αιώνα η Κύπρος, ανεξάρτητο κράτος-μέλος του Ο.Η.Ε., πλήρες και ισότιμο μέλος της Ε.Ε και της Ευρωζώνης , ασκών μάλιστα και την Προεδρία της Ε.Ε. να τελεί υπό διπλή κατοχή, αγγλική και τουρκική, και κορυφαίοι παγκόσμιοι θεσμοί να θεώνται την παρανομία απαθείς , χωρίς να εξεγείρονται και «εν παντί τρόπω και σθένει» να απαιτούν την αποκατάσταση της διεθνούς νομιμότητας, που στην περίπτωση της Κύπρου βάναυσα καταπατήθηκε και εξακολουθεί να καταπατάται
Αυτή είναι η μεγάλη σας έγνοια, κ. Γενικέ Γραμματέα, γι’ αυτό θέλετε να επιλυθεί εντός του προσεχούς Ιουνίου το Κυπριακό, ώστε να φαλκιδευτεί η κυπριακή προεδρία, με τη συμπροεδρία των Τούρκων, αφού ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας , διέπραξε τη μεγάλη γκάφα να τάζει στους Τουρκοκύπριους συμπροεδρίες, σταθμισμένες ψήφους και παραμονή χιλιάδων εποίκων στο νησί.
Κύριε Γενικέ Γραμματεύ,
Αν η Τουρκία δεν αλλάξει μυαλά επίλυση του κυπριακού μέχρι και τον προσεχή Ιούνιο δεν πρόκειται να γίνει. Βγάλτε το απ΄ το μυαλό σας . Τα αδέλφια μας οι Κύπριοι αρκετές υποχωρήσεις έκαναν μέχρι τώρα. και δεν πρόκειται να χορέψουν πια στους ρυθμούς του τούρκικου ταμπουρά , ‘έστω και ο ταμπουράς παίζεται από αγγλικά ή τα δικά σας χέρια.
Οι Κύπριοι θα πια χορεύουν μόνο στους ρυθμούς της διεθνούς νομιμότητας. Καιρός ήταν.-