[youtube 4Pg4S6Fefsw nolink]
Τα δάση δεν τα καίνε οι φωτιές…
τα καίει ανθρώπινη απληστία,
τα καίνε τούτοι που στο κουρελόχαρτο- που ονομάζουν σύνταγμα- παλεύουν από καιρό να διορθώσουν ʽτο λάθοςʼ της συνταγματικής υποχρέωσης για προστασία του περιβάλλοντος,
τα καίνε αυτοί που αρνούνται να ορίσουν τι είναι δάσος περιμένοντας κι άλλες φωτιές κι άλλα οικόπεδα κι άλλες μίζες κι άλλα λαδώματα σε αστυνομίες, πολεοδομίες, δασαρχεία, εξυπηρετήσεις σε βουλευτικά γραφεία και υπουργεία
τα καίνε όλοι αυτοί που περιμένουν να προχωρήσουν ανενόχλητοι στους de facto αποχαρακτηρισμούς καμένων δασικών εκτάσεων, σε ένα δασολόγιο που θα συνταχθεί, όταν θα βολέψει τα συμφέροντα τους και με στοιχεία που αυτοί ως «ειδήμονες» θα επιλέξουν.
τα καίνε οι πασοκονεοδημοκράτες Πολυδωραίοι που γνωμοδοτούν πως οι Ελλάδα δεν αντέχει οικονομικά την προστασία των δασών [Ελευθεροτυπία 2-7-2007] αντέχει όμως κούρσα πολεμικών εξοπλισμών με τη Τουρκία και δισεκατομμύρια ευρώ πεταμένα σε γελοιότητες τύπου ʽεκτροπή του Αχελώουʼ.
Αυτοί οι μικροί θεοί που πιστεύουν πως η φύση έχει λόγο ύπαρξης μόνο σαν εμπόρευμα σε ʽμια ελεύθερη αγοράʼ, όπου φύση και πράσινο είναι τα τρύπια γήπεδα (γκόλφ), πρόοδος τα παράκτια τουριστικά χωριά και οι πουλημένες βραχονησίδες.
Τα δάση τα καίνε οι Παπατόλιες με τους Ντίτορες αυτοί που γλύφοντας τις ΑΓΕΤ(ρύπανση, αισθητική προσβολή του Πηλίου, κατασπατάληση νερού) , τις Χαλυβουργίες (διοξίνες στην τροφική αλυσίδα), τις Μάνος (επανειλημμένη χρήση του Παγασητικού ως βόθρου) και τα άλλα καλόπαιδα ανοίγουν την όρεξη στους βιομήχανους του τουρισμού για ανάλογα αίσχη.
Τα δάση τα καίνε κάτι Νάκοι που αντικρίζοντας τις φλόγες σούρουπο σε αδιάβατη περιοχή στο Νεοχώρι, έπρεπε να μας υπενθυμίσουν «πόσο κοστίζουν οι πτήσεις των πυροσβεστικών αεροπλάνων!». Παρακαλούμε τώρα τον Δήμαρχο Σηπιάδος να πληρώσει και για άλλο πρωτοσέλιδο ʽομόφωνοʼ συγχαρητήριο μήνυμα προς τον Νάκο.
Τα δάση τα καίνε αυτοί που μας έπεισαν για την ανωτερότητα της αστικής διαβίωσης και ξεφτιλίζουν το εμείς (καθετί συλλογικό και με τη δική μας λόξα οργανωμένο) και φουσκώνουν σα γαλιά στο εγώ τους.
Τα δάση τα καίνε ανεξέλεγκτες χωματερές και τα κρατημένα για «το σπίτι μας» δεξαμενές και πιεστικά .
Ας μην αφήσουμε τις ζωές μας σε ανθρώπους που για μερικά ʽψηφαλάκιαʼ ξεπουλάνε το μέλλον μας. Ας μην αφήσουμε τις ζωές μας στους επαγγελματίες ανεύθυνους. Αν δεν θέλουμε να καεί το σπίτι μας σβήνουμε όλοι μαζί τη φωτιά στη γειτονιά μας(εδώ απλά τυχαίνει κυριολεξία). Συλλογικά με όραμα, τρέλα και ταπεινό εγώ (όχι ταπεινωμένο) απαντάμε στις προκλήσεις της καθημερινότητας.
Λαβωμένα σκαντζοχαίρια και χελώνες.
(Παπατόλιας=νομαρχης μαγνησίας
Ντίτορας=αντινομάρχης περιβάλλοντος
Νάκος =υφυπ εσωτερικων
Αγετ=αερορύπανση
Χαλλυβουργία=διοξίνες
Μάνος=αποβλητα στον παγασητικό)
I hear a very gentle sound
Very near
Yet very far
Very soft
Yet very clear
Come today
Come today
What have they done to the earth?
What have they done to our fair sister?
Ravaged and plundered
And ripped her
And bit her
Stuck her with knives
In the side of the dawn
And tied her with fences
And dragged her down
So when the music’s over
When the music’s over, yeah
When the music’s over
Turn out the light
Turn out the light…
(Doors – When the music’s over)
Στο σχόλιο της για την ημέρα πένθους διαβλέπω και το εξής: οι μόνοι που δεν φταίνε είναι οι πολίτες. Εμείς, εσείς, εγώ, οι σχολιαστές. Αυτοί μόνο δεν ευθύνονται. ΄Χωρίς να θέλω να αναφέρω περιοχές, σε μια καιόμενη περιοχή στην Μαγνησία ενώ εθελοντές πυροσβέστες προσπαθούσαν, με κίνδυνο της ζωής τους, να σβήσουν τη φωτιά, οι κάτοικοι ήταν στην πλατεία του χωριού πίνωντας μπύρες και φυσικά κάνοντας κριτική, στον “ανύπαρκτο κρατικό μηχανισμό”. Συγχωροχάρτια σε όλους; Οχι απλώς θα πρέπει κάποτε να πούμε ότι όλοι είμαστε μέρος του προβλήματος. Το σύνταγμα δεν ειναι κουρελόχαρτο απλώς το μεταχειριζόμαστε έτσι γιατί δεν έχουμε μάθει να προσφεύγουμε στον εισαγγελέα ζητώντας την εφαρμογή του γιατί αυτό προυποθέτει α) γνώση (που σημαίνει χρόνο για την αποκτήσεις) β) διάβασμα (που σημαίνει επίσης χρόνος). Ας μην παριστάνουμε τους αθώους αυτή είναι η κοσμοθεωρία μας άλλωστε εμείς επιλέξαμε να έχουμε μια χώρα με εκατοχιλιάδες χιλιόμετρα πισίνες, εμείς επιλέγουμε να έχουμε 5 νεκρούς κάθε μέρα από δυστυχήματα και 105 αναπηρικά καροτσάκια,λ κάθε μέρα, εμείς επιλέγουμε να έχουμε την μεγαλύτερη κατανάλωση ναρκωτικών στα βαλκάνια (στο Βόλο προχθές προσπάθησαν να πουλήσουν ακόμα και μέσα σε σουπερ μάρκετ, για τις πλατείες δεν μιλάω), εμείς επιλέγουμε να έχουμε ένα μεγάλο μέρος του μαύρου χρήματος απο τράφικινγκ. Δικές μας είναι οι επιλογές. Και για τα δάση εμείς το επιλέξαμε. Κατ’ αρχάς το δασολόγιο, το ελληνικό δασολόγιο είναι ακόμα στην παλαιά οθωμανική, διοτι οι “τουρκαλάδες” οι αγράμματοι και οι βάρβαροι είχαν σωστά προνοήσει να καταγράψουν τα δάση του Ελληνικού εδάφους. Εμείς οι προηγμένοι και ζώντες στην ευνομούμενη πολιτεία δεν κατορθώσαμε ποτέ να φτιάξουμε δασολόγιο στα ελληνικά και αυτό γιατί; για να μπορεί ο κάθε “αθώος” τσομπανάκος, μικροκαταπατητής να πάρει και αυτός το κάτι τι του, να κτίσει την βίλα του (με πισίνα απαραιτήτως). Βεβαίως θα μου πεις δεν έχει γίνει ακόμα κτηματολόγιο. Και η αιτία είναι οτι ο κάθε “αθώος” θέλει κι αυτός τον μισό πλανήτη δικό του (στην Σκιάθο στην πιλοτική εφαρμογή του κτηματολογίου οταν τελείωσε η κατάθεση των χαρτιών αν κάποιος προσέθετε τα στρέμματα που δηλώθηκαν τότε η Σκιάθος θα ήταν η έκτη ήπειρος του πλανήτη). Σχωρέστε με για την πολυλογία, αλλά θρηνώ για τους ανθρώπους που καήκανε και περισσότερο θρηνό για τους ανθρώπους που θα κάψουμε, θα σκοτώσουμε, για τα παιδιά που θα δολοφονήσουμε για όλα αυτά που δεν θά κάνουμε και θα θεωρούμε τον ευατό μας κριτή. Ο κόσμος μπορεί να αλλάξει οταν άρχίσουμε να θεωρούμε τον ευατό μας υπεύθυνο για όλα αυτά που συμβαίνουν.
Οδύνη , εθνικό πένθος και άλλες αθλιότητες ανθρώπων που σουλατσάρουν με στόλους από μερσεντές την ώρα που τα πυροσβεστικά είναι για τον Καιάδα, ανθρώπων που μηχανεύονται δασοκτόνους και κατά συνέπεια ανθρωποκτόνους νόμους δίνοντας χείρα βοηθείας στους οικοδομικούς συνεταιρισμούς που καιροφυλακτούν για να ισοπεδώσουν δάση, ρέματα, ποτάμια και ότι άλλο βρεθεί στο διάβα τους. Φυσικά πίσω από δαύτους κρύβεται η απύθμενη ματαιοδοξία κοινωνικών ομάδων βλέπε δικαστές, στρατιωτικούς και κάθε υψηλόμισθο φύλακα άγγελο της άρχουσας τάξης που πρέπει να αμειφθεί ο φουκαράς με μια βίλλα στο δάσος με μια πισίνα ίσα με την πλατεία συντάγματος και βάλε. Για του λόγου το αληθές κοιτάξτε στα καμένα της Αττικής τα επόμενα χρόνια.
Τις φωτιές όμως τις βάζει ο πρωθυπουργός, οι υπουργοί του, η αξιωματική αντιπολίτευση, οι συντετριμμένοι μεγαλοδημοσιογράφοι, οι καναλάρχες, οι δήμαρχοι, οι νομάρχες, όλοι αυτοί που φόρεσαν τη μάσκα της οδύνης και του πένθους κι από πίσω δουλεύουν άκοπα για τ’ αφεντικά τους.
Όλοι αυτοί που σέρνονται στα γκαλά της κυρίας Βαρδινογιάννη, στα τσιμπούσια της Αρχιεπισκοπής, όλοι αυτοί οι καλοί άνθρωποι που δουλεύουν για την πατρίδα.
Διαφημίζουν την εθνική ομοψυχία, σέρνονται στο χώμα για το έθνος, για την πατρίδα εκλιπαρούν σα να βάζουμε εμείς τις φωτιές, σα να σκοτώνουμε εμείς τόσους ανθρώπους και τόσα ζώα. Μα είναι ολοφάνερο πως το σύνθημα λέει κάψτε όσα μπορείτε, μετά τις εκλογές θα τα φτιάξουμε όλα. Θα στείλουμε πακέτα στους καμένους, δωράκια στους ιδιώτες που βοήθησαν καλά να’ ναι, γιατί πάλι εμείς θα είμαστε εδώ να τρομοκρατούμε τον κόσμο, να παίζουμε τα λεφτά της σύνταξής του στο Χρηματιστήριο, να αγοράζουμε σε χρυσάφι πολεμικά αεροπλάνα, να βολεύουμε τα δικά μας παιδιά που ως γνήσιοι γενίτσαροι θα μας βοηθούν και θα μας στηρίζουν είτε με τη ψήφο τους είτε με τη ζωή τους.
A.A
kαλε μου φιλε απο οτι φαινεταιΑΜΙGΟΟΟΟ πρεπει να αρχισουμε τις προσευχες και για τους αλλους οχι μονο για τους φιλους
κύριε βαραλή οι πληγωμενοι λαγοι και οι χελωνες ήταν στους εθελοντες και στην αργαλαστη και στο νεοχώρι και επειτα ηταν στην ηλεια και την αρκαδια εθελοντες και πάλι. Αν εχεις ευθήνη παρτην και καντην κατι. εγω χελωνα ειμαι και δικαιουμε να μην ξερω να γραφω εσεις που ειστε υπευθυνος πολίτης αφτα που γραφετε πως και δεν τα διαβάσατε και μεσα στο κειμενό; θα τα πουμε μίκρος σαν τον βόλο ειναι ο κόσμος. δεν βιαζόμαστε άλλωστε
Κι έρχεται το δέντρο, το δέντρο
που τράφηκε με γυμνούς νεκρούς,
νεκρούς μαστιγωμένους
και πληγωμένους,
νεκρούς με απίθανη όψη,
παλουκωμένους σε κοντάρια
κομματιασμένους στην πυρά
αποκεφαλισμένους με τσεκούρια
πετσοκομμένους απ’ τα τέσσερα άλογα,
σταυρωμένους μες στην εκκλησιά.
Κι έρχεται το δέντρο, το δέντρο
που ναι οι ρίζες του ζωντανές
πήρε μαρτυρικό νίτρο
φάγαν οι ρίζες του αίμα
ρούφηξε δάκρυα από το χώμα
(απόσπασμα από τους “Ελευθερωτές”, ποίημα του Canto General, ποίηση: Pablo Neruda)