Απαγγελία: Κώστας Mπραβάκης
…και στο iTunes Store …δωρεάν φυσικά!
“Μικρό ροδάκινο στόχε υψηλέ
με τόσα πρόθυμα κλαδιά
πόσο το μέτωπό σου ζήλεψε χώματα
πού είν` οι αστραπές τα ποτάμια οι γειώσεις του ήλιου
ραγδαίες βροχές και διψάς
μα κανένα θολό νερό δε θα σου πει την αλήθεια
με τόσα πρόθυμα κλαδιά
πόσο το μέτωπό σου ζήλεψε χώματα
πού είν` οι αστραπές τα ποτάμια οι γειώσεις του ήλιου
ραγδαίες βροχές και διψάς
μα κανένα θολό νερό δε θα σου πει την αλήθεια
έλα θα σου δείξω και στων δρόμων τα σώματα
τάφρους της μνήμης σε στιγμή κόκκινου πανικού
αρκετά `ναι να σκούξει η καρδιά της πρώτης ηλικίας
τάφρους της μνήμης σε στιγμή κόκκινου πανικού
αρκετά `ναι να σκούξει η καρδιά της πρώτης ηλικίας
μόνο μην πεις πως παιδεύτηκα στην άγνοια λύση
με σαράντα οφθαλμούς στριφογυρνώ σ` ένα σεντόνι
ως μη ελεγχόμενο επεισόδιο
κι αφού κρατά κάτι απίκραντο του αγγέλου το βλέμμα
με την αγάπη λειτουργώ τ` αδιέξοδο
Δε βρίσκω άλλο εξέχον κερί”
ως μη ελεγχόμενο επεισόδιο
κι αφού κρατά κάτι απίκραντο του αγγέλου το βλέμμα
με την αγάπη λειτουργώ τ` αδιέξοδο
Δε βρίσκω άλλο εξέχον κερί”
Εξεπλάγειν…
ευχάριστα!
Πολύ ωραία η μουσική. Ο ήχος της κιθάρας έχει πάντα μια σκληρή τρυφερότητα. Ένοιωσα όμως οτι υπάρχει μια, υπερ του δέοντως, επιτήδευση. Δεν ξέρω αν η αιτία είναι οι στίχοι του Σωκράτη Ξένου ή η (πολύ αργή) απαγγελία του Κώστα Μπραβάκη. Πάντως οι στίχοι διαθέτουν έναν υψηλό λυρισμό.
Διόρθωση: -δέοντος
Αξιέπαινο όλο το εγχείρημα.
Ο απαγγέλλων με σωστή άρθρωση-θα την προτιμούσα ίσως λιγότερο αργή,έχανε κάπως σε φυσικότητα-η κιθάρα συνόδευε επιτυχώς και συνδημιουργούσε την ατμόσφαιρα του ποιήματος,οι λέξεις σε λυρική κορύφωση…
Δεν περίμενα φυσικά κάτι κατώτερο από τον Σωκράτη…
Μπράβο και στους δύο!