Τα ΚΕΡΜΑΤΑ είναι εβδομήντα δύο κείμενα του Οδυσσέα Ιωάννου δημοσιευμένα από το 1996 μέχρι το 2004. Κυρίως δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό ΜΕΤΡΟ, αλλά και στα περιοδικά ΜΕΛΩΔΙΑ και METROPO-LIS PRESS καθώς και στο Κ της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ.
Τα ΚΕΡΜΑΤΑ του, τον οβολόν του στα τεκταινόμενα και την τελείως δική του άποψη πάνω σ’ αυτά, αποφάσισε να τα βγάλει από την…τσέπη του ο Οδυσσέας και έτσι να μας θυμίσει μέσα απ’ αυτά …Τα λέει καλύτερα στην εισαγωγή του:
“Η σκέψη να κυκλοφορήσουν σε ένα βιβλίο όλα αυτά τα κείμενα υπήρξε αρκετές φορές, αλλά την είχα απορρίψει όλες. Δε θεωρούσα ότι έχουν λόγο να βγουν σε βιβλίο κάποια ελεύθερα κείμενα και κυρίως κάποια χρονογραφήματα που η θέση τους ήταν μέσα σε περιοδικά και μέσα σε συγκεκριμένη εποχή. Η τελευταία παραίνεση που ήταν και η αποφασιστική ήρθε από το Λευτέρη Παπαδόπουλο. Άρχισα να σκαλίζω το αρχείο μου και να τα ξαναδιαβάζω. Τα πιο παλιά είναι κείμενα εννέα χρόνων. Δεν μπήκα στη διαδικασία να συμφωνήσω ή να διαφωνήσω μαζί τους. Πιο πολύ έκανα ένα πείραμα μνήμης. Και ως άσκηση μνήμης θα λειτουργήσουν και για τον αναγνώστη. Μνήμη για τα «μεγάλα» και τα συλλογικά αλλά και για τα «μικρά», τα ιδιωτικά αίματα. Θυμάστε το κορίτσι που πήδησε από το μπαλκόνι του επειδή πήρε χαμηλό βαθμό στα μαθηματικά; Τα Ίμια; Τους βομβαρδισμούς στη Γιουγκοσλαβία; Το λιντσάρισμα ενός νεαρού αριστερού στην Τουρκία; Τα ένοπλα πιτσιρίκια στο Περού που εκτέλεσαν οι δυνάμεις ασφαλείας; Και ανάμεσα σε αυτά να μπερδεύονται η στρατιωτική μου θητεία, μια Ιταλίδα τουρίστρια, η αγάπη μου για το ελληνικό τραγούδι και το ποδόσφαιρο και πολλά κείμενα για το καλοκαίρι. Για Ιούλιους και Αύγουστους. Ακόμη, κάνουν περάσματα διάφοροι φίλοι, αρκετά κορίτσια, κάποιοι πρόσκαιροι θυμοί μου, κάποιοι πιο μόνιμοι, τα βιβλία που διάβαζα τότε, οι ταινίες, φωτογραφίες που τις έσκισα σε λέξεις…”
Τα ΚΕΡΜΑΤΑ του Οδυσσέα Ιωάννου κυκλοφορούν από τις εκδόσεις ΙΑΝΟΣ, τον εκδοτικό οίκο της Θεσσαλονίκης. Τα προλογίζει ο Λευτέρης Παπαδόπουλος
(Αναδημοσίευση από melodia.gr).
Μικρά αποσπάσματα
“Τα καλά παιδιά”
Ξέρω πως δεν θα φύγω. Ό,τι πλάκες και να μου σκαρώσει το ένστικτό μου, ξέρω πως δεν πρόκειται να φύγω. Όποτε λέω το αντίθετο, μοιάζει με ανέκδοτο για ψεύτικους οργασμούς. Εδώ γύρω θα μείνω να ζητιανεύω τις αναλογίες της ζωής μου. Μία θα περνάω καλά και δέκα όχι. Μιά θα αγαπάω και μία όχι. Και ξέρω καλά πως για ό,τι πάθω θα ευθύνεται η βόλτα μου στους ανθρώπους….
Επιστημονική φαντασία
….Το πρώτο τσιγάρο, σαν αγαπημένο κοντομάνικο μπλουζάκι, τυλίγει το κορμί από μέσα. Όμως οι μέρες συνεχίζουν να γεννάνε ό,τι γεννούσαν πάντα. Θορύβους. Στριγκλίσματα από φρένα, που φωνάζουν τη τελευταία λέξη ανθρώπων που ακονίστηκαν πάνω σε ένα όνειρο, σαν λαιμός σε μαχαίρι…
Η ουρά του σκύλου
….Μέχρι τώρα έχω μάθει οτι μόνο δυο πράγματα λένε πάντα την αλήθεια. Το ένα είναι η στύση και το άλλο η ουρά του σκύλου. Η “χαρά” δεν κρύβεται…Φυλάω τα πεθαμένα μου. Έχω γεμίσει το σπίτι. Αναπαρθενεύω μικρές ζωούλες. Χαλασμένα παιχνίδια. Συνεχίζω να “διαβάζω” τη Γενιά των γυναικών από την κατασκευή των αστραγάλων τους. Λέω παντού οτι λατρεύω τη θάλασσα. Έτσι, για ξεκάρφωμα….
Τα αισθήματα αντιδρούν
….Όμως δε μου λέει τίποτα αυτό. Για τα τραγούδια λέω. Τις μικρές μεγάλες τρίλεπτες υπερβάσεις. Το ανάμεσα στον άνθρωπο και το θάνατο. Το ντουμπλάρισμα της ζωής. Αναρωτιέμαι τι είναι προτιμότερο; Να σε φτύσει ο Θεός ή να σε φιλήσει ο διάολος; Ζηλεύω όσους επιλέγουν σχετικά εύκολα. Ή δεν ξέρουν πως είναι το ίδιο ή κάνουν πως δεν ξέρουν…..Δεν ξέρω για μας, αλλά η Ιστορία είναι στο σωστό δρόμο….
“Και ξέρω καλά πως για ό,τι πάθω θα ευθύνεται η βόλτα μου στους ανθρώπους…”
Aυτό μου άρεσε πιό πολύ. Και σκέφτηκα αυτό που λέω πάντα … πως και η σκόνη των παπουτσιών τους κέρδος είναι.
Γιατί ότι και αν μας δώσουν οι άνθρωποι κέρδος είναι. Και δεν μιλάω για ψίχουλα, ποτέ δεν ήμουν ολιαρκής στα αισθήματα αλλά ακόμα και οι πέτρες, σπόροι γίνονται να τους φυτέψεις ν’ανθίσουν λουλούδια.
Καλημέρες!
..και τα λουλούδια ανθίζουν όταν μπαίνει η άνοιξη στα μπαλκόνια των πολυκατοικιών .
Κοιτάμε τις γλάστρες μας που ασφυκτιούν σαν τους ανθρώπους ..
Υπομονή : η αποκέντρωση θέλει χρόνο ακόμα .. το νιώθω .. για αυτό γράφτε , μιλάτε , φωνάξτε , ερωτευτείτε , γιατί αργεί αυτή η μέρα .. )
Ωραία εποχή η άνοιξη ,
αυτές τις ιώσεις να μην είχε , και τα πολλά δέκατα ..αλλά δεν πειράζει έχει άλλα πράματα , έχει έρωτες , έχει φιλιά πλάι στις θάλασσες ,
έχει αγκαλιές παντού , όνειρα , σκέψεις .
η παιδικότητα αναβλύζει ελεύθερη μέσα από τα σώματα μας .
κέρματα ;
όμορφα κείμενα ( μου άρεσε το ‘ επιστημονική φαντασία ’ ) – όμορφες σκέψεις – ομοιόμορφα μας καίνε και μας ακονίζουν στα χέρια και το νου .
Ο Οδυσσέας καταφέρνει με τα κέρματά του να κάνει όλους τους μικρούς και καθημερινούς ανθρώπους να καταλάβουν πως το χάος που κρύβουν μέσα στην κάθε ημέρα τους μοιάζει κατά πολύ με το χάος του δίπλα και του παραδίπλα. Προσωπικά τα απόλαυσα πριν κανα δύο χρόνια, όπου και κυκλοφόρησαν. Ίσως να πρέπει να τα ξεσκονίσω λίγο και να το πάρω από τη αρχή.
Να είστε καλα.
Ενα απο τα ωραιοτερα βιβλία που έχω διαβάσει!
Μιλάει για αλήθειες που φοβόμαστε να πούμε ακόμα και στον ίδιο μας τον εαυτό και που ακόμη και αν δεν φοβόμαστε δε θα μπορούσαμε να τις εκφράσουμε τόσο όμορφα! Ουκ ολίγες φορές όταν διάβαζα το βιβλίο είπα ”αχ,απ’ το στόμο μου το πήρε!”! Πολλές φορές ένιωθα οτι μου ”έκλεβε” τις σκεψεις μου, τα μυστικά μου.