Στίχοι: Άκης Πάνου
Μουσική: Άκης Πάνου
Πρώτη-μεταμεσονύκτια- εκτέλεση: Στράτος Διονυσίου
Πρώτη-πρωινή-εκτέλεση: Μωχαμέντ Φρανζεσκάκις
Δεύτερη-απογευματινή-εκτέλεση: Μωχαμέντ Φρανζεσκάκις
Εγώ καλά σου τα ‘λεγα
και τ’ άκουγες παράλογα
Περπάτησε ανάλογα
Θυμάσαι που σου τα ‘λεγα;
Εγώ καλά σου τα ‘λεγα
Γιατί δε συμβιβάζεσαι;
Που τρέχεις και τι βιάζεσαι;
Αμάρτησες; Κολάζεσαι!
Αδίκως θυσιάζεσαι
Γιατί δε συμβιβάζεσαι;
Αφού το κρίμα κρίνεται
κι ο αίτιος ευθύνεται
το πίνεις και δεν πίνεται
Εξαίρεση δε γίνεται
αφού το κρίμα κρίνεται
Αριστούργημα! Ακόμα και η μικρή μετρική του αδυναμία (στο “βιάζεσαι” που πρέπει να διαβαστεί “βι-ά-ζεσαι”, και σημασιακώς σε πηγαίνει αλλού, και όχι στην εξειδίκευση του “τρέχεις”) εγγράφεται στα υπέρ του.
Ο Άκης Πάνου υπήρξε (και) σπουδαίος στιχουργός. Ως Ποιειν, ασφαλώς και θα επανέλθουμε διεξοδικότερα. Καταθέτω ωστόσο εδώ εναν αγαπημένο μου στίχο του:
Για μένα ο δρόμος είναι δρόμος
Τι πάει να πει είναι στραβός;
Kϋριε Κεντρωτή, με αναγκάσατε να μετρήσω 2-3 φορές όλες τις συλλαβές. Δεν είμαι σίγουρη αν υποθέτω σωστά, αλλά ίσως να έγραφε το “και” ως κ’ (με τόνο) στο χειρόγραφο και να το μέτραγε ως μία συλλαβή μαζί με το τι, τι λέτε κι εσείς; Οχι ότι θα κολλήσουμε στη μία παραπάνω συλλαβή, αλλά μια και το θέσατε το θέμα…
Ορέ Παστάκα …
….μιά χαρά ακούγεται , ρυθμίστε τα ηχεία σας ή τα αυτιά σας …. άξιος ο Μουχαμέτης
Όχι, εκλεκτοί φίλοι, μάλλον δεν έγινα κατανοητός. Για τραγούδι μιλάμε, οπότε ένα -ας πούμε- “ααα” μπορεί να αναπληρώσει και μία συλλαβή, άμα λείπει, ή να σκεπασει μία συλλαβή, άμα περισσεύει. Εγώ έγραψα άλλο: πώς άλλο είναι το “βιάζεσαι” (με το “ια” να συμπροφέρεται) και άλλο το “βι-ά-ζεσαι” (με τι “ι-ά” να χωρίζεται). Το πρώτο σηματοδοτεί τρέξιμο και πιλάλα, το δεύτερο σηματοδοτεί βιασμό.
Η εκφορά του αοιδού… στη συγκεκριμένη λέξη
είναι απόλυτα σωστή.
Ορθοφωνικά μιλωντας τό -βιάζεσαι- (σπεύδεις)
εκφέρεται με ένα (γάμα) ανάμεσα στο βήτα και στο γιώτα) -v[γ]iazese-.(και έτσι το λέει).
Έαν το πείς χωρίς αυτό το γάμα τότε ή έχεις κάνει ορθοφωνικό λάθος η λές τη λέξη -βιάζεσαι-
(σηματοδοτεί βιασμό).
(βλέπε… Ελληνας φορολογούμενος).
Εμείς πάντως με τα ….αρρύθμιστα αυτιά (κ. Βόα μας μην στεναχωριέστε, πλάκα κάνω), θεωρούμε πολύτιμη την ανωτέρω συζήτηση! Τελικά μπορεί να υπάρξει και …γραπτή ορθοφωνία.
ΥΓ: Δεν θέλω καν να σκεφτώ πως πιθανότατα προφέρω το “βιάζομαι” τόσα χρόνια…
Πέρα απο τα σχόλια για το ”βιάζομαι” και τις
ορθοφωνικές και κάποτε ορθο-φονικές απόψεις.
Η φωτογραφία του Άκη Πάνου είναι καταπληκτική
και με παραπέμπει στο δικό μου αγαπημένο στίχο.
”Η ζωή μου όλη
είναι ένα τσιγάρο
που δε το γουστάρω
κι όμως το φουμάρω.
Τι να πείς για τον Άκη Πάνου μόνο δυο λόγια θα μεταφέρω όπως τα θυμάμαι απο μια παλιά του συνέντευξη στη τηλεοραση.
Πρέπει ναταν πρίν απο δώδεκα χρόνια όταν είχε κατέβει στην Αθήνα και έκανε μερικές εμφανίσεις στα 9/8 στην Αλεξάνδρας.
Ο δημοσιογράφος τον ρωτάει για τους τραγουδιστές που αναδείχτηκαν με τα δικά του τραγούδια κι ο Πάνου λέει πάνω κάτω.
“Τι να σου πώ, εγώ είχα αναλάβει με κάτι φίλους τις υδρομετρήσεις κάτω στη Κρήτη και γύρισα πίσω με μια βαλίτσα λεφτά.
Συναντήθηκα με όλους αυτούς, αλλά κοίταξε να δεις αυτοί ανέβαιναν κι εγώ κατέβαινα.
Συναντηθήκαμε δηλαδή αλλά απο αντίθετες διευθύνσεις.”
Η περίπτωση του Ακη Πάνου είναι σαν αυτή του Μπετόβεν.
Δεν δημιούργησε σχολή, είναι ένας κόσμος απο μόνος του.
Τολμηρός παραλληλισμός θα μου πείτε, εν πάση περιπτώση μια γνώμη ειναι αυτή πες την κι ας πέσει κάτω.
Αλλά αυτή η πορεία προς τα κάτω, αυτή η κουβέντα πάντα μ’ έβαζε σε σκέψεις.΄
Είναι ένα θέμα για συζήτηση.
Κι η ασκητική και μάγκικη φιγούρα του Πάνου δεν σου επιτρέπει να σκεφτείς ούτε για μια στιγμή οτι αερολογούσε.
Κι όσο για το τέλος του…
Μ’ αρέσει αυτό που άκουσα
Αυτό που λές το νοιώθεις .