(Γιάννης Γκιόκας, Η φυγή, Γαβριηλίδης 2006)
Όταν
Όταν κλείσω τα μάτια
Κι απαρνηθώ τον ανάξιο εαυτό μου
Απαλά φορέστε μου κι ατάραχα
Την πιο καλοφτιαγμένη μάσκα
Να δείχνω πιο όμορφος
Και ειρηνικός
Κι απ’ τον ίδιο τον θάνατο
Απλά ξεχάστε με
Το σπαθί και το κρίνο
Ο θάνατος φτιάχνει αγίους
Η αγάπη μόνο μάρτυρες
Γράμμα από την κόλαση
Χθες αργά το απόγευμα
Ενώ καθόμουν στη μεγάλη ηλεκτρική πολυθρόνα
Πίνοντας καφέ και έγραφα
Δίχως να περιμένω
Κανέναν να με συγχωρήσει
Και κανέναν να με μαστιγώσει
Και κανέναν να με αγκαλιάσει
Και κανέναν να με νανουρίσει
Άξαφνα χτύπησε η πόρτα
Άφησα τα γραπτά και τον καφέ
Σηκώθηκα απ’ τη μεγάλη ηλεκτρική πολυθρόνα
Και άνοιξα την πόρτα
Ήταν ο διάβολος
Μαζί με κάτι δαίμονες
Μου έφερναν ένα γράμμα απ’ την κόλαση
Το οποίο έλεγε πως
Μου έχουν κλείσει δωμάτιο
με περιμένουν
Το πήρα
Τους ευχαρίστησα
Έκλεισα την πόρτα
Και επέστρεψα στα γραπτά και στον καφέ
Ανοιξιάτικο ποίημα
Στέκομαι βουβός
Κάτω απ’ τα μαύρα σύννεφα
Πάνω απ’ το μνήμα
Γερμένος
Στη ζεστή ανάσα σου νεκρέ βασιλιά
Στον σιδερένιο σταυρό
Και μεθυσμένος απ’ το κλάμα σου
Το γλυκόπικρο
Και απόκοσμα ουρλιαχτά σου
Ψιθυρίζω ένα ανοιξιάτικο ποίημα
Αγνό
Σαν το λευκό κρίνο
Γλείφοντας τις δαγκωματιές
Του χρυσοχόου θανάτου
Βουβός
Κάτω απ’ τα μαύρα σύννεφα
Πάνω απ’ το άγιο μνήμα
Κίβδηλος μάρτυρας
Της μητέρας σιωπής
Σκεύος της σελήνης
Ο Γιάννης Γκιόκας γεννήθηκε στα Ιωάννινα τον Απρίλιο του 1986.Σπούδασε πληροφορική και μουσική, πιάνο και ανώτερα θεωρητικά. Γράφτηκε στη σχολή ανωτέρων θεωρητικών του Ηπειρωτικού Ωδείου Τσακάλωφ τον Οκτώβριο του 2001 και αποφοίτησε το 2004, παίρνοντας το πτυχίο ειδικού αρμονίας. Παράλληλα παρακολούθησε σεμινάρια πιάνου, πιανιστικού ντούο και σύνθεσης. Ζει στην Αθήνα και συνεχίζει τις σπουδές του στο Ωδείο Περιστερίου Ανδρέα Νικήτα. Η Φυγή είναι η πρώτη του ποιητική συλλογή.
